A N N A L E S ACADEMIAE RHENO - TRAIECT1N4E. Ann. A N N A L E S ACADEHIAE RHENO - TRA1ECT1NAE, Ann. cioiocccxx-cioiocccxxi. HER M ANNO ARNTZENIO, RECTORE ACADEMIAB HERMANNO ROYAARDS, SENATUS OllAPHIAUIO, TRAIECTI AD RHENUM, APUD OTTON. IOANN. VAN PADDENBURG, ET I. VAN SCHOONHOVEN, ACADEMIAE TYPOGRAPHOS. AtBCCCXXII. //OC ANNALIUM FOLUMlM CONTINENTUR: Notnina Profesforum et Lectorum in Academic Traiectina. % /. Quaestiories ad certamen Htsrarium propofitae, A. CIDIDCCCXX. //. Series lecilomnn habendarum* ///. Series disputationum pulllce et privatim defen* farum. IV. Solenmia. V. H. ARNTZENII, Grand. * 2 fief- IV Refponfiones ad propoiitas quaesdones. IACOBI VAN HALL, luris Cand. in Athe* naeo Amftelodamen/i. IANI VAN DER HOEVEN. Med. Stud., Philof. Nat. et Mathefeos Candid, in Acad. Lugd. Bat. GVILIELMI VROLIK, Med. Stud., Mathef. et Philof. Nat. Cand. in Acad. Traiect. IACOBI 4DOLPHI CAROLI ROVERS, Philof. Theor. et Litt. Hum. Stud. In Acad. Traiect. CONSTANTII NIC ATI, Med. Cand. in Acad. Traiect. AN- A N N A L E S. ACADEMUE RHENO-TRA1ECTINAE. CI010CCCXX CIOIDCCCXXI. S I. In Academic* Tralectlna a die xxvi Matrii A. CIOIDCCCXX. ad dkm xxvi Mar ill A* munus obierunt docendi , IURISPR.UDENTIAM. HFRMANNUS ARNTZENIUS > h. f. Academlae Rector. JOANNES RICHARDUS DE BRUEYS. CORNELUS ADRFANUS VAN ENSciiur. ME- w M E D I C I N A M. JANUS BLEULAND. NICOLAUS CORNELIUS DE FREMERY. BERNARDUS FRANCISCUS SUERMAN. IANUS ISAACUS WOLTERBEEK. JACOBUS VOSMAER, Prof, cxtraord. PHILIPPUS FRANCISCUS HEYLIGERS, Prof, ex- traord. PHILOSOPHMM THEORETICAM ET LITERAS HUMJNIQRES. JPHILIPPUS GuiLIELMUS VAN HEUSDE. DlTHMARUS HuiSMAN. JOANNES HEN RIG us PAREAU. ANTONIUS VAN GOUDOEVER. ADAMUS SIMONS. M ATI! E SIN ET PHILOSOPHIAM NATUP.ALEM. GERARDUS MOLL. JOANNES FUEDERICUS LUDOVICUS SCHRODER; JANUS KOPS. TflEO* Til THEODORUS GERAUDUS VAN LITH DE IEUOE , Prof, extraord. THEOLOGldM. HERMANNUS ROYAAKDS, h. t. Academiae Graph. IODOCUS HERINGA, EL. F* GABRICJU VAN OORDT* LECTORES. SAMUEL NYHOFF, Linguae Graecae Lector* GERARDUS DORN SEIFFEN, liter arum humanlo- rum Lector. LUDOVICUS PINO, Lector liter arum ItaUcarum. MARIE FRANCISCUS XAVJERIUS D'ANGELY, Lector liter arum Gallic arum. CAROLUS THOMPSON , Lector liter arum Angli* carum. MAGISTER ACADEMICUS EQJJ1TAT1QNES. IOHAN SALENTYN HOFFJS.JAN, H. vm SIL Quacstiones ad cert amen liter arium fingula* rum disciplinarum ftudiofis in Academiis et Athenaeis univerfi Belgii, anno cioiocccxxu fuerunt propo'fitae hh fornmlis* QJJAESTIO IU RIB 1C A. Diice Historia exponatur origo et pr ogres fus confesfionis per torment a quaeptae. Porro docea- titr quid de nccesfitate confesfionis 9 eiusqtw pon~ dere ad fidem iudici faciendam fit jlattiendum. Denique inquiratur quatemis iuflitiae ratio et litilitas publica admittat , ut iudex reum non con* fesjum ex fola eius convictions condenmare posfit* QUAESTIQ MET* 1C A. Qiiaeritur brevis et deflincta expofitio fabric tie et functionis organi auditus in homlne , recentio- rum etiam anatomlcorum obfervationibus , et ana- tome comparata it a illuftrata, ut ex hisee pa* teat, quaenam fit huius organi pars ad audien- dum maxims necesfaria^ et qua in re illud prac- praeftantius homine^ quam in brutis fit cenfen* dum. QUAESTIO LITER ARIA. Qiiam maxime commutationem apud Graecos fuUit Philofophia, auctore Socrate? QUAESTIO ZOOLOGICA. Tradamr hist or la naturalh 9 et anatome muris filvatici Linnaei , atque muris arvalis Linnaei {Hypudaei arvalh flligerfy; eortimque in ft it u a* tur cum mure domestico- comparatio. Export a- tur y quae detriment a per utr unique agrl et pra* ta prateipue , capiant , quidque aut maiore aut minor e fuccesfu tentatum fuerit, tit haec detri* menta yel caver entur , vel toller entur. QUAESTIO MATHEMATICS Comparatio inftituatur parabolas, ellipfeos , circuit, atque hyperbolae, ut vel ex com fectio- m , vel ex earwn curvarum acquatione, vel ex utraque appareat , quaenam his curvis , vel om- mno 9 vel quadam rations communia fint* Bre- vi- vitatis it a ratio habeatur , ut coniuitcta fit cum pcrfpicuitate et accurata rerum expofitione, at" que tst ea* quae comparationi maxima infer viant) dlligenter conger antur. Non rzquiritur ^ uf cal- culus differentialis et integralis in auxilium ad- hibeatur, neque tamen elus ufus prohibctur} dummodo quae in propinquo fint non ex remotio* ribus fontibus hauriantur. QUAESTIQ THEOLOG1CA. Demonftretur , et accurate exponatur disci* flinae morum, inprimis Christianas* confilium, in co pojitum* ut moralis hominmn perfectio ad flmUltudinem cum Deo conformetur : ex eoque huius disciplinae praeftantia effidatur ^ ration& .habit a 9 cum doctrlnarum * turn pr accept orum ^ quae ea continentur. Ad quas erat refpondendum a. d. lo.Ianuarii^ A. 1821. libdlis* alien a manufcripth, acSena- tus Academid Graphiario misfis ut praemia* reportata diftribui posfint ipfo die Academlae na- tali, qui futurus est 26. Martii illius anni. HI. Lectionum a fcrih inde aejliyis A. eioiocccxx. ad ad ferlas aeftivas A. ciaiacccxxi. liahndarum hacc fult ratio conftituta. In FACULTATE IURIDICA, docebunc Inftitutiones , W e s t e n b e r g i o duce , IL ARNTZKNIUS, diebus martrs, iovis ec ve- neris, hora IX. mercurii -, et facurni, horaX. Pandectas eodem duce H. ARNTZENIUS, diebus martis, iovis ec vencris, hora'X. , mercu- rii, hora IX. ec XII. ec faturni , hora IX. lurls Criminum et poenarum, parcem theore* tlcain C. W. DE RHOER, diebus mercurii ec facurni , hora XL lus naturae C. W. DE RHOER, diebus' lu- me, martis, iovis et veneris, hora 1. pornerid. lus gentium et public um C. W. DE RHOER, 'iis'dem' diebus, h. Xt. lus Belgicum I. R. DE BRUEYS , diebus lu- nae, martis , iovis ec veneris, hora XfL Emydopasdiam iurls I. R. DE BRUEYS , diebus lunae-ec iovis, hora II. Dlsputandl exercitationibus alcernatim praee- runc H. ARNTZENIUS ec I. R. DE BRUEYS. In XI InFACULTATE MEDICA, docebunt Anatomlam B F. SUERMAN, quater per dierum hebdomadem , hora IV. Phyfiologiaml. BLEULAND quater, h. VIII. Specimlna dnatomiae Subtilioris 9 tarn hu mc.nae quam animalium comparatae in Mufeo Academico demonftrabic I. BLEULAND, die- bus et horis, auditoribus commodis. Disfectionihis Cadaverls Anatomicis 9 oppor* tuno anni tempore inftkuendis, praeeric B. F: SUERMAN. Pathologiam exponec B. F. SUERMAN, ter per dierum hebdomadem , hora IX. Semioticam I. VOSMAER , d. martis et ve neris, hor XL Iheraptam generalem I. VOSMAER, die Junae et iovis, honi XL Praxin medlcam I. L WOLTERBEEK , die lunae, mcrtis, iovis et veneris , hod XIL Pharmaciam* fecundum Pharmacopoeam Ba- tavam, vernaculo fermone, N. C. DE FRE- MERY, diebus martis et veneris, hora III. Me* XIII Materiem Medicam* five Historian Rtme- dlorum L I. WOLTERBEEK, enarrabic die- bus lunae, mercurii erveneris, hord I. Inftitutionibus Clinicis vacabic I. I. WOL- TERBEEK, fingulis diebus, in Nofocomio Academico. Praxm chirurgicam trader B. F. SUER- MAN, quacer per dierum hebdomadem, hora VIII. Oper at tones chirurgicas demondrabic B. F. SUERMAN, cempore hyemali, diebus et ho ris deinceps indicandis. Inffitutioni dlnicac in arte chirurgica, quovis die, vacabic B. F. SUERMAN. Morbos osfium^ vernaculo fermone, Ph. F; HEYLIGERS, diebus lunae, martis ec vene- ris , hora II. Operations* chfaurgicas in cadavere humano publice demonflrabic Ph. F. HEYLIGERS, tempore hyernali , earumque encheirefium ra- tionem, vernaculo fermone, exponec quater per dierum hebdomadem , hora V. Artem obfletriciam iheoreticam et practicam docebit Ph. F. HEYLIGERS, quater quavis hebdomade , hora L -Jh X1T Inftitutionibus in ant obflctrkia vacabit I. I. WOLTERBEEK. Politic am mcdicam trade c N. C. DE FRE- MERY, diebus mercurii ec faturni, hora VIII. Encyclopaedia medicatn I. VOSMAER, die- bus mercurii et faturni, hord XII. Historian Medicinae I. VOSMAER , diebus t horis, auditoribus, commodis. Disputandi esercitadonibus , alternis hebdo* madibus , die faturni hora I. Profesfores in Fa- culcace Medici akernacim pracerunt. In FACULTATE PHILOSOPHIAE THEORETICAE ^T LITERA- RUM HUMANIORUM, docebanc Lo&am I. F. L. SCHRODER, diebus mer- C3 curii ec faturni , hora VIIL Metaphyftcam I. F. L. SCHRODER, diebus mercurii et faturni, h. XII. Philofophiam morakm D. HUISMAN, die- bus mercurii et faturni , hora VIII. Litcras Latinas A. VAN GOUDOEVER, d. lunae, mards, iovis et veneris, hora XI. inrer- pre* XV pfetatldis cum felectis Ovidii , Horacii aliorum* que J*oecarum locis turn Ciceronis primo de Oracore libro. Antiquitatem Romanam A. VAN GOUDOE- VER, d. Junae h. IX* mercurii h. IX ec XII et faturni h. XII. Lailnae Qrationis praecepta dablt , et latinz (am fcribendi qitam loquendi exercltatlones mo- derabitur A. VAN GOUDOEVER, die mereu- rii, horal. ecfaturni, hora IX. Excrcitatiombus Oratoriis praeeric A. VAN GOUDOEVER, die faturni, hora I. auc alit magis commoda* Llteras Graecas cradet Ph. G. VAN HEUSDE interprecandis cum locis feleccis N. FoederiSj Homeri et Xenophoncis, diebus lunae et iovis* hora X : turn Hefiodi operibus et diebus et So- phoclis Oedlpods Rcge y diebus martis et vene- ris, hora X. Antiquitatem Graecam Ph. G. VAN HEUS- DE, diebus mercurii et faturni, hora X. Literas Hcbrakas I. H. PAREAU, ita ut Grammaticam exponat diebus lunae et iovis h. IX, eademque hora, diebus martis et veneris, quaedam tractet capita e priore Samuells libro. Z/- XVI Literas Chaldaicas ec Syriacas I. H. PA- REAU, diebus lunae et iovis, hora XL LiterarumArabicaruminitia I. H. PAREAU, d. maru's ec veneris, hora XI. et kctiones Co* ranlcas habebit diebus ec horis, deinceps defi- nicndis. Annqultatem Hebraicam trader I. H. PA- REAU, d. lunae, manis, iovis et veneris, hora IV. Historiam gentium praefertim antiqitam Ph* G. VAN HEUSDE, d. lunae, martis, iovis ec veneris, h. XII. Bistoriam philofophiae i Ph. G. VAN HEUS- DE, diebus mercurii et faturni, hora XI. Historiam Patriae A. SIMONS, d. mercu- rii, iovis, veneris ec faturni, hora VIII. Liter as Eelgkas et Eloquentiam A. SIMONS , d. marcis , mercurii , iovis ec veneris , hora III. Aeflhetlcam , quae poefinfpectat A. SIMONS , d. mards et veneris, hora IV. Praeccpta ftyli bene Bdgid tradet A. SI- MONS, d. inanis, hora Vlil* mercurii et io- vis , hora IV. Oratorum felecta Eclglc. recent, loca exponet A. SIMONS, d. faturni, hora -X. D/jr- XVII Dhputahdi exercitationibus praeerunt, alter- liis hebdomadibus,. die faturni hora I. alter- natim Ph. G. VAN HEUSDE et A. VAN GOU- DOEVER. In FACULTATE MATHESEOS ET PHILOSOPHIAE NATURALIS, docebunc Ekmenta Mathefeos L F. L. SCHRODER, d. lunae, martis, ioris et veneris, h. VIII. Trigonometriam rcctilineam et fphaericam* adhlbitam ad Geometriam practlcam^ atqut dstronomiam, I. F. L, SCHRODER, die lu- nae ec iovis, hora IX. Ekmenta Mechanic ae at qua Optic ae I. F. L; SCHRODER, diebus et hods, deinceps indi- candis. Calculum dtfersntlalem et integralem L F. L** SCHRODER, diebus et hods, deinceps indi- candis. Phyficam experiment alem G. MOLL, d. lu- nae , imrtis , iovis et venens , h. L slftronomiae primas notitias G. MOLL, d. ** xvru Junac , raartis , iovis ec veneris , h. IX. vel alia auditoribus magis commoda. Ajlronomiam theoreticam et practicam G. MOLL , iisd. d. h. III. Chemlam generakm et applicatam N. C. DE FR.EMERY, diebus lunae, martis, iovis ec v^ncris, h. XII. Botanicam et Phyfiologiam plantarum I. KOPS , d. martis, iovis ec veneris, hora X. Zoologiam generakm , cum Anatome compa* rata coniunctam, N. C. DE FREMERY, die- bus Junae, mards, iovis et veneris, h- XL Historiam Namralem Molluscorum , Vermi<* Urn et Zoophytorum Th. G. VAN LIDTH DE IEUDE, diebus lunae ec marcis, hora audicori- bus commod^. Historiam Naturalem Crustaceorum et Infec- forum Th. G. VAN LIDTH DE IEUDE, die- bus iovis ec veneris, hor$ audicoribus commoda. Miner alogiam N. C. DE FREMERY, bis ^er dierum hebdoraadem , hor^ audicoribus com" moda. Oeconomlam rurakni I. KOPS; diebus lunae 6i marcis hora I if. merciirii ec facurni 5 hora V.IIL vel vel aliis diebus ac hods, auditoribus magis commodis* In FACULTATE THEQLQGIC^, docebunc Theohgiatn naturalem G. VAN QORDT, & lunae et iovis, hora XI. Historiam -ecclefiafticam D. HUISMAN, die- bus lunae, marcis, iovis ec veneris, bora XL auc aliis, auditoribus magis commodis, Librum lobl interpretabitur I. H. PAREAU, d. lunae, martis , iovis ec veneris, hora I, Fundamenta interpret allows iV. T. docebic L HERINGA, E. F. d. lunae, martis, iovis et veneris, hora XII. Intrpitum in plerasque N. T. eplflolas et rfpocalypfin lohanneam praebebit I. HERINGA j, E. F. d. martis et veneris h. VIIL Loca N* T. quorum praecipuus esc ufus in probandis doctrinae Chriftianae capitibus, inter* pretabitur I. HERINGA, E. F. d lunae et io- vis , hora VIII. Z). Paull epiflolam ad Galatas interpretabitur H. ROYAARDS , d. mercurii , hora XII. >* 2 Tkco* Theologian Dogmaticain docebic H. ROY- AARDS , diebus lunae, martis, icvis ec vene- ris, hora IX. Collocutionibus de Locis thcologkls vacabunt I. HERINGA, E. F. die iovis, horis vefperc. a VII. ad IX. et G. VAN OORDT, die mer- curii horis vespertinis a VIL d IX, vel faturni horis verpert. VI. ad VII L Chrhtianam morum discipllnam docebic G. VAN OORDT, d. lunae, martis, iovis et ve* neris, h. X. <. Praecepta homiktka trader H. ROYAARDS, d. mercurii, h. X. " Exerdtationcs 'Oratorias Sacras moderabitur L? HERINGA, E. F. die fawrni, h. I. vel alia magis commcda. Praecipua quaedam officia nuntlorum Euan* gelii exponet H. ROYAARDS, d. mercurii, hora IX. J ; Puerorum doctrinae Christianae initiis crudi* cndorum exercitationes, altcrnis hebdomadibus , inftituent I. HERINGA, E. F, et G. VAN OORDT, dieveneris, hora XL vel alia magis commodji. Qrationibus Sacrls pronunciandis praeerunt H. XXI H. ROYAARDS, d. martis, h. XII, I. HE- RINGA, E. F. die lunae, hora XII. et G. VAN OORDT, die mercurii, hora XI. Disputandi exercitationibus praeerunt H, ROY- AARDS, die veneris, h. I.; I. HERJNGA, E. F. pnvatim die faturni, h. IX. vel alia com- modiore, publice, data opportunitate, die mer- curii, hora I. et G. VAN OORDT, publice eadem die ac hora; hi vero alternis hebdoma- dibus. G. DORN SEIFFEN, Humaniorum Lite- rarum Lector , fingulis diebus mercurii 9 hora II, aliave audicoribus commoda, tatn puUlcas quam privatae pecuniae adminiftrandae rationem apud Romanes tradec; diebus faturui, .hora II. , aliave, xni. Aprills DIDERICUS DE BONVOUST BEECK- , Traieccinus, publics defendit Disput. de Ora- XXIII Oradone Stephani Apologetica, et ThsoL Doctor fuit renuntiatus. d. vi. lunii IACOUUS CASPARUS VERKADE , Vlaar- dingenfis , privatim -.pro gradu Doctor at us /. U* Disput. lurid, de DiiFerentiis luris Romani ec Hodierni , in Collatione Bonorum defendit. d. ix. lunii FACOBUS BRUYN, An]flelodamenfis , fro gradu Doctoris luris Romani et Hodierni defenfo publics Specimen luridico, Varii Ar- gument! . d. ix 'lunii CORNELIUS PJIILJPPUS VLIER, Para* mariho-SurinaiTjenfis, luris Ut. Doctor fuit rewuntiatus privatim defenfa Disfert* de luri* bus, quae abfenti deferuntur. d. x. lunii PETRUS SJMONS, ex pago de Vuurst:, /. U. Doctoris honor es capesfiyit ^ puUice de- fenfa Disf. de Anglorum lege Navali, eius- i que vi in patriam noscram, d. x. lunii HIERONYMUS VAN WESSEM , Thila Gel- rus, iisdem ornatus est honoribus, defenfa privatim Disfert. de ElFectu traditionis ex principiis luris Romani ec Hodierni. d. xii, lunii ALEXANDER PONTA, Bruxellenfis, creatus fuit Medicinae Doctor privatim defen* fa XXIV faDispnt. Chirurgico - Medica , cle Opthalmi- tide inter milites exercitus Belgii grasfanti. d. xiv. lunii BENIAMIN PALTHE , Oldenzala* Transifalanus, Confecutus est I. U. Doc for is gradum, defenfis privatim Quaescionibus Va* rii Argument!. d. xv. lunii FREDERICUS VAN TEUTEM, Gouda- nus, iisdem ornatus fuit honor ibus , publics defenfa Disput. lurid, de Tutela Legitima lu- ris Romani. d, xv. lunii et ALBERT us DEKETH, privatim defenfo Specim. lurid. Varii Argument!. d. xvi. lunii LUDOVICUS ELIX, AmftelodamenGs /. U. Doct. fuit renuntiatus, postquam publi- cs defendit Specimen Commentationis Politico- luridicae, ad Cap. I. Legis Fundamenta- ls. d. XXII. Dec. ROELANDUS SCHEERS VAN HAREN- CARSPEL, Neomagenfis, luris Rom. et Hod. gradum capesfivit privatim defenfo Specim. lurid, inaug. de Obligationibus in Solidum, et individuis , earumqtie differentid. Anno CIOIDCCCXXI. d. xxiiu Febr. PETRUS CAMPER, creatus fuit Phi. XX7 Philof. Tbeor. Doct. et Artlum Human. Mag. pitUlce defenfa diatribe Litter. Inaug. in Thucydidem, et Ciceroni's deeo fententiam. d. YI. Martii GERAKDUS GUILISLMUS HENRICUS VAN MARLE , Zwollanus, privatim defenfo Specimine de Causfis Quarundam Legum Ro- jnan. ec Codicis Civilis 9 in re testamen- taria, lurls Komanl et Hodlerni Doctor. CE eodem ^IOHANNES ALBERTUS SANDBERG, wol- lanus, privatim defenfo Specimine de Causfa in Conventionibus, lurls Roman, et Hod. Doctor, creatus est. d. xxuj. Martii JOHANNES GAROLUS RIEHM, Hornbaco - Palacinus, Dlsfertatione Crltlco- Theologlca, publics defenfa de Fontibns Ac- torum Apoftolorum, Thcologlae Doctoratus honor ibus fult ornattts. v. Anno CIDIOCCCXXI. Die xxvi. Martii. Nat all hoc dcademlae die in Scnatum venerunt Academlae Curatores Vlrl Am* XXVI ' drnpttsfiini , qul postquam folcnnc prae filter at iiisiurandum defignatus hums anni Rector Ni- COLAUS CORNELIUS DE FREMERY, praecedenth anni Red or i HERMANNO ARNTZENIO pro fide et cur a in Magiflratu obeundo gr atlas egerunt ^ Cl. DE FREMERY miinus hocce gratiilati funt, et Graphiarii Senatus panes dederunt Cl. DE BRDEYS: turn timverfo comitante Senatu CL AKNTZENIUM In Cathedram deduxerunt ; qui habita oratiom de Cukurae humanae progresfio- ne ex iure populorum civili perfpicua, enar- ratisque , quae Academias^ ipfo Rectore, turn prosper a turn adverfa accldisjent^ iuvenifais in cer famine litterario victoribus IACOBO VAN HALL, Juris Cand. in Athenaeo Amftelod., IANO VAN I.ER HOEVEN, Med. Stud., Mathcf. et PhiL Nat. Cand. in Acad. Lugd* Eat., (ad quern proximo cum accesferit GUILIELMUS VROLIK, Med. Stud. , Mathef. et Phllof. Nat. Cand, in Academia Traiect. huic quoque decreta est pu^ blica honoris testification it a tit cuts disfertatio typorum fonnulis describeretur') IACOBO ADOL- CAROLO ROVERS, PhiL The or. et Litt. , in Acad. TmL , CONSTAKTIO Med. XVVII Med. Cand. in Acad. Trai. doctrinac praemia tradidlt. Hisce feliciter peractis, mtmere fe abdicavit, dat unique fibi fuccesforem Cl. DE FRE- MERY in proxinmm annum AcadcmlaQ Kectorsw prodamavit etfalutavit. HERMANNI ARNTZENII O R A T I O E CULTUS HUMANI PROGRESSIONS IN IURE POPULORUM CIVILI PERSPICUA, PUBLICE DICTA, die xxvi Martii , a. MDCCCXXI. QUUM ACADEMIAE REGUNDAE MUNUS SOLENM K.ITU DEPONEE.ET. X\CADEMIAE TRAIECTINAE CURA.TORES , VIRI AMPLISSIMI ! Qui IN REGNO BELGICO, IN REGIONE TRA- IECTINA , AUT IN HAC URBE , VEL REBUS PU- BLICIS ADMINISTRANDIS VEL IUSTITIAE TUEN- DAE PRAEESTIS^ ViRI GRAVISSIMI INTEGERRIMI I QUARUMVIS BISCIPLINARUM PROFESS ORES , ViRI CLARISSIMI 9 COLLEGAE CONIUNCTISSIMI ! LECTORES ERUDITISSIMI ! DOCTRINAE CHRISTIANAE INTERPRETES FA- CUNDISSIMI ? FIDELISSIMI ! A 2 Cu- C 4 ) CUIUSCUMQUE DOCTRINARUM FORMULAE DOCTORES CONSULTISSIMI ! ORNATISSIMA IUVENTUTIS ACADEMICAE CO- RONA , AMOR PARENTUM , PATRIAE SPES -> NOS- TRA CUR A ! QUOTQUOT DENIQUE AD HUNG DIEM AcADE- MIAE NATALEM CELEBRANDUM CONFLUXISTIS , ClVES , HOSPITES , AUDITORES ORNATISSIMI ! lucundum profecco esc fludium , quod in cos^ioscendo homine et natura humana confu- micur; turn vero iuvat inprimis duce hiscoria obfervare, quern in modum, quibusve fludiis hurnanum genus, lento quidem fed continuo progresfu , perrexeric ad fui perfectionem. Si haec contemplacio digna fit Philofopho; (I ple- na fie utilitatis in recce iudicandis gentium mo- mentis ; ea cerce noa ulcimo loco eric habenda in explicandis legum causfis , racionibus ac na- turis e multiplici earum fonce , quem indicac van's cuiusque populi condicio. Est ervim leg artibus et violari palam leges, quae funt mori- bus, ricibus inveceratis , erroribus etiam popu* Jaribus contrariae. Apparec autem , quemadmo- dum inter homines, ita inter hominum focieta* tes, formis quamvis fimillimis disfimilis quae* dam figura, quae confpicua esc in necesfita* turn, commodorum , morum , propenfionum, iludiorumque diverfitate tarn efficaci, uc in una iuris et aequi vericate, in communi hominum natura, eademque fimplici omnis iuris conftituti fonte, leges populorurn falucari radone discre- pent. Sienim, quod Veteres iam obfervarunt, aliae leges fcriptae fint Spartae, aliae Athenis, illud factum oportuisfe videmus , ut cuique. po- pulo leges darencur, npn quae per fe iudicaren- tur optimae, fed quae civitati nascenti ea tern- pestate couvenirent inprimis: quemadmodum ae^ grotanti non profunt remedia , nifi quae a perito Medi;o, in varia morbi conformatione , fuq tempore et loco apta ministrentur. Sed neque legum in aliqua civitace latarum conftans est ratio. Procedente cultu humano mutantur hominum necesficates; alia oriuncur fubinde commoda; alia (ludia: evanescit paula* dm Icgum vigentium cum hac mucata populi, con- conditione confenfus. Turn vero fieri videmus, ut leges amiquas confirmee, imerpretcmr, ever- tat praefens ratio civitatis, vel novis legibusprio- ta iura ad mores iam receptos conformec pru- dentia Rectoris. Fac vero, disciscere civita- tem plane a principio, quo erat olim fundata; audiri querelas mulcorum ; fenfum immoderacae libertatis excitari ; inflammari civium nova mo- Jientium cemeritatem; fecuta tandem rerum con* verfione descrui plane civicatis formam : his re- rum adiunctis commoveri folent affeccus humani ct concicari ; deesc fua vis] et efficacia magiscra- tuum auctoricaci, inftitutis maiorum, quin edam Jegibus. Redeunce vero rerum publicarum mo* deratione ex hoc ipfo malo fpes oricur felici- tatis fucurae, novis legibus confirmandae. Si hunc rerum ordinem univerfe confirmee genti- um [historia , tester inprimis nos Belgas ; restor haec ipfa, quae in concesfu nostrorum Procerum iam agantur; quibus ea esc mandata provincia, ut Bejgico regno leges fanciant , ad praefentis fcculi rationes accommodacas , fed patrias eas- dem. Ipfi vero iudices estote A. num inter caus- fas, quae indolcrn gentium form en c ac reganc, alia C 7 > alia fie, quae in earum iure fleccendo et fancien- do fuo pondere gravior, auc efFectu potentior dicenda videacur, quam cukus humanus; quem leges non praecedunt, fed fequuntur; quem noti producunt, fed exftare conformant; uc meritQ has dicamus indices humanicacis populorum. Quod (i in genere verum videatur , neque ab h*c tempore, neque a inea perfona alienum fit* hac dicendi oportunitate efficere , hanc y'm in- esfequoque iuri civili. Dicam ergo: de culms humati progres/ione In iure populorum civili per* fpicua. Si dilce (Ic A. laedorem intueri generis humani coidicionem ; fi ad nos omnes haec res pertineat, five pacres fumus, five coniuges, five liber! , five cives, five homines denique; iudi- cabids fortasfe hoc dicendi genus ad popularem fenfum accommodacum: quo maiori fiducia hoc ) a vobis petere aufim, uc dicentem vescra bene- volentia fusdneat. Nulla acile res esc tarn praeclara , quae non habeac fns obcreccatores: quare nil esc quod miremur, h fencenciarum divorcia abire nonnuJ- los de cuku generis humani. Reperiri enim vi- deo C * ) fleo homines difficiles , querulos , Jaudatores acti cemporii. Hos vero delirantes fenes vocare folent, qui huius feculi felicitatem prioribus ae- tatibus longe anteponendam cenfeanc. Horura vero nonnuJli e civili conditione populorum culcum repetendum putant: alii ad ingenio- rum excellentiam eum exigunc: alii denique e morum probitate de culm iudicaturi, nesciurc fane, in quam partem pronundenc; cum vife* ant, rerum momenta, flnemoraliculcu, barbiros etiam hortari et impellere ad ea, quae pagna dixeris et praeclara. Nescio vero, an ra- % te fla- tuant, qui e partibus laceris iudicent d-'^re uni- verfa. Est enim cultus humanus neqie morum, neque ingeniorum, neque vitae civJis tantum; necproprius est ille civium aut docurum 5 fpec- tat ad homines, nee paucos, fed plurimos* fed aliqua ratione ad omnes, tanquam fructus uber- rimus illius luminis, quod attulit religii) pofica in culta et reverentia Numinis divini , fictusqtie progresfus in arcibus er discipline's; jraefertim iis, quae hominem reddant feliciorem et ad vi- tam beate peragendam conducant. Aeddit ho* mo cultior fenfus, quos ei natura iedic, nobi* iio- C 9 ) liores; regit fua ftudia ad ea omnia , quae hu- manam augenc felicicacemr'verbo, pergic ad fui perfectionem. Parva vero esfe folent rerum principia ; et quod de virtute dixit Tullius d), illud de cultu generis humani poteric affirmari : inesfe in ortu primo teneritatem ac molliciem,ferius ap- parere lumen : multoetiam ferius,uc plane, qualia fine, incelligantur." Non enim inter homines re- penre cnlcus apparuic, qui lento potius, veluti planta, fuccrevic gradu. Quae vero dicenda esc illius in humano genere progresfio? Fallor an baec esc inllar hominis, qui a prima inltitudone ec quafi disciplina progreditur ad humanitatem. Torpec ec languec infans. Inftitucus liberaliter educacione ec doctrina imbutus puerili fingicur ad venustatem icorum variamque virtucem. Ado- lescens, vario disciplinarum genere inftructus, fencic fe fua natura . duci ad felicitacem. Misfa levicate opinionum rectam hie fequitur rationem. Auc fallor, auc illius ingenium iudicctis excul- cum. Si vero idem ille, ad meliorem rerum in- telligenciam conformacus, hominis iura ec officia 4i- (i) DC Fin. V. 21. didicerit, haec vero referat ad fuam fuorumque faltucm vcl augendam vel tuendam, hunc fane agnoscamus virum macuri iudicii ec vere huma* num. Quod vero in homi'ne npparec illud a genere humano iudicabimus alienuin ? Imo potius , fi plurimi, auc falcem viri principes, aliqua aetate fe non amplius deludi.patiancur fictionum vani- rate, auc praeiudicatarum opinionum fallacia; fl perganc ad veritatis ilmplicitatem ec inter omni- um ordinum homines amplificandam felicitatem, quae convenic humanae naturae ; (I ingenia ado- lescentum excolanrur; pueritia ad honestatem , probitatem, pietatemque educerur et utili im- tuatur fcientia, pro cuiusque loco et vivendi ra tione; hanc aetatem , cui baec funt propn'a, culcam dixerim , ec quo pleniora haec confpici- antur eo cultiorem. Esc vero hoc iudicium difficillimum. Quis modus, quae adesc menfura? Sed leges adfunt, quae func indices fenfuum , quos fovenc populi. Quid enim? Cum perfectior humani generis conditio profit ad ipfam focietatem civilem meli- us infti tuendam , leges ei congruentes non es- fent, quae ideo fanciuntur, uc in civili homi- num num coniunccione vi fua ec potestate tueantur vitam, bona, fonunas; ut iucundara in vita fociali commodorum percepdonem muniant fin- gulis? Difficile non esc, A. illud, quod adum- bravi dicendi nrgumentum, confirmare rationi- bus , qnas ipfa legum disciplina ec vitae philofo- phia abunde Tuppeditam; Ted vcreor, ne ex ab- flrufo dicendi genere refrigescat oratio. His- toriam pocius fequamur, fidam illam rcrum ma- gistram: qua duce ita coinparamm videmus humanum genus, uc unius hominis inftar, per eosdem fere gradus facto cransitu , appareac tan- dem midoribus moribus ornatum. Nullum apparec Hudium quo maiori impecu ducatur homo, nifi uc fibi conflanter bene fie cum libercatis falutisque tuca ec integra conferva- tione. Ex hac causfa, diverfisfima coniunctione, homines videmus fociatos, uc in iis unice ad cultum progresfio raanifesca fiat. Dum e pecoris capci pasuque lacce, carne, exuviis, vitae necesfaria ec commoda confeque* bantur homines, orrae funt familiae gencesque pastorales. Extra datum civilem vitam agenres parent cuiusque Pairiarchae imperio, quocquoc ex ex illius funt familia uxor, liberi, fcrvi: invi- cem vero familiae nullo tenentur vinculo E tenui hac hominum coniunctione fenfim occulco veluti progresfu fernina cultus fuccrescunc. Quid enim ? Nonne inter coniunctos in negotio communi officiorum quorundam obfervantiam flagkac caritas naturalis , aut imponic necesfkas, auc exckac infitus homini a naturafenfus boni ac iusti; cuius neglecti ratio, uti inter infantes rixarum , ita inter incultos flograntis odii causfa existit ? Sed nulla res tantopere distinguit hominem barbarum a cultiori , nifi notio dominii perfecti- or: quae, ut adfit aliqua in venatoribus ec pas- toribus , quibus res mobiles, propter ufum fre- quentem aut habitam iJlis curam , praecipue folent esfecarae; longe tamen raaior confpicitur in ipfa terrae fubflantia e continuaet diuturna posfesfio- ne agrorum, quos meliores etfructibus uberiores reddidit labor agricolarum. Ne memorem hu- mano ger.eri ex hac ipfa vita natam oportunica- tera experiendi in telici conatuum fuccesfu , quid valeant vires turn ingeniimm corporis; hoc quaero inprimis, an posfit intelligi notio quae- dam dominii, nifi iura domino tribuantur, re uten- C '3 ) utendi, exclufis etiam aliis; de re disponendi inter vivos ec pose mortem; cetera: fine quibus non esc domihii a posfesfione disflincca notio. Sed apparent haec omnia apud Nomades; appa- rent iura utendi rebus alienis in puteis , ad aquan- dum pecus aut irrigandum agrum non ubique obviis, iisdemque necesfariis. Nonne contrac- tus inter Nomades celebraci leguntur? E quibus omnibus cum conftec de humanorum fenfuum pleniori explicatione, haec eadem Jmaginem praebent cuiusdam juris, cum ipfa hominum in- fantia nati; cuius tamen in hominum aequalitate ct libertate naturali quis recjuirac praefcripti re- gulam? Legum vices tenent recepci mores; ex necesfitate originem, ex innato homini iuftitiae fenfu mutuoque confenfu vinij ec pocestacem, a vi vero ec armis efficaciam capientes, huic ho* minum fimplicitati prorfus convenientern. Sed vis et arma quam iniqui func iudices! quam invalidi defen fores innocentiae! lisdem fe tuecur iniuria in opprimendo debiliore. Quid ergo? Erranti vitae metam pofuic agricul- turae fludium, quo potisfimum homines duct 1 cercas libi fedes quaefiveruncj ica uc coacci ma* gis C 14 ) gis quam ipfi rerum coramunium curam uni , five Regi five Principi, comraicterenc , quern quidera rnorum fuorum pericum, fprtisfimum belli dii cem, aequum ornnino litium arbicrurn cognovis* fent. Augetur porro hominutn , ad cempla Deo- rum confluentium multitude; e familiis oriuntur tribusj pasfimque origincm trahit ea fprma im- pcrii, quam accepimus apud Orientales populos diu obtintiisfe, in tribuum multarum congrega- tione , nullo in vicem vinculo fociatarum , nifi quod Rcgi pareanc eidem 5 ad quern omnia referuntur ; quern patris inftar omnes venerantur ; cuius po- testate, nullis legibus circumfcripta, omnia re- guntnr: quae tamen ne in abufuni vergac Re- giae fere auctoritas par Sacerdotum curat ac pro- fpicit, Deorum tutelarium veneratione, velu- ti theocratia quadam, populi ferociam repri- mente. Ex hac hominum coniunctione legum civili- um oritur initium; fed quale? Legibus, quae indicant fenfus populorum, mores antiques vi- demus ubique fuis formulis expresfos, morum- que perverfitatem iusfis coercitam ; ut vere dixeris, antiquisfimas populorum leges induere ma- tnagis naturam praeceprorum moralium, quam exprimere vim legis civilis. Num veroinquacumque rerum civilium forma, auctis quoque hominum necesfitadbus , hae leges fufficiebanc? Illud referunc annales populorum, leges ab agriculeura cepisfe inicium ; hanc pro- duxisfe arces 5 areas mercaturam ; inde nata esfe nova obligationum genera; quae fingula fontes fueruiit legum novarum. Illud annales tesrantur , per bella mucatam esferegionum conditionem , ec hominum mores j cogicandi ec fenciendi rationem e vicinorum aliorumque populorum commerciis aliena fibi craxisfe ec mucuasfe; quae omnia le- gibus omnique iuris disciplinae fenfim nova de- derunt incrementa. Exhibenc monumenta vetus- tads leges, quae reganc formas negociorum ec Hudia civium, quae pacem ec tranquillicacem publicam tueantur, quae reprimanc audaciam pravorum. Docenc annales, viciis obicem po- fyisfe fenfum honoris, metum opprobrii, vim exempli, religionem inprimis; uc finguli uceren* tur bona apud aequales exiscimadone, ne careanc ipfibonis, quorum causfa in fociecatem coirent iflprimis. lea curn hominum perfeccione aucca esc industria, ec cum ca vidsfini increvic Jegura CO- copia et necesfitas. At vero iidem quoque re- ferunt annales, ea tempestate leges non diccasfe iuftitiam , fed arbitrium , non veritatem , fed phan- tafiam publicae falutis : lacas esfe tales , quae , fub fpecie libertatis bonique communis ruendi , viam munirenc ad oppresfionem ; quae fuco fa- pientiae ac prudentiae infringerent re vera et everterent iura humanitatis. Sed fi de fua ae- tate ulcro fateacur Cicero, Romanes veri iuris et germanae iuflitiae folidam et expres fam effigiem tenere nullam; umbra eos uti et imaginibus''^) 1 quisin hac generis humani pue- ritia leges quaerat bonas, iustas, utiles? Imove* ro leges civiles funt indices culcus populorum ; nee civiura tantum , fed maxime etiam Imperan- tium. Necesfaria vero fuit haec educatoris auctori- tas humano generi, non minus, atque ilia pro- dest puerulo regundo et ad vitae honestatem flectendo. Si enim unius imperium fua natura habendum fit efficax ad curam publicae falutis, ad vitandas civium discordias , motus etiam at- que CO De Off. El. 17, que fcditiones reprimendas; fi pompa regla; multaque ftipatio, mulcusque comitatus in bello ac pace plus valeant ad continendam hominum ferociam, quam gravitas arque dignitas primo- rum in civitace virorum, ultro faceamur neces- fe esc , hoc unius imperium profuisfe, uc huma- num genus tale redderetur, quod in arcciorera civitatis coniunctionem coalesceret. Ubi vero in hunc locum peryenic oracio , fen- tio equidem, A.! quam difficile fie, in tanca rerum copia atque ubercace, in tanto ordine fe- culorurn viam invenire ac niodum, quo fingula commode disponam. Quandoquidem vero alia racione Veteres, alia Recenuores ad maiorem cukum procesfisfe videntur, e Veceribus, in hac juris ec legum causfa ec ne fim longus , prae- cipue Romanes gencibus originis Germani- cae opponamus, uc perfpecea utriusqne partis difpari conditione ac via quam func fecuci, pro- priam fingulis culms fui notam tribuamus ; fenfusque humani, uci inftitucis fie legibus ci- vilibus expresfi , indicia perfequamur. Gences antiquae familiarum quadam coniunc- tione olim vivebant , fed imperfecta civicatis for- ma. Graeci quidem ab Aegyptiorum ec Phoe- B ni- e nicum coloniis, Romani vero a finitimis civits- tibus Icaliae quodammodo exculd , rem et iura populi tuenda fusceperum. Inftar adolescemis, qui ad rectae rationis ufum conformacus illis fe tradk negotiis, ad quae fua natura ducitur, moderatum fibi conftituerunc imperium, abolira Regum potcscatc. Sic quidem confpicua facta est inter cives aequalitas, eadem libertas, ea- dem iuris ratio, "ga'dcm in omnibus legum ob- fervandarum necesfitas: invicem vero fraterna coniunctione et arctisfimo vinculo concineban- tur. Alia longe esc ratio gentium Europaea- rum. Barbari imperium Romanorum occidentale invadences, ab aliiscontinuo audacioribus excep- ti uuc propulfi, regiones Europae fertiles ec cultas vastanc ec conrurbanc, uc nulla quies, nulla pads tranquillitas adesfec. Mox enim bella privata excipiebanc publica ; expolitionis Roma- nae vix ullum vestigium exftabac; disciplina- rum memoria nulla; verbo, fupina ubivis gras- fabatur ignorantia. I lac rerum conditione quid scrius erat expetendum , nili uc cucus esfec quis- que contra vim, iniuriam, audaciam? Hoc con- lilio, moribus aufam praebentibus, ratio feuda- lis inita fuicj quae li profuerit ad arcendam ry ran- C 19 ) nmnidem Principum, fi non favcret confiliis No* bilium ad fpem dominadonis, fi fijerit inftituta ad mutuarn defenfionem, qualis quaefo in ea fuic imperil civilis moderatio; qualis libercas, eciam eorum qui liberi homines dicerentur; quale vinculum inter aequales; qualis congre- gatio hominum nifi ad bella; qualis denique cul- tus? Veceres ergo dicamus infticuca civicace libe* ros domi et foris^ mail ignorantia pocius qnatn boni cognidone felices : gencibus Europaeis mi*, feris et fcrviendbus omni ftudio erat enitendum ad libertatem felicicatemque , quam humanae naturae convenire licet intelligerenc , expertae tamen fueranc nunquam. Tarn dispar fuic utri- usque partis ad cukuram euntis conditio* Sed operae pretium est viam indicare, qua quaeque (it progresfa. Romani civitatis fuae ini- tio agris colendis intend vitam agebant fevera vir- tute, mira parlimonia, fummo in patriam amore probatam. Quotiesexinnato fibi gloriae et domi- nandi ftudio bella gererent in Italia , hoc agebanc , tit imperii limites proferrent longius. Extra vero> earn arma victricia circumferences incudebanc ubique nominis fui terrorem ; opes iibi bellis quaerebant tantas, ut luxu civicatera invadente B a plus plus nocerent exemplo viri principes, quam for* tunarum abufu. Gences Europaeae , nullo fedum fuarum amore retentae, quemadmodum Graeci Colchidem ec Troiam , ita fanctam expugnaturae terrain, Pifis, Genuae, Veneciis rerum ad bene vivcndum copiam inveniunt aflluentem ; miran* tur inprimis Conftandnopolim. Aliis hie mori- bus, aliis legibus, alia condidone hie vitam transigi felicem fendune; domum reduces haec fuis enarrant ; ec , quern ipfi fuerant experd fenfuni felicitatis, ilium exciranc in aequalibus. Liber- ratis faluiisque conciliandae viam ipds oiFerc mercatura. Huius agendae causfa ineuntur com- municates. A principibus vel auro reaimmic , vel precibus expetunc , vel vi extorquenc immunica* tes, primum urbes, mox integrae regiones, uc certis legibus definicam fibi reccionem conftiru- ant. Quod in Icalia exorcum est libercads flu- dium r mox apparuic in Francia; occupavic deinde Germaniam , Angliam; penecravic ubique locorum , ubi vigebat ratio feudalis. lea cives func exorci rusdcos inter ec NobiJes ^medii , unde civilis libertas efl^orescere coepic. Expoliuntur vero hominum animi religions, disciplinis; perfpicuus esc culcus in civium in- dustria; firma denique et conftans redditur infti- tucione atque educatione iuventutis: quibus omnibus cura optime cognoscatur indoles ac ratio civitacum , videamus, quid in quaque prae* flarent Veteres, quid Recentiores. Apud anciquas gentes arctisfimo vinculo cum religione et morum disciplina coniunccae fue- runt civitaces; ipfa vero doctrina religionis, po- liticae fere, ad cukum animi profuic certe pa- rum. Gentibus Europaeis hierarchia Pondfi- cum exftitic vinculum quo coniungerencur. Si religio Christiana ipfis fuerit frenum moderado- nis ac contihentiae , quo vix carerenc animi ru diores, illius certe doctrina vim habere non po- cuic ad emendandos homines, qui cukum divi- num abfolvi putarent ridbus folennibus, caere* moniis abfurdis, precum formulis, femoca animi pietate. Disciplinas coluerunt Veteres pariter et Re- centiores, fed dispari ftudio. Si Graecorum inge- nia vivida ec acuta florum magis fuavitate , quam fructuum maturitate delecrarentnr, Romanorum fane odium fapientiae otiofae, mira eorum ac pae- ne fingularis iudicandi dexteritas atque folertia, ud cecera fere omnia , ita discipliaas non ex ppinio- ne, nc, non ex amore pulcri, fed fola militate me- dcbontur. Quo illi retulerunt eloquentiam,nifiut esfct libertatis patrona, innocentium tutela, aut terror malorum? lurisprudendae adeo disciplina, a Romanis exculta, num Jibera civitate ex ipfius praeftantia in honore habira fuit, an vero po- tius ex necesfitate quadam ac dignitate virorum principum, qui in ea quaererent fenectucis Tola- liuiD ? Gentibus Europaeis non defuic fenfus praeilantiae licerarum, quibus eruditio viam pa- rabat ad honores, quibus literati ad aulam Principis invitabantur, a Curiae vero dignitace arcebantur indocti : uc fueric in honore flimulus ad acuendum discentium ardorem. Nulla porro cultus esc nota verior, nifi flu- clium augendae felicitatis civium, non pauco- rum , fed omnium , plebis etiam. Non folec Jndustriae virtus rnagni aestirnari in civitate di- viti; nee apud illos, qui vana dignitatis fuae opinione inflad, quodcumque jtenue videtur, contemnant. Roraanae leges fi agriculturae fa* vent, mercaturae certe tribuunt parum. Genti- um Europaearum mercatoribus largitae fuerunr immunirates. lis peregrinantibus pax fancita fuit in illis turbis, quibus bella involvebant Germa- m- < =3 ) niam ; proprium hi fibi conftituunt collegium , cu> ins infticuta confirmantur publica auctoricate (j}. Ad incrementa commerciorum iura muncipiis concesfa Jegimus fori, nundinarum, emporii, geranii. Codicibus quoque mercatorum pro fcribendbus vis quaedam probandi in foro esc tri- buca. Opificia civis Rornani , non fibi fed rei- publicae viventis, dignitatem minuere crcdeban tiir. Id vero admisfum fuit, uc infimae fortis cives e venditis fuis fuffragiis, vel e largitioni- bus pecuniarum auc frumenti , five publicis five privatis, miferam agerent atque otiofam pauperta- tem. Gentibus Europaeis habita fuerunt opili- cia fulcra commerciorum; divifi fuere opifices in corpora et collegia, quae feculo XII fuis no- minibus distinguebantur , in rectione, exercitio, recipiendisque fociis, fuo iure privo ac (ingulari utentes. Luxu invalescente vix erat Romae honestior, qui nonaedes ftatuis, picturis, imagi- nibus redderec decoras. Victoriis ec triumphis haec fibi quaerebanc Romani. Devicta Graecia ftatuas, templa, aedificia, omnesque expolidones ur- (i) Mi eris. Chart erb. I. D. p. 355".] C =4 ) urbanas videnc, mirantur, fuspiciunt; non ar- tis praeftantia fed opcris fplendore capti et abrep- ti. Lenta fuic apud Recentiores artium progres- fjo: fenfus melioris ec fummi demum esc inge- nii macuri fruccus. Ubi vcro affulgebat aurora Jibercatis induscria locum occupabac ineniae; di- vitiae per mercaturam quaefitae pompam indu- cebantj pompa luxum. Hierarchiae oppofitum vindicandae libertacis ftudium , adverfa tenuitaci ec inpotentiae necesficas ec periculum, in plebe excicaverunc induscriae concertacionem. Nee descicuca fuerunc omni venuscate ec elegantia quae ad volupcatem auc magnificentiam arcificum diligencia vel invenic, auc ad perinorum imagi* nem ars effinxic, uc ex hoc ipfo quoque cenuio- rum , aucta re familiar! , laetior fueric conditio. Sed omnium maxime gentium indoles intelli- gitur ex inftitucione iuventuu's. Ad rei milica- ris, agriculcurae, deinde veroad eloquentiae, iu- ris, ec arcis imperatoriae fcientiam iuventucem evexerinc Quirites ; auditisPhilofophis principem virum in bello auc foro fine comitati, uc fapien- tia maiorum ad posteritacem cransmicrerecur; imagines maiorum in acriis domuum ec prope rostra pofitae, laudesque virorum clarorum ia fu- C 25 ) funere celebrari folicae incendere potuerint amorem virtutis eosque imitandi ftudium: quo fpeccant haec omnia , nifi ad excitandum in eo- rum animis amorem pacriae, quo magis auge- rent honorem civicatis, cum amplificata fuae gentis dignitate: verbo, ad formandam indolem civis Roraani. Religionis vinculo coniunctis gentibus Europaeis, quantumvis eciam illae tri- buerent natalibus, non fuic gentis prima gloria r fed rei militaris peritiae , fed fortitudini fumraus fuicrributus honor. Haec alere in iuventute ipfos decebac , quibus bellica virtus fummum decus erac; quae aditumpraebebacad titulos honoris ip- famque nobiiicatem* Inftituendae vero iuventud non defuerunc in ecclefiis et monasteriis fcholae, religionis quidem docendae causfae olim potisfi- mum inil'icutae, fed auctae, fed emendatae, uc dein in iis docerentur arces et disciplinae Jibe- rales. Nee compararae erant unice de plebe iuvenibus, fed Principum quoque ec Regum filiis. Mitto iuris dicundi rationem , mitto culturam morum , reliqua , quae praeberent amplam dicendi copiam, li in (ingulis urraraque parcem compa- rare inlticuerem. Sed dicta ^fufficiunt, ut de for* C atS ) fortnacultuscuiusque pronumiemus* Itsque, fl verum video, discriminis fumma hue fere redic. Vereres a libertate firmata procesferunt ad Incolumitatem ; Recentfores ipfa incolumitate hoc quaefiverunt , uc liberi esfent. Veteres ini- ta civitate arctiori quidem vinculo coniuncti profuerunc paucis , qui eiusdem fociecatis focii fisfenc; Recentiores religionis vinculo fociati, amplisGma coniunctione non focium, nee civem, nee popularem , fed ipfum fpectarunt hominem. Veteres omnia ad civitatem (O* Recentiores ad vitae profperitatem retulerunt. Quod fi quis quaerat, quae tandem civitas Ct dicenda, Ciceronem CO audiat ita dis* putantem: civicas non urbe, non parietibus, fed civium coniunctione continetur; fpectac rem popuJi, non inuhitudinis, fed coetus, iuris confenfu ec utilitatis communione fo* ciaci, Civibus inter fe communia funt forum , leges , iura , fufFragia. Hoc volunt leges , inco- lu- (i) Vid. Cl. van lieusde, Diatrib. in antiq. chit, in Vol. II. Comment.. Lat. Inftit. Rcgii p. 44 fcq. et pasfnn. fa) Ad Au. VII. ii.de Rep. HI. dc Off. I. 17. ct III. 5. lumem esfe civium coniunctionem". Videte, quam vere civitacem defcripferic: ecenim, dum Romaesfec fedes libertatis, eodem teste, po- pulatae, vexatae, funditus everfae funt Provin- ciae, Socii ftipendiariique populi Romani af> fHcti, miferi , iara non falucis fpetn, fed exicii fo- latium quaerunc" CO- "" Eripiunc Provinciaruni Reccores, quae reliqueranc viccores (2). Ne ipfo quidera difficente Xenophonce fimilis erac Achenarum inhumanitas erga diviccas urbes et infulas. Quae vero est vitae pro fperitas, quam Recemioribus tribuimus, nil! uc acquilicam li* bertatem augeant copia fubfidiorurn , quae vicam felicem adminiculantur, non civiura, fed peri- grinorum, fed exterorum , fed horainum; ne- glecto gentis auc civitatis discrimine, fed habita ratione naturae communis. Sed lus Civile confulamus. Totum illud ad in* genium populi, ad fuperftitiofae mqldcudinis indolem infticutum, formulis, ritibus, folenni* tatibus , fictionibus confercum video, ut hoc iuris apparatu et religione cives animo concipe- rent CO Cicero, in Ojrint. Cecil. Div. 3. (2). Sal lust. Bett. t cat. 12, C ** ) rent Reipublicae maiestatem. Quidquid leges habent Romanae, quod a iuris Naturae fimpli- citate recedit , totum hoc oritur e religione aut jure civitatis. Vos vero videte, A.! quantopere tenerrimum fui amorem, quo duciturpopulus tribuunt privum ac fummum. Res vero domestica pertinec ad hominem omaino , quern ipfura fpec- tant gentes Europaeae. Videce , A. ! ut alia taceam quae adferre posfem bene mulc^, quantum cuhu differans Veceres ec Recenciol'es. Sed exicum videamus: Roma libera fuperbiat cognitione reruni a ma* ioribus gestarum, eloquentia, poefl, philofo- phia, vircutibus ec cultu; fecuds vero tur* bis civilibus deferbuic illud unius civicatis flu-: dium; civitate concusfa defuic ilia viriuni in tenfio, qua nicimur homines ad maiora. Qui liberi fuerunt, iam parent unius imperio: qui virtutibus excelluerunt , iam ruunt in decerio-; rav Gences Europaeae adepta libercate frange- re potuerunt dominacionem Nobilium. Nont eornm cascella, fed urbes bene munitae refugi- um praebem concra vim ec iniuriam. Florence raercatura vires capic novas civium industrial Neglecci antea cives iam func fulcra liber:atis, ec augenc florem civicatis cui fun.c adfcripci. Pro- fperam hanc rerum condicionem quacumqite in forma imperil tuencur. Motus potuerunt ,oriri, omnia tnrbari; fed libertaris cuendae praefidia tleesfe non folent gentibus excultis* Adeo- Adeone vero fuis bonis exciderunt Roman?, ut nihil ipfis profueric cultus anterior? Mutata rerum facie folatium in rebus adverfis et animi veluti remisfionem quaerunt e Philofophia Grae- corum: qui cum cognoscendi ftudium ad ho* minem referrent; cum Biantis haec fuerit fen- tentia: Tv&Qi XSKVTOV? cum moralibus discipli^ nis ducerentur Pythagoras et Socrates ; quid mi- ramur, Romanos morum doctrinam adhibu- isfe ad iurisprudentiam , quae innaca folo Roma- no non fuit eius temporis inventum, fed ori- ginem habuit in politico Romanorum ingenio , in omni forma civitatis perfpicuo. ColJapfa quamvis civicate manfit idem populi ingenium, ro an fit idem ordo ICtorum, cui iam libera re- publica iuris doctrina veluti propria fuit. Hi ad earn excolendam perficiendamque tanta om- nium approbatione progrediuntur , ut quae oliai disciplina a fuis cultoribus acciperet dignatio- nem, iam honorem ac decus daretiis, qui in earn incumberent; quippe qua in unius imperio tuta foret privata hominum libertas, tutae for- tunae. Iuris ergo doctrinam condiderunt ICti fuis principiis cohaerentemj hanc fuis refponfis fuisque confiliis amplificarunr j hanc illustrarunt com- C 33 ) commencariis.; hanc exegerunt ad hominis natu- ram, duce Philofophia morali. Quod Philofo- phia non pomit , illud lurisprudemiae addidk reli- gio Christiana. Quidni enim civilis et ecclefiascicae potescatis coniunccio in civili focietace hanc vim haberet, ut ad religionis praecepca leges fcriberen- tur, quarum fere auctor atque fuafor Imperanci Clerus exiscerec? Quis vero est qui non videat, quantopcre in- cle debueric iuris ratio mucari? Sublaca civicate, fi confundi penitus non pocuerinc iura civium ec peregrinorum , potuit his tamen ius civitacis largiri: Inrgitum est, non hominibus, fed fa* rniliis, fed gentibus. Pocnerbnc peregrinis iura quaedam concedi, concesfa func beneiflcio po- puli aut dementia Principis. Non erac neces- fe, ut fingula exigerentur ad iuris (Irictirigorem: inventa func multa in fraudem legis ad commo- da peregrinorum, Verbo, quae fuerant in odi* nm peregrinorum olim ftacuca, mucaca font ab Imperatoribus , donee tandem omiies in orbe Ro- mano degentes ingenui iure civicatis donarencur. Quod fi haec alicui non e morali Philofophia , fed ratione potius civili repetenda videantur, fervos Hie attcndac, qui iam homines habcntur* C quo- C 34 ) quorum querelae de faevitia dominorum audiun* tur: rem domefticam cogitet, iam legibus de- finitam , imminuta patria potestate, defcripto ad rei indblem mariti iure in uxorem ; harum quo- que conditione contra fraudes et iniurias ma- ricorum defenfa: aequatam perpendac cum civibus libertorum conditionem. Succesfionem quoque ab intestato, olim ad rationes familia- rum conllitutam, Praecoris quidem aequirate cor- jectam, fed a luiliniano defcriptara legimus pla- ne ad iustam cognadonum difFerentiam , abroga* tis omnibus omnino de hoc capice iuris anciqui placicis. Finem non invenirec oratio , fi fingula perfequerer, quae in admktenda vi voluncacis humanae in testamemis, conventionibus, abro- gacis folennibus ec fexcentis aliis , quae oiim ad civicacis rationera fecus esfent flaruta , vel mora- Jis Philofophia correxic , vel religio Christiana abolevk: fed abflineo. Gentibus Europaeis e vario multoque re- rum civilium difcrimine res eo pervenit, uc incerta plane esfet ratio iuris civilis. Mores mutati ec alius longe rerum publicarum ordo, nifi tiotitiam , at certe deleverant vim legum Roma- narum: disperfis per varias provincias populis le- ( 35 ) leges patriae fingularum gentium exoleveranc: plura fubinde eranc mutata; multis erat auccum ius civile; multa quoque fibi ftacueranc urbes fuis radonibus accommodaca: fed exftinctus non fuit amor Juris patrii , nee eviluit illius confer- vandi ftudium. Ita invaluic, uc pactis familiae iibi prospicerenc, aut in iure dicendo iudices, fi leges non exftarenc , fequerentur mores patri- os, non raro e fenioribus quaeihos; auc denique fecundum aequitacem pronuntiarenc : quorum vero decreta, fi de facco dubio moveretur quaesdo, valebanc auctoricate rei iudicatae, fi de iure am* biguo inciderec dubitatio, inftar normae perpe* cuo valicurae. Sublatum fuic hoc iuris incer- tum. Refuscitatum in Italia iuris Romani ftudi- um meliora docuic homines de adminiftranda iuftitia fecundum leges certas. lure Feudali et de- cretis Poncificum digescis , iisque in ordinem meli- orem dispofitis , mores quoque patrii , variis in re gionibus, colligi coeperunt ec in fcripturam re- digi, quidquid Jegibus, decrecfs, moribus, dis putatione fori vim iuris accepisfec. Invaluic tandem, ut nova principia fererentur e iure Ga- nonico et Romano; quae, cum in fcholis iuven- tutem docerencur,inde in fora tranfibanc, uc nul- C 2 la ( 36 ) k gens reperiatur, quae non diu fervaret ex iia admixta fuis moribus. DifFufum vero cst per omnem Europam lumen humcmtatis et pofita funt publicae felicitatis monumenta a Roma- nislegibus, quas muhae genres, non opinionis levitate fed prudenti confilio, receperunt in le- gum fuarum defeccu. Quid enim ? An iuri pcre- grino mores, cesfisfe putabimus? Rcclamant , uc exceros taceam , leges in patria noscra , nostra demum aetate, abrogatae. Unum tester S p i e g e- lium, illarum mulca capita dudura e moribus Germanorum explicantetn. Sed niisfis Veteril^us nos paulisper detineanC gentes Europaeae. Non defuerunchis monumen- ca fapientiae Graecdrum ac Romanorum. Pro- fugi ab oris Hellespont! eruditi haec in Euro- pam transferunt. Quidni vero hos homines, ex fomno veluti expergefactos , ad explorandas causfas duceret rei novitas et varietatis amplicu- do? Quemadmodum enim curae et follieicudines extinguunt vulgo inquirendi ardorem , ita laerior gentis alicuius condicio elicit fponte artium ec disciplinarum fludium. In eas vero tanco ardo* re Recentiores incnbuertmt, .ut vincerent quos in lit, habiiisfent doccores, et vero ad meliorem de fin- C 37 ) fingulls rebus femiendi cogicandique racionem per- venirenc. Hanc verolicerarum incelligenciam quo re ferrentinprimis, nifi adrcligionem , cuiusvinculo vivebant ibciati? Hoc illiegerunc, uc legi posfenjc ec intelligi facrae Jiterae; ut persjMcuum reddere- tur, quod adhuc fuisfec obfcurum; ut divinae 1 non amplius haberencur orig^rris 9 quae viderentur hominum inventa; uc religionem, ad fanam ra- tionem parum accommodatam, fuae fimplicitati ec puricati redituerenc. Imo vero fracta func vincula quibus tenebantur; excusfum esc hierar* chiae iugum; ope religionis purgacae apparuic umbra illius humanitacis, qua virilis aecas hurna- ni generis merico fuperbiac. Si vero difficile esc alicui perfuadere de prae ; ftancia rei, quam non intelligic facis; mulco eric difficilius in animo humano defigere amorem illi- us, quod intelligere auc nequeac auc decrectet. Ration^s humanae perfeccioni resiscunc innume- ra. AfFecciones, praeiudicatae opiniones, ftudia, confuetudo impediunc, quo minus arnpiac quae func nova ec inaudka: quod fi valeac in unaqua- que re, cum vero inprimisesc perfpicunm in ex- flirpandis animo religidfis opinionibus , qua's fovec Sacerdocum auccoricas, Quid ergo m- rum , " C 35 ) , rum , fi , purgata quamvis religione, bcne muld rri- tam viam tenere maluerinr. Vicisfim vero hoc quo- cue videmus, eo rnaiori ardore inftare alios , quo .. gravior causfa agatur ec quo plenior fit vericocis perfuafio. Bella, caedcs, rogi, turbae evcdnnc , testes veriratis , quemadmodum func indices er- rorum pertinaciae. Sed quamvis lucruoHi haec iudiccnrur, nihil tamen ad eruendam confirrnap- damque veritatem magisconducic, nifi quod par- tes iudiciis inter fe concrariis digladientur ec in- flammentur ex adverfariorum concerratione. lea prpfuit Pontificiorum reluccatio reJigioni emen dandae, quae Temper ex ea evafi: purior, deletis quoque commends hominum , quae cum eius .iimplicirace parum conveniunc* lea profuit ea* dem proferendis ingenii human! viribus, exitan- daeque icduscriae , ut in disciplinarum orani ge- nere maiores confpicerentiir progresfus* Eruditio enim e claudris monachorum ad om- .nium ordinum homines est perducta. Principes, nee purpuranec Jauru victoriae contend*, id ege- rune, uc doctorum virorum Maecenates habe- renrur ec esfent. Inftimuntur Academiae; incun- tur focietateserudicorum , hoc confiJio , uc ampli* ficentur disciplinae. Quae vero doccrina ad huma- nam < 39 ) n^m culturam , unacum vera religione, plus contu* lit, quam Philofophia,.quamaprincipiisfcholasti- cis , misfo fystematum praeiudicio 7 ad omnem hu manae cognicionis ambicum retalerunt B a c o et C a r t e fi u s ; quam ad iuris Naturae discipli- namGrotius et Pufendorfius; adhuma- num intellectum Lockius;ad cogitandi liberta. tem Thomafius; ad omnem erudidonem adhi- buerunt Leibnitius ec Wolff ius; canto qui* dem cum fuccesfu , uc cum inquirendi ardore i^nfum pulcri et ainorem veritatis coniungerent. His vero omnibus collusftrato hominum inge- nio religio, navigatio, mercatura, itinera fus* cepta profuerunt ad homines ex omni terrarum orbe coniungendos. Perfecutiones quoque, caus- fa religionis inftitucae, hoc effecerunt, uc exfules in disiunctas regiones artium ac disciplu narum cultum transferrent , et linguarum veluti communione omna huraanum genus nt unam fo- cietacem congregarent , quae , fraterno vinculo ad mutuam felicitatem unita, properante grada tendit ad humanhatem. Ad humanicatem dico , cuius fines patent longisfi* ine; quae tribuit quidquid homo homini debeat; quidquidhomoconciliethomini; quae proficiscicuf C 40 ) acognitionenaturaeeiusquedivini Auctoris, T honn- num deinde ct humanae naturae ; quae lumine verae religionis et Philofophiae castigatae quemque de fuo iurc, de fuis officiis inftruit atque inonet ; quae Jibcrrarem cuiusque civilem tuetur; quae pieta* tern morumque probitacem alic atque nutric; quae non potesc non mutuae generis human! fe- licitati omni ratione prodesfe. lam vero e legibus , A.! mutatas hominum opinio* nes fenfusqueeorum perfecciorescognofcite. Anne exterae gemes , olim invifae et barbarorum nomine dictae, inhumanicatisfocietatem recepcae funt, a quo tempore inter genteseadem iura et officia coe- perunc fervari, quae homo debeat homini? Anne jura et officia Principem inter et cives definita funt, misfa priorura feculorum fuperflitone ec confticuto regimine moderato, quo debita Prin- ,cipi reverentia coniuncta esc cum civium liber- tate, ut in ipfa monarchica imperii forma rati- onem vere popularem distinguas? Anne haec agnoscitur ab omnibus veritas: esfe Principis r magnificentiam, decus ec felicitatem pofitam ia falute,incoJumitateet integritatepopulorum ? An- ne in poem's reorum per leges llatucis crudeli- tatis ct vindicrae Jocum occupavit humanitas* quoad C 41 ) quoad earn paticur cura quietis et publicae tran quillitatifc? Sed ius civile me loqui recorder. Non equi- dem revertor ad legum indolem , nee ad illud v vinculum , quo continentur opiniones hominum religiofae ec morales cum inftitutis civilibus: imo potius, quid factum fit, attendamus. Ac* cepimus ius civile gentium Europaearum mixtutn e moribus antiquis , iure Feudali , Canonico , Ro* mano Rerenta funt, quae nihil obesfent. Ubi vero mutaca rerum ratio aliud fuaderec, gentes fjbi leges fcripferunc fuae quaeque civkati ap- tas; congruas illas religioni, quam profiteretur* .et culrui fuo morali convenintes; accommo- datas denique ad civium rationes formamque re- giminis Ita vero aliter fieri non potuit, quit! fenfim legum fuper alias coacervatarum cumulus cresceret, quae fingulae e fuo fonte caperent in- terpretandi rationem. Sed historica disciplina , ad Jurisprudentiam illustrandam admota, produxic artem legum Codicum fcribendorum, exactis ad Philofophiae rationem iuris argumends, perfpecto- que fingulorum nexu ac vjnculo , quo invicem con- tinerentur: qua legum doctrina ? cum ab hominis na- nacura focietatisque ordine civilis proficiscatur* nescio , an aliud exisrac monumentum ingenii huma- nicxcelfum roagisatque nobilius. Si Veteres hoc lion cogitasfe videantur, hoc inde factumputo, quod a vivis ICtis, iisdemque iuri dicundo praefectis, propria Romanis methodo in^aus* iis decidendis iura conftituerentur. Ubi vero obmuruerunt ICtorum oracula, quid iuris es- fet latebac dt ignorabatur. Turn vero necesfe fuic fit e ineliori iurisprudentiae aecate colJigeretur , qdod praefenti necesfitati infervirec in defectu virorum, qui ius civile, conderenr. Gences Eu- ropaeae, novis fubfidjis inftructae, hoc egerunt, ut enunciatis perfpicuis ec generalibus, orati* one conftricta quidem, fed fentendofa , complec- terentur, quae vitae prosperitatem iuvarent f humanasque acciones in omni genere negociorum regerenc. Sed arduushic esc labor. Quare, fide mulds, qui hocfunt aggresfi, plures fuam tenui- tacem funt experci , una fuic ceceris felicior Fran- cia in fanciendis Jegum Cocficibus univerfi iuris, exaccis ad humanitatem quidenj , fed fimul etiam ad illius populi genium et indolem peculiarem. Sed formarh haec fpectanc excernam : iura quae- fitis ad humanicatem fcripta. Adfunc plurima. A- t 43 ) Abrogatam in Europa fervitutem litiroanitati es- fe adfcribendam, quis negaverit? Quo enira e fonce hoc factum dicamus, nifi eo, quod iura hominurru cuiuscumque etiam fine vitae conditi* onis, cuiuscumque gentis, cuiusvis etiam colo* ris auc indoJis, vindicec ac rueatur humanitas. Aequales inter fe homines funr, veluti pacris eius- dem Jiberi; aequali ergo iure utantur omnes eandem regionem habicantes: utuntur. Si com- modis quibusdarn excludantur exceri, lion odii causfa apparec , fed foederibus inter gentium Rec- tores flam i folet, [quatenus admittenda videatur iuris civilis aeqiialicas peregrinis , ne indulgentia dnius in damnum abeac aliorum , qui contrariain liis fecuti princjpia hegarenc illam iuris aequali* tatem, quam concederent priores. Religtonis vero , dicac quispiam , certe diverfa est ratio. Hie nulla humanitas. Quod inter fa* rnilias , tribus , gentes Temper exftitit odium 9 il- lud inter diverfae religionis cul tores adest fum* mum. Fuisfe non diffiteor: fed apud cultiores fere deferbuic. Nulla habetur in legibus ratio dlverfarumreligionum; omrtes funtciveset eodem iure. Illud cavetur, nequidquam flatuatur, quod nonnullorum Christianorum doccrinae posfic vi- de- ( 44 ) deri iniquum. lea leges fcribuntur, ut quisque fecuridum fuae religionis praecepta in negociis civilibus agere queac. Tester divortia , unacum fe- paracione tori ec menfae admisfa e religionis diverfitate; cum utriusque licentia iustis legi- bus coerceatur? Religionem vero cum dicam Christianam , quis ordine exponat vim et effica* cianc,quam ilia habeat in omnem virtutem homi- nis moralem , in officia erga proximos , erga civitatem, erga magiftracus ; quibus canquarn fondamentis leges innituntur. Unam cogitate rem domefticam ec familiarem legibus civilibus jra comparatam, uc augere felicitatem huma* mm posfitac debeat, in fide, concordia, auxi* Jio rnutuo coniugum,' in nuptiarum vinculo nullius morofitate levitateque di^rumpendo; ia jure cuiusque coniugis tuto et certo; in ipfa fe- minarum conditione; in represfa parentum im moderata faevitia; tuenda innocentium vita, iu- re, fortunis; in coniungendocumpotescate, ne- cesfaria ad regundos liberorum mores, tali com- modo, e bonis liberorum percipiendo, quod alere concordiam caritatemque liberos inter ec parentes posfit. In famulos denique, cum auc- toritatem heris concedant, imperlum neganc Je ( 45 5 ges, ut illi quoque llberi fhn ec fuo iure utan* cur. Sed, ne pluribus ucar in re " perfpicua , ipfam legum naturam conflderemus mucacam. Si leges aliquando ex arbhrio Rectoris' fcri* berentur, falus populi nostra aetate lex est fu- prema. Quae cum confistac in abuhdantfa fiib- fidiorum vitae felicis ad eum modum, quae cuiusque condition'! Conveniat; in tranquillitate et quiece cuiusque boni tuta ; in facultatfi; fefe perficiendi liberisque ad religionem vircucehi* que educandis; videce, A.! num iis dotibus fa- tisfbciant leges , quae liberam cuique Detain co* lendi praebeanc occafionem ; quae faveanc libe- rorum education!*; quae hoc fpectant, uc abgea- tur industria ; ut omnium fie aequalis iuflitia ; par omnium defenfio; par' omnium ec plenisflma libertas civilis; quae curam habeant eorum, qui alieno indigent auxilio; quae liberam cuique fa- cultatem praebeant de rebus fuis, inter vivos ec mortis causfa , modo legidmo disponendi , volun- tatemque fuain explicandi 5 ne plura recenfearn: haec vero omnia fanciant fecundum humanam narnram et indolem focietatis civilis. Sed, - nuod fummum est* 3 perpecua erit haec felicirns. 46 legibus de forma imperil latis in plerisque nis ita definita, ut haec commoda civibus eripi npn posfmt. EC iam quis quaefo iure in dubium posfit vo- care hurnani cultus progreslionem ! Cum vero haec fit univerfe gentium Europaearum felicitas A! quae tandem nostra est? Qualis tandem in- ter Europae gentes nos Belgae fumus.? Est omnino, in quo exfultec oratio. Si enim virae prosperitatem quaeres, quae alia gens exdidc tot bonis beata? Quae alia gens libertatem fuam et religionem armis taqtopere vindicavit ? Quae re&io potuit in fubfidiis prosperitatis publicae inovere inyidiam vicinarum? Belgium. Quae regio potuit e fuis opibus omni fere Europae pecunias largiri , quibus illaindigebat? Belgium. Quae denique fuir emporium variarum mercium? Belgium, Illud Belgium, quod, cum primum florens mercatura ad urbes Flandricas penetrasfet eandem tenuit veluti privam fibi, iunctam cum civium industria. Illud Belgium, cui fundamen- ta libertatis et feliciratis publicae omnis fere Europa feptentrionalis referc accepta. Illud Belgium denique, quod inter genres vicinas e- minuic tanquam fol ille inter fidera mkiora. Si C 47 ), Si artes cogitaveris, iueruntns Flandri inter praecipuos artis pictoriae culcores peritisfimi? Fuitne in Belgio ars typographica invenca? Si disciplinas quaefiveris, quae regio cor prom- Ik erudicos principes? Morum venuscate deco* ra fit Gallia vicina., heroica virtute fe efferat Qermania ; nominis ec gentis fastu fuperbiac An- glia; religione probitace, bona fide, iudicioruna fanctitace inprimis, ceceris Europae gentibus non cedunt Belgae, apud quos humanicads iura funt in honore mulcisque florenc inftitucis. N'e vero quis credat Belgas aliis gencibus ces- fisfe in iuris ec legum disciplina; nam quap diu confufafuere apud omnes genres iura civilia, criminalia, mercacurae, ordo denique iudici- orum; hae discipline parces, uc rite feparari posfent,qu!saccenfum facem praetulic,nifi Gro tius nostras? Hie iuris Naturae principia ha dispofuit , uc ad hanc regulam exigerentur , qu,a,e cuique debentur ; nee civi cantum, fed hominU fedgenti, fed Principi, fed criminurp reis. Habuimus Belgae ius civile proprium , fed va* rium in quaque regione, urbe , vico ; diffu/um illud et pecendum e mulciplici fonte. Non fugic maiores hoc maium. De legibus univerfae pro- vin- C 43 ) vinciae dandis iarn feculo XVII actum esc in i, Frifia et Hollandia. Nora func quae ad Hollandiae Ordines reculerinc deinde HornbekiusetSlin- g e 1 a n d u s ; fed obftitit iemper ratio privilegio- rum antiquorum , quo minus perfici posfet quod litile videretur. Uriiverfo vero Belgioquo minus leges fcriberentur eaedem , impediebat Unionis Traiectinae indoles atque ratio , quo foedere iu- ris condendi potescas fingulis regionibus olim fuic fervata. Ce^farunt vero haec impedimenta per ea quae nostra tulic aetas , quorum ipfi fuimus tesces , quae vidimus, quibus interfuimus. Facci fumus Belgae antiquorum morum non nimium tenaces, quod eramus olim. lus civile Belgio commune iam non deprecamur, fed optamus; non nocere, fed podesfe iudicamus j non metuimus tanquam onus impofitum, fed propediem promulgari vo- vemus;* fed, 'quoad eius fieri posfit, patrium ; 'fed ad praefentis feculi et populi rationes accom- raodatum : ut in hoc ipfo quoque Belgarum ap- pareat ad humanitatem progresfio. O! felicem Europam ! O felix Belgium i Sed inprimis,Ofelix humanum genus! fummiNumi- nis cura educatumet perductum ad eum culcum, quern C 49 ) quern nostra tempora commonftrant; quam do- cet historia iisdem fpatiis procesfisfe quibus uni- us hominis vita decurric; cuius cescis esc ius ci- vile populorura , post omnium hominum memo- riam fuperftes. Quod fi multa adhuc doleamus indicia rudio- rum morum ec vestigia barbariei , hoc fahem lae- ti, hoc grati agnoscamus, properare Europam ad rcaiorem humanitatem : EC fi in hoc ipfo nulli gemi inferiores limus Belgae, nostram lae* temurforcem, ea maiorum nostrorum muhis nu* nieris meliorem: voca faciamus pro religione, unico illo civitatis praefidio, pie fancteque inter nos colenda: vota faciamus pro Regis nostri incolumitate, Belgas fuos ad humanitatem flec- tentis et educantis concinenterl Cuius quidetn rei cura 9 qua alia in re confpicua lit, cum in- primis excellic in infimae etiam fords puerorum inftitudone reguiida; itteorum educatione publi- ca ad morum probitacem ec ingenii culcum ita inflituenda, uc illi fentianc, qua tandem ratione (Ibi confulere ac civitati prodesfe pdsfmc ac tene* antur. Eminet ilia Regis cura in ardum ec dis- ciplinarum favore^ ec adolescentibus ingenuis e- rudiendis ad patn'ae falutem. Tescor hunc diem % D A- C 50 ) Academiae natalem, quo munere abeunti Rec- tori haec fcripta estlex, uc fata, quae acciderint Academiae per annum fuae fectionis, postericati confervec; ucregio nomine diftfibudspraemiis re- muneret bene merentes, et hoc ipfo honoris ftimuloinchetdiscenduni animos, Quae dum age- re gestio,A! nequicquam icerum vestram implo- rem benevolentiam , quam ex vultibus vestrismihi toncesfam intelligo. Ac primum mihi erunt memoranda, quae me Rectore Academiae evenerint prospera et adver* fa: quae dum animb volvo, esc omnino quod / laetemur , falvam esfe Academiam , falvum Regem , falvos Curatores Amplisfimos. Sed, quodinrebuS humanis fierifolec^funthaecbona tristibus mixta; Trinos enim immatura morte amifimus huius Academiae alumnos; quorum Jacobus Ca- thafinus Zevenhuyzen et Carolus Ja co bus van der Straten iam in eo e- rant, ut brevi doccrinae Chrisdanae incerpretes exfiscerent : M a r t i n u s vero S w i e d e r literis liumanioribus operam navabat: omnes ingenii dotibus et morum caftitate praeflabiles. Ho- rum itaque carisfimorom capitum, in aetads flore ex- extinccorum, iacturam, causfa eciam ecclefme etbonarum licerarum , omnino esc quod doleamus. Si docendum ordinem intueor, luccus atque doloris fenfum renovat Cornelii Guliel- mi Rhoefii defiderium: qui , quamvis per alu quod tempus nostris conciliis non interesfec lam fenescens, praeclare caraen proderac huic iuventuci. Hunc Viruiti nobis inopinaca morte ereptum merito dolemus. Erat enim Rhoerius Vir fdmmus, facile cum iis comparandus, qui naturae dotibus prae ceteris excellunt; in fervandis vero felici me- moria qpae legisfet aut didicisfec, nemfni non posrponendus. Mulcum legendo, volvendo, me- ditando, doccrinae tantam fibi comparaverat am- plkudinem ac copiam, ut, fi in nullo fere dis* ciplinarum genere hospes plane viderecur, cum cerce in iis disciplinis, quas proficebacur , era- ditionem proderec accuratam ec abfolutamj uc hescires- fane, quid in R h o e r i o mirareris ma- gis, variecatem doctrinae, an illius perfecciof- nem. Quo fiebat, ut inpromtu femper haberet, quo prodesfet discendbus, aut placeret docds. , Seel in his dotibus ingenii et copia eruditionis habebit force plures fibi pares: quare illud dica- D 2 C 5* ) mus, quod ipfi erat proprium, et in quo disci- plinarum genere excelleret inprimis. Erat R h o e r i u s natus veluti ac conformatus ad eas disciplinas quas profitebatur, Historiam fci- licec et lurisprudentiam , quarum quae fit affini- tas cuique docciori fads notum esc. Incre- dibilem autem , quam In eo mirabamur ob* fervandi diligentiam et accuradonem , ne mini- ma quidem praetermittens, ad utramque adhibuit* Hominem Philofophiae ftudiofum, mirae faga- citatis ingenii , in iudicando folertiae , et rarae omnino perfpiciendae veri, qui ardenti fludio, utveritatem reperiret, Historicos veteres asfidua lecdone terebat et componebat eorum monita cum iis, quae de barbararum gentium vita ec moribus illi referrent, qui longinquas et disfi- cas regiones adeundo novisfent et defcriberenc accurate: hunc inquam hominem credamus de- tinuisfe,aut ei fuffecisfe fatisftudam rerum gesta- rum fatorumque populorum cognidonem, vi- rorumilluftriumvirtutem 9 clades atroces, repor- tafas victorias, aut millium aliquot in hoc il- love praelio caeforum numerum ? Imo potius in historia ab ipfa homfnum vivendi ratione ct* opinionum diverfitate exorfus, quae -verior esc ( S3 > est vitae philofophia, disquirebac de ingenii hu- mani varietate , de culcurae progresfu : mores ec inftituta gentium, ad primum intuicum diverfis- flma, ad communem referebat naturam, non ho- minis, non gentium fingularum, fed totius gene* ris humani. Haec ipfi vifa fuit historici ftudii excellencia, uc ex interiori illius tognitione erue- ret causfas, a quibus rerum evemus esfenc pro- fecri ; ut in theatre rerum humanarum , excelfo jllo et magnifico, lucem veritatis reperiret, illarn- que vitae magiftram, quae, divinae Providentiae pandens annales locupletisfimos, exemplis docet, quern in modum vitia et virtutes, uti in fingulis hominibus, ita in integris nationibus, fontes fine gravisfimarum calamitatum , in quasruuntpraeci- pites; aut etiam laetisfimorum bonorum, quae earum virtutem comitantur aut fequuntur. Hac via procedens R h o e r i u s , clarisfimorum Histo. ricorum exemplo e causfis faepe naturalibus, di. cam an necesfariis, fimplicisfimis certe, repece- bat effectus, qui , nifi ex his fontibus illustrentur, explicam viderentur difficillimi; quos mirari po- tuit antiquitas , intelligere non potuic. Ita ad homU nis naturam referens , quae cum homine nata funt ec increverunt, historiae disciplinam, ante non val* ( 54 ) ' valde fpeciofam ac fere annalium finibus con- clufam 9 reddidit iucundam ac vere philofophi- cam ; quae omnia fibi vindicat, quae hominum indolem, ingenium, mores adfkiant. Talis cum esfec in rebus historicis qualem in lurisprudentia eurn fuisfe putatis? A! Rixas quidem forenfes ayerfatus recedebac fere a va. no disfemiendi et fubtilius disputandi lludio, quod fuperiori aetate fuic in deliciis hominura erudicorum. lllud agebac inprimis Rhoerius, ut lurisprudentiam exHistoria, qualem decripfi ilJuftraret. Haeceumdocuerac , nullam fuisfe gen- tern , quamtumvis excultam , quae non aliquando viveret in flam naturae ec moribus uteretur in- culcis ,qui per ufum ec confuetudjnem incroducti, omniumque tacico confenfu confirmati , curn facris gentium arctisfimo vinculo coniunguntur. Quemadmodura vero in nomine femina ingenii cc animi dotes in pueritia radices agunc ec pullu- lant, ita Jegum disciplinam non ab eo cempore auspicabacur, quo in focietates civiles iam co- ieranc homines, fed ab ipfis moribus patriis; cum fuerinc populi legum fuarum auccoribus longe antiquiores. Uti porro in adulto homine con/picua fit va- ( 55 5 I varietas morum atque indolis, non aliam varie* tarem in fingulis gencibus Veteres pariter ac Recendores obfervarunr. Suum esc cuique genci ingenium in fimilicudine propenfionum ec ftudiorum, fingulis civibus communium* apparens: diverfum vero fllud in quaque gente formant causfae quae dicuncur Phyficae ec mo* rales; illud cemperanc rurfus ac regunc edu- cacio, artium cultura, religio, disciplina. liuic vero ingenio ferviunc leges. Hie fons est limpidisfimus unde pecacur iuris diverfi in- ter gentes recepti auc confticuci ratio. R h o e r i u s ergo ex Historia ec Philofophia, cum in nego- tiis civilibus, cum vero etiam in criminalibus, iuris per leges civiles conftituu auc confticu* endi causfas indagabat; omnem civicatis incer homines condendae originem, fcopum, rectio- nem variam , ad fimplicicatem ec nacuram huma- nam ica referebat, ut in hoc ftudiorum genere, pose immorcalis Moncesquivii labores , doc- trinam ab hoc viro propofitam ec illuftrarec, ec novis confirmarec rationibus, aliquando etiam eum minus verum vidisfe demonftrarec ; verbo* omnera disciplinae ambitum proferrec. Quibus omnibus facile esc ad intelligcndum , qunmara no- tiominis fui famam quaefiverit, et quantum dis- ciplinis in hac patria nostra amplificandis erudi- tione fua profuerit, qui, cum rari unius disci- plinae principes inveniantur, binarum amplifi- cator in Belgio exfthit. Quod (i iacturam tanti Viri doleamus, illud certe dolendum inprimis, fibi magis, amicis, et discipulis vixisfe Rhoerium, quam uni- verfae rei licerariae. Vivec tamen in fcripcis , quae nimis pauca edidic. Vivec in discipulis, quos formavh bene multos, qui viam a tanto duce monftracam fequuntur , quos inter Te, CJarisfime de Brueys! nostrae Academiae accesfisfe ec gaudemus, et ut diudsOme adds optamus. Neque tamen in hoc moerore esc reticenda nostra felicitas. Fructi fumus ad fenectutem usque erudi- tione tanti Viri , qui nominis dignirate et egregia inflitutione profuit ad laudes huius Academiae, uius ornamentum exflitit , in patria et apnd ex- teros celebrandas. Hoc quoque nos confolabi- tur, quod iacturam nostram vixfentiebamus, quin vacanti provinciae prospicerent amplisfimi Aca- demiae Curatores. Rege enim benignisfimo eli- gente , ad nos vocarunt Virum Clarisfimum, C o r- nelium Adrianum van Enfchuc; a cu- ius ( 57 ) ius eruditione ee meriris in docendo, qu'bus nominibus olim in Academia Harderovicena, ec nunc in Groningana inclaruic, nostrae fcholae bona quaevis et prospera auguramur. Nosicaque nostras. vices non doleamus minium* A.! Habec Groninga quod lugeac Twiscium, aerate vigenti abreptum , egregium luriscon* fultum , doctorem eximium: quae iactura fie acerbior abicu Enfcbuti, ad nos vocati. Lugeat Leida fuum B r u g m a n f i u m , ec nupe- rius ereptos Borgerum etlpaeum, clades tristisfimas, nondum reparacas ec reparacu diffi- cillimas. Nos vicinarum Academiarum fata do- Jentes laecamur , nullam, pose fuccesforetn Rhoerio datum, esfe in hoc docentium ordi- ne vacantem provmciam: omnes ec valere cor* pore ec vigere mente; adesfe binos, qui hoc anno quadrantem feculi impleverinc, in hac Aca- demia docendo confumcum;quo nomine, Tibi, Bleulande! ec Tibi,deFremery ! ex animo gratulamur: imo vero gratulamur Academiae, quae e vestra erudicione ec bene merendi ftudio laetos fibi fperac fructus. Exfulcat vero animus, nos posfe etiam in hac folennicace, Te, Clarisfime Heusdi! vo- ca- C 58 ) care Nostrum , qualis Tu ec ante fuisti , et fpe- ramus,utfis diutisfime: Nostrum, vinculo ami- cidae: Nostrum, in futurum Academiae florem. Non patitur tua modestia ec humanitas, uc Ion- ga oratione Jaudes tuas celebrem in erudienda et formanda iuventute: adfunt rerum testimonia quibus Leidenfes moti, cum Te appeterenc, appeterent autem? imo vero deprecatam prope a Te vocationem urgerenc, Tibique perfuadere conarentur, uc Academiae Leide4i(i, morte Bor- geri adflictae, Tu medelam afierres, cum in Te uno esfec ijlius cladis feliciter reparandae fpes ec expectation quidni nos laetemur, Te esfe et fo- re Nostrum. Tibi dehemus, nos non excidisfe bonis nostris, quorum praeilanda capti vicmi iuflisfima petitione hoc agerent , ut fibi confe- querentur, quod alicubi viderentfummum. Tuo crga hanc Academiam favori dehemus, quod, cum in labefactata fchplae nostrae conditione, olim honorificam provinciam in Leidenli Aca- dernia, ftabili etperpetua, Tibi oblatam negave- ris, nunc denuo in praefend flore nostrae Academiae Teaddixeris. Accipe, vir CJar.I quas Tibi meo, et univerfi Senatus, imo dixerim pu- blico nomine gratias perfolyo. Nunquam Te poe (($9 ) poenjteat tui confilii: nee, credo, poenite- bit unquam, quamdiu in hoc ordine Viro* rum Clarisfimorum regnabic concordia, ami- citia, bumanitas, ec erga omnes benevolentia , quae mutuo nos yiqculq coniungunt, fed hones- ta aemulatione duccos, uc profimus, quantum valeamus finguli. Non Te, credo, poenicebic mi confilii, quamdiu in bac iuventute amoris ec obfequii vircuces ergaDoctoremeruncconfpicuae; publica vero mericorum cuiusque existimacio ius- ta , et Tuos , et omnium collegarum labores fe~ quetur. Ita fruamur nostra felicitate, fed grato erga Deum animo, quern oramus, uc Te CJ. Heusdi! uc vos, Collegae! in huius Acade* miae florem diu fervec incolumes. Sedinmemorandis bonisquibusfruimur, nonm ordine docentium folo estfubfiftendum. Si intueor luventutis nostrae coronam , haec , me Reccore , numero crevit, ut longe excedac discencium praefens frequencia illam , qua folebac olim haec Academia gloriari. Fueruncde nostra iuventute, qui in certamini- bus literariis palmam concercancibus praeripe- renc in aliis Academiis. Benedictum van den Velden, in Gandavenfi,- Johannem Ca- C to ) Carol urn Riehm, inGroningana ; et Henri- cum Cock, in Leidenfi Academia, praemiis fuisfe ornatos, fumraa cum voluptate accepimus. In prosperis quoque huius Academiae cen- fenda func ftudia literarum , quibus alumni nos- tri hoc anno excelluerunt. Tester publicas dis* putationes , fefe exercendi causfa fusceptas' in omni fere disciplinarum genere: tescor disqui- IHiones, in Senatu infticutas: tester confcripta fpecimina, ad honores Doctoris capesfendos ; non- nunquam eciara in hoc auditorio propugnaca : ut taceam , quae de certamine licerario huius an- Di mox erunc dicenda. Nee defuic hoc anno , aut Regis liberaliras , auc Curatorum benevolencia, aut iludium eo rum , qui in hac mufarum fede praefunt admini- culis ad amplificandam doctrinam. Academiae nostrae Bibliotheca, cum ad com- munem omnium ufum hoc tandem anno inftructa fit , etdispofita, de toto hocnegotio fufius nunc et accuratius referre vifum est. Asfervabantur olim libri in aede S, Joan* nis: qui locus nee increscent! eorum copiae lufficiebat, nee profecto habebatquo lectores ad fe invitoret. Nam quamyis quis arderer doctri- nac C 61 ) nac ftudio , aedem hanc ingresfus , hiemali quieten! tempore, fubito ficfrigore ventoque afficiebatur, ut, nifi ardor restingueretur , omnis certe ipli periret legendi cognoscendique volupcas. Ac- cedebac operis cuiusqde inVeniendi difficukas: pervolutanda enim erant , una cum ipfo catalogo , varia item catalogi fupplementa , cum typis ex- presfa , turn eciam maximam partem adfcripta.' Quo fiebac faepenumero , ut frustraquaerendo tern- pus confumeretur, nee quis domum reportarec nifi aerumnae frigorisque mempriam et irrici la- boris taedium. Ex quo autem tempore inftaurata esc Aca* demia tiostra, ut ceteris rebus omnibus, ita Bi* bliothecae inprimis prospexerunt Academiae Cu- ratores , Viri amplisfimi. Et primum quidenl aedificium , recens exftructum , quamvis alii ftu- diorum generi destinatum, ad literatam noftrara fupellectilem rice capiendam, totum est adap- tatum : cui contiguae, quae aderant aedes, ita funt commutatae informataeque , ut bonarum ar- tium fludiofis commodam praeberent legendi excerpendique oportunitatem. Turn ve^ro, quod baud minus requirebatur, novi condendi catalo- gi initium esc factum : qua in re eximie patuic la- C a > * lani Ackersdykii, cum rei Jiterariae peri- da, turn laboris perfe veranda. Is cnim, quo est in bonas artes et res noftras ftudio et ardo- re, rogantibus Curatoribus, lubens hoc in fe tiegotium fuscepit, ut univerfos Jibros inindicem redigeret, nee rancum volumina notarec, fed fingula etiam fcripta, quae mulca fubfnde eo^ dem vblumine condnerehtur, evolverec, explo- raret, ecfuotitulo adfcriberet. Quod postquam , cxacto biennio, fumma cura et diligenda feliciter confectum erac, Auctorum nomina, Una cum librorum titulis, fingula ex hoc indice in fingu lis psginis defcripca func; quibus per literarum ferieni dispoficis, catologus nobis exflidc, cum praefentes libros omnes capiens, turn futures etiam, novis inferendis paginis, facile recep- turus. Hisitaperactis, inaedificium, quod diximus, unum in paucis Bibliothecae apcisfimum, trans- Jati func praecedente aestate libri: ibique, fo lertia inprimis et diligentia culdsfimi Ackers- dykii, ita dispoOti, atque in clasfes quisque fuasrelati, ut, qui iam adfunt, facillime reperi- antur, et quicumque fubinde accedunt, line ordinis pertiirbadone fuum occupenc locum. EC fee ficquidem, quod camdiu optaveramus, hoc arino confecuci fumus, uc ec locus, ec librorum discributio, ec legend! notandique comraoda o- porcunicas, fponte quad alliciat nullius non'doc- trinae ftudiofos l quos iam videre licet frequen* tes , ftatuds horis, vel in ipfo mufeolibrosquae- rentes, evolveiltes, fiances etiam lectitances, vel in loco , ad legendum destinato , ad focum placi- de fedentes, tacica fruentes oblectatione. De(unt, fatemur Bibliothecae noscrae, iri omni licerarum ddctrinarumque genere, permuU ta opera, quibus aegre caremus; nee fplendida ilia, auc rara tantum^ fed minus etiam exquifi* ta et necesfaria prorfus; verumtamen per quin- quennium hocce, infigni Regis in arces doccri- nasque liberalicate , magnam iam nacti fumus librorum., quds inpfimis defideraremus , copiam ; ec fore fperamus, ut, quae olim negleccae func plane doctrinarum panes, auctis fubinde extra ordinem pecuniariis fubfidiis, fuis aliquando libris tabulisque expleantur. Nee vero Curatorum Academiae nobis defuit munificentia. Nam, uc antecedent! anno Am* plislimus Swellengrebelius, Geologico Wa I- ch i i op ere nos donavitj ac lucec in Bibliotheca Apollinis ftatua, Amplisfimi B e a u f o r t i i ele- gantisfimum donum; ica hoc anno Nobilisfimi Viri, Spaenius ec Lyndenus, quo fine in Academiam noscram ftudio, praeclare fignifica- runt ; hicBuffoni op ere , de Hist or la naturali; ille Bibliotheca Spenceriana; praeftamisfimis fane Jplendidisfimisque donis, mufeonostro donandis." Haec quidem, quae de Bibliotheca referrera, fuppeditavic mihi Heusdius^Bibliothecaeprae- fectus. Ego vero et ipfius, et univerfi Senacus nomine, Vobis, Viri Amplisfimi! pro Vestro in rem noftram animo benevolo, rebus ec factis declarato , fumnias ago gratias , habeoque. Tibi vero Cl. Heusdi gratias quoque non perfolvarn I Sane in iis , quae cuis verbis retu- li , aliorum quidem operam Jaudasci , tuam vero modeste filuisci. Nihil equidem detractum volo iis, quae Tu raonuisti. Me vero deceu in hac publica folennitate profkeri, Te fuisfe horum omnium magnam partem : omnia gesta esfe Te monente, Teiuvame, Teapprobame, Tuiscon* filiis. Loci vero distribucio in parres Jacunari- busornatas, fi vel adfpectu folo quemcumque, ingrediencem commoveac, hoc unum , opinor, evincac, quantum tuo moderamini in inftuuenda fei-. bibliothecae debeamus: uc fileam internam eius praeftantiam , quae in ipfa ilia, quam dixi, mulcorum operum indigentia , tamen confpicua esc in exquifira eleccione talium , quae ad commu- nem doccrinarum ambicum fpeccanc, quamqui- dem nos tuo iudicio tuaeque doccrinae elegan- tiae debemus. Horto nostro ^Sotamco abhinc biennio ad- verfa fuic vis frigoris; fed reparacum esc prope- rnodum hoc damnum. Seminum deinde ecvarie- tate, ec laeco eorum proventu , infignicer auo tus est numerus plancarurn. Indice fcilicet fe rainum , a Kopfio nostro collectorum , com- mtmicato cum iis , qui alibi horcis Botanicis praefunc, infh'cui feliciter potuic commucacio eorum , turn in patria, turn in exterisregionibus: quo faccum esc, uc ex. horco Danico , qui esc Hafniae , quaequc cura Clarisfimi H o r n e m a n* pi dives esc numero ec fingulari condicione plan- tarum, ultra crqce^tas fpecies ^d nos fiat, per^ latae. R e i n w a r d c i noscri fludio debemos fexaginta duas fpecies feminum indicorum. Ne de (in- gulfs memorem quorum favorem fumus experci, grata inprimis fuic collectio ducencorura five E fe- C 66 ) feminum five bulborum optimae notae, quam c promontorio bonae fpei accepimus. Incer ea, quae Hornemanno debemus , re* periuntur varii generis gramina cerealia, pifa fabae, ec gramina pascualia, in quibus arcesfen* clis hoc fuerat confilium , uc in hono oeconomi* co, cuius eotempore nobis fpes non dee'rat , co lerentur, alimehtum praebitura hominibus et a* nimalibos fuave atque utile, fed idem minus adhuc notum. Herbarium denique plantaram liccarum valde increvic. Inftitutioni clinic ae , cum ad praxin medicam, turn ad arces chirurgicam et obflecriciam exercen- das , non defuerunt aegrotantes ; quorum a fern's in- de aesti vis ultra cetftom et fexaginta five in nofoco- mio funt recepti , five extra illud a iuventute nostra , ducibus Wolterbeekioet Suermanno, cu- rati. Laeta autem nobis est fpes maioris incre- ment! , quando perfectum erit aedificium, quod exftruitur, ut turn nosocomio urbano, turn ve- ro etiam academicae inflirucioni inferviat. Labor at or ium Academician cgregio apparata inftru men torn m , ad Chemiam inprimis phyficam pertinentium , ab optimis artificibus, cum Lon* dini cum Parifiis confcccomm , fuit auctum, a^- que que itci ad hodiernam disciplinae praefhndam magis accommodarurn. MufatmZoologicumiplw'ibus fpeciminibus , avi- um pracfercirp acquc mammalium, fuic locupletacum. 1 Mineralogkum mufeum Regia munificentia auctum esc egregia atque utilisfima ferie typo- rum, artificiofe e ligno confectorum, quibus mineralium corporum formae repraefentantur, et (Irticcurae eorum ratio, fecundum leges fys- tematis Hauyani, dilucide exponi potesc. Omnia fpecimina quae ad mufeum Bleulandi- num pertinent, non tantum bene funt fervata , verum etiam hoc anno, Jicec pauca, addita ta- inen func nonnulla fceleta animalium ; unuin quoque, accesfic fpecimen, quod generationem j et alcerum quod morbum lethalem ventriculi ec causfam mortis illustrat. Auditorium Phyficum novum plane est in (lieu* turn; quod Joci amplitudine, totius ordine, distributione , atque praefla^tia conclavium ad varium ufum, priori longe antecell)\t. Hie fuo ordine iam dispoficus fervatur apparatus Phyfi- cus ; olim in loco parum idoneo repofitus tancum. Iter a Mollio in Angliam fusceptum oportunicatenV dedic augendi hunc apparatum E a xnul- ' fnultis, quae in his regionibus fere erant incog-" nita. Quae inter laudari rneretur apparatus Galvanicus, novae compofitionis, qui fuperat efficacia facile omnes, quorum adhac erac ufus in his regionibus. Ad ufum Astronomicum corapafata ihftrumerita antiqua multum funt emendata. Nova quoque accesferunt: in quibus non ultimo loco haben- dus est Circulus repetitorwn, five Repetitor , opus novae conftructionis , et artis fummae ; utile quo- que ad declinationem magneticam accurate db- fervandam. Magnetic! quoque inclinatorii ac- cesllone hie apparatus factus est locupletior. Habetis A.! quae de prosperis et adverfis Academiae magiftratus mei tern pore dicenda vi- debantur. Ad praemia Victoribus in literario certamine tradenda iam me vocat hodiernae fo- lennitatis ratio. Festum iani agirhus diem , A. f auccoritate pa- blica indictum : Festum huic Academiae, et omnibus qui literas amant et bene cupiunc dis* ciplinis : Festum diem humanitati. Quid enim quaefo humanitati ajendae et am- plificandae magis favet, quamiuventutem imbue- F" re. re disciplinis? Magnum escexcicare in ea iustani aemiilationem j fed victores in certamine lice- rario praemiis exornare honorificis , hoc fummum esc. Gescic animus, hoc, quod extremum esc Magiftracus mej officiura , implere etexfequi. Au* dice igicur quae fcripciones ad qucmque Ordincm fine misfae, ec quo fuccesfu: quam in rem iudi- cia (ingulorum Ordinum praelegam de disqui- fitionibqs , quas eorurn quisque accepit* Ordo ICcorum propofyerac quaescionem : Du~ ce hist or la exponatur on go et pr ogres fits con~ fesfionis per torment a quaejitae. Porro doceatur ,- quid de necesfitate confesfionis elusque ponder e acL fide in iudid fadendam fit fiaiuendum. Denique- inquiratur * quatenus utilitas puUica et lusti- liae ratio admitt at i ut iudtx reum* uon confe** fum 9 ex fold eius convictione condemnare posfit ? Ad quam quaescionem Ordo duas accepic commencaciones ; alceram , (ignaiam T h e o c r i c i verbis: "E,,gTpciav vsipbftsvoi yvQov *A%&IGI: Alce- ram , municam verbis Amplisf. von Reibnicz: Die menfchen kinder find dem irrthum unterworfcn &c. Ambae commencaciones univerfim Ordini e- gregie placuerunc : utraque enim fcripcio ingenii acumen iaAuctore arguic, ec utriusque Auctor. in C 7 ) In iis , quae hac quaestione continentur , capid- bus elaborandis , diligemiae ec peritiae laudes libi vindicavit. Hisce vero disceptationibus in* ter fe collads, Ordini videbatur Auctor dispu- tationis, indicacae Theoc rici verbis , accura- dus longe, quam aemulus , originem et progres* fum confesfionfs per tormenta quaefitae, duce Historia, expofuisfet in fecundo capite, quo agitur de necesfitate ec pondere confesflonis ad fidem iudici faciendam, contra Auctor dispu- tationis, infignitae verbis Amplisf. von Reib- nitz, res fuas rectius egisfe. Denique in tertio capite, quo quaeritur, quatenus iuflidae ratio ec udlitas publica admittat, uc iudex reum, non confesfom, ex Tola eius confesfione condemnec, Uterque, li de laboreiuvenilihic iudicandum esfe cogites , panes fuas ftrenue fatis fustinuit : Auctor tamen commentationis, fymbolo grae- co notatac, quaestionem melius quam alter in- tellexit. Quo circa omnibus , quae hie in cen- fum venire debent, perpends, Ordo iudicavic , alteri praeftare, atque praemio dignam esfe dis* putationem , ' inflgnitam verbis Theocriceis: ? E9 Tpuotv ckc. Refignata fcedula hanc dispurad- onem misfam esfe cognovit, a Jacobo van Hall. Juris In Athenaeo Am ft el aed amen ft* Qui examine cum eo infHtiuo fe ipfius Aucto- rem esfe Ordini abunde probavit, cuique proirv* de Ordo praemium decrevic. Ordo Medicorum duas accepit responfiones ad quaestionem propofitam , qua quaeritur bre- vis et distinct a expofitio fabrlcae et ftmctlonh or gam audltus In homine ; recentlorum etlam anatomlcorum obfervationibus et anatome compel* rat a It a llluflrata^ ut ex his pateat? quae* nam fit huius organi pars ad audlendiun maxlme necesfaria* et qua in re lllnd praeftan- tins In homlnz quam In brutls (it cenfendum ? Alter! harum commenrationum adfcripta erat Plinii fen ten na: Nusquam magls* quam in ml* mmis , tot a est Natura. Continec haec argumenr ti explicationem , iusto ordine propoficam, ac- curatam, et propriis Auccoris obfervationibus, icone illuftratis , ornatam. Haec Facultati dig- na vifa fnit, quae typis mandarecur.; quin imo praeraio fuisfet condecorata, ni(i ec alteram ac- cepisfec commentationem, cui fymbolum verba C i c e r o n i s : Tantus est Innatus In nobh cog* mtlonls amor etfcientiac, ut nemo dubitare pos- y/!r, qtiin acl ccts r es hominum natura^ milk * molumento incitata, rapiatur. Haec enim pro- pofitum argumemum egregio ordine ec plenis- fime pertraccavic ; Auctoris in anatome huma* na et comparata peritiam Juculentisfime demon- ftravit; illumque, ec in Literis humanioribus, ec in Philofophia bene esfe verfacum , abunde pro- bavit; ita quidem, uc huic fcriptioni praemium esfe tribuendum Faculcas nullo modo dubitave* rir. Aperta fcedula continebat nomen, lani van der Hoeven, Medktnae Studio fi , Mathefeos et Philofoph* Nat. in Academia Lugd. Batava Candidatl. Examine delude inflitutcrfe responfionis exi- iniae Auctorem probavit. Prioris commentati- onis Auccorem fe Facultaci pecenci declaravic, atque examine confirmavir, G u 1 i e 1 m u s V r o 1 i k , Medlclnae Studiofus , Mathefeos et Philofophiae Nat. in hac Academla Candidates. Accepic Facultas Philofophiae Theoreticae ec Litt. Hum* quatuor commentationes ad quaesci- onem : Quam maxime apud Graecos mutatio- nem fubiit Philofophia attctore S o c r a t e ? Com^ raencatio prima his verbis infcripta: SI virtus per ( 73 ) fe ipfum aestimetur vitas magister optimitsi fchema potius condnet historiae Philofophicae, quam propofhae quaestionis explicationem. Tradumur enim Philofophiae apud Graecos aerates,* enarrantur fingulorum Philofophorum vicae; vix autem explicamur Socracis auc Socraticorum placita., Magis ipfum tractavic quaestionis argumentura disputationis Auctor, cui fymbolum est: De aeloudheid fchreef met een ontftdde hand V Gewoel dcr Caefars in arduin. Bellamy* Nobisque probavic ec fludii perfevcrantiam ec Jectionis varietatem ; fed defideracur in tota fcrip- tione perfpicuitas, disquirendi diligentia, dis- ferendi ordo, turn maxime Latinicatis commen- dado, quae barbariem fubinde refert. Tertia disputacio, cui fementia adfcripta esc: E$t quodam prodlre temts , fi non datur ultra. nee iudicandi defthuta est fubdlitate, nee dicti- .onis fuavicate> fed ducta est fere tota e recenti- pribus hisroriae Philofophicae cornpendiis vel com- rnentariis ; nee fatis ostendit , quae S o c r a t i s fu- erit in Graecorum PhiJofophiam vis et efficacia. Tribus hisce fcripdonibus praeftare nobis om- nibus esc vifa quarta, fie infcripca : Ut C 74 ) Vt defint vires* tamen est laudanda vokmtas; Quod fpecimen, quamvis iuvenile prorfus, ingcniumque prodens diuturna exerchadonenon- dum fubactum, multis tamen nominibus vebe- inencer placuit. Nam omnis de So crate dis- putatio ex ipfis fontibus, id esc antiquorum fcriptis, Xenophontis inpritnis et Plato* nis operibus, petita est Turn aptafe c-ommen* dat disferendi radone ac fcribendi perfpicuitatef Quibus laudibus cum Latini accedac fermonis puritas, dignam cenfuirnus hanc commentatio- nem , quae praemium reportaret. Ceterum a- perta fcedula fcripcionis esfe Auctorera cogno- vimus. Jacobum A dolp hum C aro lum Rovers, Philof. Theor. et Lift. Hum in dcademia Rheno - Traiectlna Studiofum. Ad quaestionem Zoologico - oeconomicam : Tradatur Historia Naturalis et anatome murk filvatlcl L i n n a e i , atque muris arvalis L i nn a- ei , eorumque inflituatur cum mure domeftico com- paratio. Exponatur quae detrimenta per - trumque agrl et prat a praeciptie capianty quldque aut malore aut minore fiiccesju ten- tatum f Merit) an haec detriment a vel caver en- tur ( 75 ) tur vel tollerentur : unicam responfionern ao cepit Faculcas Machefeos ec Philofophiae Na- turalis, fymbolo Linnaeano notatam: Qui noxia animalia arcere vult, discat necesfe est ex [cientia Naturae eorum habltum et proprieties. Linnaeus, Amoenic Acad. T, VII. p. 430. Commentationis huius Auctor tres muriuni fpe- cies in quaestione iudicandas examini anacomico diligendsfimo fubiecic ec mure rnnsculo , tan- quam typo, accuratisfirne defcripto, duas alias fpecies, turn inter fe, cum cum priori fpecie bene comparavit. Operam fuam cura Aucto- rum probatisfimorum , recentiorum quoque, perfecic. In parte oeconomica etiam tantaprae- ftitit, quanta a iuvene Vix exfpectari potuerant. Unanimi igitur confenfu hanc fcriptionem praemio esfe condecorandam iudicavit Facultas* Eiusdem vero Auctorem , examine legitirne iniH- cuto, fe probavic, Confta nc Nicati , Mllduno Helvetus , Medicinae Can did at us in Academia Rheno - Tralectina. Ad quaestionem: Comparatio injlltuatur Parabolae , Ellipfeos , circuit , atque Hyper- bolae , ut yel ex Coni fectione % vel ex ear inn cur* aequatione^ yel ex titraque appareat, quaenam his curvis, vel omnino , vel quadam rations communia /int. Brevitatis ita ratio habeatur , ut coniuncta fit cum perfpicuitate et accurata rerum expofitione, atque ut ea + quae comparationi maxime inferviant , dlllgenter conger antur. Non requiritur, ut calculus dif- ferentlalis et integralis in auxilium adhibea- tur , neque tamen eius ufiis prohtbetur ; dum- modo, quae in propmquo fint^ non ex remo* iioribus fontibus haurianturi una Faculcati oblata esc commentatio , hoc lemmace infcripta: Fade, fed incultus. Haec commentacio, quam- vis infignem Auctoris industriam testetur , atque plura, praecipue in fecunda parce, diligemer collecca 5 atque accurate expofita fint, his taraen caret dotibus, quibus fatis idonea redditur, quae praemio ornetur. lamexipfa distributione huius tractatus , cuius prima pars agit de flngulis his qua* tuorcurvis, ut appareat, quaenam fint ipfis pro- pria ; fecunda pars de ipfa comparatione ; tertia autem de nonnulJis problematibus ex his curvis deductis, ut,-quae expofita fint, maiorem acci- piant lucem , coniicere licet , non ita inflitutam fu isfe hanc comparationem , ut in curvis, quae ex C 77 ) eodem principle , aut ex eadem formula general! derivandae funt , atque omni ex parts necesfario nexu coniunctae func, inflituenda erat; quod, lecta commentatione , confirmaium vidit Facul- tas. PJurcspraeterea func commentationis loci, non fatis munici illis dotibus, quae in examine mnthematica requiruntur, doarina accurata, expofitione fubtili, unitare, ec forma, quae fibi ubique conftat. Analyfeos, cuius inpri- mis ope, ea, quae postulac quaestio, inves- tiganda erant, non fatis habita esc ratio. PIu- rima, quae in prima et tertia parte occurrunt , aut fupervacanea funt, aut minoris momenti; alia, maioris momenti, omisfa funt. En igitur A.! quinque iuvenes, quorum func quatuor Victores in certamine licerario, omnes iam praemiis decorandi, Ante omnia, Ornatisfimi Iuvenes! gratulor victoriam reportatam. Non vanos fuisfe labo- res vestros nos omnes laetamur. Honores vo- bis decretos gaudent vestri Praeceptores , qui hunc capiunt fructum laetisfimum operae, in vobis erudiendis confumtae : exfultant vestris ho- noribus Parentes, cognati, affines : macti vos estote vestra felicitate, Maiora, hoc augurari U* C 78 ) liceat, vobis in vitae curfu bona obvenienc> fed hac vestra aerate, quid quaefo vobis cribui potest, quod est ad gloriam magnificent! us aut ad ingenia excitanda potentius? Sed postulat rei ratio , ut ad Vos ilngulos me convercam. Tu ergo , Ornatisfime II alii! qui anno praece- denti, in quaestione literaria, ex arena decedebas proximus victor! , a cenaminis arbirris laudatus , fed et honoribus auctus, iam ipfe Victor exstitis- ti. Nee Victor tantum , fed in certamine acri; fed in argumento tractando difficili , mulcae dis- quifitionis, et non levis momenti: idque cum adverfario, ad vincendum bene comparato. Sed, uci nominis es heres, ita Te praeftitisti aemulum laudum paternarum; imo quoque fratristui, qui fuperiori anno praemium in hac Academia re- portavic. Haec fequi vestigia Tu pergas, et, fi poteris, augeas aliquando gentis tuae in re lite* rariadecus. Accipe hoc praemium, non meo, fedRegio nomine. Sit tibihocaurum calcar dili- gentiae et honoris parti pignus. Succedacnobile pariuvenum. Victor fuis meritis exiftat Hoevenus, magna cum laude certasfe dicauir V r o 1 i k. Nomina fane I ad quae , liccc in di. ( 79 > diverfo disciplinarum genere , ad fummarum lati- dum cogitationem vel inviti trahinmr. Ambo vos in certamine honoris praeclare meruiscis. Omnes , qui artem fa 1 u care m a mane, in mroque vestrum talem agnoscunt, de quo in generis humani falutem bene fperare liceat. Tu ergo , H o e v e n e I mcrko m'umphas victo- ria , reporrata de adverfario tam ford ac flrenuo. Sed inter certantes Tu mihi videris propemodum esfe invictus. Itaque, quo honore teornavit A- cademia Gandavenfis et Lugduno Batava, limi* lem tibi habere geftit Traiectina. En novum honoris praemium , tuis mentis quaefitum. Illud Te excitet, ut flrenue perfequaris iter, quod tanta cum laude iam intrasti. Uti vero , Ornatisfime V r ol i k ! Victor maiorem laudem fibi petit e vied alacritate , ita vicisfim victus merito glorietur, quod tali Vi c tori tam p rope ac- cesferit* Haectua estJaus. Omnes enim , qui hoc loco funt praefentes, audiverunt , quid de tua fcripdone exiftimaverit Medicorum Ordo. Dig- nisfimus ergo iudicatus, qui praemio ornarere, accipe, quod per legem tibi licuit decernere. In certamine literario non de pretio palmae, fed de honore certatur. Estaurem hoc Ordinis Me- dici 8o dici de tua disfertatione testimonium quoque hono- ris dignisfimum praemium , quod poceric Te incita^ re ad nova indisciplinis, quibus Te dicasti, ten- tanda. Ad te accedo, Ornatisfime Rovers! So- lent fane ad luccam eligi viri , ec fortes , et corpore proceri , et viribus validi. Nostro in certamine nil valere corporis formam , nil viri- urn robur, nil musculorum intenfionem , Tu probasti , qui in aetate iuvenili plures viceris adverfarios , qui palmam tibi dubiam reddere ten^ tabant, fed tentarunt tanmm. Ubi certatur in- genio etdiligentia, Tu forcis es, Tu viribus vali- dus Tu vota implevisti Avunculi, qui de Te tantopere merecur: laudabiii vero audacia effe- cisti, quod Ille ne fperare quidem audebat, Te posfe. Talibus aufis quaefica victoria praemio certeest dignisfima. Quoties tuhunc nummuni adfpicias, memento, hoc csfe honoris praemi- um, in hac aetate tua iuvenili quaefkum; cogites vero, ab aetate tua maturiorivel ideo maiora ex pectari merito. Acuat ergo hoc aurum continenter industriam tuam, ut impleas omnium bonorum vota. Tibi tandem, Ornatisflme Nicati! quid repetam laudes, quas cribui commiliLonibus tu:s? C 81 ) nils? Ad Te enim, cum in eadem plane 1 (is causfa, illae quoque pertinebunc. In latis- fimo doctrinarum regno omnes futit pari iure cives , qui literas amant aut doetrina excellunt : quafintnatiregione, ad quam gencera pertineant* nihil interest* Tuas laudes palam profited * mihi esc gaudio. Tu pergas ea 3 qua incepisti , via et im pleas fperri , quam de Te tui Praecep tores fovent. Te quoque honoribus ornare gescio. En praemium meritorum tuorum , Rege auo tore, Rege largitore. Die Helvetis tuis, quo modo Hollandi in iuventute diligentiam acuant quoties Tu, in patria quoque tua, laudum Aca demiae, quaeTe erudiit, verbis aut'faccis, fu- turus fis interpres. Acta res est: tradica funt praemia. Vos vero quotquot adestis , qui fanguinis vincu^ lo auc affinkatis necesfitudine , his iuvenibus estis coniuncti, quo iam estis animo! O quam duke est! fi deNostris, in iuvenili iam setate, bona quaevis nobis gtugurari queamus. Hoc nomine vobis graculdr, qaos hie praefen- tesviderecontingit; Tibi, Confukisfime H a 1 1 i ! Tibi , Clarisfime H e u s d i , Tibf , CJarisfime V r o- lik!. Fruamini hac felicitate diudsfime, et irt F fen* C 3.2 ) fera fenectute , ubi mentis ferenicatem inumbra* veritlabesaetatis , hac utamini confolatione , esfe de vestro genere, qui norainis et gencis vestrae gloriam fuis meritis augeanc et ad posteritatetn transmittanc. Vobis vero, luvenes optimi, Academiae hu- jus cives! bos victores in literario cercamine proponere liceat in exemplum , imitatu dignisfi- jnum. Sed bene est. Ulcro vos incendi hono- ris ftudio mihi perfuadeo. Pergite esfe Acade- miae nostrae ornamenca. Si qui inter vos fine, hoc certamine ab aliis fuperati , illi recorden- tar, hos inter victores esfe, qui vincerentur ali- quandb. Quis unquam fuit tam fortis, ut ex omni certamine victor evaderet. Si victores non fueritis, audivisds tamen, non fperni vestros la- bores. Et ne defit oportunitas rentandi quid vires vestrae valeant, legam quaestiones, quae in annum fequentern certaminis causfa indicuntur. QU4ESTIO MEDICO. Comparetur Vet er urn doctrina cum Recent io* rum theona de ista affectiom pathohgica in ho- mi? ( 83 ) , wine'* qtiae vocatur metastafis. Indlcetur deln , quaenam ex opimonlbus , quas Kecentiores hac de re protulerunt , maxime probabilis videatur. OU4ESTIO LITEKAKIA. Quaenam funt praecipuae Herodoti in rebus gentium enarrandis dotes atgue virtutss ? QUAESTIO CHEMICO.QECONOMICA. Inftituatur lactis vaccini examen- chemicum, cid hodicrnam artis perfectionem accommodatum 9: . in quo ratio etiam habeatur illius cafei albumi- nofi, (Zieger, Sdrai) qui post feparatum cafe- wn vulgarem per calorem et acida e fero lactis feparatur ^ et doceatur, num princlphini a vul- gari cafeo diverfum revera fit habendum. ///- diceturpraeterea ratio, inBelgio adhibita, ad di+ yerfa lactis vaccini princlpia a fe invkem Jepa* randa et in ufum oeconomicum convertenda. / U A E S T I P H T S I C J. Defcri-bantur? et quantum id expermnla face peri fieri potesti explicentur acus magnetic ae phae- ftomena. Ostendatur llllus ufus in nautica arte^ tyque viae maxime expeditae , quibus ems decli- natio, incllnatio^ atque vis magneticae, qua prasdlta est 9 intenfitas, defmiri posfint. QU4ESTIO THEOLOGIC4. Qiiandoquidem perperam agunt , qui in oratl* onibus facris omnem facrorum librorum interpre- jationem negligant , nee tamen una eorum adhiben- dorum ratio probari potest , cum vel praecipuus interpretation* detur locus, vel dactrinae Chris* tianae pars , ex praelecto obiterve illustrato loco duct a , uberius exponatur , vel denique tertium eligatur genus , ex utroque ilk mixtum , quaeri* tur* quid in fingulis univerfe praeftabile haben- dim , et in delectu faciendo inprimis fpectandum fit? QUJESTIO IURIDIC4. Doctrinae luris , quo Roman* impuberibus aut inconfultae adolescentum aetati profpicere fludu- ) vis et natura^ maxims in ineunda obli* ( 85 ) i gptione , et ratlone iurium , qtiac Us in indiclo competent , admoto famine historiae, rite dec I a* renter. Agite ergo, Commilitones! in arenam defceti* dice. Amplisfimus patet campus honoris diligen* tia et laboris asfiduitate quaerendi. Quidni calcarvobis fie acerrimum in publica laudehisce iuvenibus tributa? Qnidni praemia ilia, quae ex Regis munificentia etiam in hoc certamine vin. centi proponuntur, animos vestros erigant, ut ad propofitas quaestiones accedatis, quorquot, ftudiorumiam exacta pane, horumfructusexperi* -ri velitis ? Sed cogitate, esfe hunc laborem horis fubfecivfs committendum , ne ex nimio gloriae Hudio et agendi ambidone detriment! quidquam capiat accurata et fedula pertractatio discipllnarum , in qnns incumbitis , earumque conlideratio atque meduado fubacca temere ne -gligantur. Solennibus his peractis ad metam tandem pro* perat oratio. Magiilratum Academicum lnbens abdico, il liimque honorem trado ColJegae, qui Amplisfi- mo- morum Curatorum et Regis benignisfimi decre- tis mihi defignatus est fuccesfor. Te ergo Nicolaum Cornelium deFre- mery, V. Cl. in annum fequentem Academiae Rheno-Traiectinae Reccorem Magnificum pro- nuncio, proclamo. Tu, Vir Clarisfime ! fe dem iam occupes , quae deinde tua eric ; et liraul infignia tui Magiftratus accipias* Tuum tibi honorem ex animo gratulor, Rec- tor Magnified Esc quidem haec provincia non expetenda, fed administranda vi muneris noscn*. Quaecumque a me perfici non pocu* erinc, ea, ultima veluci Reccoris mei voJunta- te, Tibi do, Tibi lego, tuae curae committo. Tuae longo rerum ufu ec experientia edocci prudentiae tuto res nostra commitcicur: Ta cptime fcis, quae fine Rectoripraefidiacurarum ec difficulracum, fi quae inciderint, In collega* rum concoria , confenfione ec amicitia. Haec Tu experiare 5 quemadmodum me expefcum fuis- fe gratus recorder. Uc vero munus mum , quod faufla inter vota omnium ec omina iam inis, fuc- cesfori ttio tradas, grata ec iucunda acti tempo- ris recordatione et increscente felicitate nostra, multo illustrius, pia inprimis mence vovemus. Ita C 87 ) lea Tu rcm Academicam ornes I lea mis Tub ausfpiciis, falvis Curatoribus, falvo docentium ordine, aucta ertam iuvencuce nostra , floreat hoc anno Academia, ec laetisGma capiat incrementa! COR. CORNELIUS GULltiLMUS DE R in Academla Traiectina. Iuris Antecesfor Imtituti Rcgil Eelgkl Socius. J\Cl. J. W. Te Water, typis etiam defcripta. IACOBI VAN HALL, AMSTELODAMENSIS, IN ILLUSTRl ATHllNdEQ AMSTELODAMttNSt IUR1S CAN DID ATI, COMMENT A TIO AD QUAESTIONEM, A B ORD INE I U R I S - C N S U LT R.U M P R O P O S I T A M : Dues hhtcrla exponatur orlgo et progresfits confcsfionh per torment a quaefitae, Porro ? , doceatur * quid de necesfitate confesfionis ejusque ponders ad fidem iudlcl fadendam fit ftatuendum. Denique. inquiratur* qua- tenus iufiitiae ratio et utilitas puUlca ad- , ? w'lttat , ut Index reum non confcsfum ex fola eitis convictions condemnare posfit" q U A E P R A E M I U M R E P O R T A V I T PROLEGOMENA E OPPORTUNITATIBUS , QUIBCTS QUAESTIO PER TORMENTA INVENTA FUERIT ET ABROGATA. QUAESTIONIS CIRCA HANG MATERIEM PRO- POSITAE EXPOSITIO. RATIO, QUA AD EAM RESPONDERE CONABIMUR. homines et familias olim Juris maxi- me tuendi, \ujiiiiaeque fruendae caufa in ci- vitarem coaluisfe res esc vulgatis{lina(i_); quern finem quo melkis confequcrenair, uni auc plu- ribus imperiuin in ceteros deculertint, ea lege, uc farnrnus imperans turn bella curarec, turn iu- (T) Grotius, .d~ in re belli ac fads Lib, IT. rap. so. 5 8. coll. Cicerone, dc Off-tils Lib, H* Tap. [2> A 2 C 4 ) iuftitiam adrmniftrsret. Hums autem officii tres parces fum, prout circa iura verferur et obliga- tiones ipfius civiratis cum exceris populis , rei publicae cum (ingulfs civibus, vel civium inter fe. Haec , quae internam civitatis conditioneni refpiciunt iura dicuncur clvilia (i). Pro varia autem fingularum gentium iadole , pro diverfa ratione, qua itis alicuius Jaedi pocesc, alias apud alios compleccitur leges, quarum omnium ta- men unus hie finis esc, uc civibus normam quandam agendorum praefcribant, uc laefi in in- tegrum redituanrur , de iis denique qui dolo aut culpa eas neglexerunc, d^bita fumatur posna. Potesc aucern vel Cniplicicer damnurn fpectari, quod quis ex facto alcerius pasfus est, vel prae- terea eciam ratio, haberi eius , quodcjuis, quam- vis lege prohibitus, dolo aut culpa contra earn fecerit; unde duplex procedendi ratio^ quarum ilia chills baec crlininalis dicitur* In civilibus "quid privatorum, in criminalibus quid reipubli- cae interest compiuacur. Reipublicae eniin noti Temper fuflicic danmum refarcitum esfe. Nocen- 'di enim ailimus 'auc latior culpa infuper punien- da fuhc, uc a (Imilibus peccatis ceteri cives de- ter- (i) Cicero, m Trficis cap.-- a. ins civile defi- tiit : aeqtiitas confiititfa Us , qui ciusdem ciyitath funt. C 5 ) terrenntur , ipfi vero delinquentes aliquando emendenrur. (i). Quod ficubi fontes faepius hnnc reipublicae vindictam e(f. giant, apt crimi- num auccores rarius inveniantur, bona vitam- que civium ec ipfam ade.o teipublicae falutem in fummo ibi verfari periculo, nemo non videc. Fuic aurem eiusmodi iudiciorum olim conditio, ut non Temper testibus de delicti anctore con* ilarec, qoum hoc vel clam rat perpetratum , vel quinam eius resces esfent, ^ ubinam dege* rent admodum erac dubium v neque forte copia cos in iudicium arcesfendi iudicibus erat data ; fcriptura autem de delicns minus eciam certiores fieri poterant, cum vix ipfi iudices fcribendi arcem callerenc; denique argumentandi ratio minus erac fubtilis, iudices etiahi aliis faepe mu- neribus five politicis, five inilitaribus fungen- tes, minus in eo erant verfati , uc ex locis, temporibus, perfonis , cecerisque indiciis, in^ ter fe coliatis, et cum -ipfius rei defenfione com- paratis, primuni probaMlia quaedam confice- rent, quae cum aliis quibusdam rebus, quae prirno levioris rnorneKti videbantur, cumuJaca , brevi ad plenam certitudinem ducerent. Mine igitur quantum reorum coufesfioni tribuerint fa- cile esc intellects Sua quaii fententia damna- tus / '(0 Conf. tex 20. f. de focnis* fus nemo dc co queri posfe videbatur, quod fecundum ea , quae ipfe vera affirmaverat, poe- nas daret. Quod li vero nonnulli prave facto- rum confciencia ad hanc fpontaucam confesfio- nem ducerentur , alii , iique improbiores et magis callidi , gravisfimorum faepe facinorum aucto- res, non ita facile iaccuram vitae fuae auc Jiber- tatis faciebant. Ad remedium itaque erac con- fugiendum, quo eciara hi ad confirendum com- pellerentur: quaestionem atuem criminalem, quae voce fans barbara tortura poscea dicta esc, tale esfe remedium olim exisdmaverunt. Fer- farlbus enivn tormentis , igne fatlgati , quae di- cunt , ea videtur vent as iff a dicers ("i). Quod fi haec ratio fuerit veterum , at non ea- dem ratio esc recendorum , quae publice haben- tur, iudiciorum , fed alia prorfus obtinec. Rec- te cpnllirutis tribunalibus creatisque magistrati- bus, quorum cura unice hue fpectat, uc de rr.aleficis iustam reipublicae vindictam fumant, neque tempori, neque labori , neque fumptibus parcicur, aut parci amplius oportet, quo meli- us er accuradus de delicto eorumque auctoribus conftet. Publica auctoricate , flmulac de delic- to (i) Verba funt C i c e r o n i s , in Topicis cap. 20. Cetcrum cum toto nostro loco conf. Matthaeus, dc Crimin. ad tit. dc quacst. cap. 5. ( 7 ) to quodammodo cerdor factus est index, edge* re potesc tesces, eruuntur undique indicia. Da vi et efficacia testimoniorum fecundum certio- rem norrnam diiudicatur, quorum quum aucto- res reo non amplius disfimulemur , longs meli* us de eorum auctoritace potesc conftare; quiii vix fieri pocest, ut falfus cestis fubornetur, qui iustum fupplicium non facile effugeret, Multa arce ab utraque pane argumenca conferontur , disponuncur, alia ex aliis deducuntur, quaeque prima fpecie levisfimi videancur momenti accu* racius perpenfa, faepe fufficiunt ad crimen eius- que auctorem extra omne dubium ponendura. Neque accufatori modo, qui ex officio non vero ex privaca aliqua inimicitia reum deferc; verura etiam reo omnia licet exponere , quae aut cul- pam aut innocenciam declarare posfunt. Suffi- cere awtem haec recencioribus et maxima ho* diernis vifa funt, ex quibus de delictis eiusque auctoribus conilaret, et ita fpreca vecerum iadl- ciorum racione, novam plane viam cenfuerunt ineundam. Confesfioni vim quidem tribuune aliquam , fed earn necesfariam non putant. Tes- tibus tabulis et arguments crimina probari re- osque ex convictione condernnari iubent. Litem bane imer hodiernam criminum pro- bandorum rationem et earn, quae per tot fecula obtinuic, euiusque origo a gondkis p.rimis civi- u- ( 8 ) \ cadbns foret repetenda, dirimendam et fimul eius hisioriam exponenclam ftudiofae Belgicac iuvemuti propofuit Clarisfimus ordo luriscon- fulcorum in Nobilisfima Academia Rhcno-Tra- iecrina, cum roget, ut Duce hiscoria exponatur origo ec progres- fus confesfionis per tormenta quaefitae. Por- ro doceatur, quid de necesfitace confesfionis ,, eiusque pondere ad fidem iudici faciendam ,, fie llacuendum. Denique inquiratur, quute- ,. nus iufticiae ratio et utilitas pubJica admitrar, ufiudex reum non contesfum , ex Tola cius convictione condemnare posfit." Ucilicas huius quaesdonis, quippe quae dis- qniliciones per univerfam iuris criminalis histo* riam a remodsfimis inde temporibus reqtiirat; eius gravitas, cum ex Philofophia ipfa petica ec experientia confirmata requirat principia, quae probandi criminum rationem conflituant; mihi aniraos fecerunt, ut quid efficere posfim pericu- lum facerem. Quod tamen , in confcrlbenda hac qualicumque concsmentatione , me non Tub* Jevasfet nota mihi et experta Vestra Viri Clar. humaniras, earn ad finem perducere non potu- isfem, neque ad finem iam perductam vobis of* ferre aufus esfem. Hac vero eius cogiratione confirmatas, quae hinc inde congerere potui, nut fefe fponce mihi obculerunt, collcgi et in eum ( 9 ) eum ordinem redegi, qui mihi turn fimplicica- te, cum perfpicuitate raaxime probandus vide- barur. Prout ea, quae hac commentadone exponen- da veniunt, vel ex luris Crimfnalis historia , vel ex ipfa ' huius Juris cognidone fine petenda, in duas nostram fcriptionem panes dividendam duximus; quarum Prior historiam concincat confesfionis per tor- menca quaeficae, Alter a vero ea complects tur, quae de neces* fitate et pondere confesfionis deque condemna- tione ex Tola convicdone exponenda func Cum vero in priore de quaestionis ufu, rum apud veteres, turn apud recemiorcs agendum fie, illani in duo capita distribuere conflicui: quorum Pntnum progrcsfus quaescionis usque ad me- dium aevum condnebic, quo ternpore Dei quae dicebantur indicia eius Jocum occupaverunr. In Secundo antem de revocato quaestionis ufa pose abolica Dei iudicia agemus, ad ea usque tempora, quo omnis eius ufus abrogatus esc. Pars altsra Timilirer duo continec capita ; quorum in Priore de quaesrione dicemus, an necesfaria fit reorum confesfio et quale eius fie pondus; ut in ( IP ) Altero de condemnatione ex Tola convictione agendi locus fie. Quae fingula fi recte expofuerimus quaestioni DOS fatisfecisfe pucamus. An vero hoc uraquam facere poterirnus vos Viri Clar. iudicabids. Li- cet enim auctore Seneca (i) , quisque quid posfit efficere tentando demumdifcat, nuJli tamen dubicamus, quin muka omisfa plurima non fa- tis diligenter expofica, baud pauca denique ma- le fsnc diiudicata. Hisce pro Vescra indul- gentia, quaefo, jgnoscatis ! Qitaeque dcfunt open , ut notislimis Quinctiliani (2) utar verb is, ftippkat a etas , qitae dicta flint iuvenili- ur pro indole accipiantur. Nostrum enim esfe duximus fimpliciter quae noUs probabilia vide- antur fequi^ quae contra improbare > atque affir- wandi arrogantlam yltantes^ fugere temerita- tern (3). Quod (i minus exoptatisfimus fucces- fus vocis refpondeat, baud parum feJicem me habebo, fi commentacio nostra vobis Viri Clar. non ornnino displiceat, fed talis de ea fe- ratur fententia, uc auccorem non pudeat earn confcripfisfe! (1) De Proyid. cap. 4. (2) Inft. Orat. Libro XII. cap. 6. (3) Cicero, de Off. Libro II. cap. 2. P4RS PARS PRIOR, HISTOR1A CONFESSIONTS PER TOR- MENTA QUAESiTAE, C A P U T P R I MUM. QUAESTIONIS USUS AB ANTIQUISSIMIS INDE TEM- PORIBUS REPETENDUS. EIUS PROGRESSUS APUD GRAECOS ET ROMANOS NOTANTUR , DONEC M2DJO AEVO OMNIS QUAESTIO SUBLA.- TA SIT. Si. Quaestioms dsfinitio. Incsrtum qmsnam po- pulus omnium primus earn adhibuerit. Eius tamen ufus lam antiqulsfimus. \*J c etiam noscra haec disputatio e Ci- ceronis praecepco a definitione proficisca- tur C 12 ) tur (j), est ea quoesrio criaifnalis, cuius iam in Prolegomenis mendonera fecimus, Cuia- cio an c core: interrogation quae fit per tor- went a vel de reis , vel de testibus , qul facto in tervenhfe dicuntur (2), five, ut Ul pi an us definit, torment a et cor ports dolor ad eruendam veritatem (3). Quis aucem omnium primus torquendi niorcm inftituerit, hodie non conihc. Sed cum varia ratlone quaescione uti folerent, facile fieri poresr, uc ccrti cuinsdam rormenco- rum generis alias atque alius fit auccor. Sic reos igne adurers^ verberibus caedere et ftimulis fiingere fortasfe Tarquinius Superbus iuvenerit (4} ; fed ipfa reos torqucndi ratio non (1) De Officiis Libr. I. cap. 2. extr. (2) Different itaque quaestia et tarmenta. Index per tormenta quaestionem habet. Ceterum lieet proprie tantinn a nobis petatur ., ut progresfus iixii- cemus quaesdonis de reis habitae, nimis tamen arcta CSL necesfitudo inter qiiaestionem reorwn ct testium , quara ut tormcntorum etiam" de testibus habitorum mentionem omittere potucriinus. (3) L. 15. 41. ff. de inlur. et famof. lib e Ills coll. L. 4. Cod. Theod. de qitaest. (4) P a n c i r o 1 1 u s , Thef. var. lect\ Lib. I. cap. 51. in Inrhprud. Rom. et dtt. Coi-f. ctiam I. L, V i v c z , in Notis ad A u g u s t i n u m a .dc civ. Dei Libr. C -1-3 5 non modo in civicate Romana , verum en'am in ceteris orbis terrarum parcibus diu ante eura ufu obtinucrac. Apud Hebraeos tamen, quidqii'd nonnulli di- cant, lege Mou's connenta admisfa non viden- tur; quern enim hue trahunt locum de podone adulcerae praebenda poenis poeius , quam reme* diis ad vericatem eruendam annuinerandum exis* timamus (^i). Facile tamen fieri potesc, ut a Pcrfis aliisve finidmis popuiis tormentorum ufum postea reccperint (2). Mine in Euangelio Mat- ch a e i cap. 1 8. comm. 34. TWJ Bafravisuv est men- tio, Hinc in Actis Apoftolorum cap. 2x1. comm. 24. fqq. historia tradkur Pauli Apoftoli, de quo quaesdo habica fuisfet verberibus, nifi ci- vitas Roinana eum immunem praeditisfer. Hinc denique Flavius lofephus haud uno loco tor- Libr. XIX. cap. <5. qui vcre Superbi Tarquinli ant etlam tyranni hoc immam^rls invxrtim , elicit ., tor- mentis cxquiri ycrifatc;]:. (1) Numcri cap. 5. comm. n fqq. Si uxor adul" terium comniiferat , ex fpecrali iusfu Dei haec potio l vcneni elFectum habebat , quae vero infons erat nul^ lum inde patiebatnr incommodmn. (2) Michael is, Moffaxh regt Vol. III. 149, pag. 56 fq. coll. Vol. VI. 306. pag. 171 er C '4 > tormenta adhibita refert (i). Ceteros autem orientis Populos tormentis, adeo cum despotica regiminis forfna conveniemibus, ufos fuisfe^ affirmare nulli dubitamus. De Perfis cerce hoc ex Epiphanio affirmat Brisfonius C 2 ) ec exemplo illustrat Ctefias (3"). Cyrus nempe de Spirama et Amyti eorumque liberis tormentis quaerere conftituerat , ubi degeret Astyigas (H e- rodoco Asryages); verum hie fefe prodidic ne alii propcer fe torquerencur. Herodoto autem auccore, ipfe Astyages de bubulco, qui Cyrum educaverat, quaesrionern habuic (4). Quod autem hi de Perfis, de Aegyptiis indicac A e 1 i a n u s (5) , qui eos patienilsfimos vocat tormentorum. Fa temur autem folius Aeliani hoc testimonium rem non ita extra orane du^ bium ponere, ut mirum videatur, quod de Paauw in Obferv. fuis circa Aegypcios (6) 9 in (i) Antlq. lud. Libr. XVI. cap. 8. feet, i ct 4, Libr. XVII. cap. 4. feet. 2. fa) De regno Pcrfarum Libr. IL cap. 2^7. (3) In excerpt, rer. Perfic. a Photio 2. (4) Herod, in Mufis Libr. I. cap. 116. (5j Tartar. IM. Libr. VIII. cap. 18. (6) Bclg. prodiit liber fub titulo : BefpiegcL over de Egijpienaren en Chine fen, 12. Dcv enter bij Lccmhorst 1774. Vid. Vol. II. p: 381. C '5 ) , iti eorum historia ne verbum quidem dicat unde coniiciatur ipfos tormenta aliquan- do adhibuisfe. In comrariam tamen fententiara nos vel propterea fumus proniores, quod Po- lyaenus (i) etiam apud Cyrenaicos Areta* philam, Nicocratis uxorem , tormencis petitam dicat , uc veritatem indicarec , cum nemini non notu.ni fit, quanta necesfitudo inter Aegyptios et Cyrenaicos Temper intercesferit. Ceterum praeter Ciceronis testimonium de Rhodiis et Valerii Maximi de Cypri incolis C^\ nullum nobis fuccurric exemplum , quo amplins posfit ostendi quaestionem orientis populis fre- quentem faisfe, quod tamen ex iis quae in par- tes vocavimus quodammodo indicatum esfe pa- tamus. Quod vero ad eius conditionem attinet, quonam fcilicet modo et quibusnarn in caufis tormenta adhibita fuerint accurate definire non posfum , neque facile infitias irern fententiani putantis, etiam hie, ut in aliis plerisque caufis, ad (1) Strata*. Libr. VIII. cap. 38. (2) Cicero, Part. Orat. cap. 34. V a I ? r. Max. Fact. n:emor. Libr. III. cap. 3. extern. A. coll. Knic:! Cicerone, in Tusc. q:-^:^. Libr. !L 22. et de N^. Deor. Ill , 33. ex quo fere col- ., tonnciitum Anaxarcbi magls poenaegci:;:? =,\-.'iuai ad eruendum vcriuiv.^ f:;kfj. C ad antiquorum iudiciorura formam pertinenti- bus, plus valuisfe regis arbitrium, in fpeciali canfa quaestionem decernencis, quam conftan- tem aliquam et perpetuam delicti auctorera le gitime requirendi confuetudinem. , S II. Graecls frcquentisfitnus erat quaestiont* ufus. In quibus caufls et quomodo earn adhibuerint* Sive ex Onente, {Jve ex Aegypto cum aliis infticutis translatus, Graecis non ignocus fuic quaestionis ufus. Athenienfes certe, ex quorum moribus de ceteris Graeciae civitatibus iudicare posfumus, de fervis per cormenca quaerere fole- bant, de liberis vero hominibus in gravioribus tantum caufis quaestionem admictebanc. Nihil nutem , utvidetur, intererac, utrurn fervus mas esfet an femina, iuvenfs an fenex; led delicti reus ad criminis confesfionem, tesns vero tor- mentis ad testimonii confirmationem compelle- bacur (i). Servorura enim tescimonio nili per tor* ( i) Conf. West p h a 1 , die tortur ckr Griech. , Rom. und Tcutfchen 4 fqq. qui faepius provocat ad Reitemeyer, de Orig. ct rat. quaest. per tarm. apud Grace, et Row. C '7 ) torments nnlla fides habebatur (i). Quod (1 quis fuum maleficium ipfe confiteretur, absque diligentiore cau-fae cognitione poena afficieba* tur (2). De fervis aucera cum publice, turn privatim , quaestio haberi poterat. Privatim , fi nullo interveniente magistratu, vel a domino ip fo, vel ab alio , eo confentiente , tormentis, quodes placeret, repetitis, aliquid rcquirebacur. Publice vero a magistratu vel de fervo publico , vel etiam de privato quaestio babebatur. Ve- rum de hoc fortasfe ita , uc domino damnum reftitueretur , quod eo nomine pasfus fuisfet (^3); Cuiusmodi autera indicia requifica fuerint, ut de fervis publice quaestio haberi posfec etquaenam fueric vis testimonii fervorum, tormentis con- firmati, accurate definire opus non est. Non minimam tamen hanc vim fuisfe ex eo , quod alias rormencorum apparatum non adhibuisfent, apparere videtur, De liberis autem hominibus quaescio proprie haberi non poterat; verum ali- quando tamen in criminibus, quae llatum rei- publicae auc luilitatem communem fpectarent, quaestionera habitam legimus. Quod ut fa- ce- (1) Petit, de leg. An. IV, 7. (2) D Q m o s t h. advcrf. Timocr. L y t'i as, contra dndoc. pag. 63. (3) Westpbal, loco tit. 9. T> pag, 783. et 10 et lu C 18 ) Cere liceret forte recre cenfec Wesrpbalfi), iusfum populi aut eius, apud quern fummum erac imperiurn , fuisfe exfpeccandum. Hoc igi- tur cafu vcrum erit quod ait Cicero C 2 ) apud Athenienfes etiarn hberos ec cives torqueri. Anscogiron fane praeclaro facinore nonduni om- ni perpetraro, ab Hippia ryranno torrus esc, uc confcios criminis indicaret. Quod quoraodo fecerit neinini non nocum est (3). De eius- dem amica fnnilirer quaestio habica dicitur baud feiiciore fuccesfu. Haec linguam fibi morfu abfcisfam in faciem tyrannl faevientis cxfpuit ut exfpueret et vocem, fie coniuratos confiteri posfet, fl etlain victa voluisfet (4). Bello eci- am Siculo tonfor quidam , qui primus cladem in SiciJia acceptam in foro retulerac, cum falfa nundasfe crederetur, tormentis vexatus, Jibera* tus demum esc, cum ipfe nuntius e Sicilia Athe- nieRfes de veriuue certiores fecisfec (5^) ; quin fum (1) W c s t p h a 1 , loco tit. 7. (2) De part, or at. cap. 34. (3) Vid. Seneca, de Ira Lib. II. cap. 23. coll. I us tin o. Hill. Phillpp. Lib. II. cap. 9. et Po- lyaenus, Stratag. Libr. I. cap. 22. (43 Verba funt T e r t u 1 1 i a n i , in jdpologetico cap. 50. Vid. etiam Polyaenus, Straiag. Lib. VIII. cap. 45. (5) Conf. Plutarcjius, in Nicia extr. C '9 > fummos honores non Temper a quaescione im munem praeftitisfe eum qui hos gesferat, do- cumeuto fie Phocion, de quo ante condemna- tionem quidam tormentis qtiaerere voluerunt (i). Frequencem aucem in Graecia quaescionis ufum obtinuisfe ex eo maxime intelligimus, quod Aristoteles (2) inter probationes inartifi- ciales cum ftxpTupss, o-vyypaQas KX} tva roiauT- 9 turn etiam robs @a tur (i). Cum autem intelKgeretur, iactatio- nem in publico nonnumquam fieri criminum numquam perperracorum , Jeges autem fugere deberent occafionem puniendi innocences, hinc esc, quod haec reguJa de ea tantum valeac con- fesfione, quae fit in iure coram praetore (2). Quin imo vel maxime in iure confesfus, in cri- minalibus tamen condemnari non pocerac, finul* la probatio rellgionem cognoscentis inftruat Cs) Sin aucem iara aiiunde illud quod anquiritur, probacum fie, quaescioni nori erac locus ("4% Qui vero quaescioni fubiectus earn perpesfus erac, abfolvebatur C$) nifi nova fupervenirenc indicia. Tune enim repeci poterac quaesciq (6). Neque pucandum hoc novi esfe iuris, cum iam Valerius Maxiraus (7) mencionem faciac fervi cuiusaam, caedis accufati, qui fexies erat tor- (1) vS al Jus tins, de Eelk Catit. cap. 52. L. i. f. de Confers. L. i. 27. /'. de quaest. (2) L. 56. /'. de. re iudicata* L. un. Cod. de con- fcs/ts. (3) L. i. S 17. /. de quaest. (4) L. 8. prlnc. f. /. 12. Cod. cod. (5) L> un. ff. dt calumn, (6) L. 16. /. 18. i. /. de quaest. Tacitus, Ann. Libr. IV, cap. 45. Libr. XV. cap. 58. (7) Facta memorab. Libr. VIII. cap. 4. extern. 2, cortus. Ex confesfione vero damnatus, de cu* ins innocentia poscea conftarec, reftitucionem in integrum impecrabat, ec ad dominum reverteba- tur (i). Univerfe aucem, qui fervura falfo ao cufaverac eum ad quern ea res pertinet 9 cuius intererat fervum tortum non esfe, indemnem praeftare debebat ec nonnuraquam dupluin fol? vere pretii, quo aestimatus erat fervus (2). Libertus cecerique liberi homines* tesces ad- hibiti immunes crane tormentorum , modo fer- vus non in fraudem legis manumisfus fuerit (3); cuius regulae veritatem propterea in dubiuoi vocarunt, quoniam in /. i. 9. ff. de quaest. dicit I C t u s : nee libertum torqueri in p a c r o- ni capuc conftitutum est. Nam inquiunc, fi non in caput patroni, ergo in capuc aliorum. Verum haec lex aliaeque fimiles de eo cafu esc incelligenda, quo criminis iam condemnacus li bertus ec per hoc fervus poenae faccus patro* num criminis focium arguic. Quod fi igicur quis ne quaescio de eo habeatur, fe Jiberum di- cat, prius hoc excuciendum esc (4). Cum ve- ro (1) L. I. ' 27. /. de quaest. (2) Paul us, Sent. Libr. F. tit. 16. 3. L. 37. princ. ei 1 6. /'. ad leg. luL d& adult. (3) i. S 13- ff.de quacst. (4) L. io. 6; /. 12, /. dt quaest* C 30 ) ro famofi homines ne in criminalibus. quidem caufis testes esfe posfent, ec utiJitas publica ni- hilominus efflagitaret, ut in arrocioribus de- lictis, laefae maieftatls puta et annonae , eorum testimonium admicrererur, lurisconfulti ftatue- runt: ft ea r el con ditto est , ubi harenarlum tes* tern vel jlmllem perfonam admit tere coglmur fine tor mentis testlmonlo elus credendum non est (!_) Sub Imperacoribus aurem demura , ni fallor , inductum est, uc etiam de libero homine, qui pro cestimonio vacillarec, quaestio habere- tur (a), quandoquidem tune magis magisque frequentes factae font, omnis omnino generis liberorum hominum quaesdones, uti infra eric dicendum. $v. Sub Imperatoribus fervl In donnnum faepi~ us funt torn , quln quaestio unlverfz de llberls hominibus haberi coeplt. Quemadmodam omnia fere antiqna Romano- rum inftituta, quae libertatem fpirabanc, tolle- 4 re CO L> 7. pntjc. /. ad L lul. mat. L. 13. /. de acctifat. coll. /. 21. 2. /'. de testibus. (2) L. 15. princ. f.de quaest. C 31 ) re et ipfam adeo rempublicam in tyrannidefh convercere, conati funt Imperatores, ita facile viderunt antiquandas omnino leges illas, quae prudentisfiine^ quominus de fervis in dominos quaereretur , vetabant, quaeque Jiberos ab om- ni quaescione immunes praeftabant. Tiber!,. us igitur, callidus ille et novi iurls repertor <> ut vetus ius eluderet, fervos, quos contra domi- rmm audire volebat , actori publico mancipari iusfit, ut fie reipublicae fervi contra privatum recte imerrogaremur (i). Deinceps tamen hoc jus obtinuisfe, ut ne contra eum quidem quae- rere liceret, qui olim dominus fuisfec, ex iis, quae Paulus, Ulpianus et Papinianus ai3irmant, patere, videcur CO- Eodem (1) Tacitus, Ann. Libr. II. cap. 30. coll.Libr. JIT. cap. 62. Ex quibus merito efficias fervos anti- quit us contra prisrinos quidem dominos interrogari potuisfe. Unde intelligenduin fortasfe refcriptum Traiani, cuius mentio est in /. i. 12. /. de quae.st. dicentis , fervos damnati ,, qw-a defter unt csfc ipftus i posfe in eum torqueri. Idem etiam Impera- tor in eo minus aequum fuisfe videturdominis, quod relcripto ftatuerit , dwninos gravarl confesfione fcrvo- rum , qui in J"e torquirentitr , a quo tamen refcripto deinccps recesfum est. Vid. /. i. 19. /'. d& quacst. (2) ' L. i. 18. L. n. L. 17, g -,. L. 18. S 6. C gio, quo dominus, urebatur etiam bonae fidei posfesfor (i). Torqueri tamen ante lusti- n i a n u m poterant fervi hercdicarii (2). Ve- rum hie novum ius conftituens refcripto, legs ult. Cod. de quaest. fervato, fancivit, uc ex he- re.dicariis ii taneum fervi, qtii res gcrendas deti- went, de corporlbus foils heredltatls interroga- rentur. Cum aurem haec regula primutn in crimine laefae Maleflath obfervari defiisfet^), excepcae deinde eciam fuerunc adulterii Qtfraii+ dati cenfus accufationes , quibus falfae monetac ec arctioris annonae crimina addic Pochier(4>. Ex ff. de quacst. quibuscum convenit rcfcriptum D i o- c 1 c t. et M a x i m. in L. 14. Cod. cod. cxhibitum. (1) L. i. S 8. L. 15. 2. /. de quacst. (2) L. 2. ff. de quaest. coll. L. 6. i. L. 18. 4. ff. dc quaest. (3) L. 7. i. L. 8. i. Cod. ad leg. lul. mat. L. i . Cod. de quaest. (4) Dicta /. i. Cod. de quacst. in qua lege cum Noodtio, Prob. Libr. ,111. cap. 5. pro in caeterls art cm rcponere non dubitamus //; Us autem. Cete- rum de adult erio vid. etiam /. 4. /. 5. /. 17. p/inc. .et 2. /'. de quacst. Caufa trlbutorum eadem est , 1 quac fraudati cenfus ^ fi fcilicet aliquis , minores fuas posfesfiones indicans , tributis fraudem fecerit* Conf. Pothier, in Comment, ad tit. ff. de quaest. N. 2Q. C 3 Ex his autem criminibus damnatis dominis , vus fiebat publicus. Quod fi enim in potescate domini fe manere fervus fcivisfet, *non absque roetu veritatem indicare aufus fuisfet (i). Do- minum aurem , de cuius fervo quaestio erac habita , vel lex ipfa indemnem praeftabat, eique tribue- bac condictionem ex lege , vel, fi non definica erat indemnitatis fumma, accio nascebatur prae* fcrlpth verbis; fed plerumque ftipulacione ante quaestionem pretium erac definicum ^ ec domino actio dabacur ex flipulatu (2^ Quod fi domi- nus ipfe reus erat, non nifi abfolutus indemnira- tern petere porerac (^3). Ad liberos autem ho- mines iam Tub A u g u s t o , fed magis etiam fub proximis Imperatoribus quaestio esc producia. Ita ex illius edicto in gravioribus ec acrociori- bus criminibus liber homo iure corquebatur. Ex lege lull a Malestatis v. c. quaestio edarn de maxime ingenuis ee ampliOmis viris, eius criininis reis , habebacur (4) ; cuius legis cum vis fi> X. 27. ii. 13. /. ad kg. IuL de adult. (2) Vid. L. 27. 15 et 16. coll. /. 28. ad'kg. . ////. de a dull. L 8. ff. d& praefcr. yerbis ct /. 13. /', de quaest. '-' (3) L. 17. 15. /. de quaest. (4) L. 4, Cod. ad kg. ~M. Mai. ? /. i quarn favorabilis per totum ins Romanum caufa fit , nemo est , qui nesciat. (2) Modo cum Cuiacio, Obferv. 20, 29. in lege 1 6. Cod. pro hoc obfervan ^ hoc non obfcryari legas. Vid. eriam L. n. Cod. de quaest. (3) D. /. ii. Cod. dc quaest. I. 8. Cod. d& epifc* et chricis. (4) L. *7. $ vi. De caufis quibus, et ratione^ qua quaestio apud Romanes obtinuerit. Erac autem adrniranda prorfus veterum Ro- manorum disciplina, modo recte earn referac auctor Rhetoricorutn ad Eerenmum (a) , cum dicat , veteres Romanes in iis demum rebus in- terpofuisfe quaescionem , quum* quae vere dice- rentur > fciri , quae falfb in quaestione pronuntia* rentur i refelli posfent. Quae tamen regulaquo- modo poscerioribus remporibus fueric obferva- ta, toe innocences ostendunc, qui poenas dede- runt propter crimina, quae ne cogiraveram qui* demC3). Refponfis tamen ICtorum, et Impe- ratorum refcriptis cautum est, ne a tormends in Ci) Carpzovius, Prax. rer. crim. Partc IE. -1 1 8. 1 6 fq. Furiofi autem L. 2. 3. f. de Ittr. Cod. per omnia et in omnibus abfcntis vcl quiejcenth loco habentur. (2) Libr. II. cap. 7. (3) Exeraplum vide apud Taciturn, Ann. Libr. XIV, cap. 60. et alibi fcisjim. C 39 ) inciperetur, fed uc vel praefumtione fakem de delicti auctore conftaret. Hoc igituf cafu aeque de tesribus, ac de Ipfo reo, turn de fuis fcele* ribus, turn etiara de fociis criminis quaeri po-* terac (i). Cum autem ita plerumque cesres in terrogarenrur, ut vel negarent, vei affirmarenc fimpliciter (2) , Traianus Imperator praece- pic, ut qui qaaestfoni praeerac non in fpecie rogaret , an Lucius Tltius homiddlum feccrit, fe& univerfei quis fecerlt^ cum akerum magis fugge- rentis, quam requirends videatur (3). Dum aucem testes torquenair, quaestioni interesfe in- fant ur reus , reave , et patroni eorum , et qui en- men dttulerit) interrogandiquc potestas datur patronis (4). Quod fi fecundum hanc racio. nem torti func ii , quibus nifi per cormenta iides non habetur, idem in iudicio probare videflcur, ^uod iuscus testis, ita ut et lie unius testimoni- uin ^ (1^1 L. i. princ. et i. /. 16. 4. /. 20. /. 22. /. de quacst; L 8.' i. Cod. eod. L 17. Cod. ad kg. Corn, de falf. Pa ul us S'ent..F^ 14. i. Alias ^ qui de ft confesfus erat , in .caput alioriim torqueri non posfe diximus. (2) R o f i mi s , Ant. Rom. Libro IX. cap. 21. do tesiib'iS pag. 688. . Cs) L. i. 21. ff. dc quaest. (4) L. 27. 7. /. ad leg. LiL de Adult. C 40 ) um nihil probet fi). Ex pluribus autem re?* quaestioni fubiiciendis, a maxime fufpecto, auc dmidiore incipiebant, quia ab eo veritarem fa- cillime elici fore.putabant ("2"). In crimine ve-, ro maieftatis hoc peculiare obtinuit, quod pne ter reurn er testes rorqueri eciam poruerit accu- faror ec is cuius confilio ec inftigatione ad accu- fationem accesferic Cs) Fragilis aucem res quaestio Temper esc habita , unde iudici baud una lege iubecur, uc in fide ei hal^enda ratio- nenrhaberec temporum, locorum, ec perfona* rum (4). Neque Temper exerceri poterat, fed propter feveritacem, quam fpirabac, quaedani anni tempora erunt conltituca, quibus quaestio, haberi non posfec ("5), Denique quod ad indrumenta atcinet, quibus in quaestionibus exigendis uterentur, omnium nobijisfimum erac Eculeus , qui a Sigonio: ,, Qatasta dicicur, lignea, cocbleata, ad inten- den- (1) L. i. 4. /. dc quaest. (2) Paulus, Sent. F. Tit. 4. 2. /. 18. princ* /. i. 2. ff. de quaest. (3) L. 3. Cod. ad leg. luL mai. (4) Paul. Sent. V. 16. 10. /. i. 23, 24, 25 ct 26. I. 16. 5. /. de quaest. I. 4. Cod. de quaest. (5) L. 4. Cod. Theod. de quaest. coll. /. 6. Cod. tuft, defer Us. I. 5. /. 7. Cod. Theod. de quaest. L IQ, Cod. lufl. de ferity C 4' ) ,> dendum et ad remittendum apta. Huic bra* chia pedesque nervis quibusdam, quae fidi- culae dtcebantur, alligabam, turn cacasta in> 9y centa, acque in ahum erecta, uc ex ea quad in cruce mifer ille penderet. Primum com- pagem osfium divellebanc: deinde candend- ,, bus laminis admotis, acque bifulcis ungulis ferreis lateribus laniatis, doloris acerbiratem augebant (i)." Memorantur delude edam cardi , rota, catapult a alia. Ferberibus uce^ bancur faepe, ut reus magis etiam ad veritatem indicandam compelierecur (2). Fttstibus , cor- rnentorum loco, caefi memionem facie /. 14; Cod. ex qulb. cauf Inf. Saepius autem reus fimul flngellis, igne, ec eculeo vexabacur; cuius rei exempla exftanc apud Valerium Maxi- mum ec Calpurnium Flaccum (3). $ VII. R.omanontm vestigia complures presfe* runt populL Cum fig itaque progresfus indicavimus quaes* tio- CO Sigonius, dcJudicils^ Libr. III. cap. 17. (2) Cicero, in Topicis cap. 20. (3) Valer. Max. Libr. VI. cap. 8. exempt, i, Calpurnius Flaccus, Declam. 7. tionis apud Romnnos , quisque facile inrc-lligit , eadem hacc in omnibus iis regionibus obtinuis- fe, in quibtis idem hoc ius valebar. In Oriente autem Romanorum imperio ad finem vergente, ad finem eciam univerfum hoc ius vergebat, do- nee Conftandnopoli 9 iuris en lurisprudentiae fe de , anno CIOCCCCXLV, a Turcis occupara totura fit fublatum. In Africa ius Romanum exdnc- tum est, cnm a Saracenis infestarecur Italia nova deflinabatur cultrix ec quafi macer luris- prudenciae. In provinciis enim, a barbaris maxima pane occupatis, a Theodofii lu- nioris hide temporibus,, praeter huius codi- ccm , breviaria ecjam et compendia , ex univer- fo Iuris Romani corpore confecca, vim legis habebanc. lea in Italia ad lusdniani usque tem- ponr edictum T h e o d o r i c i , Ostrogothorum regis, invaluit, ex anriqui Iuris Romani placi- tis cofiipoficum* In Gallia et Hispania Ala- r i c u s rex Viflgothorum breviarium ab A n i a- n o edi curavin, Apud Burgundos Papiani refponfa a Gundebaldo promulgata pro le- ge obiervabantur (i). Hae vero leges circa quaestionem a Jure luscinianco haud diverfa con- . (i) Conf. Bach ius, Ilift. lurisprud. Libr. III. cap. 4. feet. 2. Jj 12 17. ( 43 > conflitui'sfe videntur (i). Lex autem Salica et Baiuariorum mentionem faciunt fervi , de quo propter delictum quaestio haberi posfit, ec cu- ius duplum ab accufatore domino erac praedan- dutn, uc huic fatis fierce, fi fervus iniuste esfee accufatus (2}. viii. Dei ludlclls mtroclucth abrogatus fulf omnis quaestionis ufm. Cum vero barbarorum incurfionibus res Ro- mana magis magisque frangerecur, et fordidi jmperitisfimique homines, faepe perigrini, ad imperii fastigiurn eveheremur, nifrum noil est, apud omnes hos populos iuris Roman! auctori- tatem magnopere in dies esfe t imminutam, eius- que locum moribus et confuerudinibus barbaro- rum esfe occuparum, donee tandem nox ilia, quae medio aevo obtinuit ip forum Christiano- rum oculos ica coecos reddiderit, ut quaestio- nis quidem ufus abrogaretur, fed ex ipfius Ec- cle- (1) Haec fufius expofita videas apud WestphaK Op. laud. 115 iqq. Conf. Henke, Gefchichte desDcutfch. PeinL Rechts 9 Vol. I. Period. 2. pag. 96. (2) Westphal, loc, tit. 122 fqq. C 44 3 clefioe quad gremio, nova ratio nasceretur, ve- ritatern in -cri minibus eruendi, quae non modo Christianae reiigionJs praeceptis, verutn etiani fatiae rationi plane erac contraria. Ad quam rerum criminalium converfionem efficiendam baud parum contulerit, oportet, quod primi Christia- ni ea adroodum fine vexati, ec Patres EccleGae, quos inter August inus et Tertullia- nus (i)* propterea faepe contra earn fcripfe- rint. Chriscianorum igitur quo maior fiebat auctoritas, eo fere rarius quaestio adhibebatur. Cogitatio aucem, Deum pro fua in homines be- nevolentfa omnes res humanas curare, neque igitur permisfuriim , ut innocens pro nocente poenas daret, iam o3im effecerat , ut antiqui orbis terrarum populi, in rebus dubiis et tene- bris quad involutis eum invocarent, ut miracu- lo quodam reuin , fi innocens erat , fervaret , poe- nae vero eum reJinqueret, fi fcelus, de quo ar- gueretur, commifisfet. Iam apud veteres eius rei vestigia reperiri licet, neque apud recentio- res iiiculcos populos ignoca videtur (2^). Me- dio (1) Augu sunns, de Civit. Dei Libro XIX. cap. 6. Tcr tullianiis, in ApoL cap. 2. (2) Vid. v. c. Sophocles, in Antigone vs. 270. ibique Scholia et omnia ilia exempla , quae in partes vocat F i 1 a n g i e r i , Science dc la Legislation , Lib. HI. C 45 > dio autem aevo accedebat ilia Pontificum et Monachorum fuperflitio, quae , multis relads prodigiis ec fanctorum virorum historiis, homi- nibus perfuaferat : Deura conftitutum rerum or- dinem facile etiam. in fingulis caufis turbatururn, modo innocens fueric reus, ec Christianoruni fecrae adfcriptus. Erac igitur haec opinio cum ipfa religione arctisfirtio vinculo coniuncta ; qui ei fidem habere decrectasfet, hand minus deli- quisfe exisdmatus esfet , ac fi de vericace dubi- tasfec rerum ipfa facra fcriptura directe confir* macarum. Verum enim vero ad haec Dei iudi* cia , ud ad omnia excrema , non llacim perve- nerunc homines, fed primum tormencorum loco a reis exegerunt iusiurandum , fe illud , de quo arguerentur, non commifisfe; neque enim per- iurium metuendum putabant ab iis, qu-i Deum praefentem adesfe fcirenc, cuius vindicta folenv ni ricu in periuros invocabatur, quique tales haud femel fupplicio affecisfe ferebacur. Hanc. tamen viam cum eventus non valde tutam do- cuisfec, rei cognacos, affines et amicos advo* caruuc, qui cum eo iurarent, eius innocenciae es- III. cap. ii. Vol. III. pag, mihi 17117(5. De Tuscia Vestale, incestus accufata, eademque iudi- cio quodamrnodo Dei liberata, mentionem facit Va- }cr. Maxim us, Lib. VIII. cap. i. N. 5. C 46 ) *sfent testes, eum critnine purgarenc. Dice* bantqr hi luratores , compurgatores , facramen* tarii , quorum maior aut minor requirebatur numerus, prout vel ddictum, vel perfona pos- tularec. Invalescente vero opinione nefas esfe in periculo illi deesfe , cuins amicus aut cogna- tus quisesfet, aut eum, cuius partes quis feque- retur, neque nocemi* neque innocent!, po- tentiori praefertim, tales iuratores deerant: itaque etiam fie de crimine baud multum con ftabat. Hominum itaque iudicio deficiente , vc- Jut Tragic! , qui nodum folverenon posfunt, ad Deum convolarunt, ethuiusiusticiae et fapientiae commiferunt, ut innocentem miraculo liberaret. Reus igitur vei falvus per ferruni candeias nu- dis pedibus incedere , vel rnanum in aquam ca* lidam iirunhtere debebar, vel in flumen fe pro- iicere , ut fi recte esfet accufatus fupernatarec ("quod iudicium aquatic um five probatio per aquam frlgidam dicebatur), vel denique alii periculo fe fubiicere, ex quo innocens Temper falvus evafurus videbatur. Verum omnium maxime in ufu , qoodque diudsfime obcinuic , erac certamen fingulare, quo forusfimus Temper idem etiam iustisfimus videbatur. Neque mirum ho* mines raaximi Temper hanc rationem TecisTe, quum profecto conTcientia recte aut prave fac- tor um alter! certantium faepe vim adderet , al- te- C 47 > teri vero demeret, et ita eventus baud dubie non raro iustus fueric. Accedic qucxi univerfa bo- rum temporum condhio maxime erac bellicofa, et quisque qualemcumque occafionem fortitudi- nem declarandi a vide arripere folebac (i). S IX. Conclufio capitis. Fuic itaque, quemadraodum diximus quaes- tionis ufus andquisfimus, eiusque origo ex his* toricis quidem monumentis accurate indicari ne- quit. Graeci omnium primi, quoad novimus, fecundnm fixam et legibus definicam normam , earn adhibere coeperunc; Romani vero iam ab , urbe condita ea utentes libera certe republica eius ufum ad folos fervos revocarunc, neque vel (i) Conf. Robert fon, Hist. Car. V. Introd. Vol. I. pag. raihi. Belg. edit. 102 iqq. et Vol. II. Not. 22. Blackftone, 'Cosnm. ad kg* Angl. Lib. IV. cap. 27. verf. Gall. Vol. VI. pag. 334. Hen- k e , Gcfchichte des D&iitfch. Pcinl. Kechts Vol. I. peri6d. 2. pag. 75 fqq. et period. 3. pag. 213-237. Meyer, Inftit. I if die. Lib. II. cap. 6. et 7. Vol. I. pag. 3 ii fq q. et M o n t e^ q u i e u y Efprit dcs Lois , Lib. XXVIII. -- < 48 ) vel hos contra dominos torqueri folebant. Sub Imperatoribus autem fervi contra dominos et liberi adeo homines tormentis ica vexati funt, uc paucis tantum ex definitis caufis immunitas praeftaretur. Quaescio deinde ad ceteros euarn populos translata est, donee imminuta Juris Ro- mani auctoritate , et adaucra fuperfticione , ineptis- Hmus veritatem requirendi modus eius locum plane occupaverit. Videamus nunc , quomodo post medium aevum, alia quodammodo forma induta , iterum quafi nata fueric quaesdo , adole- verit, evanuerit. C4- C A P UT SECUNDUM. ABOLITIS DEI IUDICIIS Et REVOCAtO JURIS RO- MAN1 STUDIO , TORMENTA 1TERUM INTRO- DUCTA SUNT APUD PLEROSQUE EUROPAE fOPULOS, DONEC A PHILOSOPHIS PR1MUAC 1MPROBATA, OMNIS TANDEM QUAESTJO FUiT SUBLATA. Pontificiim decreta et lurls Homani fludi* wn ad reducendam quaestionem mul- turn R .ado autem ea $ de qua modo diximus, ni- mis rectae iusdtiae adminiscrationi , erac contra- ria, quarn uc diu vim haberet aliquam. Expe- riencia edani edocd funt Pondfices ipfam reli gipncni earn non probare, ec hirtc esc, quod, va- riis conciliorum decreds ec Pontificum fenten- tiis, -infirmari paullatim coeperunc haec Dei indicia , quorum tamen divinaeauctoritads opinio D of- C 5 > fixa erat in populi animis, quam ut Facile funditus tolleretur. Sic iguur cum anno P. C. N. 855, concilio tertio Valentiae habito, cer- tamina fingularia propcer atrochatem tanquam probationes esfent improbatae; aliud aucem con- cilium probationer!) , quae aqua frigida fiebat , abo- levisfet ; aliud denique , Alexandra* II L Ponti- fice Romano, anno 1 179, habhum , omnia omnino Dei ludicia abrogari iusfisfet, haec nihilomi- nus ineunte feculo decimo tertio nondum eranc fublata ; led , turn I n n o c e n t i u s III. anno 1214, turn Honorius III. anno 1225, ea cvertere conati funt. Certamen vero fingulare etiamnunc anno 1547. publica auctoritate com- inisfum dicitur ^i). Dum autem ab una parte Dei ludicia abrogabanc, ab altera quaestionibus favebanr, .earumque ufum magis raagisque uni- verfe recipiendura curabant Pontifices. Neque xnirum, cum ipfa quaesdo baud male fortasfe ali- cjuod Dei ludicium haberi posfit. Nititur enim eius ufus fictione quadam ec praefumtione , fore, ut Deus innocent! conthntiam addat in negan- do, fontem vero ad confitenda fcelera compel- lac. Videbant igitur Pontifices , quibus adhuc Ufi (i) Vid. cap. 10. Extra de'excesf* praeL cap. 3. Ejc'ra de -burg, vttlg. R o b e r t f o n , Hipor. Caroti 'V. Introd. Vol. II. nota 22. verf. Belg. C 5' ) ufi erant, ludicia Dei ad eruendam veritatem non fufficere; novum igicur excogitarunt, quod primum a nonnullis tancum adhibebatur, donee, ceceris fublads iudiciis, folum tandem exftidc* Sic anno 1081. iam magis vulgarem iterum fac- tam esfe quaesdonem, indicat praeceptum C re- go r i i VII : nc a quaestionibus inchoaretuf ( j ) ; Jiceefinc, quidicanc, Alexandr u m III , anno demum 1180, fublaca omni liberorum fervo- rtimque distinccione, iterum legitime introduxis- fe quaescionem (2)* Quidquid fie , poscquam Innocencius III, feculo XIII. procesfum inquificoriam inftituerat, in huiusmodi faltem. caufis tormentis amplius carere non pocerac in- dex, ut fie de iis, qui criminadones confice- rcntur, vel viderecur iusras poems fumere ("3). Bum aucem haec agerencur feculo XII. in Ita- lia primum Pepo, mox Irnerius, fcholas iu- risprudendae inflitueranc, ad quas ex omnibus fere cotius Europae regionibus luris fludioii con- flu- (1) Vid. cap. i. Extra depof. coll. cap. 6. Ex- tra dc R..L (2) Vid. Filangieri, Science d& la Legist ^ Tom. III. cap. 10. pag. 156. in notis* (3) Vid, cap. 17, .19 ct 24. Extra de accuf. et M^cyer, InjlUut.Judic. Liv. IV. chap. 14, et V, chap. 13. D fluebant, qui in patria quique fua Juris lusd- nianei auctoricatem auc amplificarent, auc pror- fus conderent CO* Neque parum hoc contulit ad quaesuonem magis ubique introducendam, quae cum frequens iam esfec in rebus ad religio- nem pertinemibus, magis mine eciam iu profa- nis rebus adhibcri coepic. S II. In Germama quaestio prlmum rev* cat a est. In Germania autem, cum Rudolph von Habsburg, anno 1286, tormema adhibuerac, Wenceslaus deinde Seculo XIV. civicati Eslingae per modum privilegii concesfic, uc reos ruprae pccis durch das taumeln ad verita- tis confesfionem adigeret CO -> ^ ip^o eo feculo cc iequenti, cum omni luris Romani civilis ec ca- (1) Quaiita honim luris peritorum fuerit in rebus gerendis auctoritas , vide cum alibi , turn etiam apud Henke, Gejchichtc dss Deutfch. PclnL Rcchts , Vol. I. period. 3. pag. I55fqq- (2) Boehmer, lurispr. Crim. Sect. i. cap. 13. S' 129. coll. Westphal, die tort, dcr Gricch* rn. undTeulfch. 127. ( 53 ) canonic! corpore, etiam quaestio fan's univerfe recepta fuic (i). Cum vero nonnulli camea anciquis locorum confuetudinibus faverent, alii vero has omnes iure Romano fublatas cenierenc, hinc confufio quaedam iurium esc exorta , de qua tollenda faepius a fammis imperandbus co- gicatum esc. Cuiusmodi iam ab aliis faepius erant decretae , eciam iusfu M a x i m i 1 i a n i Imp., anno 1495 , edita esc iudJciorum VVest- phalicorum nova reformatio. Anno deinde 1498 et 1500, de lege criminal! componenda in co- midis Imperialibus actum esc, quin ec decre- tum dicitur, uc ea confcriberetur ("2^. Ge- o r g i u s aucem'Episcopus Bambergenfis, opera ufus Schwarzenbergii conftjtucionern cri- minalem componi curavic, ec anno 1507, auc 1508, in fuo ccrricorio promulgavic (3), Hunc fecuci Tune Marchiones Brandenburgici Geor- gius ec Cafimirius promu jgacis anno j 5 1 6, con- (1) Boehmer, lurispr. Crim. Sect. i. cap. i. S 14- (2) Idem ibid Sect. I. cap. i. 16., Meiste'r, Princ. lur. Crim. Gott. 1789. Praecogn. cap. 2. 12. (3) Boehmer, loc. tit. 18. Meistcr, he. cit. 13. De S c h w ar z e'nb e r gi o add. H e n k e 7 GffcA. der Deiafch. Peinl Rechts , ' Vol. II. period. 3- P^ 155 %! C 54 ) conftitutionibus e Bambergenfi fere defcrip- tis (i). Tandem vero quod Max ini il ianus conacus erat, perfecit Carol us V, cuius cu ra compoOta conllicucio criminalis diu a prin* cipibus imperil viris oppugnata, tandem an* no 1532, in ccmitiis Ratisbonenfibus pro Jege. est recepca, adiecta tamen claufula falvatoria, quae dicitur, quae legem valere flatuebat, qua- tenus non repugnarec moribus in fmgulis pro- ^inciis recepcis (2). Exponencibus autem no- bis quid lege Carolina fancicum fit, fimul eti- am hoc incelligendum est de aliis iam memo- rads conftitutionibus quippe quae maxima par te cum Carolina convenianc Cs) Hoc tan- turn discriminis intercedit, quod Caroli V. conilitutio in univerfa Germania, ceterae tan- tum in fingulis eius partibus vim habuerunt. Numquam , uti apud veteres , ica hac con* fritutioiic tormenta adhibebantur ad confirm a* uo- (1) B o e h m e r , loc. tit. 19. (2) Boehmer, loc. tit. 20 fqq. Meister, loc. tit. S J 14. colU ipfa Con ft. Crim. Car. prokg. extr. (3) Hinc est quod altera ex altera op time expli* cetur, quod v. c. notitia Conft. Bamberg. maxima valeat ad explicationem Carolinae , ubi haec aut defi- cit 5 aut minus accurate est confcripta. ( 55 > tionem testimonii, fed tantura ad extorquen-> dam confesfionem (i). Sive igitur delinquent Jiber, five alcerius dorninio esfec fubiectus, mil* Jo discrimine tormentis de eo quaeri poterac ^ fed uc quaesdo admietererur, quaedara require* bantur quae forte 'accuracies hac conftttutione,, quam legibus Romanis eranc definira. Sic icaque 1. Cautum est, uc non nifi in gravioribus deliccis adhiberecur, ne quis forcasfe ipfa quaes- done maius roalura paceretur, quam quod de* licto, de cuius auccore nonduni conilabac, con^ veniret (2). 2. Quoad fieri posfet, de ipfo delicto revera perpetrato, debebat conftare C3} deque eiu$ auccore nor, fufficiebac esfe quasdam praefuratio- nes, verum omnino requirebacur, uc gravia fo- renc indicia, quae femi - plenam , quae dicicur, probationem efficerenc (4^. In huiusmodi au? tem f (1) Vid. Conft. Crlm. Car. -Art. i6 5 20 et 47. (2) Diet. Conft. Art. 8 et 10. (3) Diet. Conft. Art. 6. (4) Diet. Conft. Art. o ? 2X5-24, 25, 26, 27, 29r> 3 2 o 35 e ^ 60. Recte autem Westphal, die tort. derGriech. Rom. ur.d Tcutfch. 199. animad- yertit, nonnullos male ex Art. 69. inter dclicta facti transeuntis ct permanentis distinxisfe , ut ill his fo r lis ( 56 ) tern probatione computanda, non modo ratio esc habenda earum return omnium, quae contra reum probare videntur, fed etiam earum, quae pro eo militant, ica ut haec illarum vim minti- ant; adeoque queries eiusmodi fint argumemarei innocentiae, ut, his ab iis, quae eum criminis arguunt, deductis, non fuperfic femi- plena pro* batio, quaestio non recte adhibeturCO- Quod fi non recte erat adhibita, fentemia, quae earn fecuta esc, erac nulla (2). 3. Si vel fpome confesfus, vel aliunde con- victus erat reus , quaestio amplius haberi non poterat (3). 4. Ob dignitatem iidem tormentorum Jmmu- nes dicuntur , qui apud Romanes. De quibus* dam etiam ob defectum iudicii aut animi imbe ciJliratem quaestio non habebacur (4). Quod aucem ad modum procedendi attinec tormenta non adhibebantur, antequam reo copia fe- lls tormenta fmt adhibenda. lust a indicia etiam in delictis/^^// transeuntis facile existiint. (1) Vid. C.'C. C. Art. 28. coll. Westphal, d. L 144 fqq. (2) C. C. C. Art. 20. (3) C. C. C. Art-. 22, 69. (4) Boehmer, lurisfrud. Crim. Sect. I. cap, 13. 246 fqq. C 57 ) fefe defendendi esfet data, cuius defenfionis impenfae, fi eas ferre reus ipfe nonposfet, ec amici cognatique nollent, ex publica pecunia a magistratibns erant folvendae CO* fieinde, an* tequam ad quaestionem pergeret index, rcum ferio ailoqui, et etiam quaestione comminari de- bebar, ut fie eum ad confesfionem compelleret. Quod (I ludici non cesfisfet, ica demum ad quaestionem progrediebatur, de cuius modo, pro ratione delicti, indiciomm et conditionis / ipfius rei, ftatuebat. Quod 11 auc vulneribus ant morbo Jaboraret reus, horum ratio habeba- tur in tormentis (2). Tempos auteni per quod tormenra adhiberi posfent hac lege definitum non est; fed moribus distincta est quaestio in tres gradus, et invaJuit, ut primi gradus quaes- tio per quartam horae partem , alterius per de- midiam , tertii denique per inregram horam ex- erceretur (3). Non autem necesfarium prorfus habebatur, ut accufator quaestioni adesfet. Si vero hoc facere cupiebat , ipfi hoc concedi fo- Jebat 4}. Ceterum aeque ad rogationem ac cu- (1) C. C. C. Art. 47. (2) C. C. C. Art. 46 , 58 et 59. (3) "Westphal, loc. tit. % 174. (4) C. C. C. Art. 45. ( 53 ) cufatoris ntque a ludice ex oflkio decernebatur quaestio (i}. In iplis aucem tormentis univerfe interrogaba* tor reus , an vellec confiteri ; quod quoties cu- perot, relaxanda erant tormenta. Quae enim inter tormenta fiebat confesfio , ne actis quidem inferebatur (V). Laxatis vero tormentis, magis in fpecie de fingulis rebus quaerebat iudex, in- primis de iis, quas nifi nocens nemo fcire pote- ^f Cs)' Confesfus amplius non cruciabatur, modo postea racam haberec confesfionem ("4). Quando autem hoc facere debeac, accurate de- fnitum non esc; fed ab eo pendet, quod reus He confesfus, Cavendum autem est, ne nirais ttirde aut citius ad hanc pergat iudex. Dies imercedere debet Tune igitur rogatur reas, an rata habeat, quae fasfus est, quaeque ab eo refpondentur a tabeliione notari debent (5). Quod II revocetur confesHo, aut alio modo ve ricati non congrua inveniatur, repeti potesc quaestio (6}. Alias tormenta recte perpesfus ab- (1) C. C. (7. Art. 31. (2) C. C. C. Aft. 58. (3) C. C. C. Art. 49 , 53 , 54 ct 60. (4) C. C. C. Art. 54. (5) C. C. C. Art. 56. (6) C. C. C. Art. 57 , 54 ct 55. < 59 ) abfolvirur, et non nifi fuas expenfas fert (i). Abfolucus autera iusiurandum praeflare debebac fore, uc numqnam vindictarn fumac, de eo quo auctore quaestio de fe erac habira. De quaescione fcinel tantum repetita mentionem fa- cere videtur conftitudo; fed moribus induccura est, ut ter adhiberi posfir; tertia autem vice revocata confesfione, extraordinaria decemeba- tur poena. Univerfe autem non minore crudeli- tare, quatn fub crudelisfimis Romanorum Im- peratoribus quaestionem babitam , qui fub Ca- rolo V. vixic, affirmac Damhouder (2). Quam vero Conft. Carolinae adiecram fuisfe diximus, clanfula Salvaforia hanc vim habe- bac, ur ilngularum Germaniae rcgionum ordi- nibus facultas esfec, turn ontiquas confuetudi- nes , fi quas vellenc, rednendi, cum novas eti- am ferendi leges , quae in fingulis provinciis valerenc. Hinc esr, quod in Saxonia, regio- nibusque, quae Saxonum iuribus ucerentur, ed- am pose hanc Jatam confticudonem , antiqui mores maxima pane incacci manferinc, quin et Principum decretis fine comprobad (3). Hinc quod (1) C. C. C. Art. 61 et 57. (2) Pract. Crim. cap. 37. N Q . 18. ^ (3) He nke, Gcfcluchle des Deutfch. Print. RcchtSi Vol. II. period. 4. pag. 231 fqq. C quod Philippus, Hasfiae Princeps , anno 1535, novam conrtitutionem , licet ex Carolina maxi- ma pane expresfam , promulgaverit (i) Hu- ius autem exemplum plurimis Principibus fecu- tis, omnium particularism legum criminalium vel Catalogum exhibereopus esfet infinitum, 2). Quod ad nostrum propofitum attinet, animad- vercisfe (ufficiat, parum admodum inter has con- flitutiones intercesfisfe discriminis, omnesque peraeque tormentorum ufum probate. Quod cum fimiliter faciebant lure Confuki, qui Ca- rol inam interpretati.et commencati funt, quaes- tio in dies maiorem nanciscebatur auctorita- tern , praefercim cum inter hos primas agebac Carpzovius,dequo merico ait Ley fer(3) * eum tanfo obfequio in for o receptutn esfe, ut pa* rum abfit , quln leglslatoriatn potestatem el tri* luerint. (1) Henkc, loc. tit. pag. 179. Meister, Priiic* lur. Crlm. Praecogn. cap. 2. 16. (2) lidein, ibid. (3) Leyfer, in Med. ad Pand. P. IX. pag. 227. Conf. Henke, O/. laud. Vol. II. period. 4. pag. 151 fqq. III.- ( .61 ) s in. In Gallia delnde et ceterls Europae partibus pkrhque recepta quaes* tio est. Ab iis autem quae circa quaestionis progres* fus apud Gerraanos diximus, baud diverfa fue- runt, quae apud alias gentes obcinuerunt ; ve- rum , quemadmodum cum generis human! ex politione crescebat eciam et augebatur iuris Ro- mani auccoricas, ita in dies etiam frequentior ubique quaestionis fiebac ufus ^i). In Gallia, v. c. a temporibus inde Ludovici, cui a pie- tace cognomen esc, incroducta quaestio (2), (O In Italia vix poenam irrogatam-, nifi quis vcl verbis ore prola'tis crimen coniiterctur , vcl propter Jibicntiam et contuinaciam pro confesib haberetur 5 affirm at Faber, in/k? Ccdlce Libro IX. Tit. 21. et maxime def. 16. Apud HispanQS reus ,, fecundum f cgulam , bis poterat torqueri , nifi crimen lit gravlo- ris generis 9 quale est proditionis, falHic monetae, furti et rapinae. In his fcil. quaestio etiani tertia vice adhiberi poterat. Heemskerk, Bat. Arcad. pag. 522 fqq. fa) Meyer, Lrt. Jitd. Livi\IV. chap. 14. Vol. 3JL pag. 256. dldem, qua* in Germania, ratione, erat medi- um veritatis confesfionem exigendi ab iis, qui criminis erant accufad. Ncque de nomine, cu- ius bona erat existimatio, quaestionem habere licebac^ nifi fads gravia esfent indicia, cuiusmo- di non habebatur unius hominis tesdmonium ("i). Anno deinde 1670, accuradus definitum est, uc in duabus caufis iudici ea uci liceret. Nempe 1. Si quis, gravibus oneratus indiciis, ad >confesfionem tamen duci non posfec ; 2. Si quis damnatus in fuspicione verfecur^ focios habuisfe in crimine perpecrando. In hac caufa adhibitam quaescionera Galli di* cunt question prdalable , in ilia vero question pr6- paratoire. Quod fi quaesdoni praeparacoriae refti- dsfet reus, aliquando tamen ex criminis proba- tionibus condemnari pocerac ad quanivis poe- nam , fola capital! excepta (2). Ad hanc enim novae requirebanrur probaciones. Post quaes- tionem autem reus fladm de confesfls auc nega- tis interrogabatur, neque umquam altera vice quaesdonibus poterac fubiici. Nulla dignitas , quantum vis an)pla a quaestione praeftabac im- niu- 1 (i) D n ret. Alliance des lolx Rom. ayec le droit Francais Tit. i. 2. vocc Itwifion. ' (2) Dicimt hoc Galli: afpitqucr la question avec la rcferve dc prettves. munes folique excu&bancur adolescentes , fe- nes, perpetuo morbo iaborantes , feminae gra- vidae, furdi, mud ec rnence capti. Ceterum quod ad radonem atdnec, qua adbiberetur qnaes- tio, intererac nonnihil quanam in parce GalHae haberetur, alia Provincia alio torquendi more utente^i). A Germanorum autem, Gallorum ., cererorum denique Europae populorum diverfa plane eran Anglorum ratio. Hi enim mari non ita amplo a cetera Europae pane disiuncti , om- nium fere mmauonum, quae rodes univerfae Europae faciem converterent, erant expertes. Imo vero iurisprudentiae Romanae fludium, quod pose feculum XII. omnem fere orbern ter- rarum turn cognitum occupaverac, ad eos pene- trare numquam pocuit. Frustra igitur turn alii, turn etiam Duces Exeter et Suffolk, Hen- rico VI. regname, ius civile Rorhanum in Brittanniani inducere tentaveranc, ec rationem quandam reos torquendi conftituere coeperanr. Quod fi vero laudetur propterea tanquam libe* rum et ab ornni, quae tyrannidem redoleret, procedendi ratione alienisfimum Anglorum in- geniuni , tormenta ibios fervos decere affirman- ti- (O Merlin, Rcpsrt* dz turisprud. in voce cium, fatendum tamen esc, non femper earn hu- manitarem redolere AngJorum lurisprudenciam ; quad vel ex acerbisfima ilia puniendi radone, quae vulgo peine forte et dure dicitur, facis fu* perque parec (i), Ad tormenta vero quod at> tinec, fi quidam eius ufus fuerit in Anglia, po- tius hoc ex politica qtiadam caufa, quam ex iu diciorum forma, explicandum esc (2). Exci- piendi funt cafus, qui confcientiam fpeccanc, in quibus ex iure canonico faepius adhibicam quaescionem, auctore Heemskerkio, docec Fox, in libro fuo de marcyribus (^3). Quae quum ica fine , nefcio an fidem ica univerfe non habeam nostro van 1\1 e c e r e n , qui apud An- glos in crimine Jaefae Maiescatis adhibicam quaescionera docec (4). ' 1 i ) Black fc one, Comm. fur Us loix AngL Livr. IV. chap. 25. Vol. VI. pag. 309. Coll. Fi- 1 a n g i e r i , Science de la Legislation Libr. 1IL cap. ii. pag. 193. in-notis; et Meyer, Infl. Ltd. In- trod. pag. 46. in notis. (2) Black ftone, loc. tit. (3) Fox, Martelaarsbzek. Vi :1. Heemskerk, Eat. Arcadia pag. 464. in notis. (4) Van M e t e r e n , Nederl. Hist. fol. 242. b. S Maxlmc etiam vlguit quaestio in tria nostra. fn patria etiam frequentisfhmis tornxentorurrt fuic ufus, cum Juris Romani principiis, mori* bus patriis in aliam quodainmodo formam re- dactis, tora nostra niteretur iumprudentia. An- tiquitus igitur, ut fupra diximus, ex lege Sali* ca et luris Romani compendiis nota praefertim fervorum quacstione , mox ex iure lustinianeo 9 quod Bononiae docebac Irnerius* magis etiam de liberis hominibus haberi ea coepir* Confuetudiiies magis magisque quaestionibus fa- vebant. In Rhenolandia nempe , Flandria aliis- que Provinces et urbibus invaluerac, uc nemo condemnaretur, nifi qni crimen confiteretur C 1 )* quae confuetudo , brevi in univerfa patria vim legis obtlnens (2), necesfariam reddebat ratio- nem hanc confesfionem ab invitis extorquendi , ade- '(i) Conf. Cost. Keur. en Ordonn. van R-h*jn- land Art. i. H e c rn sk e r k , Eat. Arcad. pag. 44?.- ir' notis; et B o r , Ncderl. Hi ft. Lib. V. fol. 192. (2) Nc of tad , in Bkcif. Cur. Holt. Dec. 47,- van Leeuweiij Ccnf.fof. Part. II. Lib, n. cap< E adcoque frequentiorem faciebat quaestionem plus femel faepe repetcndam. Multum vero temporis praererlapfum est, antcquam fcripta aliqua lex circa rem criminalem in patria fueric Jata. Etenim crin-inalis Carol! V. conftku- tio, quam promulgnvit, uc in Gcrmania vim hdberct(i), Juris fcripci auctorkatem in Belgio Dun^quam nacca est. Neque enim hoc legislato ris Ibisfe propofltum, nee, fi vel maxime fuisfet, illud promulgadone , five expresfa^ five cacita, rccre esfe fjgnificatum, ex hiscoria huius tem- poris pocest probari. Quin eciam Geliia Pro- vincia, tempore quo lex conderecur, Carolo nonduro erac fubiecra (2); et Frifia ab Impera* tore ftipnlata erac, ut fibi fuis ec Romanis le- gibns uti licerer. Juris autem non fcripti vim facile obtinuic propter auccoricatem luriscon- fukorum , qui ad earn fcripferunt, inter quos Carpzovius et Boehmerus maximam ha- buisfe auctorkatem videntur. Ad horum enim turn commentaries ad legem Carolinam, turn cetera fcripta circa rem criminalem , faepe in iudiciis folebat provocari, anrequam certa qunedara lex Belgis fuerit promulgata, quae quominus diucius defideraretur Philip pus Rex >' (i) Proicg. Corjlh. Car. (O \\ a g c n a a r , Vadcrl. Ilifl. Vol. IV, pag, 145. C -67 ) Rex Hispaniae et ultimus Hollandiae Co- mes prohibuic. Promulgavic cnim die 9 In- Jii anni 1570. legem circa modum proceden- di in caufis criminalibus, cuius maxima par- te auctor fuic, exteris aeque acque noscrati* bus nodsfimus, Viglius Zuichemus ab Aytta. llaec demum confthudo plcnam iuris fcripti vim habuic, quacenus lex fpecialis et locorum confuetudo ei non derogaret (i)* Quaesdonis modus ea ica definitus est, uc iudici nulla habica ratione perfonarum, ea uti liceat* modo 1. Delictum fatis fie grave: eiusmodi quod in iure Romano crimen atrox ec capitals di cicur (2); 2. Gravia tint etiam indicia t neque tamen ad- fit plena probacio (3). Quod fi enim plena adfuerit probacio , quaestio adhiberi non pote- rat; abrogata, quae olim valebac, confuetudine, neminem posfe condemnari, ni(i crimen ipfe fa- (j) Loenius, Decif. en Obfcrv. pag. 707 et 708. Bar els, Crlm. ddvrjfen pag. 168 et 169* Voorda, Ferh. over dc Ordonn. van Komng-Phi- llppus aver den fltjl. Introd. ' 4. (2) Voorda, d. L cap. i. 17. (3) Cofi/l. Crlm. Phihpp. Art. 42. ibique da. Add. etiam Vo&t, ad Til. de qttacst. N p . 3 E a fateretur CO* Cum autem ufu reciperetur, ut confesfus appellare non posfec, quod his Ro* .rcanum tantum de fponce confesfis fanciverat (2), iudicesnihilominus omni ratione operam dabant, IK reos ad confesfionem compellerent , et (ic de vel naaxime convictis quaestionem habere tamen numquam omitcebanc. Accedebat, quod Art. 42 dictae Conft. Philipp. male intellectus anfam praeberec opinioni eorum, qui de convictis quaestionem habere iofa lege Philippica permis* Aim putarenc CsJ) Renatus hinc in Hollandia nios antiquus est, quoad fieri posfit, folos con- fesfos condenmandi (4). Si igicur qui cormenta erac CO Ord. op *t fluck van de Crin. Justicit Art. 61. van Z u r c k , Codex Nov. Bat. voce Confesfie i . (2) L. 2. Cod. de Appell. rec. vel non. recip. (3) Loco verborum Art. 42. datr geen voile Ii a 1 v e preuve en is of oick daer die preuve z e k e r ende ontwijffelachtich is verbicden wij etc. alii Icgebant : daer geen voile of halve preuve en is of oick daer die preuve o n z e k e r en t w ij f- f e 1 a c h t i g is. Vid. V o o r d a , ad h. Art. (4) VariLeeuwcn, Cenf.for. Lib. II. cap. 2. N. i. Neoftad, De de- ere- (i) Beccaria, Traite dcs Dettts et dts Peitm cap. 12. extr. Non alia mihi ad manum fuit editio, quam Gallica., Amjld. apud van Harreyelt 1766. C 74 ) creto diei 24 Menfis August! anni 1780, quaes- tionem praeparatoriam, quae dicebatur, anti- quandara curaverunt (i}; quorum exemplurn anno 1786, fecucus esc celeberrimus Hetruriae Legislator Leopoldus, fed ita^ ut neqtie de iam condemnatis, quemadmodum Galii etiam- nunc faciebant, tormeirJs quneri permicterec ; verurn omnem omnino quaescionem colleretCO* Rusfiae etiam celeberrima Imperacrix Catha- rina in novo, quern edere gestiic, luris Codi- ce eculcum nullo modo admilisfec f3). In Germania autem nimis raagna fuic lure Conful- torum, qui tormentorum ufum probabanc, auc- toritarS, quam ut tota haec ita fubito a Philo- fophis everteretur. In Borusfia tamen^ iam an- no 1717, quaesrio a FredericoGuilielmo arccioribus limitibus est circumfcripta (4) , ec Fredericus II. eius ufum ad perduellionis, laefae Maieftatis, ec caedis. qualificatae caufas re* (1) Merlin, repcrt. de Jurisprud. vocc ques- tion. (2) Clartsf. Kern per, Crim. Wctb. Inkid. cap. Fag. 13- (3) I n jl met I en van Catharina tot cen nieuw Wcibock N . 193 fqq. anni 1769. (4) He nke, Gcfch. des Dcutfch. Pdnl. Rechts. 9 Vol. H. period. 5. pag. 413. , C 75 ) revocavic , confcsfionemque rei ad eius condem- nauonem non necesfariam iudicavic (i). In Austria vero anno 1768 edica conftiruciocriminaiis Therefiana quaestionem confirmavit, eadem fere ratione adhibendam , iisdemqne fere legibus ad- ftriccam, quibus cam in Carolina adflrictam foisfe diximus (a). Sponte itaque imelligitur, temporfs rationem rrox novas leges criminales efflngirasfe, cui defidt^rio cum obviam iveric lo- f e p h n s II , hoc proiecco nomine bcne de Tub- ditis meruisfe videtur. Edidic itaque hie 1m- perator primum anno 1787* legem circa delicta eorumque poenas , mox cciam proximo anno conftitucionem criminalera, qua omnis omnino quaesuo per tormenra veritacis emendae gratia abrogaretur. Mox etiam in Gaiiia, decreto diei 9 Octobr. anni 1789, quae fola ib'i fupererac ratio torquendi iarn damnatos, ut focios cri- minis indicarent (question prtalabk) lublata est(3). Neque novo codice, qui, anno 1791 abfolutus , anno 1795 prodiit , haec ratio vematis eruendae iterum adrnisfa est , queinadmodum etiam in Germania Codex criminalis Francis- ci (i) Henke, loco citato. (2} Clar. Kemper., Op. cit. cap. i, pag. 27. extr. (3) Merlin 5 loco cit. C 76 ) cil. Imperatoris anni 1803, eandera fententi- am 3 quam conftitutio I o f e p h i , fpirare videcur. A pud nostrates autem ferius demum fublata est ratio , confesfionem tormentorum ope a reis ex- primendi. , Etenim , quamquam decreto anni 1798 et mox ipfa conftiturione reipublicae ab- rogatus fueric quaesdonis ufus; licet, quae aro tisfimo cum ea iuncca est necesfitudine, exr.raor- dinaria procedendi forma dititius obcinuerit(i); postea tamen , primum Amilelodami ec deinde etiam alibi, receptum esc, uc, quinon congrua refpondisfec, tormentis, verberibus cerce, ad iliud cogerecur fa). Secunduni codicem au- tem L u d o v i c i Regis , anno 1 808 compofi- tum, qnlque vim legis , a Kalendis Febr. anni 2809 ad annum usque 1811, habuic, foli libe- rae , qualificacae ec iudiciali confesfioni vis tri- buca est (3); fed confuecudo ilia cogendi reos, uc congrua ederenc refponfa nibilominus fubfti- cic, quin confirmata erat Arciculo 1081, 1086 et 1087 Codicis circa procedendi formam, die H (1) Meyer, Lift. Jud. Livr. V. chap. 13. Vol. IV. page 297. coll. Kemper, Op. laud. cap. 2. pag. 174. in notis. (2) Meyer, /. cit. pag. 307 ct 308. ibique 110- tata. (3) Dicto Codice 5 Art. 373 37& C 77 5 14 lunii anni 1809, abfoluti, neque taraen pro- mulgati. Evanuic autem et haec confesfionem cxtorquendi ratio (ab hac enira nomine magis quam ipfa re diverfi erant cruciacus illi reorum non facis apte refpondentium) , quo tempore Codicibus Gallicis circa rem criminalcm etiam in nostris regionibus fcriptae Icgis auctoritas trU btfta fuic. Cave autem pucetis , nos ica cotid- nuo quafi ex tripode culpandos cenfere nostra- tes, quoniam non omnem omnino quaestionem cidus aboleverunt. Ecenim videbanc quidem il li , vix admitti amplius posfe quaesdonis ufum , fed fupererac antiqua procedendi ratio; nondum ita plane commutaca erac univerfae rei criminalis facies, uc fine ullo quaestionis ufu crimina pro- bari pocuisfenc, ec ira ad remedium illud reos verberibus cogendi^ ut ad propofitas quaesdo- nes apce refponderent , invid licet, recurrere fere debuerunc. Ceterum in Borusfia is de- mum, qui mine vivit Rex, omnem quaestio- nem abolevit (i). Denique in Hanoverana re- gione anno 1813 et 1814 quaestio iterum intro- duce, anno 1818 omnis est abrogata (a_). , VII. (1) Meyer, Infl. hid. Libr. III. cap. 17. Vol. II. pag. 26. N. i. (2) Idem Op. laud. Intro fa pag. 46. in notis. In Bavaria autem anno 1751 lata conftitudo hand diverfa fuit C 78 ) $ vir. Conclu/lo Capltis. Quemadmodum quaesno ante medium aevum eosdem fere progresfus fecit, quam cecerum iusRomanum, ec imminuca eins auctoritate ad nihiJum fere redacta est etiam ipfa; eadem pror- fus rarione pose fecula ilia ignaviae en fegniuae cum iure Romano adolevit , cum iure denique Romano inceriic quaestionis uP-is. Accesfic qui- dem neque parvam adeo vim babuic aucrorios Pontificum, qtiae abrogandum primum, inox reducendum cenfebat eculeura. Accesfic Philo- fophorum fencencia , earn remedium pocius reo- rum vires experiendi , quam vericatis eruendae, ftatuencium. Sed nifi univerfa iuris criminalis ratio commutata fuisfet, et diverfa quam maxi- me a Rornanorum methodo evafisfet, nefcso an umquam quaestio abrogata fuisfet. Hinc au- tem est, quod, quo magis arcta necesfitudine ius fingulorum populorum cum iure Romano fuerit iunctum , eo tardius etiam quaestionis ufus ffbrogacus fit. Sic in patria diiuius quam alibi ob- fuit a Carolina; fed Rex Maximilian us lofe- phus Clarisiiinum Kleiiifchrod novmn CodL* cem componere iusfit. C 79 ) obtinuic quaestio, quoniam apud maiores maio- rem et magis diucurnam aucroritarem ipfum ius Romanum huboit ; nunc vero nulJus eius ufus esi, cum, (precis iuris Romani in rebus crimi- nalibus placitis, aliam plane viam ineundam fta- tuerint recentiores. Videamus, an fie recte illi egerint; an ita non necesfaria fie confesfio; quaenam tandem ei vis fit tribuenda et quatenus rei convictio, ut recte condemnetur, fufficiat? Heu , quam vereor, ne idem mihi eveniac, quod, modo parva cum magnis conferre liceat, fummo Virgi 1 i o olimaccidit, qui, posrqnam, abfolutis fex prioribus Aeneidos Jibris, malora canere et maius opus movers coeperat ^i), for* tasfe minus probabilia dixerit. Utinam quae iti disputatione nostra feqnuntur, iis, de quibus adhuc diximus, difficiliora , faciiiarem inveni- aat indulgentiam ! (i) Conf. AenticL Libr. VII. vs. 44 et 45. PARS f A R S A L T E R A. QUID DE NECESSITATE ET PONDERE CONFESSIONS, ATQUE DE CON- DEMNATIONE EX SOLA CONVfO TIONE DICENDUM VIDEATUR. C A P U T P R I M U M. AN NECESSARIA SIT CONFESSIO ET QUALB EIUS PONDU3 SIT AD FIDEM IUDICI ] FACIENDAM ? $*. Quid ft confesfio et quaenam eifis dhiflones ? V^'onfesfio utv'verfe deflniri folet qualiscumque contra fe iudkatio fiys pronuntiatio (i}; q^ae de- (0 Voet, ad tit. p.. de Confers N. x. C 81- > definitlo fl magis ftricce ad rem crimmaletn jre- feracur, confesfionem dicimus: confirmationem citify quod alms a nobls factum admisfumque^ esfe cofitendit ; five, quod fimplicius forcasfe, ipfius rei declarationem affirmantis fe crimen //- fad* de quo arguitur , perpetrasfe. Neque huic definition! repugnac ipfa vocis etymologia. Ecenim a Graccc $^ five ?/// fluxic $arfa 9 undefateri, confiteri, id escdicere, declarare, quod eciam alii dicunt ec declarant; qiiae figni- ficada Graecorum o/AOhoys'tG-QaL, &vou,oMysIff$xf ec Ijo^o'/elfj^Ki plane refpondec. lam vero prouci haec declar'ado, vel ab ipfo reo, nemi- ne cogence, proficiscatur, vel per tormenta quaeratur, fpovtanRa, dicitur coufesfio , vel ex- torta; prouti vel verbis fiat ore prolacis, vel demum ex facds posfic colligi, expresfa di- cicur vel tadta. Quod fi apud iudicem com pecencem fiat ad eias incerrogationem , iudicia- lis ; ii apud a Hum quemcureque, qjuacumque racione, five verbis, five, fcripcura fiat, extra* iudiciaUs dicicur confesfio. Denique, quae an- te condenmatioiiem existic, ec ira ad proban- dum crimen infervic, praecsdsnsy quae vero post latam jam fentemiam, probationem con- firmat, qna~de fociis criminis, de qualitace de- Jicii, de aliis a reo perpecraris criminibus agi- Uir, fulfeqitens dicicur ccnfesfio Age, hisce C 82 ) expofitis distinctionibus, huiusmodi declarano- nis vim et efficaciam accuratius exponere co- nemur I II- Necesfana non est confesfio^ qui a aliunde de deiicto conflarc potest. Exponendbus nobis in prolegomenis, quid veterem inter ec recentiorem in criminalibus caufis procedendi interfueric rationem , indica- viraus fere confesfionem apud antiquas et minus exculcos populos necesfariam fuisfe, uc vel quaedam logicima esfec probado, uc vel non omnes rei propter probutionum dcfcccum abfol- verentur. Quod fi igitur necesfarium quafi vi-- tium erac antiquorum iudiciorum , ut nemo, ni* H qui confesfus erac, iure condemnaretur , ean- dem hanc regulam admittendam cenfemus, ubi , qui extraordinarius dicitur procesfus, amplius adrnittatur. Sic enim ita circumfcripta esc cri- minum probandorum ratio, uc huiusmodi fictione iudici opus fie, qui non ex folis indiciis ec ces* timoniis, quorum falfitatem reo probare non licebac, aliquem velic condemnare (i). Quod fi (i) Conf. Meyer, Inft. Lid. Libro IV. cap. 14. et Libro V. cap. 13. 8 3 fi vero de rccentioribus publicis iudiciis quaera* fur aliud plane dicendum esc. AJiunde nunc recce de criminibus conftat. Quae enim curam' fpectanc quietis publicae accurate definita func omnia. Habentur, qui fimulac fama de malefi- cio perpetrate* vulgata fie , diligenter in ilJud inquirunt. De caufis ad iudicem delatis diligen- ter disputarur et coram iudice adeo, turn quae reum argucre, turn quae eius innocentiam de^ clarare videntur, recte exponuntur. Omnium omnino hominum iudex requirere potest tesci- monium , folis proximis rei cognatis exceptis (i^. In iudicium hi producuncur (2^), a iudice in- ter* (1) Qui testimonium dicere aut in indicium fe fis- t'ere nolit , remediis praetbriis , puta mulcta indicta .> five vinculis cogi poterit ; dummodo curet index 9 ut testibus damnum- reiarciatur , quod forte res eorum familiaris pasfa est. Quod fi quidam propter dignL* tateni aut fexum iu indicium non vcniant -> domi afe lino aut. duobus iudicibus cum actuario interrogari quidem posfunt; fed horum testimonium , inilrumen- ti potius , quam testimonii proprie ita died , habebit auctoritatem ; quod fimiliter de eorum affirmationi- bus dicendum est , qui propter abfentiam a iudici- bus alius tcrritorii intcrrogantur. (2) Opsime Hadrianus, in L. 2. %.ff.'d& tesiibtss : ttstibus ? ' non testimoniis fc crcditunim dixjtj F 2 terrogantur, uthic, quas maxime ad veritatetn, ducturas putat, ipfls proponat quaestiones; ex eorum habitu , ex verbis, quibus utanrur, ex ipfo adeo eorum vultu, de fide iis habenda iu* dicet* Facie autem ad" crimina probanda non parura fi diligentef videt iudex, liirum testis firmum fit ludicium , ucrum aetas auc conditio forte vim.eius tescimonii vel roinuat, vel maio- rem reddac; fi cavec praefercim ne facile fidem babeac iis, qui de rebus testamur, quae ipfo- ru;n interfunt CO- Neque enim opus esc, ut dicamus delatoribus criminum et inimicis reo- rum non ica facile fidem esfe habendam, ec vi dendum pmeterea , ne qui mercedefinc conduce!, aut ex condemnation rci futuri fine locupletio- res; denique, cum maximi interfic, quinam tes tiuai fint mores, de his 'diligenter inquiri opor- tere. Neque enim adeo ratio habetur ucrum muld , fed potius an fide digni fine testes (Y). Unius tamen licet amplisfimi viri testimonio non facile fidem habebit, nifi alia argumenta accedanc (3)% Videt deinde iudex an testis facto , (i) Conf. L. 10. ff. detestihis , colL /. 10. Cod. eod. (2.) Vid. L. 2i. S 3./. dc tcstibus. Cs) Quomodo Q. .Scaevola olim hanc fentcnti* am tuitus fit 9 vide apud V a 1 e r. Max. Libr. IV, cap. i. exemplq zi. Add. LI 9. Cod. de testibus* facto interfuerit, an relara referat, an afErmet, an vero neget , aliquid factum esfe, Rco au- tem nota func tesdum nomina, ei copia est acta publica, quae eorum nomina continent v inipi- ciendi, ut fie five ipfe, five qui eius defenfio- nem vel fponte, vel ex iudicis voluntate fusee- pit , hinc petere posfit argumenta ad fuam in- nocentiam probandam , quemadinodum hoc ac- cufatori etiam, Jicere debet, ad culpam extra dubium ponendam. Omitto autem iusiuran- diim, quod praertare debent testes, feparatas inEerrogadones , collationes deinde testium inter fe aut testium ec reorum , ceterasque huiusmo- di cauichs. Aut fallor enim. auc fatis iam in- dicatum est, in publicis nostris iudiciis faepa ex foils testibus crimina posfe probari C') Quod (i) A testimoniis tarn en vix discedere posfumus , antcquam vcrba adfcripiefiinus celebcrrimorum lure confultorum , qui ante hos annos libellum ecliderunt, cui titulus : Bricfw. van eenigo RegtsgeL over de aa;?ft. Ned. IFetgevingi ubi pag. 220. hacc leguntur, quae muliuiTi efTiciunt, acl vim testimoniorum accuratius definiendam : men wordt met zoo zeer gewaar 9 -wat er in ck daad f gcbcurd is 5 a Is we-!, wat de getulge daarvan heeft gezien: en dus fl cents ' dat gcen wat > en ondcr het bereik van zijns zintuigen is gey alien 9 en hem h& msest hcc-ft aangcdaan; waarbij men der- Quod (I vero hi deficiant , multum etiam fcript^ efficiunc argumenta, five publica ilia, five pri- vata. Sic verbi caufa ex iis, quae ab eo qui iudicibus ab accis esc, de disquifitione in loco ubi delictum est perpetratum , de testimoniis cecerisque fimilibus rebus func notata, fides faepe fit iudici. Sic ex fencentiis olim contra reum lacis, de eius vita ante acta fit certior. Si quern post vulnus acceptum vita defunctum esfe conftat, ex elogio roedicorum aliquando eum ex vulnere diem obiisfe probatur. Ex privatis autem , quae reus a fe profecta dicic aut aliun- de eius esfe probentur, gravisfima faepe dueun* tur argumenta. Si non in ipfo inftrumento de- lictum fit commisfum, cum forte aliquid falfi in eo fecerit, alicui iniuriam intulerit, auc quacumque tandem ratione illicitum aliquod fcripferit , illud faepius indiciis carnpum aperic amplisfimum. Quis enim non facile aliquem de- licti auctorem fufpicetur, quod eo tempore commisfum est, quo reum eius perfectionem iibi propofuisfe ex epillola conflac ad fociurn forte criminis data? Uc autem de ceteris huius- modi caufis fileam, permagni interest, quomodo hu- V derhahe en van de llgchamelljke gcflddhdd ^ en van de gemoedsaandoeningcn , en van de tocvalttgcptaak fwg van een gctuige 9 afhangelijk wordt gcmaakt. C 87 ) buitismodi inftrumenta ad iudicem pervenennt, utrum reus ea iudicem celare volueric, ec an recte de tempore quo confecta dicuntur confti- teric (i). Cum hisce rationibus, quibus de criminibus conftare potesc, tertio loco concur- runc, quae ex locis, temporibus, perfonis, eliciantur argumenta. Esc autem argumentum, Cicerone auctore (2}, ratio* quas rei clu- biae facial fidem. Quod (5 necesfaritini fie ar* gumencum, dubitandi amplius nullus esc locus, li vero eiusmodi, quod contingent dicicur* .pracfumdo existit, quae tune dernum cum phira fine eiusmodi indicia, aut aliae five tescium, fi\;e infirumentorum accedant probationes, fidem iu- dici faciunt. Sic v. c. nemo iudex de delicci auctore fibi conflare afHrmec, ex eo folo quod Titius ipfo temporis puncco, quo homo occifas- esc, et in eodem fere loco cum cultro, fangui- ne adfperfo, repertus fit. Verum fi deprehen- fus fugam capesfere tentaverit , fi eius esfe cul- trum probatum fit , fi tali cultro let ale vulnus occifo illatum esfe medici affirment , denique , fi (1) Ceterum ex privatis huiusmodi iilflrumentis contra tertios non facile est iiidicandum , verum all- qiiando tamcn etiam haec iudici viam posfunt incli- care , quae ipftim ad vcritatem ducat. (2) In Top. cap 2. linter hunc et Titium inimicitiae capitales inter- cesferinc, aut Titii interfueric, alium non am- plius . vivere , aliaque huiusmodi exhibeancur indicia, de eius culpa facile conftare pocesc, li- cec ipfe illud infitias eat et neque testes, neque feripta inrerces ferine inftrumenta (i). Uc igi- tur testimonio utar Ciceronis ec Quince i^ 1 i a n i : quae exlgua funt per fe , multum ta- men , cum funt coacervata profitiunt ; quae non posfunt vale re , quia magna non funt , valebunt , qula mult a funt (a). Quae quum itaHnr, quemadmodum Valen- tiuianus, Gracianus et Theodofi- us (1) Quod fi vero etiam a Titio eiusve defenfore argumenta posfmt fuggeri 9 ad eius innocentiain pro- . bandam , minuerent haec profecto et forte ad niliil redigcrent accufatoris probationes. (2) C I c e r o , in Toplcis et Q u i n c t i 1 i a n u s , /7/?. Orat. locis a Matt ha eo, de Crimin. Tit. XV. cap. 6. citatis. Cavebit autem index, ne pro pluribus, culpam arguentibus , indiciis habcat ca, quae fimul imum tantum argumentum efficiant. Si quis igicur Titium homicidii danmaret, quoniam , cum hominem. interfectum esfe conftaret , apparitori- bus publicis obvius factus fugam capesferit , domi dcinde reverfus rhedam locaverit, et extra patriam iudici fe fobtrahere tentaverit, ex folo fugae indicio eum condemnasfet. us crimina probari. iusfertmc, vel idoneis testi* bus, vel apertisfimis documents, vel indicih induUtatis (i) , fie nos revera vel hac Tola ra- tione crimina faepius probari posfe defendimus. Quod fi ica univerfe verum esc , mogis etiam con- firmabitur , fi disrincta esc, quatenus fieri posfic, quaesdo iuris ec facti ^2) , ec index in hac quaes- tione de auccore non inquirac, nifi del ic aim all-* quod adesfe rite probetur. Qaocirca distinguen- dum videcur inner delicta, quae fact 'I permanently ec ea, quae facti transeunth esfe dicuruur. De illis enim vel ex legicima infpeccione corporls delicti, quod dicicur, aliquando conftac ; de his ex argurnentis demum fides iudici fieri poceric. Ac ucrumque probari pocesc, ec fufficic, modo judex ad iilud animum advercac, an deliccura perpecracum conilec. (1) Vid. L. uli. Cod. dc Probat. (2) Has quaestiones probe distinguendas decent turn alii, turn etiam ICti, qui fcripfernnt. Brief- wisf. van eenigc RegtsgeL over dc aanft. NtderL Wetg. pag. 331, extr. fqq. C PO ) S III. Quo vero cafu allunde de delkto non flety ne ex covfcsfione quidem de eo cenior fit iudex. Quod fi vero reputemus ab ipfa natura ho- minibus inditum esfe amorem fui, cui nihil fe- re magis est concrarium , quam uc aliis fignifi- cemus ea, quae nobis quam rnaxime noxia fu- tura probe fcimus, Tequitur profecco, ut mi- rum videri et parvam fidem facere debeac, fi cjuis, fuae falutis parum fludiofus , crimina per- pecrata iis indicac, quos de iis fupplicimn fum- turos probe fcic. Ac dicat aliquis , quemadmo* dum nobis natura indidic fludiurn noscrae falu- tis, ita indidic etiam amorem aliorum ec prae- fercim pietatemerga Divinum Numen , quae ve- tac, quominus fcelera diu abfcondamus, quae liortatur, uc confitendo culpam minorem red- dere conemur. Videautem, an phiJofophi fie, de huiusmodi ftudiis ec affectibus ica univerfe cogicare in hominibus , fummis faepe (jceleribus pollucis ; an vero is, qui mecu hominum vel Dei ab ipfis criminibus perpetrandis deter- red non potent , an is igicur religioni ducat, illud tune negare , cum fola haec ratio iam fu- per- C 91 ) ) peresc fuae confulendi foluti. Profecto baud immerho Quinctilianus dicic(i), tana* tura est-omnis confesfionis, ut posfit videri de- wens qui de fe confitetur. Hie furore impulfiis est , alms ebrietate , alms err ore, alius dolor e, quldam quaestione. Nemo contra fe dlcit, nifi aliquo cogent e. Quod fi verum est, uti videtur verisfimum, fi confirmetur quam plurimis ex- emplis eorum 3 qui vel trepidacione, vel rerum fo.renfium imperitia, vel metu iudicis, vel tae- dio vitae, vel quavis alia de caufa, fcelera ne cogitata quidem confesfi Tune, dicendum eric profecto de criminibus, fi alia ratione non con- ilec, ne ex confesfione quidem iudici fidem recce fieri. Neque infhiamur confeslionem non- numquam re vera vocem fuisfe confrientiae; fed negamus id Temper obtinere; quin earn aliquan- do ad defperationem adducti animi esfe testatio- nem, ec fie numquam per fe iuscam eflicere probationem contendimus. Videamus nunc, quaenam igitur utriusque confesfionis, turn ex- tortae, turn fponcaneae, vis ec efficacia esfe videatur. (i) Dcclam. 314. < 9* ) S iv. Extorta adeo confesfio nullam omnlno vim ha&et 9 ad fidem iudici faciendam. Tritum iuns est axiorna, non ab executione csfe inchoandum : quaesrione autem poena fla- tuicur in eum, quern nondum conftat, utrum nocens fit an innocens ; qui igitur lege pro in- nocence est habendus. Innocens icaque pro in* 'ccrto feelers hilt cornsfiinas poenas , non guia illud commifisfe detegitur 9 fed, quia lllud- non commlfisfe nesdtur (i). An vero cruciatus il- los corporis , quos multi ipfa morce duriores ponunt, poenam esfe dubicemus, quoniam ante fententiam inferantur? At, inquiunt, huiusmodi argurnentum etiam contra carcernm ufum ea- dem prorfus ratione posfet obiici , in quibus etiam ii custodiuntur , qui falfo funt accufati: est etiam hoc inalum aliquod, quod fontes ae- que atque infomes patiuntur. Verum prime malum hoc mulco levioris est moment], et eius- inodi quod effugi non pocest fine fummo reip. periculo. Delude eadem haec aequitatis ratio efEcere debet, ut Conftantii praecepto ob- tem* fi) August, de civ. Lei 3 Libro XIX. cap. 6. ibiquc I. L. Vivez. < 93 * , temperances quam maxime dcmus operam, ut in carceribus omnis oranino cruciatus defit , et rent tantum mamat fiib fida custodia; ut it a career ad continendos homines, non ad punien* dos habeatur fi> Deinde, fi de infamia cogi- cenius quam quaescio afferre folec, quomodo tandem plenisfima iudicis abfolutio' ei, qui tor- menca fubiic, damnum rellicuere potest , quod hoc ipfo bona huius exiscimacio pasfa est. Ne- que enim in Legislatoris auc iudicis esc potesta* te eum, quern velic, infamem dicere, nifi ica iusta eius fit caufa, uc communi omnium opi- nione conOrmetur. EC contra, neque lex, neque fencentia iudicis, notam tollere potesc eius, in quern eadem haec opinio animadvcrtic. Quod igitur nonnulli dicunc ope quaescionis, quam quis rice perpesfus esc , infamiara colli eius, qui falfo esc accufatus, concrarium pocius obcinec. Qui fimplicicer abfolucus esc, eius criminatio bonae eius famae non nocuic; ec fi- milicer, de quo quaescio femel esc habita, ei bona exiscimacio nuraquam reflicuicur. Est praecerea in tormencorum ufu eciam haec iniqui- tas, quod folius innocencis falus in discrimen adducatur ., fcelesco vero perfugium praebeacur et CO L. i. Cod. dc Cxst. rcor. coll. /. 5. cod. /. 8, S 9- / <& Poems.. C 94 et quad afylutn, ubi tutus fit ab omni accufatio* ne* Facile enim dolor ab innocente falfanr confesfionem exprlmit, cum einsmodi iint ho-' mines, ut non raro ad evitandum certum ali-' cjuod et praefens incommodum, maioris mali periculurn in fe fuscipianc (i). Facinorofi vero homines fciunt a fuo filentio omnem ipforum falutem pendere, quod quam magni fir ponde- ris ad ipfos tacitos reddendos, nemo non videt. Quid, quod ipforum fontium is melioris (it con- dicionfs, cui fcelera iam animum obduraverinc ec quad callo obduxerint, cuius, quemadmo- dum de fervo regis Tagi cecinit Silius Ita- lic u s (2): Mens Intacta manet ,ftiperat , ridetque dolor es , quam is, qui, religione quadam et reliquis fn fe virtutis fcintillis, prohibetur, quominus inficias eat delictum. At, inflant, fi quis indi- ciis fatis validis gravatus, confesfionem negat, magis etiam tendi potest eculeus, graviora ac- cedunt verbera, donee tandem dolor praefens, om- '- (i) Vivez, ad locum A\ig. de civ. Dd , Libro, XIX. cap. 6 , an non frequentes quotidie vldemus , qui mortem perpeti malmt , quam tormenta, et fa- teahtur fictum c rim en de fuppUcia ccrti ? ne torque- cinlur? (2) Punic. Libr. I. vs. 179. C 95 ) omnem eius animi firmitatem depellat. Nus* quam enim tantum robur animi , tarn fir ma et follda wcns 9 quae non dolore vincatur , non ig+ mbus cedat^ non verberibus ingemiftat (i> Verum enimvero hac racione gravior etiam in-* fontis fie condicio , qui peraeque dolori refistere amplius non poceric. Cave autem dicas: qui* nullo perperrato facinore ex gravioribus indiciis ad tormenta ducimr , vel hoc ipfum (ibi impu* tare debere, quod, fi ipfum crimen, ac non item etiam fufpicionem fatis diligenter efFuge- ric (2). Hoc enim nullius omnino momentt habemus argumenrum,; cum faepius ea tempo- ris esc opportunitas , ut plane praeter fuam cul- pam probus aliquis criminis auctor habeatur. Deinde , quantumvis magna eius negligentia hoc fiac, liac tanta poena, quantam quaestionem criminalem habemus , dignas profecto non fuit. Quod (i quis putet vix ullurn esfe periculum, ne innocens ex falfa confesfione condemnetur, quoniam ab omnibus vinculis liber racam dein- ceps habere debeac confesfionem ; neque hoc aliquid efficit, cum confesfionem revocans ice- rum ad eculeu.ni duel foleac, ec fie vel ho^ me- (i) Vcrba font Q ui n c t i 1. Declam. 272. ' (2) Huiusmodi fere est fententia V o e t i i , ad lit;, f. de qt:asst. princ. metu illam facile ratam habeat. Tale igitur argumentuni in Tola Gallia quaestionis pericu- lum minuerepotuisfec, ubi numquam icerum ha- fceudani quaestipnem legislator (htuerat. Ve- rum ibi fortasfe maior quaedam et gravior opi- nio infamiae, qua rr.eridax noraretur, ratihabi- tioni aeque piofuerit, atque metus repetitae quaesdonis apud alias gentes. Quidquid fie, plane atque in Dei iudiciis, qoae cercaniine fin-, gulari condabanc , njagis ex eo pendec iudicii eventus , utrum quis firmior fit, auc imbecilli- pr, quara utrurn iustani an iniquam tueatur caa- fam. Et hinc esc, quod, qui tormentorura ufum defendant, tot cautelas in eorum ufu adhiben- das doceant; hinc 9 quod de his ipfis disfentianc; hinc denique, quod iudex faepe quo fa vercac nefciat, fi reus , quantumvis gravibus iadiciis ar- gumentisque oneratus, confesfionera fceleris de* treccec, quo cafu de eo, quern ipfum veriratis eruendae remedium infontera iudicavit, cameo. extra ordinem poenas fumendas, func, qui doce- ant. Quod fi vero ratio dictare videatur, nul- Jum oninino pondus esfe excortne confesfionis, pknae etiam huius fentenriae ab omni fere aevo funt fapientum voces , plena exewplorwn vetus- tas. Licet eniin aucconcatibus pngnancium non llz:; b:ud parvi tamen momenti putamus, A r i f t o t e 1 e m iam de fuo teiDpore dixisfe : C 97 ) IJTTOV avxyxxfyftsvot TX Quam fentendam Ciceronis, Quinctilia- ni, August ini, aliorum deinde etiam recen- riorum quemadmodum vidimus, confirmavicopi- nio (i> Profecco hominum naturam perfcru- tanti fugere non pocesc , dolorem haec tormentt* gubernare, naturam cuiusque anlmi et corporis moderari^ quaefitorum regere , libidinem fleet e re , fpem corrumpere , metum infirmare , ut m tot rerum angustils nihil veritati loci relinqua- fur (2j. Historiam vero confulenti patet, do- lorem fugientes in tormentis perfaepe ementitos esfe et mori maluisfe falfum fatendo 9 quam vero infitiando amplius dolere (1) Ariftoteles, Rhetor. Lib. I. cap. 15. Ci- cero, Part. Orat. cap. 14. Qr#t. pro Sulla cap. 28. Q nine tili anus, In/lit. Orat. Libro V. cap. 10. 70. et Declam. 272, 338, 379. A ugus ti- ll u s , de Civ. Dei , Libro XIX. cap. 6. ibique I. L. Vivez, etquos citavimws ad Part. I. cap. 2. 5. (2) Cicero, pro Sulla , loco tit. (3) Cicero, Part. Orat. 1. tit. Vivez-, ad dictum A u g 11 s jt i n i locum. Quibus adde quos cu' tat Heemskerk, Bat. dread, pag. 451. in notis. t 98 > v. ' Confes/id fpontanea -aliquot habet pondus , mo do p ru font er et caute ea utatur index. Qnod f] vero nulla omnino exrorrae confes- fionis vis esfe videacur, aJiud defpoinanea dicen- $um esc. Erenim, quod aliquis declaration fua veruatem delicti, a fe perpetrati, ulrro gg* hoverir, non pccesc non animum incegerrimi iu- ciicis quafi praeiudicio quodammodo occupare,' 1 reum re vera auctorem esfe criminis , de quo hrgoicur. Attamen cum experiencia teste fiac honnumquam , ut innocui homines fcelera falfo proficeancur, distirrguendnm omnino videcur in- ter accufacionem fui ec confesiionem fpontane- am ; quaruin uti ilia vix aliam vim habere po- test, quani uc iudici caufam praebeac et oppor- .rtinitatem in illud tactum accuratius inqnirendi jta haec profecio longe maiorem habec eflicaci- am. Accufaroris igirur argumenca, quae per fe leviora videanrur , non posfint non longe firmio- ^ra , er probabiliora evadere , ubi reus factum iilrro agnoscat, Cum enim ignorare non potesc fic.maiorern fideni fieri iudici de crimine per- petrato , er a nemine sd confeshonem adfgacur, iurc quis existimec, cauTam eius confesfionis r i iub. C 99 ) V ftbesfe ipfius accufationis veritatem. Neqne fie ramen non magna caucela iudicanti opus esc. Saepe enim, qui iudicem metuit retis ad om nia, quae ipfi proponimtur, ita refpondet, uc maxima gratum fore iudici putat; vel tot col* lecca videc prima fpecie gravia indicia, -uc crU men non infitias eat, ne infuper mendacis no- mine defignecur. Mine , ut alicuius ponderis fie confesfio, requiritur ante omnia, ut reus con- fiteatur de facto, quod iudex re vera esfe com- itiisfum probe fciat. Boni nempe iudicis esc etiam eum fervare, qui ipfe velit perire. Non tantum igitur de culpa, verum etiam de inno- centia reorura debet inquirere (i); et fallor, fi non ita raro nccidar, ut quis fcelus aliquodcon- fiteatur, quin et ultro deferat, quod neque ipfe neque alius quisquarn commifit, cuius rei ip- fum adeo Corpus Juris in /. i. 27. jfl de quaest. exemplum exhibet. Exflent igitnr , ut cum Cicerone (a) dicamus, exftent oportet ex~ prcsfa fcekris vestigia , ubi , qua rations , per quos, quo tempore makficium fit admlsfum^ quae nifi mult a et manifest a funt , profecto res fittest a crcdi iicn potest. Quoad igitur fieri po- tesc } Ci-cero, pro Roscio Amcr. cap. G a C ioo ) test de corpore delicti debet conftare: in iis ve* ro criminibus, quae externum lignum non re- linquunt, alia ratione crimen perpecracum esfe* patent oportet. Neque vel fie (implex confes- fio fufficit. Sed loca, tempora, perfonae indi cari a confitente, et cum indiciis convenire de- bent et circumftantiis, turn iis, quae antea iu- dici funt cognita , quarn quae postea exploran- tur. Ex hoc autem fimul conftabit, an reus rein, de qua loquitur, bene intelligat, an de eodem facto dicat, de quo quaerit iudex. Ne- que , fi vel maxime haec omnia conftent, quis pro confesfo erit habendus, fed in facti causfas inquirendum est, cur et cui bono fecerit. Mae- vium forte Titius interfecit, fed falvo modera* mine inculpatae tutelae. Merito haec C a s f i i , yerisfimi et fapientisfimi iudicis , celebratur ra- tio, qul identidem In caufis quaerere folebat, cui bono fills fet. Sic enim vita hominum est 9 14 1 ad maleficium nemo cone fur fine fpe at que emolumento accedere (i). Sententiam autem confitentis iis fignis exprimendam, utMe eorum interpretatione nemo dubitet, cuique facile pa- tet. JVJaioris vero momenti est , quod eiusmo- di esfe debeat confesfio, ut pateat reum animum habuisfe fefe confesfione fua onerandi. Neque enim (0 Cicero, fro Ros.cia Amer. cap. 30. C 'lot ) enim in fabtilis foils Thrafones exhibentur, qui enumerandis et prae fe ferendis omnis generis flagiciis deleccentur. Verum re vera mulci eius- modi funt homines, qui, cum recte factis glo- f iari posfene , tamen facinoribus fefe efferre ma- lint, uc audaciae ec virtues (aripslav vocanc) quad fpeciem oscencent. Tales aucem homi- nes, quacenus nullius existimacionem laedunc , cum digni pocius fine qni contemnantur, quain qui fupplicio afficiantur, pro confesfls non func habendi: non habenc animum fefe confesfione fua onerandi. Requirimr itaque, uc haec con- fesfio in iudicio ad rogationem' iudicis compe- tentis facta fie. Si de alio facco conficeacur reus , quamillo, de quo iudex incerrogac, inci- dic ea in accufacionem fui, cui adeo auc parva aut nulla potius iudici fides habenda esc. Forte ad evicandum maioris criminis fufpicionem, levius aliquod a fe admislum affirmac. Si vero -incorn- petens fit iudex, cum in civilibus quae apud hunc acta func non valeanc (0, multo minus valere posfunc in criminalibus, quae caufae reo magis favorabiles fine oportec. Qui aucem in* jerrogams auc omnino nihil refpondec, aucquae- dam , quae nihil ad rem percinenc, proculic, pro confesfo habendus non esc. Sive enim hoc fe- ce- (j) L. I 5 2, 3 ct 4. Cod. Si a non compctente. cerit ex contumacia propter hoc dcmum delictunj poena est afficiendus; fivo prae timore ec pu,- dore quodnm, ex rcriim forenCum infolemfa oriundo, non audeac loqui, nuliam omnino culpam commifir. In neurro horm cafuum de delicto, de quo crirninatur, fan's conftac, fed ^aliis probadonibus res esc e^pedienda. Sef^ onerandi arJmum porro habuisfe cenferi non po&funt ii oinnes, qui aut li:diciuni plenum non habenc, quales funt minores .ec furi.ofi; aur qui .fenrentiam fuam exprimere non posfunc fignis, omni dubio maioribus. Tacita autem cocfesfio nihil valet, cum neque expresfrirn flifficere dixi- IDUS, nifi fie eciam qualificata. Transaccione itaque, fuga ec iimilibus rebus, quae racitam continere confesfionem dicuntur, nemo fefe onerare voluic; verum potius fe liberare ab ancipite Temper quadammodo iudiciorum evenr tu (i}. Neque igitur hoc cafu ulla esc -con- fes- (i) Alcibiadcs capitis accufatus, cum ab eo quae- i-erctur quare fe non iudicio patriae fuae committe- ret, fed fugam potius capcsferet , rccte caufam ex- pofllisfe dicitlir I &&&* yap fAn ccyiwrutret. , KOU y$ , *fr6 TW f&fbcuioty j^/SaAtf, U.ITI rig Ayx3j ^". Vid. A eli an us, VaL Hijt. L. XIII. cap. 38. Plant us, Moflell. Act. V. Scena i. vs. 52. Nefcis quam mcticukfa res fit ire ad indicium. fesGo, nequeeo, quo quis errore, dole, niettt yel fpe veniae quid profesfus fie. Quotics au- tem index auc cerrior fiat, aut fufpicetur huius* .modi caufam coniesfiohi locum de.disfe , omni- modo operani dare debec , uc reo opportunita* cem praebeac fefe. defendendj. Fluius en'ro de* fenfionem quovis tempore admiccendara iani iug Romanum optime clocuic (ij. Quod (I ii^ haec. vis fit confesfionis fponcaneae, ut legitimo adhibita nmlrum efficiac ad fidem iudici tacien* dam, ec di^bia ade.o crimina nonnumquam pla- ne probare/ videatur, iudex pro fecto recce om* liinoagec, jfi, prouc teaipus ferae, five pose ac cufationis expofidpnem, five dfim tesces incerrot gancur, five demura pose horum cesn'monium auditum reum ferio interroget, an non cr men fuum debeat agnoscere. lea vel ex eius confes* fione, vel ex ratione qua illam negac, argo- nientum auc innocentiae, auc culpae eius qui accufatur, faepe cascicur. Quod fi nihil facca- tur, reus cum correis, tesces eum teseibus t reus denique cum tescibus aut omnibus (nnul , auc fingulis pocesc conferri; quae confrontat'iQ $r (i) L* 1 8. 9. ff. de Quaest. L. 2. Cod. quorum Gppcl. non rccip. Minus < autcm rccte idem ius Ro^ nianum in lege 5. /'. de His qui not. infam. eum cri' men confiteri , qui de eu pacisckur s itatuit. C 104 ) dicitur. Denuo mine, modo testes, modo re* us interrogamur, modo abfence reo de testibus, modo absque his de reo quaeritur. Quae tcstes indicaverunt, cum ipfo reo communicantur. Hunc admonec iudex , ut vel eorum tesdmoni- urn agnoscat, vel, fi posfic, huius vim diluar. Jpfi quafi ex improvifo inftrumenta exhiberi posfunc, quo delictum esc perpetratum, vel ali- quando produci corpus delicti. Haec omnia a prudeme iudice prudenter adhibita, vix non pos* func non fontes ad confesfionem adducere. Sed diligenter cavendum est, ne reum hac ratione ad confesfionem compellere ftudeat iudex, fi , vel de ipfo delicto non fatis conftec, vel de eius auctore non fatis gravis fit praefumtio. Sic enim iniuria et absque necesfitate vexaretur reus. Quod fi tandem exfliteric confesfio , fupra indi- cata cautela opus esc, ec videndum , ne in eos cafus incidac confesfio, in quibus earn nullius ponderis indicavimus. Diligenter in rerum caii- fas inquirac, rogec, cur et quomodo delictum fie perpecrarum ; quod fi accurate a reo fit ex* pofuum cum iis, quae ex testimoniis conftice* runt, animo conferac iudex; quae nifi inter fe convenianc, nihili aestimetur confesfio, nifi in parvis rebus baud magnum intercedat discrimen circa ea, quae facile ex memoria excidant, ec rem principalem non fpeccanc. Omnibus au* tern, C tern, qune in iudicio agirata fuerunt, diligentef notaris , ut utraeque partes ea in fuos ufos con- vertere posfint, et legitima infticuta discepta- tione inter accufatorem et reum eiusve patro* num, pro varia r-eorum indole, aetate, aut fexu, pro varia ratione, qua iis propofitae func quaestiones , pro modo denique magis minusve accuratae, magis minusve amplae confesfionis , de ipfius in finguJis caufis faepe diverfisfima vi t recce discernec index. Et ita demum verum eric , quod Tertullianus, nocentes confesfos damnari oportere , affirmat ? ec O v i d i u s dicic: Non est confesfi causfa tuenda rei (i). S VI. Conclufio capitls. Ex iis quae hoc capite disputavimus fads patere putamus, nostra quidem fententia, ne- cesfariam non esfe confesfionem, quoniam cri- mina alia ratione recte probari posfunc; et qui- bus in caufis hoc minus recte fiat, ne ex Tola quidem confesfione iudici fides iusca existere posfic. Extorcam autem confl'sfionem ica reie- ci- (i) Tertullianus, ad Scapulam in ApoL cap. ft. O v i d i u s y ex Ponto , Lib. II. Epift. a. vs. 56. eirmis , ut nullum omnino eius esfe pondus af- firmaremus ; fed maiorem fpontaneae confesfioni esfe vim profitendum duximus, modo caute circa com agac iudex, et, vel numquam, vel prudencer admodum, reum ad earn adducere conerur. Strata iraque via est, qua ad tractan- dam ultimam quaestionis partem , de condem- patione ex fola convictione, pergere iam pos* fimus. ' C A PUT S ECU N D U M. IUSTITIAE RATIO ET PUBLIC AE UTl- L1TATIS CURA, REC7M EX SOLA E1US CON* VICTIONE COiXDEMNAlU , IUJ3EAT, I Quac [It cony let lo? V^uaerentibus nobis quid convicrionis voce fit inteJIigendum , facile perfuafum est in quaes- tione propofita fermonem esfe de fhm rei t non vero de conditione iudicis. Neque enim fola ilili bene ladni ratio, quae nefcio, an uni- quam de convicto iudice dici finat; verum ipfa quaestionis verba hanc fenrentiarn comprobare videntur ("i). Est igitur nostra opinione cori* victio : rei conditio , culus crimen it a probation sit? ut) licet illud. ipfe non agnoscat , argumen* to. (i) Nempc quaeritur, an iudex reum ex elm con- victione condemnarc C 108 ) ta tamen accufatorh refutare non posff. Du- plex igicur convictionis requifitum esc, ut nem- pe primo , testibus , rabulis , aliisve crimen decla- rantibus argumentis fads oppresfus fit; et fe- cundo, ut etiam a fua parte nullas probationes innocentiae posfit afFerre fads graves, quibus vis carum , quae culpam arguant, minuatur. Quod C venrquaeratur, quando fatis oppresfus dica- turreus, certitudinem moralem requiri, delictum revera a reo esfe perpetratum , omnes affirmant. Sed ipfa haec certicudo qualis est? Quando hanc existe^e pronuntiemus? Nonne quod Ti- tius cereum habet, Maevio faepe vix est pro* babile, cum Sempronio aliquando falfum videa- tur? Nullo enim modo, ut recte auctor esc Filangieri (i), haec certitudo confistit in ipfius rei conditione, verum omnino in opinio- ne hominis circa earn rem. Est fententia ho-, minum aliquid verum habentium. Proud igitur nulla res 3 Tola fortasfe iVIathematicorum cogni- tione excepca , proprie et per fe certa fit, ea- dera prorfus radone crimen vix umquam ita ple- (i") Science de la Legislation , Libr. in. cap. 23. Conferri etiam potest a Briefwfel. van eenige Regts. gel. over de aanft. Ncderl. Wetg. pag. 472: quo loco doctisfirhorum etiam in Germania virorum expo- fitam vide fententkm. C 109 > ptene eric probatum , uc nulli omnino homini dubitandi caufam praebere posfit* Quern igitur crimen perpetrasfe ita conftat, uc fanae mends homines, re diligenter perfpecta, de eo am- plius non dubitent, quique ipfe quo fe defen- dac , quibus argumenta adverfarii refellat , noa habet, eum criminis convictum habere nulli dubitamus. Sinit iuflitia et lubet utttitatis puUicae cu- ra eum , qui malefidi convictus est 9 fecundum leges condemnan ( Quae quum ita lint, fi iudici exfpeccandum iubeamus in fentencia de non confesfo ferenda, donee ita convictus fit reus, ut per rerurn natu- ram fieri plane non posfit , quin criminis fit auctor, idem fere est, ac fi dicamus, ei in per- petuum a condemnationibus esfe abftinendum. lustum icaque esti ut ad condemnationem fuf- ficere dicamus, fi fecundum fanae mentis ho- (O Licet longior quodammodo hie erit paragra- phus tamen nimis coniuncta est, iuftitiae et publicae utilitatis ratio, quam ut de fmgulis feparatim recte dicturus milii vifus fan. C ii hommum fententfam probatum fir, reum illud, te quo arguicur, crimen re vera commifisfe. Existic, auteni haec probatio fi ica de deliceo* dusque auctore conftat, tit iudices aut eorunv maior pars id certum h.tbeant, de eo amplius rion dubicent, quoniam iestibus , tabulis* aliis-* alias di guilds et auctoritus ,, ali- as veluti confentlens fama confirmat rei , de qua tytaeritur, fidem. Unum igitur hoc ftatitendum , iudicem ex fententia animi fid aestimare opor- tere, quid aut credat, aut par um probatum eplvetur. Quae quum ita fint, non posfumus non eorum laudare rarionem , qui ins dicencibus nullas regclas praefcribendas putenc,' ex quibus Crimen aliquod pro probaro habere debeant, fed cotam hanc rem iudicum confcientiae com- nii crane, qui ex collacione ct comparattone om- nium earurn rerura ,- quae turn ad culpam; turn etiam ad innocenciam reorum probandam, fine- pro- (i) L. 3. 2./. dcTestibus. ( III ) prolatae, multo melius ec accuradus de (ingulis delictis iudicarent, quam fi regulis adftricti fuis- fent; qnae, maxima licet ec fingulari plane prudentia , compofitae , tamen non posfunt non in huiusmodi rebus faepisflme falJere. t Profecto non leve est, quod pro hac fententia militau argumentum, quod ipfl ii, qui haec omnia iu> dicis arbitrlo non committenda putent, verbis magis quam re hoc tollere potuerinc. Sic v, c; cum dicant, plenisfimam fidem habendam esf^ duobus testibus, omni exceptione maioribus^ quorum testimonia fibi invicem non func con* traria, ipfum illud: an omni exceptione maior fit testis: iudicis arbitrio reJinquere coguntur* Jnftrumentorum autem et indiciorum vim minus etiam certis regulis in omni caufa definiri posfe, nemo non videt At, dicat hie fortasfe aliquis , fi haud recte iudici regula praefcribatur, fecun- dum quam fentemiam ferat, optime quaedara definiet legislator , quae fi non adfint, reus con- 4ernnari non posGt, Refpondemus autem ; ex nostra fententia huiusmodi conilicudonem cau- fam fore, cur fcelera faepe impunita manerent, absque eo, quod magis tuti forent infontes. JVIoralis ilia quae reqiiirirur certitudo, nullo modo in eo confistic, an testis, indicium, cut infirumentum adfit, ex qua aliqua praefumtio priacur, vcrum unice ex eo pendet, an oinnes eae 3 we res, quae reum arguere videantur fimul fum- tae eiusmodi fint momenti, ut post auditam rei defenfionem , tamen fanae mentis hominibus de veritate peqJetrari delicti fideni faciant. Neque iufficit adeo, ut unus aliquis atque alter reum delicti auctorem opinetur, fed requiritur, ut ea fementia idone-s et gravibus nitatur argumen- tis , ita ut plerisque iudicamium , ita perfuafum fit, factum a reoesfe commisfum , utnullus du- bitandi locus iis amplias fuperfit. Quod fi igi- tur ilia quae probations caufa afferuntur argu- menta ea ratione explicari posfunt etiam nunc, Ut nihil contra reum afficiant, hie convictus nondum est, adeoque nulla caufa est eum con- demnandi. Quid igitur est, quod disputemus, an crimen probari posfit fcriptis inftrumentis, an eiusmodi recce admittantur argumenta , quae probationem artificialem (i) efficere dicuntnr, an vero folis testibus fides fit habenda? Quid opus est, ut multis distinctionibus horum tes- timoniorum vim , et effectus legislator definiat ? For- (i) Ariftot. Rhet. I. cap. 2. 5V fi irfa9 *i fto *Tt&at iiViV, A/ ^i *'Tw*t. Post huric tum Philo- fophi, turn etiam lurisconfulti , probationes in arlk ficiales et in artificiales diviferunt, qnarum haec in- Jita ilia vero asfumta argumenta Cicero vocat in, Topicis. < "3 ) Fortasfe ex unius probi viri cesdmonio, cui ac* cedant alia graviora indicia , cidus iudici de fce- lere perfuafum eric, quam ex mulcorum, quo- rum fides hand ita esc explorata. Quod 11 viginci cestes aliquem carminibus furiofis fanara mentem, aegris bonam valecudinem reddidisfe, affirment, non facile tamen prudens iudex, eum magum condemnarec De his icaque om- nibus nihil ftacuac legislator. Quibuscumque modis accufacor iudicem de fcelere certiorem posfit facere , quacumque racione ipfe reus in- nocentiam fuam velic ostendere; quibuscumque rebus denique iudex hanc cerdcudinem posfic acquirere, nihil haec ad legislatorem percinenr. Unica regula , quae obfervanda eric, haec est: eum^ qui dicit ^ quocumqtie modo iudici inten- tionem fuam probare .oportere. Actore igitur nihil probante reus fimplicicer esc abfolvendus; ubi vero ille crimen arguere videacur, fed reus fe iqnocenccni dicac, huic fua vice ipfa haec : in* nocentiaprobanda esc. Quod ii facere ipfe, auc nolle, aut nequeat, pacronura eligere porest, quem fi invenire quacumque de caufa non p.os- fic, pubjica auctoritate causfldico eum defen- dendi munus esc conimiccendum (i}. Quod nift lie (i") Voorda, Verb, over den Stijl^ I at rod. 6, jnorem laudat 9 oui apud Friilcs obtinuit , e quo H hop C "4 > ilc iudicio contradicrorio veritas erimtir, tnagi'S profecro de ea conftare non poterit, fi confesfio quaedam tormentorum ope exprimatur. Con- cludimus igitur , aequum omnino esfe et iustisfi* mum , eos, quinon confesfi funt exconvictionej condemnari. Quae quum ita fine, vix video quomodo amplius de eo, quod iubere videatur utiiicatis publicae cura, dubitari posfit. Quid ^nim hmus magis interest, quam ut requirantur diligenter et puniantur delinquentes, nihil vero rnali patiantnr infontes homines? Profecto,noa admittit tantmn, verura etiam quam maxima probat hanc procedendi rationem , qua firmitas animi, et robur corporis non amplius tutum afylum pfomitcuntiis, quihisce, in quaestionibus de fe habendis , fidentes facile libi perfuadent, fore, ut fumma quaevis crimina, aut levi admo- dum , ant nulla omnino poena vindicentur. Ad* de, quod innocences force accufati non ita me- tuant venire in iudicium, cum fciant non, ni(i probato crimine, fupplicium dereisfumi. Quod (i aliquando nocens abfolvatur, qni ope quaes- tionis ad confesfionem ita redaccus fuisfec , tin pu- hoc munerc fempcr fungebatur , unus ex octo iure confultis, qui diutisfime in advocatorum numero fuisfent, quibnsque proptcrea aiinuum ftipendium & jniblico erogabatur. C "5 ) pflniri potuisfec, fatius est piofecto et pnbli- cae udlitati magis conferc, impunitum relinqui. f acinus noccnth , quam Innocent em damnari ( i ). Neque enim postulat publicae ucilitads cura, uc propter quodvfs delictum fit aliquis qui punia- tuf ; fed cum vix fieri posfic, ut omnium om- nino delictorum auccores reperiantur, fufficic, modo debitas luac poenas, de quocumque COQ- ftitit , quod fcelus aliquod perpetravit. S ill. Postutat iuftitia et publica utlUtas m cott- fesfio vi ulla exigatur. Cum fupra locus erat dicendi de vi confes- lionis per tormenca quaefitae , hanc nuJlius om- nino esfe ponderis affirmavimus : addimus nunc, qtiamvis confesfionis violencam exaccionem esfe praecerea iniustam. luri refpondere obligacio- nem quotidie in fcholis discimus. Ubi igicur ab.akera parte nulla est obligatio, ab altera ius icsfe non potest, et propterea, fi nulla nobis Incuiubit obligatio fcelera confitendt, iudici ius- ieiam nullum esfe potest earn confesilonem a nobis exigendi* Infevic autem ipfa natura ho* mi* T r a i a u u s 5 in /. 5. f. fa H a C mini amorem fui, eique praecepit, ut vitam et faJucera fuam defenderec, etiam, fi aliter fieri non posfen, cum aliorum detrimento. Merico igitnr iuris Naturae fcriptores fere omnes cum Pufendorfio affirmanc, negations, occult a- tibne , ant per fugam fefe accujationibus fubdu~ cere , citra ullius obligationis violationem lice- re CO* Quae quum ita fint , quidni cum Q u i n c t i 1 i a n o dicamus : nullam ratiomm es~ fe inter rogandi homineni^ cut non est ius nifl vegare? NeH:io an magistratus, qui vi aliquem cogic ad fcelerum confesGonem, iimul caufafic, cur novum crimen, contra femec ipfum nempe, conimittat. In civilibus fane neminem cogen- dum ad confkenda ea , quae ad fe percineant , pfobavit Imperator Antoninus, qui in legs 4. Cod. de Edendo : neque iuris , nequc a e q u i- t a t i s rationem permlttere dixit , ut alienorum inftr ument omm injpiciendorum fieret potes- tas (2). Alia autem quaestio est, an iam con- victus ec condeninatus reus poenas fuas iustas fi) P u f e n d o r f i u s , de lure Naturae et Genti- um., Libr. IV. cap. i. 20. cap. 2. 23. Libr.VIII. cap. 3 et 4. H o b b e s , de Civ. cap. 2. 19. B u r- lam a qui 9 Prim, dc drolt Pollt. Parte III. cap. 4. S* 17- (2) Nifi post caufuc cognitionem L. i. Cod. codcm* C "7 > agnoscere iure Naturae teneacur, et nunc omnia ea circa perpecratum criraen , palam facere de- beat, quae fcire publicae utilitatis interest. Quod omnino affirmandum pucarem. Ceterum, fi nostra haec opinio non placeac , cui magis for- tasfe arrideat fententia Socratis apud P 1 ato- ne ra (i), iubentis: ut fi quls vel ipfe malum allquod fecerit , vel f acinus fit perpetratum ab Us , qui ipfius curae funt fubiecti , fponte et fes- tinanter adeat ludicem , veluti mediciim 9 ^lt quam celerrhne det poenas , tie tempore vires ac~ qtiirat morbus ilk iniuftitiae: ita tarn en con (II- tutam hominum naturam fateatur necesfe esc, ut huic praecepto baud ampla pars hominum obtemperare cupiac, et fcelestisfiiTius quisque podus ornni ratione facinora infitietur, quam confrrendo fupplicfum in fe contrabere certisfl- mum; qua de re cum fupra fufius dixerimus, hoc loco notasfe fufficiet, merico ex iis effici, quod, f] vel recta fmeret iuflicia, ut confesfio per tormenta quaererecur, utilicatis publicae cu- ra tamen quaesdonis ufum, tamquam rei fragi* Us plenaeque perkuli , nullo modo admicterec* (i) In .Gorgia, pag. 480. a. Add. de Rep. llh pag, 39S. a. $ IV. iv. Quod fl crhnen probatum non est , tamen plane probata innocentia , fofoendus est reus formula: non liquec. Qui certas regulas praefcribebant lurisconful* ti, ex quibus de perpetraco delicto conftaret, plenam probationem criminis existere dicebant, fj illae reum arguerenc ; nonnullis praecerea re- cjuirencibus , uc ipfa iudicis confcienda renm fontem haberec. Ubi vero non omnia ea obd- uerent, quibus legislator fidem fieri decrevis- fee, auc propria iudicis perfuafio cum his non convenirec, femiplenam adesfe dicebanc proba- tionem, quad medium aliquod exiscerec inter cnlpam ec innocendam eorura , qui crimine ac cufarentur. Cum igitur de delicto non confta- ret, ordinariae quidem poenae locum non esfe probe videntes, extra ordinem leviorem poe- nam decernebant, quam darenc rei, five fontes, iive infontes, propter praefumtiones, quibus gravarentur. Nefcio autem, an nihil magis a iuftitiae recta administratione abhorreat. De crimine fides iudici facta plena est, vel nulla omnino: nifi ipfi plene perfuafum fit, crimen areo esfe perpetratum , de eo aliquid conflare, afr ,non posfumus. E feroip-lena igitur ilia, quae dichur, probatione, quae fufpieionis five praefunuionis cuiusdam vim non excedic, neminem recce condemnabis ; cum nefcias, utrum de nocente an de innocence poenam fu>- mas, innocens aucera quisque habendus fie , do* nee conrrarium probetur. Ecenim cum quod- vis perpetrare deliccum fie concra hominis na- curam, quae depravari , quin plane corrumpi debec, ancequam ad fcelera deveniamus , prae- fumcio Temper quaedarn iuris esc, aliquem esfe innocencem, quae contrariam praefumrionem, e levioribus p.robacionibus oriundam, ica tollic, uc nihil amplius fuperfic, quo ica gravecur reus uc vel levisfimae poenae locus fie Neque feren- da esc eorum opinio, qui discinguendum pucenc, utrum accufarus bona fie fama , an prava existi- macione Jaborec, an vero de eius fama nihil prorfus conllec: quibus duobus poscerioribus cafibus reum poena excraordinaria afficiendum , func qui dicanc. Nos aucem cum recentionbiivS, eciam in his caufis , admodum hoc iniuscum pu- tamus. Neque enim quempiam horainem occi- disfe, auc certurn aliquod furcum commifisfe, ex eo esc verofirmle, quod curpis auc v.ilior cer- ce habeacur perfona; mulcoque minus ex eo, quod plane nescianc homines, quaenam eius fie Indoles* Esc praecerea hoc vidum in huiusrno- C 120 > tfi poenis extraordinariis, quod earum modus, non e gravitate delicti, verum maxime e pon- dere probationum, fit definiendus. Cum itaque Jevior fit poena, quam delictum posculare vi- deatur, non potesc non apud plebem maximo- pere imminui graviorum criminum terror, quae tainen, cum poenam decretam videt, non potesc non pro commisfis habere. Quod argumentum turn maxime vim habet, ubi publice habentur iudicia, et, omnibus regulis infuper habitis, iudicis confcientiae discrimen culpae ec inno- ^entiae permisfum fit. Sic enim , cum eadem prorfus ratione, quaiudex, etiam omnes audi- tores videanc, non pro certo de culpa aut inno- centia iudicari posfe et poenam tamen discerni, quisvis turn innocentis plorare debec calamita- tern, qui ex fola fufpicione damnatur, turn fontis nimis felicem praedicare forcem , qui muko mitius punitur, quam crimen fuum pos- tulabac. Quae quum ita fine, quo cafu iudici non plena fides fie facta, reus, formula: non liquet^ ilmplicicer est abfolvendus, aeque atque illud opud Romanes obtinebat (i). Quod fi nova deinceps fuperveniant indicia , aliaeve probatio^ nes, (i) Vid. L. 5. jf* de Poems. L 16. Cod. eod. nes , indicium iterum inftaurari potesc. Qua in re huiusmodi femenda ab ilia diverfa esc, qua de innocentia rei contrare dicicur. Tune enim poscquam tempns provocandi praeterlapfum esc, haec de eodem crimine herum in dubium voca- ri nequic. Unica caufa , quam in crimine , de quo non fan's conftat, abfolucionem iudicis fta- tim fcqui non ica necesfe videcur , haec esc : fi ab ulceriore cuiusdam rei exploratlone , ex no- va infpecdone v. c. loci, ubi dellctum est per- pccracum , ex testimoniis abfemis, fimilibus re- bus, lids decifio pender; cunc cnim in breve tempus difTerri fentenda potest. Reseat igitur , uc eorum refellamus argumenta , quibusnonica displiceanc poenae exrraordinariae, rnaxime fi tancuru dilationem fencentiae definitivae concineanr. Dicuncenim 9 utilitatem publicam hu- iusmodi poenas efflagicare , neque iudidae eas adeo repugnare, cum ecipfaeos, dequibus iudicium nondum esc habitum , publicis vinculis detineri iubeac, donee auc abfoluci fine auc condemnati. Verum enimvero reipublicae magis inceresfe pu- tamus, ucfemperii, qui fceleris func convicci , debicas luanc poenas , iique de quorum crimine non ita conftac, abfolvantur; quam uc turn no- cences aliquando micius, quam aequum est, puniantur, turn vero etiam infonces faepe fup- plicio afficiantur, Etiam hac racione, cum Stoi- C 122 ) Stoics philofophis bonestatem ab militate di vcllendam non puto; maxime, cum non niti ra- risfime ii existant cafus, qnibus pose hanc poe? nam novum aliquod emergat indicium, ex quo ea, quae extra ordinem decreca esc, in ordina- riarn convert! posfic poenam. Quid igirur rci publicae prodesc, eum per aliquod tempos vin- culis detineri, qui posrea tamen ab iis liberan- dus est? Ne dicsm, faepe eiusmodi rei esfe con- dicionem, ut quod nuraquam perpetraverat , ne- qtie, ftatim in iudicio abfolutus, urnquam com- mifisfec , nunc commictere cogacur , ut habeac unde vitarn fustentet, qui per tempus baud ita parvum custodia publica detentus, proprer pra- vam exisdmationem e poena illata oriundam , magis honesta ratione fibi fuisque confulere non pocest. Quod igicurdicunt , baud magis iniustum esfe poenarum excraordinariarum ac vinculorura publicorurn ufum, quibus aeque fontes atque infonies detineancur, maximum inter haec inter- cedit discrimen. Erenim primo detendonem graviorum criminnm reorum in vinculis iubec necesfitas, poenas excraordinarias non item. Fama deincle eius, qui poenam pasfus esc moximopere laefa est; eius vero qui vinculis propter accuTationem detentus, et deinceps ab- foJutus est, nuilo rnodo imminuitur* Quod fi quis quaeratur de periculo, quod ft- C 1*3 ) falutem turn publicam turn privatam minitantur nocenres , quorum crimina non facis probari po- tuerunt, hoc nomine forrasfe non ita omnino improbanda vidcatur abrogata lex Gallica, qua ipfurn hoc , quod aliquis vilioris condidonis in- dicare non posfet unde vicam fuscencarec CO auc inflrumentis ad furta committenda idoneis de- prehenderetur inilructus, deliccum habebatur. lea enim obviam itur delicds alias non ita fa- cile praeveniendis. Denique* licet in probato crlmlne expedi* at , ut inveniantur etiam focii crimi- nis, minus recte t amen fab fequens confesfio requiritur. Nostra quidem fententia omni iam dubio ca ret, quin recte quis condeinnetur etiain ex Tola conviccione, et male omnino, probandi crimi* nis caufa, confesflo olim exacca fit. Verum quid tandem , II iam ita ex convicdone con- demnatus est reus, nonne tune de fociis cri* (i) Code Penal Art. 270. coll. Befluit van Decemb. 1813. houdemk bepaL over het Lijfi ftraffcl. Regt Art. 5. C 124 ) minis, atq'ue de iis rebus, quarum fciemia pu blice interfic, eciam cormends recce de eo quae- ratur? Sane nullus fie metus esc, ne plane in- nocens torqueatur, ec minus contrariuin videtur iusddae ; cum edam in iure Naturae quis ceneri ornnino videatur, iustas agnoscere poenas, quas propter crimina dare debec, ec, qaoties hoc fine fuo damno facere potesc, omnia ea pa- refacere adilringatur , quae commodum univer- fae Sociecatis promovere posfinc. At vero ac- curatius rem perpendend , etiam haec quaestio, ad fubfequentem confesfionem exprimendam, aliquando iniusta, Temper vero inucilis videbi- tur. Etenim folent damnati vel torqueri, uc confiteantur quidquid praecer deJictum iam pro- baturn comniiferint, vel uc focios criminis edanc. Ad prius quod attinec , baud minor esc iniusti- tia, quam fi de eo, de cuius delicto nihil con- ftat, quaeratur. Ex eo enim, quod unum fa- cinus perperravic nullo modo patec, eum alio- rum quoque delictorum auccorem esfe. Edam in his igitur pro innocence esc habendus, donee concrarium conftcc. Socios autem criminis, fi quis ultro ec nernine cogence edac, parvam ei fidem habendam puto, cum vel vindicta vel alia quavis de caufa, quern velic, indicare posfir. Si vero cormenris aliquis ad hoc compellatur, hoc nullius ouinino ponderis exiscimo. Eos pie- rum* I C "5 ) ntmque nominabic, quos indicari iudici maxiine placere putet, forte fi qui iam praefumdone la- boranc. Univerfe aucem , non debent aliorum falutem in dubium vocare qui de fua defpe- rant-^i): cuius regulae praeftantiam eciam de- clarac omnibus nota Ariftogitonis historia, cuius iam fupra mentionem fecimus, qui* cum per tormenta confclos caedis nominare cogeretur , omnes amicos tyranni nominavlt; quibus inter- fectis , quaerente tyranno , an adhuc alii confcii esfent; mminem* ait fuperesfe * quern amplius mori gestiat* quam ipjum tyrannum (2}. Quae quum ita fine, licet quam maxime inreresfe reipublicae fateamur, uc in gravioribus praefer- timdeliccis, criminis focii inveniancur, de his tormends quaerere nullo modo probandum cen- fenius. Atque univerfe non posfumus non feli- ces praedicare Enropae populos, apud quos nulla amplius fides habetur omnibus illis con* fes- (i) Pa ul us 9 Sent. lib. i Tit. 11. 7. coll./. 16. i./*. elii quaest. Recte Seneca, libr. IV. Con- trov. 29. Nullum magis advert ariwn timeas ^ quam qui vivere non potcst , occidere petest. ' (2) Verba funt lustini, Lib. II. cap. 9. Conf. quae diximus Pane hums Disp. /. cap. i. 2. Vi- deri etiam potest van Leeuwen, Ccnf. Forenf. Parte II. Lib. II. cap.. 9.. N Q . 2 fqq. fesfionlbus, quas fumma iniuria quacumque ra- tione a criminum reis olim cxprimere conaban- tur; licet ipfi ilii, a quibus hanc veritatis eru- endae rationem acceperant* et parvani fidem quaestionibus haberent, ec contra folos eos ii$. uti folerent, quos vix ac ne vix quidem homi- nes putarent. S VL Conclufio capitis atque unh'erfae dispu* tationis. Eum, qui maleficii convictus est, etiam noil confesfurn , condemnandum , neque probando- rum criminum caufa quaestione utendum esfe, hoc capite indicavimus; diximus deinde, eciara de abfolvendo reo, cuius crimen fatis probatum aion fit; demque dispucavimus, an expedfat for- tasfe, vel post fentenciam , fubfequentem requi- rere confesfionem, Quibus in cauHs, utrum recte eandern fere fencentiam tuiti fimus , quam profitetur, et quad fpirac codex iuris crimina- ]is, fub quo nunc vivimus, Vos Viri Clarisfimi ! cstisiudices! Quacumque tandem ratione, admi- nistrata nostra est provincia. Progresfus quaes- jionis criminalis expofuimus: de condemnatione rei ex fola eius convictions diximus. Quae omnia fi lie fefe habenc, uc ab eo profecta fa- cile videancur, qui in his omnibus rebus ad- modum esc novicius, utinam non in, uc male provocaverim ad Theocriteum illud , quod in icnbcndo faepius mihi animos fecic: Tpolav KfipcbfAsw faQov * lANIvAitDERHOEVEN, ROTERODAMENSIS, MED. STUD. MATH. ET PHI LOS. C ANDIDATI, IN ACADEMIA LCJGD UNO - B A TA VA,> RE S P O N S U M A O QUAESTIONEM i AB ORDINE PROPOSIT AM: Quaeritur Ireyls et distincta expofitio fabrl* cae et functionis or gam auditus in homine r recentiorum etlam anatomicorum obferva- tiombus , et anatomc comparata ita illustra* ^ fa, ut ex hisce pateat, quaenam fit huiug ? , organi pars ad audlendum maxims neces- 99 faria, et qua in re illud praeftanthis in 5 , homine, quam in brutis fit cenfendum? QUOD PRAEMIUM REPO&TAVITt Jnter eximias res, quae animalibus prae vege- tabilibus a natura tribucae funt, fenfus eminent, inrerpreces ac nuntii rerum , mirifice ad ufus ne- c'esfarios facd ec exftructi. ^Admirabilis prae- fertim artificiofaque est auriura ftructura, in quibus natura magnam folertiam perfecuta est, cuius rei cogitatio praecipua mihi caufa fuit, uc quaestionem illam a vobis Viri Clarisfimi, civibus academicis propoficara , pro viribus fol? vere flatuerim , flc fe habentem : 5, Quaericur brevis et distincta expoficio fabri* 5, cae et funcdonis organ! auditus in homine, recentiorum eciam anatomicorura obfervatio- nibus et anatome comparata, ita illustrata, 9 , ut ex hisce paceat, quaenam fit huius organ! pars ad audiendum maxime necesfaria , et qua 9, in re illud praeflantius in homine quam i brutis fit cenfendum?" Cui quacsdoni ut rice, quantum in nobis refpondeamus, quatuor capidbus cotam A A hac C 4 ) fiac de re disputationem complex! funlus; quo* rum I. De fabrica or gam audit us in animalibu* brevher, et quantum ad propofituui pertmere videtur, ager. II. Indagabic quaenam ex hisce, e Zootomia praemisOs , organi audltus ad audiendum maxi- wie nccesfaria pars cenfenda jit ? III. Exponet fabrlcam organi audltus tit Jiomine^ eiusdemque organi functionem. I'V"*. Denique nonnulla continebit , pro viri- um nostrarum tenuicate , de praerogativis huiuf erganl In homlne prae brutorum aure. Speramus igicur, ecfi in nonnullis fortasfe lapfi fimus; etfi mulca fuperfint , quae minus, recce pertraccaverimus, hacce fcripduncula vo- bis noscram diligentiam, discendique ardorem nos probaturos csic. C A PUT P R 1 MU M. f> R PABRICA ORGANI A U D I T U IN A N 1 M A L I B U S. I n infectorum clasfe nonnullae fpecies invent* untur, quibus audicus clenegari non potesc(O quamvis hue usque de organo huius fenfus nan* dum conftet; cuius fedem in anrennarutn extre- mitatibus esfe ponendam monuere Scarp a, Sulzer, Schneider ec B or khau fen(a); Hoc tamen revera non ica esfe, turn exempluni ara- Videantur J. F.Blumenbach's Handbuch der Vergl. Anatomic (ufus fum edit. .1815) p. 388. 8.; nee non Car us, Lehrbuch der Zoatomie^ p. 65. 1818. 8. Vide et Curtii Sprengel, /w flit. Phyfiologiae Pars II. p. 395. 1810. 8 Q . Infec- ta , (inquit ille ,) audire licet exploratum habcamus 9 cum apes 9 araneae 5 cicadae et grylli ftridore edito coniugcs adliciant , cumque cancri posfint tintinna- bulis irretiri ; difficillima tamen est quaestio de or- gams auditui dicatis." (2) Spix, Gefchichte und Beurthcllung 3y stems in der 'Zoo/ogfe 1811,8*. p, 6x1, C 6 > aranearom, quibus auditus exquifitus est, atten- nae tamen non cribucae func ; turn etiam experi- mentum, in locustis inftitutum, in quibus, poscquam iis antennae abfcisfae erant , audiendi tamen obfervabatur eadem, quae ancea aderat, facultas, docere videmur (i). Ntiperrime Cl. Treviranus in Blatta orient all, lub fpecie cavitads cuiusdam minudslimae , inter oculum ac bafm antennae pofitae, fefe auditus organon obfervasfe credidit. CCarus, /, /.) Genuina tamen et extra omnem dubitationis aleam pofita huius organi rudimenta primurn ex- hibet Cancrorum genus (a); organa ilia ad ba- lm utriusque lateris antennae Ota, conltant brevi, osfeoque cylindro cuius externa aperrura mera- brana quadam elasticd tegitur; intus facculum cominet, in quo nervus axovsfxoe distribuitur ec expanditur, in humore aquofo limpido fatis, qua- (1) Vide Blumenbach, /. /. (p. 390)9 qui eitat hac de re dislertationem Lchmanni, de An- tennis infectorum. (2) Dcfcripfere hocce organon praeter alios : F a- bricius et Scarp a. Vide Biologic von G. R. T r e- viranus,!. Band p. 344. 1802. 8. Cuvier, Lemons d'Anat. comparte T. II. p. 453? 454- 1805- 8. Blumenbach, /. /.p. 388, 389. Cams, 7. /. Vide etiam iconem (in opere postremo., Tab. VI, in.) eScarpae libro defumtam. C 7 ) quad natans. Nervus ille ramus esc nervi maio- ris, in attennis fefe distribuencis. In molluscorum clasfe.non nifi Cephalopoda audicus organo distincto praedica func O% Hocce organon hie paene eiusdern fabricae esc , ac in Cancro vidimus. Octopus auditus orga- non hoqce mcdo conformacum habec. In parts antericre ec largiore annuli cartilaginei capitis, cuius parietes etiam crasfiores durjoresque func* duae cavicaces fphericae fere figurae reperiun- tur; in quaque cavitace veficula etiara fpherica recondica esc; conftans e membrana pellucida^ minusque capax cavitate ilia, qua cominecur r cuique ope perrnultorum filamentorum vasculo- rum adhaerec. Nervus audicorius per foramen peculiare cavum in trans fefe in cres vel duos ra- mos, fupra membranam veficulae decurrences, dividit. Fundo facculi feu veficulae illius ad haerec parvum concremencum petrofnm, femi- fphaero'ideum ; ipfa aucem ilia veficula fluida gclacinofo prorfus peliucido repleca esc, (i) Treviranus, Biokgie I. p. 310. Carus % /. /. p. 64 , 65. (qui etiam iconem exhibuic T. IV. xiii. fub litteris h. i.) Blumenbachius, Cu- vierius (//. cc.") Hie vero praefertim in opcre fuo. Mcmoircs pour fcrvir & P Hi Moire ct ci r Anatomic dcs Mollusqites p. 41. 1817. 4. ( 8 ) hacce defcriptione praecipue fecutus fum III. Cuvierii librum, quern cicavi, de molluscis.) In hisce igicur animalibus , quae hue usque con- fideravimus, quaeque invertebrate* vulgo audi- unt, organon audihis duplici parce compofitum esfe videmqs : facculo neinpe fluidum gelatino- fum continence , ec mrvo auditorio iuxta parie- tes huius facculi decurrente. Has quidero par* tes etiam apud ornnia, quae fequuntur, obfer- Vabiraus animalia. In Piscibus (i) longe plures appendices ad organon auditus accedunt; fed regnac inter pis- ecs quo ad hocce organon raira diverfitas; gene- ralis tamen typa^, ad quern in diverfis piscibus conftructuin esc, inveniri potest, fi disiunga- mus pisces osfeos, ec carcilagineos branchiis liberis inftructos, a reliquis Carcilagineis, qui- bus branchiae fixae fum. IJlorurn enim Carcilagineorum nee non omni urn osfeorum piscium mulco minus compoflta au- t (i) Denegarunt piscibus auditum antiqiiiorcs. Imo celeberrimus Willis nervos auditories in piscibus deesfe affirmavit. (Wi llu g b y 9 ////?. Piscium p. 8.) Accuradorcm piscium auris defcriptionem Viro 111. Petro Campero debemus , iconibus illustratam tyerhandeUngen der Haarkmfche Maatfchappij 9 VII. Dcell. St. p. 79-117* 1763. 80 C 9 ) fcuditus officina esc ac in religuis Cartilagtneis. In, illis quidem organon illud roagis cornpoQtura est, quam in cephalopodis; attamen adhuc una cum cerebro in eadcm cavitate iacet; cranio- que inciufum extrorfum parum evolucum appa- ret. Invenicur ad partem posteriorem capitis. Hinc fefe extcndit facculus , de quo iam in praecedentibus vidimus, hie tres appendices femicirculares habens. Nondum tegitur involu- cro quodam osfeo duroque; fed concrementa ista, de quibus iam in Cephalopodis diximus^ rurfus reperiuncur^ verum maiora, duriora, nil- mero plerumque tria C X 3^ fuleis, flriisque ornata. Duae vulgo in facco isro , aqua repie- to discinguuntur parres, quarum priina, in qua canales femicirculares communicant, vestibulutn audit {AlveuS'Commums canallum femicir culari- um lecundum S c a r p a m) ; alrera , nucleuro os- feum condnens , facculus proprie dicirur. Ad parietem facci tendit nervi auditorii pars, eius- que (i) Cams de liisce concrementis haec monuit: 99 Es fcheint im Ho r organ yerfchicckner Thiere bey fin he dasfclbe ftatt zu finden , was wtr fruher in dcr all- gcmeinen Qrganifation beobachtetcn^ nehmlich die Ablagcrung erdiger Masfc nach innen^ wo die ausfc* re Schale fehlte , tind nach Aits fen , wo ein inner fa -Sketet wrmifst yird" u. f. w. (/. /. p. que expanfiones in aqua facco contenta confpi- ciumur, dum rami quoque nonnulli ad osficula fupra dicta eorumque fulcos cendunc; quae ad hos procedunc fibrae nerveae variae func crasfl- tiei et longicudinis. Labyrinthus igitur pisciurn osfeortim nee non Cartilagineorum , liberas branchias habemium , molle est organon, fluido excus circumdatum incusque repletum. Apcisfi- mum ergo esc ad vibrationes vel levisfimas , in hisce animalibus osfium cranii ope advectas,. recipiendas, cuinque ramis quinci. nervorum pa- ris coramunicandas (i). In ceceris vero Cartilagtneis, quibus branchiae fixae funt, quaeque Chondropterygil dici (blent, labyrinchus non amplius liber esc, fed in parie- tibus laceralibus cranii recondicus. Sub cegu- mentis capitis cernicur apercura quaedam ovalis, ope membranae claufa , cum membrana fenes* trae ovalis in homine comparandae. Pone is- tarn aperturam videre est^ canalis , prolongatio facci, cuius figura hie criangularis esc fa). Hie igicur quaedam communicacio cum externo fo- (1) Cams, /. /. p. 255. Eius nempe pans nu- mcrofac ramificationcs ad facculum vestibulumquc procedunt, quin etiam extremicatibus fuis ad concre- mcnta osfea tendunt. (2) Cuvicr,. Lef. II. p. 460, -' < II ) fonum adducente medio, necesfaria fuisfe vide- tur; cuius apud praeosdentes pisces ne vestigi- um quidem vidimus, Porro in facculo rurfus tria osficula rccondumur, led mulco minus dura quam ea reliquorum piscium (i ). Reliqua aih tern labyrinth! Itructura non mutacur. In Amphwiis organon auditus, hnc usque in cranii intima cavkate reconditum, magis magis- que excrorfum evolvitur. In Saiamandro bit- ius organi ftructura ei Chondropterygiorum fi mills obfervatur. Operculo cartilagineo flrato* que rauscuJofo externa auris apertura obducta est. In, ranis cernicur Jabyrinthus, nucleo ere- taceo, fenescraque ovali praeditus, cui tamen nova pars exterior accedic, tympanum fcilicet 9 nondum osfeo involucro inclufum, fed membra* naceum pocius , pone procesfum articulation! (i) Cuvier, /. /. p. 461. Car us, /. /.p. 255, Haec auris fabrica monente C u v i e r i o parvis tai>- turn modificationibus omnibus raiis , fqualisquc corn- munis est. Petromyzon externa auris figna mil- la , parvumque tantum labyrinthum cranio penitus incluftim habet ; unde C a r u s obtufum huic, inlimo repcnti , animali 9 auditum hire tribuisfe videtur /. /. p. 256. Huic animalium generi fimpliciorem etiam auditus apparatum tribuerunt Pohlius et We be* r u s. Labyrinthum lapillo plane carere , neque duo- tus femicirculares adesfe docent. Inaxillae inferioris inferviemem fitum. Incus os- ficula cominet, fefeque in gula ope brevis et amplae tubae , quae dicitur Euflachiana^ aperit ;. cuius ostia lucnlennsfime confpici posfunc in ra- nis , maxillae a fe invicera removeamur. (Vide Carus, Zoof. p. 258. conf. Tab, XII. fig. 1 8. d. d.) Quod hrmcce tubam atrioec S c a r p a iam monuir earn in Jis omnibus animali- bus reperiri , quibus rympani cavum datum esr; led acutislima ccrte esc Cari, viri in Zooromia fuinmi, obfervafio, earn in ranis, bufonibus^ ac caeciiiis, ubi primum obfervarur, infignis csfe amplicudinis, unde concludic, cam hie principem foni esfe ductum ad aurem internarn; in fequentibus aucem animalibus primiiivum il- ium meatnm auditorium minoris momenti esfe^ magisque canalis aeriferi, ad aurem internam cucentis, partes exferere. Osficula auditus duo reperiumur, quorum alterum planum esc, te- gcns fenestram ovalem, alterum duo crura ex- hibet, quorum hoc membranae tympani ad- nexum: illud osfi fupra dicto (ftapedi) adiixum esc. In testudinibus cavum tympani to turn os* feum esc, in duas partes, externam ec internam disdnctum. Osficulum audicus unicum , Ion- gum , cuius apex membranae tympani adhaerec ; bafis, amplior apice, fenescrae ovali adiacec. Eadcm denique in Lacertis fabrica, in quibus au* \ sutem , praeprimis in Crocodtlorum genere , adr a.uditus organ on alia adhuc pats accedic, cochleae. fcilicet rudimentum. Hocce organon novas ac^ cipic nervi acusrici ramificationes, et fine dubio* ad novam foni percipiendam qnaliratern facici Est appendix coniformis in labyrintho fita,. pa* riete transverfali in duas partes divifa. Nuclei calcarei tres quoque confpiciendi funt , uti in plurimis praecedentibus. Ea pars, quae cura hoc cochleae rudimento in Testudinibus compa- randa esfet, tantopere Jbrm;i et parvis istis, quae continet, concremends cum eo organo convenit f quod in piscibus facculus proprie (Ic dictus fecundum S c a r p a m audit (vide fupra p. pO ut > C u v i e r i o monente , nullum fit dubium , quin iste piscium auris facculus revera analogon lit cochleae humanae, et quin ea pars, quae al* yeus communis dicitur , vestibule refpondeat(i); In Crocodili aure memoranda adhuc venit nova plane pars, vestigium nempe auris externae, labium quodammodo mentientis , ac palpebra- rum in normam exftructae. (Vide Car urn, /. /. p. 259, Cuvier, /. /. p. 511, 512; iconem cxhibet Car. T. XII. f. xnu) Denique nervum acusticum in omnibus am- phi- (i) Cuvieij /. /. p. 464, c 14 y phibiis privum ac distinctum esfe nervum cere* bralem, cuius per vesnbulmn ac labyrinthum eadeni fere est, ac in piscibus discribudo, Cl. Carus nos doduit. lam ad^v^pervenimtis; animalia canru excel- lentia; in quibus auditus exquifidsdmus, ad vim xnu (ices perfentiehdam apdsuinus. Itaque orga* non auditus magis elaboratum esc in his, quam in alio quocumque praecedentium animalium. Concremema calcarea in lahyrintho non ampli- us reperiuncur; labyrinthus enim externe in os- fem, duram admodum, abit masfam (vide Ca- ru ^s /. /, p. i*6o. confl annor. i. p. 9. fupra). Canales femicirculares infigni duricie confpicuae funt: cochlea magis elaboraca adest, in pfitta-' co praeprnnis ad humanam cochieam accedens; in quo nempe animal! .faculratem obfervamus disdnguendi fonos vocabulares et articulacos, ec Itominum vocem imirandi; eaenim, pro magna certe parce, ab elaboradone organ! auditus de- pendec. In univerfum , ut dixinnis, avibus cochlea valdeevoluta est; qua in re fundatur fine dubio auditus isce exquituirs, ec vere muficalis horum animalium, nee non eorum cantns. Hie-- ce in avibus primum obfervatur, ac fi meiocMa HeminiQ cochleae e'aborarae ope exisrere pos- fet. Ab elaboracione organi audicus fine ullo -du- C 15 ) dubio quoqne caufa petenda est, cur aviura gens tatnopere timida fit (i). Unum tantummodo adest osficulum membra* nam tympani cum fenestra ovali connecters , adeoque mallei et ftapedis fimui locum obtinens (Blumenb. /. /. p. s8i> Membrana tympa* ni magna esc; non amplitis in hac clasfe, uti in praecedentibus amphibiis, nullo tegmento ob- ducta, ab exteriore confpicienda iacet; fed brevi membranofoque meacu audicorio excerno abfconditur ; cuius apertura obfidemr plumis plerumque brevibus, e centre quafi orientibus^ regulari quodam modo dispofitis. Auris exter- na cartilagiuea in avibus nondum datur. Inter aves rapaces nocturnas tamen nonnullae funt , ia quibus hoc orificium valvitla gaudet membrano- fo - musctdofa uti in Stricibus (videatur land. mictk L I. p. 380). Nervi auris incernae cnm humanis, postea curatius defcribendis , iam valde convenium; ita ut ramus privus nervi auditorii ad cochleam tendat ; reliqui tres rami ad canales feniicircu* lares procedant, et nervus facialis per organon auditus decurrat. (Car us, /. /. p* 262). In Mammalibus cochlea plane elaborata est; os- (i) Vide Ok en's Lehrbuch dor Zookgic, II. Band. f. 355. 356. 1815. 8, C 1.6 osfkula auditoria plura, adfunt; adest porro mea- tus audicorius totus osfeus, ec auris externa car- tilaginea , rausculis voluntati fubieccis mobilis, Haec quidem de varia in animalibus organl auditus uructura fatis ad nostrum confiJium funto (i). De varia in mammalibus huius organi confor- matione in capite de aure humana, qec aon in eo, quod aget de hominis prae brucis hac in re praerogativis , forfan pluribus diceadi dabitur locus. . (i) Cum hoc caput iam totum elaboratitm accepi duas fcriptiones , hue facientes ; alteram fcili- cet , cui titulus : Expofitio gencralls anatomica orga* trock net" (Arendts, de Cephalalgia^) Conf. etiam obfervationem ibi laud. Hai^ghtonii. (2) Rkmenta Phyfiologiae auct. A. v. Haller. Tom. V. (L an faunae 1763. 4*0 _) p. 096. (3) Esfays de Phyfiquc,. p. 754. E citatione Hal- leri, /. /. p. 294.^, Alii auditus fedcm in lamina" ipirali. cochleae ; alii in apice cochleae pofitam esfe affirmant; de quibus conferatur HalleriKs, /. /. Scar pa vero 5 qui itructuram huius organ! per to- tarn fe erit, nequc vos certe, Viri Clarisfimi! pos* tulabicis nos cam apercae rei diutius inmorari. tarn animalium feriem perfecutiis est , fedem auditus tarn late extenfam esfe probavit , quam late per la- byrinthi interiora difFufus estnervusactisticns. Anat % (Usqt'ifitiones dc audit u et olfactu. p.6i. Ticini 1785?, folio. CAPUT T E R.T IU M. D E ORGANI AUDITUS IN HO MINE FABRICA ET FUNCTION E. A ures homini, ut omnibus aliis, hisce orga* nis praedicis animalibus, duae in utroque Jatere cranii collocatae fnnt, et pardm osfi cemporis, partim eius pecrofae parti adhaerent. Quum utriusque lateris auris <5um pari ex omni parce conveniat , unam tantura aurem defcribendam esfe cuique patec. Auris humana e mulcis mul- tipiicibusque conflat partibus; quarum nescio an fingularum ardficiofa fabrica t an omnium confpirans nexus maiorem admirationem merea- tur. In quaque aure adfunc auris externa^ meatus audit or ius , tympanum , tuba Eufta> clnana, labyrinthus , ec auris ner i vafaque. Hae quidem partes in eo fere ordine, quo ilias enumeravimus, defcribi folent. Sed liceat mini ab hacce confuetudine aberrare; non culpando quodam novicatis ftudio, fed gravisflmis causfis permoto. Quod enim locum de animalium organi audi- (US tus fabrica praemifimus, fecimus non unam ob causfam. Cuius rei etfi praecipua causfa fuit, IK inde de partium utilirate, et praefertim qui- dem de parre ad audiendum maxime necesfaria conftaret, non tamen unica ilia esc; fecimus enim ab alceraparte, uc fie quoque ordo nobis innotesceret , quem in variis auris partibus pro* creandis fecuca natura^esc; quem igitur quoque in defcribenda humana aure , ut maxime na^u- ralem, fequeremur. Mihi de hoc ordine cogi- tand brcvi tempore innocuit hie etiam, uci ubi- vis alias ab intirnis ad externas partes nauiram progredi. Liceac igitur mihi hunc ordinem na- tura duce fequi , ec a nervo auditorio expofitio- nem auris ordiru In fingulorum aucem indaga- tione primo loco de fabrica, dein de functioned cum toti huic capiti quaedam brevisfima con- feccaria addere nobis animus est, quibus eo- rum, quae disputaverimus, fumma continebitur* si. De feptimo nerv&rum pari> elusque origi- m, divifione et decurfu Septlmum mrvorum par a veteribus in duas par* (0 Vid, Ekmenta Phyfiologiae auct. A. v. Hal* ler, partes distinguebatur; in portionem molkm f. nervum acusticum, auditorium ec duratn f. facia- lem. Cum vero hi nervi origine, decurfu et in- dole discrepenc, cumque natura numquam eos commiscuerit CO, a rccencioribus feparantur, a quibus portlo mollh feptimum par ' 9 dura vero cctavum par vocacur. Nos igimr cum recenuo- ribus Tub nomine feptimi pan's ranrummodo earn partem volumus, N quam anciquiores', earn ob causfam quod nusquam medullarem nacuram de- ponat , mollem dixerunn. Oritur isre nervus ex Halleri, (/. /. T. IV. p. 225.), Soemmeringii (/. /. p. 223), Hempelii (/. /. p. 589), Hildebrand- tii (2^ aliorumque fententia in quarto Ence- pha- \ I cr. T. IV. p. 225 fqq. T. V. p. 238 fqq. S. Tb. S o in m e r i n g 's Him- nnd Nervenlehre , Franco f. 1791. p. 223 fqq. 243 fqq. 8. Grondbeginfdcn der Ontleedkunde tiaar het Hoogditttsch van H e m" pel door]. Vosmaer, Haarl. 1811. p. 589, 590 enz. 8. O) Vide Haller, h L T. IV- p. 225. Gall und Spurzhcim, Unterfuchungen iiber die Ana* tomie des Ncrvenfystems iiberhaupt , und des Geliir+ns insbefondcre , p. 201. 1809. 8. (2) F. Hildebrandt, Lchrbuch der Anatomic des Menfchcn 3^ Bd. (1803.) p, 166. S 1638. phali ventriculo, e ftriis muldplicibus medulla- ribus, in fubfhncia cinerea quafi pictis CO- Ra- (i) Strias istas ad ncrvum auditorium non abfolu- tc pcrtincre pcrhibet Prochaska (Soemme- ring. /. /. p. 223.) Da aber diefe Markfaden in Zahl und Riehtung fchr unbcjlandig find ; da zu- wcilcn cinige ^on diefe n Fa den gegen dan Corpus rcs- ti forme anfjlcigcn , andcrc flc/i bis in die Far or s bri'ic- kc begcben ; da man fie offers gar trichtfindct , fo hat man angej'angen zu bezwcifcln , ob fich diefe Mark- fddcn wir hitch bis in den Hbrncrven fortfetzen. P r o c h a s k a ttnd die L ruder W e n z c 1 haben fich formlich dagegcn erklarl. Dicfe letztcren itnd Herr Gal> -'habennoch fiber diefs bem cr kt , dafs diefe Strei- fen bey den Thieren durchgangig fehlen. Die Eri'ider W c n z e 1 habcn ztierst im Jahre 1791 em klcmes , graues\ erhabenes Leltchen bemerkt , welches quer fiber das Corpus rcstifonne MnUegt^ beftamlig den Grundlheil des Hornerven deckt , und ihn fo mit detn yicrten Ventrikel in Verbindung bringt. P r o c h a s- k a allcin hat cs bis jetzt dargeftetft. Es hat auch in den Thieren flalt , und Herr Gall, dcr daruber mit den II. II. W e n z c 1 dcr mlhmtiche Meinung 'ist , bemerkt noeh , dafs cs urn fo angcfehwollncr und r ist * ah' die Thiere ein fcharfercs Gehor und \:re Ohren habcn. Im Pfcrdc , im Hirfche und im Schdfe bildci, es cincn Knot en beynahe yon der Gros/'c des Tcstis" (Gall'. Spurzhcim, I.e. p. 202, 203;) Radices dextri nervi a radicibus finistri, hie tan- tummodo bifurcatione quadam distinguumur. Saepe in uno lacere alirer fefe exhibenc, aiker in alio; nonnumquani in uno alcerove lacerum ahius fitae funr; aliquando, cum fabfhmtia cine- rea folito colore caret, aegre distinguuntur , tea IK deesfe en'am videantur. Coeunt dein inpar- >vulum lig'imen, quod circa inedullam oblonga* tarn convolvitur, ec novis fibrillis augetur; pe- tit hocce pontem Varolii, et ab eo pleras- que fibras accipit; uti privus neurilemate Tbo obductus nervus do cerebro exit , proprioque fulco durum nervum includit, cum quo filaraen- tis cellulofis laxe cohaeret (vide Soemmerin- gii, Icones Or gam auditus , T. Ill, fig xin. rr. Franc, ad Moen, 1806. fol.). Totum par fep- timum postea oblique amrorfum et extrorfum decnrric, et in me at urn auditorium inter num transit, quem percurric; cum ad eins fundum pervenit, nervus facialis ab eo recedit et in aquaeductum F a 1 1 o p p i i penetrat. Nervus audiuorius per organon auditus fefe distribuit in duos praecipuos ramos, qui iam in origine quo- dammodo distingui porerant; anterior concham petit, posterior vestibulum ec ductus femicircu- lares. Ulrcrius hancce discributionem poscea Indagabimus. Initio huius quaedara de nervo faciali dixi- r.ius , ( 28 ) nuis, qui uti postea patebic auri . externae ncrvos praeber. IVJonuimus quoque, nacu- ram numquam nervum facialem ec auditorium commiscere; et revera nervum facialem nullo minucisfimo etiarn nervofo ramusculo cum nervo acuscico iungi nos docuere Summering (i), He r hoi d 2) aliique. Bis tamen talem ana. llomolin fefe obfcrvasfe asferuk K 6 1 1 n e r (3). Huius anaflomofeos ope iuxta dentes ec osfe facet , osla iugalia caet. fonum quodammodo pj (ipagari putat idem K 6 1 1 n e r, Experinunta hanc HI rem indiruic, quorum unum liceat me- morare: ,. Ich biles die Backen auf, und druck- te elnc fehr flark jlhlagende Uhr darauf, hielt die Qbren zu und horte nichts. Ick verftarkte den Elndruck dadurch dafs ich die Uhr auf ver* fchiedene jehr elastifche Korper legte und horta nichts , wenn ich die Uhr auf die Mine des auf* geblafenen Backen brachte; horte aber etwas yom Schlagen der Uhr fo bald ich fie gegen dlz osfa malae , odcr osfa Zygomatica hln brachte" (/. 1. p. ill.). Swan quoque (4^ in ho- mi- \ (1) Him- und Ncrvenlehre , p. 228. (2) In Archly fur die Phyfio logic von D. J. Chr. Reil, 3 ter Bd. 2 Heft. 8. '(3) Rail's Archiv* ^ er Bd. p. 107. (4) J. Swan, Lemerkiingen fiber einigc^ mh der mine in fundo meatus auditorii interni nervum faciaJcm et auditorium inter adesfe ftatuic ana- ftdmofin; feque vidisfe affirmat eandem iri ove quoque. Quid hac de re ftacuendum fit equi- dem diiudicare non valeo. Sed hoc mihi certe pro ista anaftomofi nullo rnodo militare videtur , quod fonum alio modo quam per meatum audi- torium externum fentire posfimus. Nam ad ex- perimemum fupra memoratum explicandum ner- vorum anaftomofeos opus esfe mihi non vide* tur Certum enim est fonum ope corporum fo- lidorum transferri. Sic quoque hie osfium fa- cialium ope duci potest fonus, et commode ita rem explicare valemus. Multa, qnae Zooto- . mia nos docet, quaeque partim l a actulimus hanc fencentiam magis etiam confirmant. Con- .. ferantur v. c. quae de piscium aure, audituque disputavimus. Sir. Phyfiologie u. Pathologic des Gchorsin Eezlchutigjlchen- dc Punkte; Mcd. chir. Transact. Vol. IX. p. 422. in M e c k c 1's -'Archly fur die Phyfiol. V. Bd. ztes Heft. 1819. Sic etiam horologii manubrio dentibus prelicnfo obtiratis auribus fonum horologii percipimus. Vide Mar h err Praelectiones , III. p. 264. 1772. 8 Q . Quisque cxperimento inftituto illud obfervare ipfe po- tcrit. Rcmotis vero dentibus etiamfi horologium ore continebatur nullum fonum percepi. Dcntium igitur ope transfcriur fonus, C 3* ) II. tie Labyrintho m^'genere; me non de eius humore five aquula Cotunnii. Intimam parrem orgr.ni auditus communS vo- cabulo dicunt labyrinthum, quod, uc HalJe- rus monet, ame declaratam anatomen innume- rabiles ea in fede canales veteres pofuerinc (i). In,abfconditis osfis petrofis recesfibus later, ec in tres panes vestibulum nempe, canales jemi* circulares ec concham five cochleam dividuur. Vidimus I p . Capite in Cancro ec Sepia adesfe in organo audicus, praeter alias partes quasdum accesforias, facculum incus humore aquofo re- plecum, nervumque audicorium in ea aqua fefe distribuencem. Analogon igitur huius facculi, illius pose nervum auditorium maxime esfen- tialis organi audicus parcis , apud hominem la* , byrinthus dicicur. Adesc fcilicec in aure huma. na labyrinthus mcmbranofus , osfea ubivis ita circumclufus fubflancia, uc diu an exiscerec du- / bicarinc anatomici. Saepe coniiderarunc eum , uc (i) Elem. PhvftoL V. p. 228. Labyrinthus in genere in mammalibus proporrionc habita ad 'Cranium minor est quam in avibus. Cuvier, Lee. cFAnat. , II. p. 468. ut periofteum internum osfium , quibtis conti netur; et quando repercus esc ficcacus ec i^ fi- Jamenta concraccus, fuf) nomine Zonarum ncr- vofarum canalium fernicircularium , feptique inembranofi vestibuli defcribi folebat (i). Scar pa hanc partem decexic; ille aucem ec Comparecci prirni fuerunc qui earn melius, quam ancea faccum erat, defcripfere. EC re vera, fi in individuis iunioribus earn indagamus, earn ab analogo fuo in piscibus baud discrepare videmus; eamque partem esfencialem labyrinchi conilituere, ec osfa cantummodo adesfe, uc earn ceganc, docemur. In foetu humano os pecro- fum porofum esc, ec incimi osiis ftraci, quod immediate labyrintho adiacec, osfificatio primum incipic. Tune labyrinthus osfeus ab osfe pe- trofo facile feparari pocesc; dum postea eius masfa cum osfis petrofi masfa firmicer coalescic. Quam quidem ob caufam in pueris labyrinthus facilius indagari potesc, ec ab anacomicis vuJgo etiam indagatur (2). Haec 1 i) Vide Scarpac, Anat. disqulf. in praefa- tione ; nee non C u v i e r 3 Lecons cPAnat. Comp. II. p. 472. 473. (2) Hildebrandt's Lehrb. de Anat. III. p. 1 55 (S 1615. ct Ann. f). Conf. So m me ring, in Explicat. Icomim T. III. p. 14. Haec qtiidem de labyrintho in genere. Ante, quam ad ulceriorem huius partis indaginem transeamus, de Aquula Cocunnii quae- dam monenda funt (i). Labyrinthus fcilicec praeter pulpam medulla- rem nervi acustici , cuius per eum distributio- nem et decurfum infra expoficuri fumus, aquam limpidisfimam continec, quae ab invenrore Co- tunnio nomen traxic. Replet ilia aqua totum labyrinth urn : Concham, canales femicirculares ^ vestibitlum. Ilicce humor verofimilicer e ra- musculis exhalancibus arteriarum in labyrintho obviarum evaporatur, ec denuo a vafis Jympha- ticis reforbentibus abforbetur. In praecedenci feculo duo vafa referenda memorabilia detecta funt, in propriis osfis petrofi canalibus circum- clu- (i) Ibid. p. 163. S 1633 1 ^35' Blumenbach, Inft. Phyj. p. 201. 251. necnon Hildebrandt's Lehrbuch ckr Phyflologic, p. 255. 428. Erlangen 1809. 8. (Ed. 4 la ). Citantur ibi Domic. Cotun- l\\\^dc aquaecluclibiis auris humanae internae Neap. 1761. 8. nti et Meckel, de labyrinth* auris con~ tentis. Conf. J. F. Blumcnbach's- Ge, chichi e und Befchreibiwg der Knochcn des menschlichen Kor- pcrs 9 \\ 162. 163. Gottingen , 1807. 8. Quod ad aquaeductus f. diverticula attinet in omnibus mam- malibus reperiuntur , ampiisfimaque iu Dclphino ad- funt. Cuvicr, Lcf. II. p. 477, . C '33 ) clufa: aquaeductus fcilicet Cotunnii, f. di- venicula M e c k e 1 i i. Harum canalium alcera (aquaeductus vestibu* //) e vestibulo oricur , Tub coiniDuni fuperioris ec posterioris ductus femicircularis ostio, ex- trorfum et posteriora verfus decurric; tune defcendit, oscio largiori facto, ec in facie posa- ca osGs pecroO rimd cerminatur; altera (aquae- ductus coctileaey e concha provenic, prope fe- nestram rotundam, fenfimque amplior facca in inferior! osfis pecrofi fuperficie criangulari aper- tura terminatur. Praecer fituni raoaence Soem- me ring io CO forma fua conoidea criangu- lari ab Aquaeductu vestibuli planiori disci n- guitur. Haec vafa reducentia in venas durae macris cransire videntur (aj. Qnod ("i) Icones org. aud. in explications Tabulae ffliae. p. '17. Vide Fig.' V. r. (2) Hildebrandt, dnatom.lU. p. 164. Me c- kel mercurium e diverdculo cochleae in bulbmn venae iugularis immiiit etc. Quod ad bumoris Co- t LI n n i i indolem attinet , haec tantum reperio apu i Hild ebrandtium (in opere cit.-l. 1. p. 103.) ,,, Hr. Prof. Me c kel bemer'kte an dtcfa Fcuc,'^'^ keit , bei tiner Ziege , dafs Fitriolfdure fie em wen!g yerdicktCi und fie^eifs far fond , ihr die F) < while >* tigbeit fonrJ:**?' fie Idbyr. aur. -Coxtttft.'$ 10. C C 34 ) Quod autem ad ufum aquae Cotunnii at- tinec , ilia fecundum H i I d e b r a n d t i u m alios- queeo infervit,ut foni actionem per totura laby- rinthum conduceret , eumque pro magna nervi acustici fenfilitate iusto modo mitigarec (O. Alter vero ufus ille mihi videtur, quem Hem* p e 1 i u s affert , nempe ut materiel nervofae mol- ]i ea humiditas concederetur, qua ad fonum percipiendum apta fie (a^. S HI. De labyrinth* partibus: cochlea 9 canali~ bus femicirculartbits ac vestibulo. Labyrinthus membranofus, ut diximutf, cir* cumclufus est osfea quafi rheca. Cordcem hu- Jus receptaculi osfei ubique aeque crasfum esfe Soemmeringius monet. (/. /. p. 20). Vestibulum mediam labyrinth! fedem tenet. Rotundula est cavea, cui ad parcem anteriorem et interiorem cochlea, ad posteriorem et exce- riorern ductus femicirculares adiacent. In eo in- (1) Hildeb. PhyfioL L I (2) Hem pel's Grondbeginfehn ^ p. 257. Hi aquae ductus reperiuntur in mammalibus omnibus. Cuv. /. /. p. 477. C 35 ) inveniunrur recesfus duo ; aker hemisphacricus dicttis , qui inferior; alter hemicllipticus , qui fuperior. Eos recesfus lineae eminences osfeae dirimuur* quarum praecipua pyramidi fimilis in- ter ucrumque recesfuna fita, eminentia pyrami* dalis audit. Hosce recesfus, has foveas occu- pant duo facculi parvi, membranofi. Vocancur facculi yestibuli Scarpae (Scarpae, Anat. disqulf. dt auditu Sect. II. cap. 2. 10. 6). Horum alter hemisphaericum recesfum irnplet; rotundus vocatur; hemiellipticum aker, oblon* gus dictus, f. alvtus communls ductuum femi- circularium (vide fupra C. I. p. 9.) XO Cum hocce alveo membranofi tubuli ductuura femi- circularium communicant. Uterque facculus aqua C o t u n n i i replecus est. ( Vide S o e m m e ring, looms Tab. III. fig- xr. f. facculus ro- Hindus; \\oblongusy hie utriculus communls dic^ tus). In vestibule* praeter psrva admodura fora- minula, per quae nervi intrant, atque aquac- ductus vestibuli apercurara , Tepcem foramina ma- iora inveniunmr: Fenestra ovalls in eius latere exteriori, ia pariete inter vestibulum ec cavum Tympani, cu- (i) Annotetis communem ilium alveum pavtcin esfentialem vestibuli membranofi esfe, Adest in Fiscibus 9 uti /. /. videre est. C a C 3* ) cuius igitur ope cum isco cavo vcsdbnlum com- municat. Eius ulcericr^ri indaginem cum ad cavum Tympani pervensrimus, e::hibebimus. Apertura, qua hiat fcala vestibuli conchae, fub fenestra ovali. Quinque demque ostia, quibus fefe aperiunt duccus femicli'culares. De his aucem osciispos- tea (i> In cetaceis vesdbulum valoe exiguum; in avibus contra in genere ainplum fads reperi- tur (2). Alterara Jabyrmthi par tern con":: v mt 'ductus f. canaks femiclrculares* Pons vestibulum , fed magis fu^na-a ec exfterigra verfus reperiumur. Singcli canaJes csfei ali r ;s duccus continent,, quos S c a r p a . p . ' i '^or tubu- los femicirculares raeinbranzceus ] -it; quique labyriathi membr) 1 pari.T- conllituunt. (Vi- de haiu.s Capids 23* Eodsm redic, ucram ab hisce incipiaicas , an ab osfeis eorun\ thecis. Quod (1) In vestibule defcribendo ufi fumus Halleri Elemcntis (V. p. 228, 229). Hildebrandtii de Anatomia libro (III. p. 154, 155). Hemp cin- que lib. citato (p. 254, ^55)- (2) Blumenb. Qefchichte u. Bcfchr. der Kno- chen (f. 15^. b.)- C 37 ) Quod cum fta fit a folicavia discedereliolumus ; erab osfeis inltiinn fumerrms. In Embryone et neonato osfea liorum ductu* lira fubftantia fefoncra esc :*b o*fe petrofo ; in adulto cum eo cohaeret, nsxuque infeparabili coniuogitur; nee tune, nifi arce adhibita, eos tubulos rcsclwere va'emus i). OmnibUvS, tres -nt, commune esc, flexu fuo pauhmi ulrra fern icircul urn abfolvere* Omnibus eciam, uc-aic Hallerus, osdol^ habere in vesdbulo, eaqufe plsraq:s lariora- ali quantum quam esc medius quisque canalis; cae terum partis cliipdca, pardn; rocunda, u: ipfi* us canalis Tectio partim ellspHs esc, et parcira circular" ( 2). Haec quidcm de illis canalibiis in genere. Nomina finguiis impofiia varia. V al fa 1 v a fectm* da in (1) Vide opus ditisfimum : A fystem of Anatomy from M o n r o , W i n s 1 o w , I ri n e s. Edinburg 1784. Vol. II. 161. 8. //; Children the fubftance of the fe Canals is compact ^ while-thai wch fur rounds than is fpongy. Hence they may be eafily feparated from the rest of the parts petrofa. etc." Vide etiam Haller, /. /. p. 230. Coiif. Hildebrandr, Anat; III. p.. 156. (2) L. L p. 230, ^31. Conf. HiJdebr. /. / ( 33 ) dum menftiras eos in maximum , medium et ?;;/. til mum discinxic Ci^. Sic etiam Soemme- r i ngi us in maiorem, minorcm, minimum. A firu discn'men pecicre Hall ems, (/. /.) W i 1 d b e r g i u s (2), Hildebrandcius, H e m p e 1 i u s , alii (/. / c. c.)> Haec qu : cK m de istis denominationibus fatis funco. Rcrum cnim adhuc pertracrandarum copia nos vcrac, quo minus in istis minutiis bonas horas confu- nmnius. i. Canalis fuperlor fmul anterior est, mag- nirudine medius; crura eius perpendiculariierpo- fica funt, unde et verticals d'cirur Curvatura verfus posteriora confpicitur. Ostia duo ha* ber, alrerum commune, privum alcerum. Hoc exterioris cruris esr ; ellipncum , amplum. Commune vero intcrius , circulare. Crus enim posterius tubuli cum crure fuperiori canaiis pos- dci maioris inunum tylindricum fere ec commu- ne m canalem confluic; cuius itaqus ostium (I- mul (1) 9 , Ad laborlofas , ut ait H a 1 1 c r u s , et omni laude dignisfimas meiifuras," p. 231. Ccmf. eius Ann. b. (2) Verfuch ciner anatomise h- phyfiologisch- pa* thdkgifchen Abhandluvg ubcr die Gehorwcrkzeuge fes Mcnfchm von C. F. L. Wildberg, p. 101. 1795- 3. ( 39 ) mul est canalis anterioris posterior et anterior posterioris aperrura. Canalis posterior (f. inferior) maior quoque dicimr, quamvis, monence Winsl o vv io prio- ri aliquando non maior, imo aliquando ctiam minor fit (i). Ad angulum cum priori pens rectum pofimrn est , ita ut alcerum crus anterius ilmul fit fuperius,, alterum postering flrnul infe- rius. Curvatura posteriora verfus obfervatur. Duo ostia habet, anterius, cum canali anterior! commune, rotundum; posterius proprium, el- lipticum maiorisque amplitudinis. Duo hi ca nales, fuperior et posterior , canales femicircula- res perpendiculares vocantur. 3. Canalis externus, quern posteriorem exter num vocat Wi 1 d b e r g (2) , minimus esc. Cruris anterioris ostium amplius et ovale, pos terioris rotundum, anguscius. Ambo isra ostia quibus in vestibulo hiat, propria illi funt. To- tus canalis humiliori loco pofitus est qiicm an- terior, partim autem .posterior akiori , partim inferiori loco, quam ille , poOcus confpicitur. Ab exteriori introrfum tendit, horizontaJicer fe- re: quamobrem quoque horizontal audit Cs) Stm- (1) Ex dtatione H a 11 e r i , /. /.p. 232. (2) Verfuch u,. /. w. p. 103. (3) Hi canales delineati funt in Albini Acade- mi- C 40 5 Semper una alterave horum canalium extre* micas, qua tcrminatur, quafi inflsta esc, ac al* reru arnplior ; isram parrera ampliorcm Scar- pa Sinum elllptlcum dixfr. Sic pars excrema t'xrericr amplior esc porte interior! in luroque c-iiLui perpendiculari. In horizontal! vcro ex tremiras inferior cruris poscerioris crasfior esc i'uperiori (i). Interna canaliam fuperficies pe- riosteo tegitur, cum vestibuli perio^tdo cohae- rrnce. Quod ad tubulos femicir cut ares membra- r^f f &fl 9 ih veryttft aber nur auf eine Stelle des A r i- i'totcles, dc historia animalium Lib. I. Cap. XI, wo es heifst: at pars interior (aims) forma anfractui cochleae fmiilis." C 43 ) pula. Traque in concha praeter fcalas , de qut~ bus mox , duae disringuendae funt cavitates, modioli (ci licet QI fey phi. Caeccrum concha, fimili modo ac limacum cochlea, e canali osfeo circum modiolum et fcyphum fpjrae in modum voluto conftat. Gyri adfunt duo et femigyrus unicus. Concham ve- ro non tubi fpiralis legicime inrorci more fupe- riora verfus decrescere; fed propria quadam gau- dere forma turn monet S o c m m er i n i u s, cum eriam ex icone ab eo exhibita luculentisfime pa tet. (V. eius T. III. fig. V i, a, 3; Ex- plicat: Iconum p. 17.) Gyrus quippe al- ter conrraccus quafi est atque depresfus; terti- us f, femigyrus contra veluti inflattis et dimo- tus. In aure Jareris dextri gyri dextrorfura vol- vuntur, uti in concharum plerisque fpetiebus obcinet; in finistri vero lateris organo ex fym- metria concha, uti murex contrarius aliaeque tesraceornm fpecies , anfractibus contr arils f. finistris fefe exhibet (i). Canalis ille osfeus lamina quadam concorta, fpirali in duo cava dividitur. Duae illae fialae (ica vocantur) pri* us circum modiolum , turn circum fcyphum ver* tun- (i) ,3 From this defcriptton it is cafy to know to what car any cochlea belong , 'when we fee it prepa- red" d fystem of Anatomy > Vol. II. p. i6a.. C 44 ) -tunmr, in cuius interior! parte ebeunt, et invi- .cem communicant. Alcera fcala fub lamina fpirali fita foramine rotundo in cavo tympani hiat; quam ob rem :fcala tympani audir. Alrera minus ampla fuper Jaminam pofita in vestibulo fefe aperit, et fcala ycstibuli dicitur, Lamina fplralis ipfa eodem loco ubi utraque fcala incipic, et eodem modo circum modiolum fcyphumqne volvitur; apud quem hamulo ter- niiDatur. Eius rnargo hoc loco liber est, quo iit, ut iitri.usque fcalae fit communio , fie un e figura X III Tab. I Vae S o e n m e r i n g i i patet. Inicio largior fenfim fenfimque aagusratur. Cae- . cerum , ut S o e m rn e r i n g i u s ait . lamina fpira- Jis , recte notante C o m p a r e 1 1 i r e qtiatuor quafi ilriis f.^onis confiatur i Zona osfea (verfusmo- diolum fita) ; 2* Zona alba flexili, quail cori- acea pellucida ; 3 Zona veficulari ; 4 Zonaraem- [branacea, quae (quod et in fig. XI Tab. III. ( quodam ; modo obviun? est) crasfiuscula in apice definit,", (Iconum explicacjo. p. 20.) Limbus Ja- minae fpiralis in periosteum conchse abit. De aqijaeductu cochkae iam diximus 2. p. 33. $ IV. C 45 ) $. IV De neniS) vafisque lalyrinthwn per* reptantibus. Labyrimhi partibus defcriptis, nervi auditorii, quern in duos abire praecipuos ramos alcerum cochkam, alrerum vestibulum ditctusque fsmicin culares petemem, Jam fupra monuimus (V. hu* ius Capitis I.) ulceriorem per labyriachura dis- tributionem pcrfcrucari detemus. De meatu auditorio interuo in antecesfum non- nulla moncnda func. In posteriori os(is petroU fuperficie fitum est foramen profundum, quod' magis minusve oblique extrorfurn tendic, la fundo huiiis c?.nalis cres parvae fosfae confpiciun- tur; alcera inferior eademque anterior cochleae appofita est, et fosfa cochleae audit: inferior quoque altera est fed fimul posterior, quae ves- tibulo adiacet, vestibidique fosfa dicitur ; 'utra- que foraminulis inftructa est. Tercia, fupra du^. as priores fitauno tantum foramine hiat , etada- quaedtictum F a 1 1 o p p i i 'ducit , - quo diximus nervum facialetti contineri. (p. 27}. Dura ma- ter totura tneacum investit. Hunc vero canalem nervus facialis et acusticus intrant (ibid.) quo- rum ille a labyrimho recedit, et Falloppii canalanintrat^ hie vero duas inferiores fosfasin* greditur. < 46 ) Alter anterior ille et maior huius nervi ramus in fosfea cochleae fitus est, ac mrvus cochleae di- cirur. Haecce fosfa tractum fpiralem habec , in modiolum abeuncem. In hocce traccu nervus placido , ut Soemmeringius ait, vercice tor- qnetur. Modioli tubulum cemralem (V. fupra p. 42;intrat, et fpirae in modum eum percurrit. JMulta eius filarnenta modioli foramina penetranc , et fie in lamina fpirali a centre ad peripheriam In fascicules et fila tenuiora, retis ad inftar, dis tribuuntur. Quae fila eo teneriora funt, etbre* viora, quo propiora apici laminae fpiralis adia- cent (i). In hoc decurfu nervus fenfim fen- fimque diminuitur; et fie filamento ad finem la- minae fpiralis in infundibulo terminacur (a> Al- (1) Ut nervi hi oculis fubiiciantur nihil opus t> est , quam ut eos , post praeviam conchae praepa. 35 rationem et apertionem , acido falls communis di- 55 lutiori committas ; quo terrestres osfis teneri par- 55 tes folventur , nervus autem integer albedine fua 55 flavescente et opaca natura fatis a laminae fpiralis j, fubftantia caeruleo flava , femipellucida et in carti- 5, laginem converfa discernetur." Soemmerin- gius in explicatione Iconum p. 20. (2) De his nervis vide Hemp el L. 1. p. 258.260 Hildebrandt L. 1. p. 167 1640. Nervus coch- leae depictus est apudSoemm. T. III. Fis. IX*; Fig. XIII*. C 47 ) Alter ramus posterior est, auditquc nervus vcstibuli (Soemm. T. ;ill. Fig. IX . 0, y. Fig. X*I #. />. ;.) Distribuit fefe in tres furcu- Jos, qui per tria foramina fosfae vestibnli pene- tranc. Surculus malor (*) ad vefkulas ellipticas carrlis femicircularis minoris f. fuperloris ac ho rlzomalh f. minimi pcrrinet, nee non ad fac- culum oblongum vestibuli filnnenta dimitdt. Surculus medius (/3) in facculum rotundum fefe distribuit ; ramus denique minor (V) ad veficu- Jam ellipticam canalis femicircularis maioris fi fosteriores tendit. Secundum S c a r p a m nervi in ipfos tubulos non penetranc, fed in vestibulo et veficulis terminantur (r.) Distributio nervorum furculi maioris per utricuJum communem f. fac- culum oblongum palmaeformfs est. Nervi per tu> buii maximi veficularn, docente Soemmerin- gio, radiata est distribucio; per veficularn uibuli minoris nervi expanfio raaculam albam refert; durn in minimi denique veficula lunulae dimidi- atae ad indar quodam modo distribuatur ("2). Quod ad vafa Jabyrinthi attinet, incognita liac in re adhnc rnulta fnnt, praecipue quod venas actinet. Truncus princeps arteriofus vo- (1) Disquls. Anat. p. 54. (2) Soemmer., L. 1. p. 21 C 48 ) cacur arteria audltus interna^ orcum crahens e lafilari. Cum nervo facial! et acustico meatura auditorium incrat, et cum nervo acustico per labyrinthum fefe distribuk. Quatuordecim ra- mis in concham^ duobus in vestibulum fe cdn* fert. Quatuordccim illi rami cum furculis fu- is radiatim , (non , ut D u ve r n e y icone expri. mic , fpirarum in modum), a media concha peripheriam verfus tam in lamina fpirali quam pe^riosteo conchae disfipantur. Arteria cana- lis femicircularis maioris, nt et minoris cum ramis fuis principalibus directionem canali- ? , um fequuntur.'* (i> Vena auditoria internet fanguinem e labyrin* tho reducic. An praeter diyerticula^ (^de qui- bus p. 32,, 33 lam diximus)quoque adfint vafa 9 proprie fie dicta, lymphatica adhuc incertum esfe videtur (a\ S- v. (1) Idem ib. p. 28. (2) Hallerus hac de re dixit. 59 Vafa lympha- 5 5 tica non video, etftnovi, tamquamvere confpec. ta defcribi." El. Phyf. V. p. 248. Invaforum labyrinth! defcriptione breviorfui cum mihi accurata corum cognitio ad illuftrandam labyrinthi functionem parum lucis fpargere videretur. Qui autem plura cupiteumad Halle rum (L. 1. p. 244 etfqq.), Hi 1 debrandtium (L. 1. p. 169) et praeprimis ad Wildbergium (L. 1. p. 124 129) ablegare liceat. \ ( 4P > S v. De functions labyrinthi^ in cuius partibus audit us immediate peragi demonftratur. Non mnltis opus erit, ut demonftremus uni* ven'um labyrimhum immediate) nexu ad audicuin jpfum peninere. Adcsc nempe fchema , uc ita dicam, lahyrinchi in animalibus antequam all- quid de reliquis auris panibus obfervare vale* inus. Senfim fenfimque aliae accedunc usque dum in Crocodilo tandem addacur auris excernaa vesdgium , dein in Mammalibus, in homine ma- gis elaboratum. in posterum videbimus ec ube* rius demonllrare conabimur nullam reliquarum auris pardum ad auditum ita necesfariam esfcj ut , ea ablata 4 , acdiendi faculcas fimul deleatur. Labyrintho autem non rice evoluto furdicas nas- citur. Probam hoc obfervaciones anatomico- pathologicae. M u n di n i v. c. talem labyrin- thum clefcripfit in puero , octo annos nato. Au* ris excerna normalis erar. Aquaeduccus vesti- buli tubum referebat, cuius amplitude erat fep- tem linearum , quique osdo una linea amplo in vestibulo hiabat. Lamina osfea, quae hie fqua- mae ad inftar vesdbulum obducere folct, deerat; cuius in loco confpiciebai-ur facculus qtridani a dura matre onus, Vestibuluoj ipfum maius erat D quam C 5 ) quam vulgo esfe folet. Cochlea umim tantum gyrum cum femigyro habebac, et ampla cavi- tate terminabatur ; lamina fpiralis paullulurn ul- tra porrigebatur; etc. Erac aucem ille puer furdus mutusque(i). In fecunda huius fcripciunculae parte demon- flrare conaci fumus fcdem auditus cam Jace ex- tenfam esfe, uc fummus Scar pa ait, quam la?, te per labyrinchi inceriora diffufus esc nervus acusticus. Quo modo aucem ad labyrinchum fo* nus cransfenuur, poscea indagabimus. Cum au- tem in labyrinthum pervenic, aquam Cocunnii totum hocce cavum replencem , osciilacorio tre* more afficic , et mediance hacce aqua , ipfos fe* tit nervos acusricos. Aquam in genere apcam esfe ad fonum transmiccendum , non esc quod moneam ; hac de re Phyfici mulca experiments inflituere (2^. Cum igitur certum esfe videatur audiendi fa- cultacem in coco labyrinrho dominari, fecunda loco pauca quaedam de fingularurn eius pai'cium functionibus monenda erunc ; nee non de maiori mi- ^i) Handbifch der pathologifchen Anatomic von J. F. Meckel, Leipzig 1812. Ifterfiand f. 404. 8. T2) Vid. e. g. tantummodo ea, quae attulit Mar- fa err, in Praelectionum T. III. p. 264 fqq. amnorive earum ad audiendum utilities as nccss- fitare. -.: Vidimus in R hums commentenonis Capite -prlmum fchcma vesciruli to.lusque organi tu< lacculum esfe, cum alveo commuai ticrum animnJium coniparandum. In piscibup dein 'am additi erant cadales ftmicirculartfs, cjui in animalibus perfeccioribus, magis m-gisque comph'carl et variis racionibtis miuac^ aU'3 ius 'pfr ficina, Temper tamen obferyanctir. NQH rem^r^ hmc concludimus vesdbulum , ec canales femi- circu lares partes esfe organi audicus maxime es fennales et ad auJiendum necesfadas. Cochlea vero non ira necesfaria videmr, line qua fci- licec audiunc fepfae, cancri, pjsces, amphib'a. lis organis accenfenda esc, quae non ad au- djenJum Oniplieirer, led ad exqiii/jtiits auJien* . So- Soemm. T. I. fig. IX. e. etc. T. TI. fig. XX. D. In meinbrana tympani fecundura eel. Home quoque fibrae musculares adesfent: in Elcphante rnaxime coijfpicuae , et a peripheria radiatim ad api* cem manubrii mallei tendentes ac convergentes. Vid. Vorkfungcn iibcr vergL Anatomic von G. Cuvier', ueberfetz u. mit Anmerkutigcn u. Zujatzen ver~ mehrt von J. F. Meckel, U-cr Th. p. 68 1 , 6S^ 1809. 8. (1) Hac de re fufe egit Halierus, /. /. p. 202205. Via. etiam Wildberg, /. /. p. 5*- qui quoque tale foramen delineari curavit T. III. fig, 8. Confcratur etiam Marherr, /. /. p. 289. (2) L. 1. p. 281. Crediderunt nonuulli antiquio- res aliquid obfcuri audirus in hac membrana exerceri ; quos optime refutavit Marherr (/. /. p. 290). Verum auditus organon profundins latet. In mem- brana tympani aeqne parum auditus etiafu obfcuri , ie- Soni in nieatn auditorio collecci membranae in* trorfum convexae imp^ngunt: ec huius membra* nae ope ad interiora traiismhcuntur. Corneam in oculo cum membrana tympani auris quodammo* do comparare licet, ilia luminis, haec foni ra- dios cransmictit. IVlembrana tympani ea tameii Utilitare non esfe videcur, ut, ea deletaaudiendi faculcas perirec. Voigcelus (i) monuic ades- fe exempla hotninum , qui , deftructa hacce mem- brana, audiendi facu]tatem non amiferant; non nulli ran cum gravius audiebant. Recce M o r- gagni fcripiic, membranam tympani non qui- fle*n ad audiendum fumme necesfjjriam esfe. fed necesfariam tamen , uc parres pone illam pofitas tueretur; ilia fcilicec deftructd, audicus tarn diu fuperesfe posfet , donee iJJae parces tandem eti- am deletae esfenc. WilJifii cam's hoc probare potest. Wil- Ilfius enim cani fuo utriusque auris memhra- nam pcrforavit; quo facto animal per tres adhuc roenfes auditum exercuit. R i o 1 a n u s denique jfurdum perforara membrani ec osficuiis de- flructis audicum recuperasfe fcripfic. Ex inftitu- to fedes est 9 quam parum in cornea vel lente crystal- lina fedes est vifus." (i) Handb. dcr Pathologifchen Anatom. 2 ter Band* p. 39- fqq. to ab A u t e n r i e t h i o in felem experiment to (j^ adpmnt, a deleta, aure externa ruaius etiam derrimentum cepisfe huius ani uajis audi- turn, quam a perforatione membranae tympanf* In unius aurem lateris aure hanc perforaverac; in altero larere aurcrn externam abfciderar. Acu- tior vero erat audiendi faculcas in illius Jateris aure, quam felis ut fonum perciperet verfus corpora fonora admovere fern per folebat. Tendi et relnxari hanc membranam a muscu- lis rpox defcribendis in quocumque functionis momento credibile est. An vero volunraris im perio hi musculi pareanc vix adfirmaverim. De tenfione ita videtur. Hallerus enim recce: Credos," inquic, ecfi cerrus noil fis credas tamen accurvitius te audire quando accuratius audire vis. Ita certe mihi experi* 9 ) enti videtur. Ad tonos ergo valde debiles ,, probabile fuerit tendi membranam, laxari posfe vix probabile fie. Ecfi enim quam 5> maxime velis non poteris acuriorem iflrido- ris vim aluer quam obcuratis auribus frange- t? re". Si mihi liceat, quid hac de re fentiam, ex* (1) Reil's Archiv^ 9 ter Band. p. 328. (2) Haller. /. /. p. 284. Conf. Sprengel, /. c. p. 426. Harmonice tendi hanc membranam Boerhaavius voluit atque animalia et certe homir nem efxponerc* accuratiorem tonorum debilium per* ceptionem non auri, fed memi, nosrraeque vo- Juntari tribueretti, 5 , Nos enim," nri praeHare Cicero *it(Ttuc.Quaeft. L. I C. XX, ; Nos ,> enim ne nunc quidem oculis ctrnimus ea, t , quae vidcmus: neque enim esc ullus fenfus in corpore, fed uc non folum phyfici docenc, verura etiara medici , qui ista aperca ec pace- facta viderunt, viae quafi quaedam funt-ad 5, oculos, adaures, ad nares a fede animi per- nem tune eo eius membranae officio uti, quando mens primum a confufo aliqup ftrepitu excitata , curioficate mota ie recolligit , eutnque ftrepitum vult quam dis- tinctisfime percipere. Vid. Haller, ib. p. 282. Membrana tympani cum forma ovali praedita est magis apta videtur ad fonos acutos percipiendos ; quod confirmat nubes experimentorum a Kern^ero in varias canum fpecies , in feles et alia animaliu carni* vora, quibus omnibus talis isfius membranae forma est, inftitutorum. Membrana tympani in mamma- libus herbivoris, tantum non omnibus, latior. (Reil's Archiv , 9 Band. f. 388 fqq.)- In hac etiam re homo inter herbivora et carnivore medium locum tenere videtur. Quo maior denique membrana tym- pani., eo maior facultas percipiendi fonos vel levisfi- inos. Talpa hanc membranam maiorem habet, vel faltem ita oblique poiitam ut maiorem obferat faper- . (Cuvier, Lepns T. II. p. 490). foratae ; itaqiie faepe aur cogitatiofoe , auc vl morbi impedici, apenis arque mce^ris e't ocu* Its er auribus, nee videmus nee audirous: us facile imelligi posfic anlmum ec videre et au-^ dire , non eas partes , quae quafi fenescrae IUIK animi, quibus tarnen [entire nihil queac mens nifi id agac ct adfic," Jca revera esfa ctii^ue paret. Uc ^ rera exemplo dechremus. Dum fcribb aliquid auc lego cogicatione impe- dims horologii fonurn non percipio, prope m menfae impofui. Nee camen propterea ad au* rem fonus non cransmictitur. Auris aeque bene eum accipic; fonique impresiia nihilo minus ad fenforium commune defertur. Sed raens aliud quid a^ens impresfioriera illam non percipere ya^ ier. Eodem modo maior dolor ininorera depri- mic^ acque, ut ica dicam, vincic. Adest tamen ec minor ille; liccc animus eum non percipiac. ' S viir: DC auditus osficulis eorumque musculis ac Uvamentis. In ca\ r o tympani quatuor vel tria osficuh re* eonduntur, minutisfimis reiiquorum co^poris osfium multo miiiora. Singularis forar.ae font, ica uc unum Malleus, aliud Jmus-* icrcium Sta- C 64 > Stapes a fimilitudine dicantur. Docenre Cu vie r i o, eorum numerus in rota mammal-urn. ferie non mutatur, Cico iam in foeru evolvan- tur atque osfescunc. In mbdo nato infance per- fecte iam: formata confpiciuntur. Mulkusnchvae formam referr, et membrarne tympani proxime adftat. Distinguunrnr in eo Ca put* Manubritim et duo procesfus mm-ores Ma- nubrium QSoemm. T. II. fig. in. c.> procesfus Csc, qui inter laminas membranae tympani hae- rec. Extremo fine mediae" huic membranae in- feritur ope flrictae admodum celae celluloifae. Teres est^ et verfus fuperiora crasfior fit, usque <5um tandem collo inferitur, cum quo angulum obtufum efficit. Collum (ibid. 5 d.j) breve est ec partem capite tenuiorem efficit: hoc enim eras- iius est, rotundum (i,b. e.}, et verfus interiors facie articuJari Jevitcr excifa praenitum, qua^ cartilagine obducta faciei articular! incudis adap- tatur (ibid. *). CoJIo adftant duo procesfus; alter > brevis dictus, obtufus , eo fere loco pofi- tus, ubi manubrium in collum transit (b.); al- ter longuSi qui quoque a Ra.vio nomen tenet, licet iam antea a nonnullis defcriptus , et a F o 1 i o praeprimis magis de industria dfpictus.fit (vid. Ha Her, /. /. p. 209}. Revera longtis est, et fimul tenuis. A colio recedens ad anterio* rem membranae tympani marginem tendit, ver- fus fus finem in fpatulae fpeciem faepe dilatatur, ec fulco proprio annuli adfigitur, Provecciori vero aerate cum amrulo illo concrescere folec. Quod ad huius procesfus directionem , racione habita ad manubrium, mihi videtur abucroqne, fiineodem piano (hi esfenc iJli procesfus, angulus fere rectns effici. Incus malleo brevior, fed fimul crasfior, quo ad formamcum dence molari a VeTalio non in* epte cornparaca esc. Sedec in pa^rce tympani fu- periore, exceriore, posceriore. IVlalleum cum ftapede iungic , ec in corpus duosque procesfus discinguicur. Corpus (Soemm. II. fig. IV. f) faciem arcicularem cartilagine obductam exhibec, quae faciei articulari mallei, quam mododefcrip- fimus, adaptacur (ib. *). A corpore verfus inferi* ora duo procesfus defcendum; quorum alter lreis esc, ec dicitur etiam cms breve f. posteri- tis (ib. g); crasfior esc, ec coni cruncati fpeci- em quodam modo prae fe fere ; ec in eadem fer- me linea ac procesfus mallei Jongus decurric, fed verfus posceriora, i. e. verfus cellulas pro- cesfus mammiliaris cendic. Alcer cenuior esc, ec in medium tympani cavum porrigicur. r?lrme paralelam ad manubrium direccionem fervat, ita uc inter utrumque chorda tympani decurrar. D\- citur crus anterius vel longum (ibid h.). Huic cruri in fine adhaerec parvum capiculum ad arci- E cu. C -66 ) ciiladonem incudis cum ftapede (ib. I.); Varia isci capitulo nomina data funt; qualia func: osfi- culum fubrotundum f. orbicular e\ leriticulus; os Sylvii. (i). Tertium denique bsficulum flapes dicicur, ob formae convenientiam (ftapes delineatus esc apud Soemm. IF. fig, V.), In eo distinguuntur bafts + crura diio, capitutuni. Bafis, (ib. f,) ovalis esc, tt fenestram ovalem (v. fuprap. 54) cegic Abeo duo (i) Nonnulli lianc particulam peculiarc os esfe af, ! firmarunt. Hallerus v. c. (T.V. p. 214.) Wild- b e r g u s (1. 1. p. 87) 9 alii. (S o e m m e r in g i u s in ex.' plic. Iconum p. 7.) , B 1 u m e n b a c h i u s (Gefchichte tind Befchreib. der Knochen des menschL Korpers. 1807. Svo. p. 156), Hempelius (L 1. p. 250), Hil* dcbrandtlus (Anat. III. p'. 147) earn fententiam amplcxi funt , quam nos expofuimiiSi B I u m e n b a- chins credit hocce osficulum pro epiphyfi esfe haben. dum procesTui longo adhaerente. Sed quaerit Wild* bergus, cur haecce epip'hyfis fola in apophyfin noii mutctur , uti aliae omnes. B 1 u m e n b a c h i u s porro monet , hoc osflculo ab incudis procesfu divulfo , mi- crqscbpii ope in eius fiiperiicie fracturae osfeae ves- tigia lucalentisilme confpicienda esfe. W i Id be r g u s vcro ncgat fefe hoc unquam rite confpexisfc. Res igittir cfubia videtur; fed non tanti profecto momenti, ut diiitius in ca haereamiis. Hoc unum addere lieeat iivcp.e abesfe illud five osficulum five capitulum. C 67 ) duo crura adfcendunt, quorum anterius (ib. d ) parum , posterius (ib. e.) magis flexum. Ubi crura invicem coeunt, capiculum est(ib, a,b.), cum facie articular! cartilaginofa oblique pofita. Infra hoccecapitulum Soemmeringius adhuc collum enumerac (ib. c.) Ita pofirus esc fhpes IK capitulum membranam tympani verfu? fpeccec. Perioscei duplicacura inter duo crura decurrit , ec membrana flapedls dicitur. Semel tantum ob- fervarunt hanc membranam in osfeam tranfiisfe fubftantiam (i). . . Haec osficuia aeque bene ac alia quaecumque interne magis fpongiofa esfe, cellulasque me- dullares maiores et minores continere Soemme- ringii artificiofisfimae disfectiones probarunt. (Vide Eius Icones, T. II. fig. 8. $). - Li- (i) Hoc obfervatum fuit a viro cl. L o e f e k e , H a 1- lero et Wildbergo monentibus. In ftapedis ca* pituli fuperficie fupcriori duae adfunt foveae planiores , ob musculum ftapedium, quas detexit vir celeberri. mus Blunienbachius (1. 1. ; p. .157.) 5 cuius opere in defcribendi^ hisce osficulis prae ceteris ufus fum. Iniis osficulis nativa. generis humani varietas nil mutare videtur ; in aethiopibus faltem cl. S o e m- meringius ea nee maiora, r.ec qualicumque modo aliter formata , quam iu'Europaeis 5 obfervavit. Vide Eius: Ueber die korferliche Verfchkdenhtit desNegers wm Europder. 8. 1785. p. 24, a ( 6B ) Licet haecce osficula in omnibus fere quo ad partes esfenciales eodem modo confonnacae (int* tamen non modo fecundum aetatem ec valetudi- nem , fed praeterea etiam, accuratius adfpecta valde differunt (Vide eundem ib. in expl. p, 6 ). Omnia invicem iuncca func auditus osficula. Mallei manubrium, uci fiipra diximus, membra- nae tympani adhaeret. Superficies arricularis in- cudis eum ea mallei iungitur, quam arciculacio- nem eapfularis merabrana cfrcumcludic. Proces- fus longi extremicas ope osficuli fubrotundi cum ftapedis capitulo nectitur 5 cuius bafis fenesrrae ovali fuperimponirur. In fitu magis eciam bre- vibus ligamentis firmantur. Llgamentum 'mallei inter procesfum longum mallei ac ftapedem a fuperficie interna tympani verfus manubriura mallei tendit. Llgamentum mallei ec incudis a parte posteriori internae tympani fuperficiei lon- gum incudis procesfum ac mallei manubrium (pe- tit. IJgOfHeftfum incudis extremitatem cruris bre* vioris huius osficuli adfixam tenet parti poste- riori ec fup^rioH cavitatis tympani (i}. Li- (i) Hildebf a'ndt,Anat. III. 1609, 1610. p. 149 9 150. He m p el 1. 1. 250, 251. . Hall e r us eadeni llgantenta fub aliis nominibusenumenit. Llgamentum fnaftei ct inCudis illi posterity mallei, UgamenUim mallei Licet ita cohaereant osficula , moventur tamer* quodam modo. Eo inferviunc quatuor parvi mus- culi. EC primo quidem loco memorandus est fnuscuhis tenfor tympani f. musculus mallei in- ternns omnium maximus, multoque toto fuo osfi- culo malor. Incipic a parte fuperiori carcilaginis tubae Euftachii et osfis fphaenoidei inferiori posceriorique parte, medio Joco incer foramen ovalc ec canalem carotidis, ec per parvum fui- 'cum decurric ad tympanum , colloque mallei infe- ritur. Mallei manubrium introrfum trahic, ec hoc modo membranam tympani tendit. (Vide Soemm. T, II. fig. xi. d. e. f. Wildberg Tab. in. .9, io.). Musculus mallei exter* 'nus raro confpjcitur. Hie ortum ducic ab exre- 'riori parte acuti procesfus, quern ukim us osfis fphaenoidei angulus inter os fquammofum et pecro- fum exhibec. Tranfic w per fisfuram Glaferi ec oblique fuperiora petit; porro per rimam , inter parrem petrofam ec fquammofam oslis temporis relictam , ^endo^ eius e carne rhomboidea enatus pro- ^ ant erius mallei audit (L.I. p. 215,216.) Addit etiam haec : Stapes cum fuo , quern tenet , quafirecesfu tympani 3 iterum membrtoulae ope a maiori tympani cavo feparatur, quae finitur ad eius flapedis musculiim.'' "Alia Hgamenta C a s f e b o h m i u m vidisfo 5 idem ce- kbcrrimus vir monuit (p. 216.) ;c .?o > f procesfum lorjigum mallei petit, quern antrorfum trahere fertur. (Soemm, T. II. fig. X, q, r, s.) Musculus flapedius admodum parvus esc et haeret in cavernula eminentiae papillaris (V. lu* pra p. 55). Tendo eius per aperturam huius fo* veae exit, et inferitur parti posceriori colli fta- pedis. Bafin huius osficuli magis verfus interio- ra vestibuli trahere valet. (Soemm. T. II. fig. XL g. h. i.). Musculus laxator tympani faepe abest. Oritur a fuperiori parte marginis meatus auditorii, ubi illi merabrana tympani adhaeret. Extremitas eius inferior vel tendo ad manubrium mallei infra brevem eius procesfum inferitur. An- trorfum trahere valec membranam tympani, ec hoc modo earn relaxare. (Soemm. T. II. fig. X. n. o, p,) (i). De ufu osficulorum postea videbimus. S- IX. De Vafis mrvhque pants media* auris f. tympani* Arteriae, in cavo tympani confpicuae, et per periosteum decurrentes nee con musculos nutri- en- (i) DC his musculis conf. Haller L. 1. p. B2i; Wildb. L. 1. . 63 65. p. 94 98. etc. C entes, arteriae ftykmastoideaenmili funt, et tune etiam cellulas procesfus mammillaris o.sfis temporis. Porro adesc ramulus arteriae tempo* rails per fisfuram G 1 a f e r i penetrans ; alius etiam e maxillari interna prtus ad musculum internura mallei procedens , alius denique furculus a mt* tiingea interna recedens reperitur. Nervus, qui per cavitatem tympani distribuitur , chordatympamvocztur. A nervoduro LfacialipropQ ad finem tubae F a 1 1 o p i i recedic , parvo foramine posteriorem tympani partem intrat, antrorfum decurrit inter incudem et malleum ve^fus fisfu- ram Glaferi, et per earn e cavo rurfus exit; quum dein tandem cum ramo Unguall mrvi. maxillarls inferior is _ coniungitur. S o e m m e- ringius, qui huncce nervum accurate delinea- ri curavit, eum coni more feniim crascescere a'it, dum mryum. lingtiakm yerfus decurrit. (i) Chorda tympani ad auditum immediate nil con- fcrre videtur; fed forfan musculis paryis in vi* ciniis pofitis, furculos quosdam nerveos dat. (ij Vide Tabulae II ae figuram XX. p, q. r. s. etc. Conf. explicationeni Iconum P. 12, 13. Dehoc nervo etiam confcrri poterunt II all er us (L. 1. T IV. p. 226, 227); Haldebrandt (L. .1. p. 165 9 166. 1637); nee non 5 uti de tota hacce , II em- pelius L. 1. p. 253. > x, C 7* ) $. X. De tuba Euftachii elusque officio. Tuba Euftachii, quam omnibus iliis ani- malibus communem esfe diximus , in quibus ca- vum tympani adest (Cap. I. p. 12), fingularetn canalem format, cuius ope tympanum cum oris cavo commercium alit. Partim osfea est, par- tim cartilaginea, Pars osfea in tympano inci- pit , et in exteriori osfis perrofi parte excavata est : pone posteriorem alae magnae osfis fphaeno'idei marginem reperitur, et medium locum inter fos- fam glenoi'deam et canalem caroticum occupat. Seccio eius angularis est, inaequalis, quodam modo elliptica. Verfus tympanum amplior , eun? do angustior fit, et inter excernam et anteriorem osfis petrofi partem fcabro ostio terminatur. In osfe feiuncto hocce ostium finis est totius tubae; fed in naturali partium nexu huic parti osfeae alia pars adhaeret, eaque cartilaginea. Haec coni adinftar conformata fenfim dilatatur; fupra fosfam pterygoideam introrfum et antrorfum de- currit, donee tandem in faucibus proxime radi* cem alae pterygoideae internae , paullo posterius, quam adieus a naribus , peramplo et elliptico os- tio terminetur. Interna huius tubae fuperficies a prolongacione membranae mucofae nariiim in* ves ( 73 ) vesdtur. Glandulae mucofae in ea adfunt, aqui- bus mucus quidam paratur interna tubae lubri- cans. (i}. Mucus iste in ftatu morbofo infpis- fari potest , et hac radone Eapu$Koi#v procreare. De ufu huius tubae multae funt doctorum vi- rorum opiniones. Earn non inudlem esfe patec iam ex eo, quod modo de fpisfato muco dixi- mus; paret e multis aliis obfervadonibus anaco- rnico-parhologicis (2^), pacec denique ex eoip* fo . quodadfic, ettam conftanter adfic. Sunc qui volunt huius tubae ope fonum ad tympanum , et fie ad aurem internam duci , quam fencentfam fufe ex- pofitam reperioapud Ha 11 erurn, (L. 1. V. 285. fqq. ;H e m p e 1 i u s quoque eandem fententiam pro- tulit; fed iam a viro clarisfimo J. Vosmaer, cui belgicarn huius operis edidonem debemus, eo argumento refutatam, quod partes, cumqui- bus (1) Hallerus L. 1. T. V. p. 222. fq. Hem- pelius L. 1. p. 252, 253. Hildebrandt: L. L p. 152, 153. 1612, 13. Iconemvide apudSoem- me ring. T. II. fig. xi. a. b. c. (2) Unam tantummodo afferam. In ove plane furda liae tubae repletae reperiebantur carne Inxuriante. Act. Nat. Cur. Vol. I. Obf. 223. e citatione Voig- telii L. 1. T. II. Conf. etiam Hallertim L, & T. c. c. p. 286. C 74 3 bus haecce tuba in ore comraunicat nimis molles lint, neque fatis elasticae cjuam uc fono trans- juirtendo infervire posfent. (i). Tria potisfimura argumenta esfe videntur, quibus haecce opinio niutur. Primum quod adfint animalia, in qui- bus haec praecipua via fie fonorum , in ranis v. c.,in bufonibus etc. (Vide fupraCap. I. p. 12). Sed etfi hoc ita fit, non tarnen mde fequitur in perfectioribus animalibus idem obtinere; Ca rus enira ipfe, qui, uti L. c. iam vidimus, in reptilibus earn tubam huic ufui dicatam credit , in perfectioribus animalibus eum ufum negat, dum etiam in reptilibus a nonnullis (a P o h 1 i o v. c.) hocce officium tubae deiiegetur. Alterum argu? mentumducuntenoxis, quaeoriuntur, hacce tu- ba qualicumque modovitiata; verum hoc tan turn- modo probat id, quod paullo ante diximus, earn non inutilem esfe. Tertium denique petunt e, confuetudine eorum , qui quando accuratius au- dire volunt, os late aperiunt, quo fit ut revera confirmetur fonus ; fed aliter hanc rem explicarunt Ellibtus ecRicherandus (2^ ore enim a- per- (1) Hempel-L. 1. p.. 253. C*) (2) Elliot's Phyfiol. Bcobachtungcn fiber die Slnnc , befondcrs fiber das Gcficht und Gehor. Leipz. 1785 p. 52. c citatione Wildbergii L. /. ^..192. C 75 ) perto condyli maxillae inferioris deorfum trahun- tur ec anteriora verfus moventur, quo fit ut me- atus audirorius dilatetur, et radii fonori niaiori numero ad aurem accedanc. B re s fa credidic hacce via fonum nostrae pro- priae vocis ad cavum tympani duci; quam opU nionem etiam amplexus esc Sprengelius (U; cui vero repugnat quod obfervavit Autenrie- thius (3 j ; homines fcilicec, qui propter tubam Euftachianam morbofe claufam aliorum vo- ces non audiebant , fuam quidem rite audivisfe. Restat ut de ceteris officiis, quae huic tubae vulgo, fed maiori, ut nobis videtur, iure, ad- fcribuntur, paucis dicemus. Primarium quidem est earn aerera tympani renovare (3). Ille ufus tu- Nouveaux dkmens de Phyfwhgie par A. Richerand 8 1807 T. II. p. 49. Alker etiam explicare Perol- 1 i u s , K 6 11 n e r us et H e r o 1 d u s ; de quibus M e c- kelius: Der Grund weshalb Taube leichter mit of- fnem Munde horen , rilhrt von dcm Anftosfen dcs Schal- les an die Zdhne her , me auch fchon P e r o 1 1 e y$/i Kollner, und Ji e r o 1 d neck welt bcs/er nach ihm dargethan haben" Cuvier's Vorlcfungen. liter Th. p. 456. (1) BresfainReil's Archiv. VIE. Bd. I. IL ^Sprengel L. 1. p. 429. (2) Reirs^r^/v. IX Bd. p. 321. (3) Vide Halle rum L. L 287. RicherandL. 1. tubae denegari non poterit. Aeris enim aditus adcavum rympani requirebatur: ne nempe homo, acre in hacce cavitate nunquam renovato , tan- dem omnem audiendi facukacem amitteric. Vi- delicet ae'r cavo tympani contentus elasticus esfe debebat, ut fonum ad imeriora transmicteret; porro caucum esfe debebat, ne nimis aut rare* fiat, aut denfecur. Huic efficiendo ilJa tuba in- fervit. Hanc ob caufam Pohlius in ranis, bufonibus, caeciliis earn maiorem esfe debuisfe credit, non uti Carus opinatur, ut fonum ad tympanum propagaret, fed ut praecipuam func- tionem exerceret , aequilibrium nempe ae/is cavo tympani inhaerentis cum externo fustinendi, cum membranae tympani fitus fere nudus ae- ? , ris oscillationibus multo magis pateat; cum cavum tympani non penicus osfeum , fed magna 9 , ex parte membranaceum fit, ec inde minorem ? , fono vehemendori aggredienti refidentiam op- 9 , ponere posfit." (l) KolJnerus quidem ideo huicufui tubam Euftachii infe,rvire non posfe adfirmavit , quod adesfe valvulam ftatuit , qua eius OS- 1. p. 45 et 49. Hildebrandt's Lehrb. der Phypo- A?- P.- ^53- 4^ 6 pr en gel L,l. 459-P- 4^7, (qui etiam Fabricii ab Aquap.endente Com- mentarium citat) Hemp el L. 1. 253* . (i) Expos, gcncralis etc. p. 13. C 77 ) ostium ita clauderetur , ut unice in oris caveant pateatj fed Sprengelius earn valvulam ficti- tiam esfe credidic (i); dum nuperrimis etiam ob- fcrvacionibus probacum fit hocce officium revera a tuba peragi (2). Alius ufus esc, quera S oemmeringius(ui explic. Iconum p. 10.) brevicer ica indicac: Tuba fie dicta Eufcachiana fivecanalis car- tilagineo osfeus ad derivandum e cavitate tympant in nares mucum." In foetu aqua amnii intractym- pani cavum per hanc viam, per quam in par- tu aut pose cum cjenuo etiam expurga-< cur. Si in- adulto quoque necesfe esc, uc mucus^ dcrivetur, non alia praecer tubam via eric (3)^ S- xi* Ci) Infl. Pbys. II. p. 428. Dubitat etiam de b acval- vula M e c k c 1 i u s in C u v i c r i i Icctiontrai gcj.manica vcrfione. T. II. p. 456. in Annot. (2) Volo eas obfervationes viri doctlsfimi td a m e 1 , qua3 nuper legimus in diario : Bibliotheque "Uniyerfel- hMars 1820; nee non in diario belgico, cui titulus: de Algemcene Kunst- en Letterbode 1820 'No. 29. p. 39 & sqq. de Duikersklok." Ex hoc ce tubae ufu quoque explicatur, cur qui oscitant m'inus audiant: quod pendet vel e retracto vclo palati , ' \rel ex impetu aeris; asperam arteriam irruentis. V. Sp-jengel L. I- (3) Vide Hallerum L. 1. p. 288. Wildbcrgi- um S 145- p. 191. Sprengclium L. 1. p. 429. Se- C 7 5 ^ s xr. mtatu auditvrio externo. Sonus ab auricula cbllectus ope meatus audi* Zorii ad membranam tympani transferor. Ille tu bus a nonnullis meatus auditorius externus dici- tur, ut distingueretur a finu acustico f. .meatu ttuditorio externo. Alia eius pars osfea, alia car- tilaginea esc. Initium ducamus a'parte osfea , quia in tota auris defcripdone ab intenoribus ad cxterna progresfi fumus. Meatus auditorius osfeus pars esc osfis tempo* ris, tubus brevis, cuius amplitude, fi earn cum longicudine comparas , magna esc ; feccio eius fe- re ellipiica, in initio ec exitu amplior quam in parte media. Initium huius tubi, t five parcem posteriorem claudic membrana tympani oblique polita ; qua membranae poficione efBcitur uc pars fuperior angustetur. Circumdac eum pars pe trofa anteriora ec inferiora verfus ; fuperne vero pars fquammofa; verfus posteriora deniquefpars masco'fdea osfis cemporis. (Vide hunc cubum de- li- Secundum K 6 line rum ufus tubae Euftachiiin derivando radios foni vcrfatur. Quern tamen in finem ut ea excavata esiet non requirebatur , M e c k e 1 i o monentc L. 1. p. 457. C 79 ) lineatum apud Soemm.T. IV. Fig. III). In Era- bryone ec puero loco huius tubi adesc annulus quidam , tympani diccus ; cuius margo iriternus fulcum exhibec, cui membraria tympani adhae- fet. Primo loco cohaerere incipic cum pane iquammofa, cumque ea concresccre; dein, post parcum , fenfim fenfimque eciam ad exteriora ex- crescit, primo quo ad partem inferiorem; pos- tea etiam arcus fuperior latescit, quo membrana tympani magis magisque ab exterior! fuperficie removetur, et quad iritrorfum propellitur. Ede- fectu huius rneatus, qui fonum confirmat, Au- tenriethius id explicari debere putat, quod in pueris obfervamus, eos fcilicec delectari fo- fcis acutisfimis , nobis minime gratis, (i). Parti osfeae verfus exteriora adhaerec pars car* .(i) R oil's xfrehfv. IX. f. 324. Der Mangel cimstrlchtcrformigen? den Schall yer/ldrkcndsn iu:s- feren Gehorganges bd Kinder en , und die geringt TaiigUchkeh ihrer Kopfknochen Schalhrfchutterungcu fort zu pflanzen , ditrfte erklaren , warum die Kleimii bckanntermasfcn^ da fie doch fonst fo reizbare Nerveit bcfitzen , an eimm Gcriiufche cine hcrzlicht Freude, habcn konnen.> bci dcm ein Envachfcncr glaubt 9 fie zcrreisfe ihm die Qhren" Inter Mammalia fola ce. tacca mcatu auditorio cxterno osfeo dcstituta funt. ^ Eine mcrhyurdige FotusafmUchkeit differ Thicrc?* Mock el L. 1. p. 511. 8o cartilaginea ope telae cellulofae valde ftipatae. ~ Conftat e triplici parte cartilaginea, quarura pri jna a trago* parte auriculae mox defcribendae , altera a concha, tertia vero ab utroque incipit: ita ut verfus inferiorem ec anteriorem partem fpatium occupenc, inter aurem externam et os- feum meatum relictum, dum contra verfus fu- periora ec posteriora nihil niii continuatio cutis a concha in osfeum ineatum transfeat. A fe- cunda cartilagine ad certiam decurrnnt fibrae muscujares (quas musculum incifurae maioris meatus auditorii dicant) , quaeque cartilagines ad fe invicem movere, ac meatnm auditorium breviorem et angustiorem efficere posfunt. Prolongatio cutis a concha auris externae pro- cedenshuncce tubum tocum investit , et ad mern- branam tympani usque fefe extendic. Senfim fenfiinque haecce cutis tenuior fit , quo magis inte- riora verfus procedit. VaJde fenfilis est, mulds- quepraedita cryptis, parvis, rotundis et ovalibus e flavo fuscis. Quaeque harum glandularum brevi et cilindrico ductu perforat cutem et epi* dermidem, et in fuperficie interna meatus audi- torii aperitur. Ab hisce glandulis fecernitur ce- rumen aurium^ fuccus flavus, oleofus, amarus. IVIollem fervat meatus cutem, ec ab infectis, aliisve minoribus animalibus, aurem intrantibus, earn defendic. Cui quoque ufui , nee non utpul- ve* C vertim nb attre amoverent, dati fuiit pili initio inearas auditorii adftantes ("i). Quod ad morbofas meatus auditorii 'affectiones attinet: nimis brevis ec nimis reccus esfe potest, unde facultas audiendi diminuicur. Duver-< n 6 y u s apud fcrofulofum obfervavit furditatem e glandulis meatus obftructis atque fuppuranci- bus orram (2). Quod vero ad difcrimen fexuale in norm- ne, pars osfea meatus auditorii externi aequa- lem prae fe fert longitudinfcm in utroque fexu. Amplitude vero turn ad aperturam, turn ad an* guscam meatus partem non pfocul a membrana tympani in femina multo minor, quam in viro, ct quidem in utroque loco in eadem fere pro- portions ad fe invicem, uti numerl 8 ec 10 (3). A- (1) Vide de toto hocce tubo Ha lie rum L. U 195- 200. Hildebrandt Anat. III. 1587-1590. p. 135-138. Hempel L. 1. 140. p. 224, 225- Conferatur et Soemm. in explicatione Iconum p.- 27. Ille de ccruminis ufu multa; datum esfe credit nontantum, lit vulgo putatur, lit a meatu infecta arceahtur ; fed et radii fonori ipfi rite mitigantur ab hocce ceruminc. Vide fig* III; Tabulae IVae, (2) Voigtcl L. 1. zter Bd.-p. 37, 38. (3) Est obfervatio Autenriethii (L.L p; 323)* F C 8= ) Aperttiram externnm meatus in Aethiope am- pliorem esfe quarn in Etircpaco obfervavic S o e m m e r i n g i u s fi}- In eodem denique in- dividuo faepe rneaairn auditorium dcxcrum linis* tro ampiiorem Aucenrie thius vidic. Meacus audicorii ufbs in eo coniiflit quod fo- jjum ad membranaiji tympani transferac. Sonuni quoque confirmare videcur, licec eum non mu* tec. (Autenr. L, 1. p. 322.) XII. De Awe externa, eiusque musculls* nervis , vafis. Restac ut.de aure externa dicamus.^ parte or- gqni audicus, cuius demum in crocodilis pri- ina vestigia obfcrvari monuimus. Condat e car- ti- llunc in finem examini fubiecit 16 osfa teniporis mas- culina et 12 feminina. Ein auffattenckn Bewtis des ffber alh Organe nach einem gemtinfchaflichen Gcfctz fich erftreckenden GefMechts - unterfchiede gicbt die Ucbereinjlimmung im Eaue des Gehorganges bei den yerfchiedenen Gejlechtern mlt dem Baue der Luffc rohre" S. 326. fi) In laudato libro ; Ucber die Korpcrlichc J chic Jcnh. u. /. w. p. 24. i tilagine , qunm totam feiunctam S e m m e r i n* gius (fig. 7. Tabulae I ae) delineavic. Haec formam auris externae determinat. Vcr- fus inceriora in meatum auditorium continuatur, estque igicur capitis parti laterali adlixum. Mul- tas exhibec in alrera fuperficie eminentias, quae cavitacibus in altera; multas in ilia cavitates, quae huius emirientiis respondent. Eminentiae illae ac foveae in fuperficie exter- na fua nomina acceperunt ; margo videlicet magnae cardlaginis antrorfum reflexus helix di- cicur (Soemm. Tab. I. fig. I. a-e). In vici- niis meatus auditor!! initiura ducic; fuperiora verfus decurric ; turn denuo verfus inferiora re- flectitur, et apud auriculam (ib. e.) terminatur* Akera eminenda f. plica in media fere aure cer- nitur, Anthelix dicta; extremitas anthelicis fuperior duplex vel bicruris fub helice condicur (ib. f , g.) ; coeunt rftox crura , (ib. h.) ec tune plica eodem vortice ac helix decurric, et ad an- litragum terminatur (ib. i. L) Inter h el? cent et anthelicem fulcus est , qui fiapha dicitur Ob. o. o.y Inter crura anthelicis finus ov-uus est , qnem cavitatem innominatctm vocant (ib. p.). Introicum meatus audicorii duae cartilagines defendunt. Tragus altera dicitur, introrfum po- fita (I.); cui oppofica est altera magis deorfum collocata antitragus (m), in quern anrhelicem F 2 abi- abire diximus. Inter has partes incifura qnae* darn fan's prpfunda reperitur, quae aurls incifu- ra dicitur. Pars media auris externae excavaca esc, formaique concham ita dictam (q), quae in meatum ducic (i). Totns hicce cartilagineus ap- paratus cute tegicnr admodum tenfa, a partibus iareralibus cranii atque faciei provenience. Cutis haec nullam continet pinguedinem nifi inlobulo. Auris virilis, ut S oemmeringiu s a'ic (in Expl. Ic, p. i ; qui etiam iconibus illam diiferentiam il- Juftravn Tab I. fig. i, 2), s, fi quidem opti- Tnefehabet, a feminina difFerc partim teretiori forma, partim robustiori rudiorique habitu ; au- ris vero feminina, quae perfections (Iructurae cst, formam habet masculina ec oblongiorem ec muUo ceneriorem mollioremque." Auris multos habet folliculos febaceos; maximi folent esfe in cavitate innominata. Ostia plerumque tereda occurrnnt. (vSoemm. I. fig. 3). Sub incifu- ja auris cutis mollem, parca pinguedinis copia praeditum , procesfum format , qui auricula (qua vero voce etiam tota auris externa defignatur^) f, lobulus auris dicitur Cib. fig. i. n.) Praeter cutem et conchae tragique cartilaginis in earn meacus audirorii continuationem, auris externa etiam duobus ligamentis in loco fuo retine- tur. Llgamentum auriculae anterius a procesfu zygomatico oslis temporis ad anteriorem auris car* cartih?;ineae partem tendic, ad posreriorem //- gamentum auriculae posterius *a procesfu mam* milJari orcum procedic (i). Etfitam firme in ficu retineattir auris in homi- ne , tarn en mobilis esc ; quamvis Europaei con- fuetudine ec fasciarum ufu auriculas fere Temper immobiles babeane. Sunc vero etiam inter noscros nonnulli , qui anrem erigere, aliove modo mo* vere queunt; ec ipfe iuvenern novi, infigni aurern movendi faculcate praeditum. Huic mocui infer- viunt varii musculi, non cam iplis osfibus cranii^ quam tendineis cellulofisque eiusdem involucris? adbaerentes , neque certum verfus osfa locum occupantes (V. Soemm. in explie. Iconum p. <$,}.Musculus attollens f.fuperior auriculae fuper aurem pofhus esc. Procedic a pane fuperiori remporum , ab aponeurofi musculi cemporalis ; fibrae oblique ad fe invicem accedtinc; muscu- lus minus lacus fn, dum incerea crasfescic,ecpar- vo brevique tendine externae fuperficiei carciia- ginis auris adhaerec, anchelici fcilicec (Soem meiv (i) In hacce auris externae defcriptione fecutus fum Hallerum (L. 1. p. 188 , 189. fq.)? Hilde- brandtium (Anat. T. c. 1581-1584. p. 12.9- ^33). Ilempelitim (L, 1. p. 242, 243), ne c non , quern facpius iara citavi , S o e m m c r \ n g i u m, (L. 10 in or. T. I. fig. 4. f.-p.) M. attrahens quo. que ab cadem aponeurofi, nee non a procesfu zygomatico oritur; posteriora verfus et oblique decrfum decurrh, ec applanara extremitate ten- dinea anterior! helicis parti, fupra concham , ad- nectitur (ib, q. - 1.). Miisculi retrahentes (ib. u- z) pone aurem flti funt, numero Temper fere duo vel tres ; rarius quatuor. Parvi funt, ac , parvitatis racione habita, fatis crasfi; epartemas- to'iuea osfis temporis orti , brevibus finibus tendt- neis fuperficici convexae conchae adnectuntur. Praeter hosce musculos maiores , minores quo* que adfunt, vix, nifi in torofis admodum homi- nibus, confpicui. Transverfus auriculae ad hos rcfcrtur, qui in externa conchae fuperficie or- cum ducit, et fcapham pecir. His porro adnume- rantur antitraglcus , a fuperflcie aoteriore anti- tragi ad anthelicis marginem inferiorem proce- dens ; M. tragicus trago fuper impofitus, qui tragum ancrorium trahere, et hac ratione mea- tum audirorium ampliorem reddere valer. Malor helich in anterior! huius Jimbi parce ; parvus vero ad incifuram reperitur (Vide Soeinm. T. I. fig, 5 > (O Quod (0 Hildcbrandt. L. 1. J 1585, 6. p. i33- T :i- Hemp el L. L p. 243, 244. Quod ad vafa nuris cxcernae. attiner, srtcrlas accipic ab arteria carotide foci-all \ ex qua ponb auriculam primo loco oritur arteria auricularis posterior i furculus fuperk>ra verfus currens. Ante aorem decurrunt ramuli , arteriae auricu- lar es anterlores died; fupra earn a. aurkularls fuperlor dispes'cicur, In mcatum audicorium extern um penetranc furculi arteriae flylomasto- *dce\ ab eadem arteria ramulus recedic, mem- branam rympani petens; quam porro (!juoqud petit ramus arteriae temper alls * qui per fisfu- rsmGlaferi dccurric , quemqtie iam fuprame- moravimus 9, p. 71. Venae in ramos co*- eunt, quibus eadem , quaearteriis, nomina : om> nes in venam facialem posterlorem fanguinem deducunr. Arcerias delineacas reperies apud Soemmer. (T. IV. fig. i.> Auris excerna nervos fuos accipit partim aw^r- vo faciali, a quo cum foramen ftylornasto'ideum egresfus esc, ad partem posteriorem auris exrer- nae eiusque musculos ramus aurkularls abic partim a ramo maxillari infer lor i* qui ramus est quinti paris, cuius ramus aurlcularh aurem ex- ternam petit; partim denique a nervo arvicali tertioi a quo ramus auricular is anterior et pos* terior oriuntur; nee non a cervicali fecundo^ qui furculos ad musculos auris posteriores di* rnlo ( 88 ) Omnes hi rami aqriculares cum nervo facial! communicant (i> J. XII, JBreyis expofitio ratlonh , qua audl- tus peragi yidetur. In hacce expofitione alia via progredfernur , Qiiam qua hue usque progresfi fumus. Expofita videlicet tocius aurisfabrica", ab inrernis ad exter* pa pervenimus: recenfuimus porro fingularara plerarumqne partium peculiares fuqcciones; nunq ipvestigandum eric, quo modo fonus ab aure ex- Krna accipiatur, ad tympanum deferatur , ec fiq acl intecnas auris panes pervenlac. So- (i) Nervi auris delincati ftuit apud Soemm. T. IV. fig. 2. In horum ncc "non arteriarum delcription e lifus fum Hildcbrandtio- (L. et T. c. p. 167 9 168, 169. 1641 3); et Henipelio (p. 247). E multiplici auris cxternae ncrvr>mpi cum aliis com- munication e , W i 1 d b e r g i u s di v r erfa phacnomena , fympathiam inter aurem et alias partcs demonftrantia ^ exglicait. (Vide eius Verfuch" p. 237-243). llacc autem filentio praeterire mihi liceat , cum vos viri clarisfimi ! brcvcm expofitionein quaeiivistis , et ego Jam longiorem dedi ? quam quiucm initio volueraiu ac Sonus, cuius theoriam phyficam exponere htiius loci non esc, oritur tremula corporis elas* tici vibracione, per aeremaliudve elasticum fluidum communicata; ita ut hocce fluidum celericermo- veatur, vicisilmque ec condenfetur ec dilate tur a Cum ad aurem pervenit, primo quidem a con- cha (onus excipitur, ec augetur* ea enim auris externae videcur esfe fabrica , qua apta fie ad radios fonoros colligendos ec confirmandos. Ex Aucenriechii vero experimemis (i) ac ^' paruic aurem excernam fonum tantummado au* gere, non vero mutare. Jliud autem officium mulco magis etiam in anirnalibus praeftac, quibus mobilis esc auris excerna , atque in infundibili fpeciem procracca ? f unde etiam intelligi valet, quare a deleta hacce parce canta apud felem ob- fervata fit audiendi faculcacis dimimuio (Vide fu- pra p. 61.)* Sed nequein homineinutilisilla pars cenfendaest, licet obfervaverint hominem , in quo auris excerna tota defiderabatur , acute fads audivis" fe(s). Frequentius enim a tali defectu orca esc auditus gravatio (3). Abaure igicur excerna col- lee*. (0 L.I. p. 322, 323. (2) Meek el Handb. der path. Anat. I. p. 400. (3) Voigtel L. 1. II. p. 36. Laudantur ibi A ran tins, Fabricius a,b Aquapen dente, SchelL h a m c r u s. Jcctus et auctu's fenus in ifteatum cuuhorium externum defertur, a quo iterum colligitur, au- getur, condcnfarur, et ad membranam tympani transmittuur. De huius membranae ufu iam fu j>ra ( 7) vidimus. Sonus huic membranae ad lifus ad cavum tympani propagatur, per quod ad labynnthum -pervenic. Secundum acceptam cheo* jiam huic ujfui inferviret catena, ut ita dicam, osficulorum , qua fomus ad vescibulam transmirte- cur, dt quidem hac ratiore, uc, incrorfum presfa jfi^mbrana tympani, malleus quoque introrfum prematur , et una cum malleo incus, cuius crus longius ftapedem impelleret, inque fenestram o- valem protruderet: quo facto fonus partiro a- quani alvei communis ec canalium movendo ner- vorum pulpam in ampullis haerentem adficeret^ partim cochleam intrans, lamitiam fpiralem, ec per earn ramulos nervi adgrederetur (i). Huic fententiae favet obfervatio Valfalvae, qui in fnrdo (lapedem immobilern reperit (^2); por- ro, quod in nonriullis hydrocephalis , in qui- bus a disrenfione cranii, huiusque osfium a fe iiivicera decesfione, osficula audicus a loco fuo re- Ci) II a Her L. 1. p. 284, 285. Blumenbacli Rcl'chr. dcr Knochcn p. 150. fq. SprcngcIL. 1. p. 426, 427. (2j Voigtel L. 1. II. p. 47. C 91 ) remotaerant, ftapedis bafis e fenestra ovali di- mo'ta reperieftatur : cui rei Cl. B 1 u m e n b a c b i- us tribuic, cur raulti bydrocephali , etiam post- qnam adoleverunc, furdi maneant; alii vero fa- na audiendi faeultate gaudeant. (i). Contra an- tem huic cheoriae repugnac, quod eodem loco Blumenbachius adfeft, Caldaniu ra mallei et incudis defectum obfervasfe fineaudimspertur- batione f 2). Inucilia profecto haec osficula npn func. Ex Aucenriechii vero (1 1. p. 343) P o h 1 i i que (L. L p. 38) fentenda , osllculorum audicus feries apparacus esfet ? praeprimis ad tenfio- neux (1) Befchr. etc. p. 152 aim. 1. (2) Epist. ad Halle rum Vol. VL p. 142 - 14^ e citatione Blumcnbachii (L. L) et Meckelii {Path. An. I. p. 403). Mcrf anni quoque incudem defuisfe obfervavit in furdo mutoque; fed hie mihl alia furditatis caufa praetcr incudis defectum adfuisfe videtur. Cur enim , fi res non ita fefe haberet , in eo cafu, ubi non incus tantum, fed et malleus defuit, furditas abesfe postuisfet? Deceterisosficulommaber- rationibus, quo ad figuram et magnitudinem , non cst quo d moncam ; C o t u n n i u m v. c. ca duplo maiora ihvehisfe; B a illy vero in puero furdo eoque muto tri'plo minora ea reperisfe (Meek el L. 1.). De varietatibus in ftapede obfervatis ex profesfo egitCl. Tiedemannus in Meckelii Diario (F". Bd, %tes Heft. 1819. p. 349 350), nem membranaetympaniinferviens. Excerpere li- ceat locum e Pohlii libro, ciusque verba hie apponere: -~ Confiteor acceptam explicandi rationem mihi Temper obfcuriorem , et , uc ita di- cam > nimis artificiofam vifam esfe. Etfi conc&- do, columello.m fimplicern reptilium atqueavium function! huic respondere , idem fieri in mam* malibus ob inrerrupram per articuiationes cate- -nam , ex racionibus phyficae credere nequeo. Os- iicula numeio plura non prius in animalium fe* rie apparent, ac meatus externus ct cochlea vera; utramque igitur in munere fuo exfequen- -do iuvent, oportec. jVIembrana rympani, quae oscillationes aeris fonoras per concham et mea- turn collectas et diverfimode iam reflexas exci-* piendas habec, vario gradu tenfionis indig.ec, jnon folum ad eas rite accipiendas, fed -eciani ad vario vehementiae gradui occurrendum , quod in eadem plana reptilium et convexa avium con- tin^ere nequit. Huic officio , uc mihi videtur > osficula praecipue respondent." Situs eorum et ratio, qua firmata funt, luculenter ostendunc, nullum alium motum per- ficere ea posfe. Ad munere hoc fungendum, % non folum ni'jsculi quam aptisfime collocati, fed magna etiam dignitas nervi facial is, praefer- tim ope chordae hue couferends, elucet, Hac ve- I C 93 ) vero tenfione peracta auditum ipfum iuvare, fitus membranae et cochleae relacus ad cavum tym pani docent* Focus illius, praefertim fi tenfaest, in partem posteriorem cavi incidit, quam edam fenesrra cochleae fpeccat; ibi ergo reflexus fo- nus, maximam parcem faltem , hanc attingere de- bet. Fenestra recesfui conchiformi, quern fem- per ante membranam fuam format , (eciam in iis, ubi magis ex adverfo membranae tympani fita est,) adhuc aptior ad eum fuscipiendum reddi- tur, cum membranae concavitas in omnibus pos- teriora refpiciat; et ipfa omni iure nomen mem- branae fecundariae, ab 111* Scarp a ei fup- peditatum, meretur. Maxima ergo aeris fonori pars cochleam hoc modo ingresfa * et racesu in fcala tympani retro mernbranam fecundariarn denuo reflexa, per laminam fpiralem nervorum ramulos, modo nobis ignoto, afficit , et pereius dem contremiscentiam aeque ac per communi* carionemin apice, fcalae vestibulicommunicatur. Scalam tympani magis ad hoc conferre, quam earn vestibuli patet ex eo , quod Temper maior, maiorem etiam quantitatem ramulorum nerveo* rum accipiat. Vestibulum nunc ingresfus, ibi per aquam alvei et canalium pulpae nerveae ad- vehitur , quae fenfationes perceptas fine dubio augec, quin necesfc fie, circulationem undarum, quae C 94 ) qnae a multis auctoribus ita fpeciofe expontm- tur, fibi fingere. Hoc modo vesdbulum cum canalibus potius qua cavum cochleae accesfori- um , fenfationes augens confiderare vellem, ec praeter iam addicras causfas, adhuc ex baud dubie njaiori nervi acustici poruone cochleae quam vesdbulo destinata." etc. etc. Ceterum nullo modo contendo , ad unam om> nes aeris fonoras oscillationes fenestram folum- modo cochleae intrare; certe enim pars^ minor tamen , a pariece cavi tympani reliquo accepta ec reflexa 9 in parietem cochleae et quidem pro- niontorium omnibus in punctis agere, ec os ip fttm ad contremiscendum movere debet, ad quod latiore racione omnia capitis osfa conferunt, mi hoc in experimentovidemus, quoobclufis auribus obiectum fonans intra dences comprehenfum per- cipere valemus. Fenestra autem vestibuli mihi est adiumentum ad refonantiam perfectius conftir tuendam ; foramen fistic non quidem apertum , fed ex mobilitate ftapedis, quamvis parva, quid- quam aperiendum , vel plane claudendum." etc. (L. 1. p. 38 40,) Reliqua , quae P o h 1 i u s ndfert mihi liceat (L lentio praerire. Ingratum nempe opus est ali- cuius verba trnnsfcribere. Quidquid vero hac de re fit, earn nunc mittamus. Haec quidem de , c.deratione, qua audimus, dicta funto. Ve- C 95 ) Veruni hoc unum adhuc addere liceat, quod, 'quamvis n>agna fie variecas quaiiicaturn fonorum , quas ob/brvomus, perceptio tamen omnium fie unicaatque, uc ira dicam , indivifa; quod e fa- brics expiieare licet, v c. exeo, quodomnjaca* va invicem communicant, ec omnes furculi ner- vei in ipfa incerna aure rami funt eiusdem neryi acBstici ; vel ex mente ipfa humana , quae diver- fas percep-iones una cogicatione coniungere va- let. Quid enim an^plius peragatur, ubi a nervo perceptus (it fonus* id quidem nos, qui in phy- ficis taiKum occupad fumus, nescimus. Hoc tamen certo certius fcimus, non res ipfas, fed tantummodo rerum fenfuum ope quaG imagines iios pereipere, Exemplo rem explicem. Una aure obcurara , a latere apertae auris fonus femper provenire videtur , etfi revera ab altera parte ori* atur. Hine patec, cur duae aures nobis dacae lint; cuius rei caufam in fenfus ipfius praeilantia quaerunt, et recte quidem; fed ea non unica car. fa videtur: una enim aure de foni directions iudicare non vaJeremus, Ex eo , quod fupra dis- pnravi, etiam expJicandum, cur dnabus aoribus unicum tamen fonum percipiamus; quemadmo^ dnm etiam res ab utroque oculo confpec^ae non duplicanrur. Nam corpora fonantia extra nos non porcipimus, fed modura taiuummodo, quo nos afficiunc. E E nostra hoc in capita indagine adparuit; I. Sonum ab aure externa - colligi , augeri* transmitti. II. Eum ferire membranam tympani , quam relaxari et vicisfim quoque tendi posfe os- tendimus. III. Aeris in cavo tympani obvii elasticitati ope tubae Euftachii profpectum esfe. IV. Sonum quacumque ratione a tympano ad Jabyrinthum duci. ,V. Auditus fedem in labyrintho ponendam esfe > [ et quidem in nervorum acusticorum ex- tremitr.tibus haerere. Hisce quidem multa fuperaddi posfent. Sed haec fufficiant. Nostrae vero hoc in capita disquifitiones magis etiam ea, quae in capite fecundo de esfentiali organi auditus parte dis- feruimus , confirmarunc. Hanc etiam ob caufam ubicumque fere obfervationibus anatomico-pa- thologicis ufum et functionem partium illu* strare conati fumus. C A- C 97 ) C A P U T IV. NONNULLA DF. PRAEROGATIVIS HO MINI PRAE CETERIS A N I- MALIBUS, QUO AD A t> DITUS ORG ANO N, CONCESSIS. U, kimus quaestionis locus mihi pertractandus fuperest, is nimirum, in quo quaericur, qua in re audicus organon praeftantius in homine quam in brutis fit cenfendum. Br^vem hac in re me esfe iubet cogitatio bre- vem expofidonem vos quaefivisfe, Viri clarisfimi! hancce vero fcripdunculam , licet praeprimis bre vitatis rationem habuerim, iam longiorem evafisfe quam opinatus eram. Perlectis iis , quae a Blumenbachio, Cu- vierio, Caro atque Pohlio de mammalian aure monencur, minoremesfe vidi, quam quidem cogitaveram , hominem et bruta inter, qu^ ad audicus organon , difFerenciam. In variis enim animalibus eaedem parces , eodemque fere modo coniunctae ac exftructae, quae ec quales in hu- G ma- C 98 ) mana aure adfunt, confpiciuntur. Nee humana auris ftova quadam parte prae maramajium aure, imprimis fi (imias confpicias, vel magis cornpo- fica vel nobilior dicenda est ; nifi forte quis au- riculae appendiculum, quod, cum nulli bruto Saturn fit, inter characteres diftinctivos hominis referri folet, (i), pro tali parte habere velir. Quin etiam in animalibus multa in aure magis compofita esfe videntur. Maior v. c. numerus cst mnsculorum aurem moventium. Sed quani- Vis haec ita lint, hoc tamen, uti omnibus cor* poris humani organis , fie etiam eius auri privum csfe videtur, quod in ea confpiciatur harmonica juaedam ec aequa inter ornnes partes conftituta proportio* In alio animal! hoc, in aKo rurfus 511ud organon evolvitur; dum contra aliae par- tes imperfectae maneanta Si ad fenfus tantum- inodo adcendimus, quantum est in cane odoratus acumen, in qiio vero tactus imperfectus vel fiullus dicendus est! Contrarium locum haber in fimiarum familia. Genus feiinum tanto ce- tera animal ia acuto vifu fuperat , quanto ab aliise- volnto etperfecdoriodoratugustuque antecellitur* In Vide ttbrum egregium: dc Generis lnunaniVa- fietatc nativa, auct. J. ? Bluiaenbach Ed. 3. 5795 9 8. P- 27, C 99 3 In fcelero etiam tails disproportio obfervatur. Quam ingens est collum in camelopardali , quam breve in multis gliribus, in hyrace! Quantopere osfa tarfi elongancur ec protrahuntur in brutis, in ferls, quae digids ingrediuntur, mulco magis ve- ro in rurninamibus ! Quam horrendum appara- tum efficiunt in feris ingemia ilia raaxillarum os- fa ! Quantopere in iisdem cranium angustatur ec quad retrorfura premitur! Hae vero capias partes in homine in aequa confpiciuntur 'proper- tione, qua niticur omnis humanae faciei formoil- tas, et univerfa vercicis occipitisque elegantia Ilia igitur, quam diximus, aequa proporcfo quo* que ia aure humana confpicitur: qua itaque il lud organon in homine revera praellantius quam in brutis cenfendum est. Hoc igitur paullo ac* curatius in fingulis demonftrandum erit. Deficience iam in fimiis appeadiculo et helico <3iminuente, elegans, qua auris externa in homine confpicitur, forma fenilm fenfimque perit. To* ta auricula in talpa, gliribus quibusdam, ceta- ceis omnibus, aliisque paucis mammalibus pror- fus deficit (i). Infignicer vero evolvitur haec- ce pars in aliis, in afino v. c* in leporino gene- re, fed maxime quidem in vespernllone aurlto^ lain per fe pacet quantoper^ tails auris , infun- di- (i) Cuvieri^/7J & A*:at. cc~i*. II. p. 515. G 2 dibili forma praedita, fono augendoinferviat, ec fimul, cur ea forma pracprimis in cimidis anima- libus obfervecur. Accedunc in mammalibus mul- ti musculi ad auris motum faciemes, qui in ho- mine non confpiciuntur, quique a celeberrimo Cuvierio ad genera quaedam relati atque in equo, ove, lepore ac cane defcripti funt i). Meacus auditorius osfeus iuxta Poh 1 i u m (X. * P- 350 in omnibus mammalibus minus, flexus esfec, quam in homine, Direccio ec longicu- do mirum in modum diiFerunt. Cetacea ea prorfus carent, uti iam fupra monuimus (p, 79 ann. i). In talpa brevisfimus est, et horizonta* liter Jargior fit. Porci habenc longisfimum ; e- Jephas valde magnum; chiroptera rocundum, irevisfimum ; fimiae longiorem , ecnonea, qua in homine confpicitur, amplitudine, Membrana tympani in omnibus mammalibus verfus exceriora excavataesc, qua forma quoque in homine adesr. In avibus vero verfus exteriora eminec atque con- vexa esc. Situs eius relatus admeatum externum in homine ec fimiis fere verticalis esc , ica camen uc margo fuperior magis excrorfum pofitus fie (vide fupia 7 p. 57). In talpa horizoncalis esr, ec il j rj in direccipne parallela ad bafin cranii collo- ca- (i) Vide Cuvicr L. 1. p. 521 527. C io , uti uam fupra verbulo d/ximus ( 7 62). Tympanum ipfum ab exteriori par re emi- tter ; variae esc in variis figurae. In elephants juagnum esc, eiusque pariete obfer-unt laminas jnukas, osfeae naturae , introrfum eminences, quae diverftmode inter fefe decurrurit, cellulas- que conilituunc minorss, maiores, irregulares (CuvierL. 1. p. 488). Tympanum eecaceo- turn formatur ab eminence osiis pecroil parre circum fcmec ipfam convolura, mi am Bull am vocanr. Pars eius interna, folida magis, admo- dum crasfa est ec in pbyfetere etiani bipollica* ds (i). In fdium viv-errar unique geaere tympa- num lamina osfea intermedia in duas parces inae quales, non nifi foramine invicern comrnunican* tes , dividirur; cavum poscerius cum magnis a- vium cellulis a Cuvierio comparatur, qui jtaiern dispofitionem in iis tantummodo adesfe credit anjmaiibus, quae acute audiunc ,(L. 1. p. 487). Forma fenescrarum variis nipdis mutatur, quam ob caufara C u v i e r i u s ct P o h 1 i u s fe- jiestram ovaleni vestlbuli, foramen vocarunt; duni rotundae a cochlea nomen dedere. CConf. fu- pra p. 93 , 94). Nomina enim fenestrae rotun- dae ec ovaiis in homine nee non in fiaiiis aptisfl* ma (i) Cuvier L. 1. p. 492. Pohl L. 1. p. 30. Vide etiani locum , quern c S p r e n g e 1 i i Inftitutio- iiibus excerpfimus, p. 55. C 102 ) ma ftint , in aliis vero, ob mutatam formam, ncrl ita. Quod ad tubam Eufcachii, pars eius osfea ncn mulrum difFerre videcur in mammali- bus, fed in feris multo tamen brevior est , ec psrvam tantum lisfuram in felibus ec viverris referc, Osficula audicus, quae (fi Ornithorynchum , recce paradoxum dictum, excipias) in omnibus irjammalibus numero tria adfnnc, eodem fere rnodo, quo in homine coniunguntur. In (imiis praefertim forma , ficu ec ordine , quo fibi fucce- dunc, qnam maxime cum humanis conveniunc. Os- iiculorum musculi in mammalibus fere femper ma* iores ec foniores quam in homine esfe videncur ( i^. Superesc uc de labyrintho moneamus, in quo earn , quam fupra diximus, parrium dispro- portionem imprimis obfervamus. In aliis enim cochlea maior fie, imminuentibuscanalibus; in ali- is hi accrescunc, cochlea minori facca. In ves- percilionibus, in ea praeprimis fpecie, quae/^r- rum equlnum vocatur, cochlea amplicudine inul- turn fuperac canales femicirculures (2). De par- va calpae cochlea iam fupra vidimus, in hoc vero animali canales femicirculares valde evoluti func. In fue , elephance , equo , cochlea maior esc, (1) Vide Reilii Diarium , T. IX. p. 342, 343 (2) Cuvier L. 1. p. 467. C 103 3 est, {i cum canalibus femicircularibus compare* veris , quam in homine; idem quoque in plerisque feris bbtiner. In ralpa vidimus , unum tantum- modo esfe gyrum, cum femigyro In Hystrice vero et Cavia cobaya adfunt tres gyri cum dimi- dio (Cuvier ib.j; in aliis aucem omnibus gyri duo cum femigyro mi in homini. Simiarum Jahyrintbus curn hnmano convenit. Nullam ob* fervandam esfe difFerentiam P oh li us affirmac > Did forre quod canalis femicircularis fuperior ia ilmiis minus quam in homine adfcendac (L. I* p. a8). A u c e n r i e t h i u s monet femicirculares cana- les in homine ampliores esfe quam in omnibus, quae indagavic, marnmalibus j earn vero ampli- tudmem magis quo ad ipfos canales, quam ad ampullas tnaiorem esfe ri). Quod ad nervum deniqne auditorium ipfum attinec, fubftantia eius, quam mollem esfe in liomine iam fupra monuimus, in fele durior esc, minus dura in cane, pulpofa in cuniculo 2). Relativa eius magnitude, nifi maior fit in corpo* re humano, quam in ullo alio reliquorum mam- certe tamen non minor esc (3^). Licec hoc (1) R oil's Archiv. IX. p. (2) Autcnrieth ib. p. 375. (JO G. R. Treviranus inopere,, cui titulus: C '04 ) hoc ita fit, nervi tamen magnitude uncnfitaterri camummodo , non vero perceptionum qu.alitateni alicuius fenfus determinare valet; ita tit auditus, qualis in homine obfervatur, aptus ad vim mu- fices percipiendam non a rnagnitudine nervi pen- dere videatur. Hisce igitur omnibus collatis non posfumus, quin cum Autenriethio et Caro facianms (i), et in hoinine aurem non tantum non magis ^ompofitam , fed etiam iimpliciorem flatuamus, quam in muJcis brutis. In homine enim bulla Don adest; tympanum minus amplum, musculo^ osficulorum minus fortes, aurem externam fim- pliciorem, minorem quam in multisaliis, minori* que musculorum numero praeditarn obfervainus. Simile quid in reliquis parribus quoque obtinet. Caret enim oculus humanus musculo fuspenforio, iDtmbrana nictitance; anificiofo olfactus appara- tu, quern in multis brutis cernimus, nafus noster carer. Alia etiam fnultoque plura eiusinodi exem* pla Autenriethius enumerat. Adparec quoque ilia, quam fupradiximus , hu- raanae auris par cium harmonica proponio. Hoc e- ti- Vcrmischte Schriften , nnatomifchen and phyflol. In- halts yon G. R. imd. L. C. Trevi-ranus 4.10. $tler Ed. 1820. p. 77. (i) Lege quae ille habct L. 1. p. 375: bic in ZoOtoinia p. 260. 376. C 105 > tiamnon praetereundum duco, in homine auditus organon magis verfus interiora cranii ficum esfe , ica uc convexitas tympani extrorfum haud promineac , quae in aliis mamroalibus ecin fimiis (conf. fuprap. ioi)etiamexterioriconfpicivalec(O; a quo (itu mihi non temere deducendum videtur foni per- cepdones maiori vi in cerebrum five organon mentale agere posfe. Sed licec e fupra diccis humanae auris fimplex fabrica pateat, limul tamen adparec, quam ve- rurn illud fit, quod cl. Bleulandus dixie (2); In homine omnia esfe , quae in animalibus vel prorfus non , vel tantum ex parte , ec non, adeo perfecca inveniuntur, inio, fi quae in animalibus appareant per feet a magis * haec, /I esfent in homine eodem mo do cm/tyucta, ipfi non pr odes fent fed nocerent" Homo enim non inftinetu quodam fertur , fed racione ducicur ad libere agendum. Hinc caucum esfe debebac ne praevalerent fenfus, qui animo humano quad modesti miniscri, fidelesque nuncii, non domini iinperiofi vel fuperbi modera tores dati funt. Ea fcilicec esc auris humanae fabrica, uc licec in non- (i) Darftcttung der gefammten Organisation von I. B. Wilbrand. 8. iter Ed. 1810, p. 438. (^2) In Oratione de vitac fructu, quo animalibus praeftanc homines &c. Traj.adRhcn. 1818, 8 p. 14* nonnollis animalftus magis ad acute audiendutu apta fie, in nullo tamen ad variecatem fonoruni mode* unique ilexiones pereipiendas aptior dici posfir. Hanc ob caufam auditus in homine/- fas diKtpttnae dicendus est, five kumanitatis fen* fas* tit egregie Wilbrandus eum vocavir. C) Hoc enira fenfu docemui*; huius ope no biscura alii cogitationes fuas comrnunicant; ab lioc omnis generis humani orta esc infticutio in* Kiiifque cultus. Vox enim en loquendi facultas cum auditu cohaerenc, ec quarn miferi homines esfenc, fi eximio hocce naturae dano deftitueren- tur, docjeanc miferrimi illi , qui furdi nad func, quorumque cultura cantopere impedicur, nc non niQ ad analogon quoddam rationis eos pervenire posfe -celeberr. Kancius ftatueric. (2). Haberis ea, Viri Ciarisfimi, quae ad folven- dain Quaestionem dicenda pucavi. In hac ex- poOcioue multa cerce erunt, quae minus accura- te (1) Cum in opere laudato T. II. p. 494 5 turn edaii} !n cius Phyfiologia hominis (8 Q 1815) p. 305. 6iS Vide etiam de huius fenfus in culturara humanam vi et efficacta 9 ca , quae 111. Herder us inonuit 9 in eiu$ Idccn zur Philofofhic der Gefchichtc der Mcnsch* hc:t. 1794, 8 I. p. 230 232; p. 264 266; II* p. 164 itfS; 271, 272. (2) Anthropdogie in pr agin at ifc tier Hin nl pars ad audlcndmn -maxlmt necesfaria* et qua In re illudpraeftantius in homine quctm ,, in brutis fit cenfendumS* 4 QUAE SECUNDOS JJONORES TULlT. INTRODUCTIO. o mnium doctrinarum, quae ad bonum me* dicum rice formandum requiruntur, anatomia nulla iucundior, nulla ucilior mihi videtur. Quid enim One anatomia ars chirurgica, quid ars obftetricia , quid Integra medicina practica? Haec mihi cogitanti gratisfima fuit quaestia phyfiologico-anatomica ,a clarisfima facultaceme- dica academiae Rheno-traiectinae, hoc anno propofita,, Tentare viam conftitui , licet nqji is fim,qui paremfe fentiat, ut huic quaestioni rite respondeac. Quidquid fit,conatus parum nocebic. In hac itaque disfertatione (fi nomen mereat libel* Jus) enarrare conabor, quae e fcriptis Scarpae, Blumenbaehii , Cuvierii , Pohlii, Cari, C uc ^ e aliis taceam) elicere pocui, hisce adiungens, A 2 quae, C 4 ) quae, disfectione facta, me vidisfe arbitror, huncce fecuturus ordinem : Opusculum in dims dividi fectiones, Secdo prima duo, alcera tria continebic capita. Sectionis primae primum capuc complectitur cxpofitionem brevem fabricae organi audltus , quatenus ilia ex recent iorum anatomicorum ob- fervationibus nobis not a est, alterum, eiusdem organi fabricam, per clasfes animalium exponer. Sectionis fecundae caput primum de organi functione agetf in fccundo, ex praedictis de is- tius fabrica et functionein homine et in animali- bus, conclufio erit deducenda, quaenam hums organi pars ad audiendum maxlmc fit necesfa- via , et qua in re lllud praeflantius in homine , quam In brutis {It cenfendum. Ad quam con- clufionem formandam, magis ufi fumus anato- mia comparata, quam pathologia, quaescione hoc ita indicante; nequepluribus praemisfis, ip- fam rein adeamus. SEC- C 5 ) S E CT I O f RIM A. C A P U T P R I M U M, \ DE FAB RICA ORGANI AUDIT US IN H M I N E. $. I. Organ I Situs. Inveniendum nostrum organon in parte late* rali et bafi cnanii , in osfe temporal! , praefer- tim in eius parte petrofa, (0. s. ii. Partes in quas dividitur. In tres praecipuas parces distinguitur, quae audiunt i. Aurls externa., ad quam auricula exter- na, (i) Confer Snm. Thorn. Soemmeringii icones or- gani auditus humani. Tab. I. f. g. et Tab. V. ( 6 ) na, menrus auditorius externus, membrana tyni- pani referuntur. 2 y . Aurh media, conftans ex cavitate tym- pani, osficulis auditus ec tuba Euftachii 3. Auris interna* continens labyrinrhum osfeum et membranaceum , aquaeductus Co- tunnii, meatumque auditorium internum ; ha- rum partium defcriptioni et defcriptionem cana- lis ita dicti Fallopii , qnamvis ad auditus orga- non non ftricte pertinentis, adiecimus. L AURIS EXTERN A, . III. Auricula externa. Initium itaque nostrae expofitionis ab auricu- la exrerna fumarrus, in qua primo occurrric cartllago auris externae , quae parti externse la- tcrali capitis appofica, h?nc prominens, illinc rurfus excavata, formam referc infundibuli bre* vis, cni apertura, inest Jara, ovaJis (2). Om- nium autem haius cartilnginis eminentiarnm pri* 3na esc ica dicta helix ^ onum ducens a parce an- te- Soem. 1. c. Tab. i. f. 7 et 8, Valfalva de au- rc Iwmana Tract. Tab. I. %. 2. Meckcl HandL, der mcnschl. Anatomic 4 band 1820. 1904, C 7 ) terfore cartilaginis , per ipfius partem fuperio- rem decurrens ec ad lobulum auris usqne ex tenfa. (3). Altera anthelix* 4) quae inidum fumic a parte posteriori ec inferior! helicis, a quo fere includitur, deinde fuperiora verfus decurric ec in duo crura abit (5). Tertia tragus^ quae, figurae quadrangularis , helici obverfa, partem anteriorem ec inferiorem auriculae occupac (6). Quarta denique antitragus^ quae priori op- ponituret media inter hanc ec anthelicem esc. (7). Excavacionum vero prima esc, fulcus qui- dam fosfa diccus fcaphoidea (8), inter panes posteriores helicis ec amhelicis decurrens ; fe- cunda fosfa anonyma , triangularis feu ovalk , inter duo crura anthelicis obvia C9); tercia Concha helice, anthelice, trago, antitrago in- clufa, in qua praefertim , crj^ptis muhis fe&aceis 9 fecernitur inateries ilia febacea , quae vulgo au~ rium caerumen audit C 10 )* Quarto loco inter helicem ec tragum invenitur indfura auris. Ec haec funt , quae ad cartiJaginem auris externae per- (3) Soemm 1. c. Tab. i. fig. i a - e. (4. 5. 6. 7. 8. 9.) conf. Soemm. Tab. I. fig. I ; f. g. 1. m. oo. p. (10) Soemm. 1. c. Tab. I. fig. 3. C 80 pertircnt; pars enim" ilia auriculae exrernae in- ferior , quam vulgo lobulum aurls dicunt (11), quum non conflat fubfbntia cartilaginea , fed potiiis appendix esc cutaneus , ad illam i refcrri propric non potesc. Cuds excerna totum huncce appantum (Iricte tegic, absque uc tilla inrerfic pinguedinis copia, dein cum cranio coniungic, cui coniuncdoni eti- am fymbolam fuam conferunc J. IV. Ligamenta ct musculi amiculam exteruapi - cranio iungentia. Ligarnenta duo fuhc numero: i . Ligamentum auriculae anteriu$,zb Halle* ro (i) Ugamentuin Valjalvli vocatum* quod a procesfu zygomatico osfis remporis ortum , fe- le affigit parci anterior! Carulaginis. 2. Llgamemum auriculae posterlus 9 cuius onus repericur in parce mastoidea eiusdem os* Us , finis vero in parce posceriore cartilaginis. Ex fencencia vero nonnulloram, cercium in- fu- (11) Soemm. Tab. I. f. i. n. (i) 1. Haller Anfangsgr. der Pbyfiolog, des men- fchl. k6rpers ? Tom. V, C 9 > fuper est ligamcntum, ab aponeurofi epicnrnii oriens , cui nomen est ligameuti auriculae fa* ferioris (2). Musculi funt octo Sequences: i. Omnium maximus, Musculus attollens (3) , cuius fibrae a psrte fuperiore cohaerenres cum musculo temporal!, et tendine musculi fronralis et occipitalis , tune radiadm convergen- tes, fcfeinferunc parti posteriori fosfae ovalis. Sae* pe coniunctim curn epicranio agit hie mus^ culus, - 2. M. attrahens atirls (4) , qui ortutn du* cens a tendine musculi frontalis et occipitalis, eo loco, quo hi fe osfi zygomatico inferunr^ tendineo fine, dorfo helicis affigitur. 3 Musculi retrafontes (5)9 tres fere Tem- per funt numero, rsonnunquam autem duo, raro quator; funt autem: Superior et maior (6) , qui a procesfu mastoideo osfis temporurn, fere eo loco, ubi infertus est tendo m. fterno cleidomadoidei , provenienres, fefe affigunt,' pofticae auris convQxitati, conchae respondenti. (2) Diction, des fc. medical. T. X-, Disf. p. 599- (3) Soemm. Tab. I. f. 4, f. p. (4) Soemm. Tab. 1. f. 4, q- t. ( 5 6) , Soemm. Tab. I. fig. 4 9 u- z. u* f, Inferior (7), qui est minor, qui et fuperiore obliquior, caecerum eandem origincm ec infer** donem habens. Hi tres musculi auris integrae motui (qui eo rum nominibus indicatur) favent; verum ecalios, eosque minimos faepe indistinctis fibris conftan- tes, fabricavit furnma numinis providemia, qui motui , fingularum auris externae partium infer- viunc ec numero funt quinque. i y . M. tyaior helms (8) in anteriore helicis parte ec onus ec inferdonis locum invcnicns, ex- tremicare fuperiore, interdum atcrahemi com- mixcus esr. Parrerh anteriorem conchae posteriora et infe- riora verfus rrahic. a, M. minor helicis (9) fimul cum he] ice ex concha exic; ec, aliqtioc lineis perctirfis fe illi inferic,ancerioremquepartem helicis inferiora verfus ducic. 5. WL Tragicus C i o) , quodammodo quadran- gularem formam rcferens, ortum ducic a parte inferiore etanceriore conchae, fub trago^cui fe- fe affigic. Trngo exteriora verfus propulfo , ini- tium conchae te^ic. 4. M. (7)cf. Soemm. Tab.J. fig. 4. y-z. (8) cf. Soemm. Tab. I. f. 5 , a b c. (9) Idem T. I. f. 5. d e f. (io)Idem T.I. f. 5. g 5 h. 4. M.antitragicus (M) ortumducit a par- te fuper'ore anturagi, fefeinferens parti inferio- ri anthelicis. Anticragum et anthelicem ad fe invicem du cit, / 5 M. trans* erfus auriculae (12) conflat fl* bris muscularibus non fans distincds; abantheli- ce autem , obliqua dircccione , ad fosfam fca- phoideam ten^ic. Fosfa fcaphoidea et helice extcriora verfnsf protractis, meatus auditorii extern! aperturam latiorem reddit. S- V. Meatus audit orius externus. Seu. Fonts acusticus externus. Eo nomine intelligimus canalem, profundius cranium intrantem , a concha incipientem et ad membranam tympani definentem ; duabus parti- bus illam conftare videmus, una osfea, altera cartilaginea. Prima (1} est Cylindrica et media parte an- gus- (n) Idem T.I. f. 5. h. i, (12) Caldanius inftitut. anatom. Tab. I. fig. n. (i) Soemm. Tab. IV. f. 3. f. v. ( 1ft ) gusta, cui ab inferiore parte confinis est osfis temporis pars petrofa , a posceriore pars mas- toidea , a fuperiore pars fquamofa. Altera vero a productione cartilaginis auris externae praefertim vero ab ilia conchae efficta , unum pollicero longa, 4 lineas alta, 3 lata, cum parce osfea firma tela cellulofa coniuncta esc. (2). Cuds externa, ad tympanum usque decurrens -> et in pane osfea cum periosteo interno con- iuncta, imegrum meatum inveftit, eumque in* trans magis magisque tenuis (it, cryptisque fca- tet feliaceis multis, caerumen aurium fecernenti- bus. Quo ad latitudinem meatus auditorii , fend- bilis in utroque fexu differentia, attente confpi- cientibus occnrric, quum viris latior quam fae- minis concesfus fit; eius latitude enim, fecun* dum Cel. Autenrieth (3) in viris est ad earn in faerainis, uti 10 8. (2) cf. Meckel L c. $' 1906, (3) Vid. diar. cui titulus Reil's archiv, 9 band 1809, $ VI. C 13 > $. VI; Mtmbrana tympani. Canalis, de quo praecedenti egimus, abit in tympani membranam f quae aurem externam ab interna distinguit. Eius figura esc rotunda (i); interna fuperh** cies convexa, excerna vero eo loco concava, quo malleus iJli contiguus esc, cuius rnanubri- urn a centro ad peripheriam buius membranae usque, fefe cum ilia coniungic. In flatu fana ec nacurali nullis foraminibus pervia est , quod perperam nonnnlli voluerunc. (2). Pono te- nuis esc durance vita, rubri, pose mortem vero albi, colons. Foraminis quod tegic, am- plitudinem paullo excedic, indec^ue pendet^ quod tendi ec iaxari posiic, De eius compoiicione multum disputarunc a* natomici. Meckel ec Hempel illam tribus cuni* cis auc membranis conflare flatunnc, exteriors * interior e, ec media* Exterior componicur cute meatus auditorii osfei ; inferior tela cellulofa, cavitacem tympa-ni invesdente, media a priori- bus inclufa , ab inceriore , verum non ab excerio- ris feparari pocesr ec orcum ducic a parte os* f:. (1) Albini annot. acad. lib IV tab. i. h. (2) Hailer. i. c. pag. 550. C 14 ) fea meatus auditorii. Hancce musculofam ha- bec Meckel, pro hac fententia fequentia afferens argumenta: I Q . Analogiam cum maioribus animalibus praefertim vero cum elephantibus. 2. Vafa fanguifera rauka , iniectionis ope , in ilia invema. Opinioni huic contrariae favet virdoct. Hem- pel , illam vocans elascicam , duriuscujam , fub- liantia cartilaginea conftantem. C 1 ) Inter quos viros doctisfimos, fi et nobis liceac nostram exponere fententiam, illam musculofam efe non crederemus, quum 1. argumenta, quaeaffertCel. Meckel non fatis funtvalida;nam fiillepro fua fentendaafFercanalo- giam cum elephantibus , nosproilla Hempelii ad- ducimus exemplum testudinis, in quo illam fub- flantia cartilaginea conftanrem ipfi vidimus, 2. Quum rationem non perfpiciamus, cur inns- culofa foret nostra membrana, quam proprio musculo, tenfore dicto , tympani praeditam esfe deinde videbimus. 3. Quum fi musculofa esfec minus flicile ab acre vibrari posfct, quemadmodum illud in parte phyfiologica ulcerius demonftrabimus. VII. (i)Cff. A. F. Hempel Anfangsgr. der Anatom. des menschl. Korpcrs. $te ausgabe th v 140 ct kel 1. cit. S 192.1. C 15 ) \ [ J. VIL Vafa et Nervi auriculae extcrnae. Arreria Carotis facialis ramum dimktit pose cartilaginem auris externae fcilicet arteriam au- ricular em poster tor em, (i); ante aurem decur. rit, arteria auricular is anterior , 2) fupraeam fuperior; ad meatuin auditorium externum tendit ramus arteriae ilylomastoideae et per fisfuram GJaferi alias, qui a temporal! oritur. Nervos ac. cipic partim a comraunicante faciei, partira a rarao maxillari inferiore nervi trigemini, uti nervum inferiorem et fuperiorcm meatus audi* torii externi, partim a nervo cervical! fecunda et certio. AURIS MEDIA* Cay it as tympani. Cavitashaec membrana tympani ab aureexterna distincta, tubaEuftachiana, cumnarium ec fauci* um (i) Somm. Tab. IV. fig. I. b. fig, 2, a, b. c. urn apertura, foramine vero proprio cum cellu- Jis procesfus mastoidei, fenestraqus ovali (i) et rotunda (O cum labyrindio iungitur. Osfi- cula auditus (3) ec chorda tympani (4) in ea includuntur. Foramen illud oblongum , quod in media bafi invenitur , fenestra vocatur ovalis , cuiusmargo fuperior feraicirculi figuram oflendk, inferior vero recta linea decurric, quamque cocam adim- plec ftapes. Fenestra rotunda infra earn pofita , ad cochle- am ec quidem ad fcalam tynipani ducit. Super- ficierum ratio inter hanc et'oyalem esc ut 5-10, uti habet cel Autenrieth, dssf. cir. Tegit illam membrana tympani fecundaria^ quo nomine duplicationern membranae et cavi- tatem tympani et cochleam , tegentis intelligunn anatomici ; ante illam emmemia occuirit, pro* inontorh'.m C5) audicns, ex eminentibus intus vestibulo et cochlea nata; et in eius vicinia esc initium tubae Euftachianae (6). In regione aucem fuperiore et -posteriore cavi- ta- *. (0 Albin. annot. acad. lib. IV. tab. i. f. 3. m. (2) Idem Ibidem tab. i. f. 3. o, (4) Soemm. Tab. II. f. 20 et 21, q.'n. f. (5) Albin. Tab. I. f. 3. c. f. 4. d. (6) Albin. TaK. I. f, 3. p, f,"4. p. C '7 ) ratis, est fovea quaedam ad.cellulas mastoidcas ducens, infra quas occurric eminemia pyrami- dalis feu papillaris , quae, foramine parvo hi- ans, cum canali Falloppii coniungitar (?) ec musculum ftapedium continet; locus eminent!- am pyramidaletn , promoncorium et fenesftram o- valem inter , finus vocatur tympani. Praeter fe nestras memoracas aliud invenicur foramen , a* fertura chordae , quod chordam e cannli Fal* loppii in tympani cavum transmittit. Totam cavitatem membrana mucofa , rubri colons, invescic; cuius mucus fecretus a tuba Euflachiand abducitur, quam etiam tegic, fimul cum^cute faucium cohaerens. Eius vafa inftacu fano non tarn distincte oculis occurrunt, quara in reliquis membranis mucofls. 5. ix. Ossicula ttuditus. Osdcula, quae tympani cavitate contineri dlximus, funt tria, malleus , Incus tt flape$\ os- ficulum enim rotundum pro quarto a nonnuJHs ha- (7) Albin. tab. i. .3. d. D C 18 ) habitum, tantum procesfum incudis esfe, recte recentiores osrendcrunc. A membranatympani ad fenesrram ovalem ten* dunt haec osficula, uc mutationes, quasmembra- na tympani patitur, auri internae communicenr. Situm eorum accurate delineatum videre esc a pud Soemm. Tab. IV. fig. 2, coniunctim cum labyrintho fig. i, et ab interiors pane fig. 12. S- X; Malleus. In malJeo quatuor distinguunrur panes, ca- puf (i) 9 collum (2^), manubrium (3) , ei pro- cesfus Caput est pars fuperior ab anteriore parte convexa, a posterioreincifa, glabra et eminemia transverfa in duas paries fuperiorem ec inferio- rcm, difrincta. Per gynglimum, ligamenri capfularis ope, cum incude ("4) coniungitur, et ab utroque la- tere fustinetur colio brevi, compresfo, quod in (i et 2) Socmm. 1. c. tab. II. fig. i. e. d. (3) Soemm. 1. c. tab. IL fig. i. c. (4) Soemin. 1. c. tab, II. fig 20. c. d. Mamtbrium\ fefe inter latrc-Uas menlbrsttia tympani inferens, abir Procesfus funt duo breyis en longits* Brevis, obttifus, in parte fu peri ore rnr.mihrU confpicuus, racmbranam tympani tangic Cs); ..Longus * feu anterior , feufpinofi;s., feu apophyfis foliisi tenuior a collo orcum ducens,adpartem an- teriorem membranae cymp^ni tendic, fefe fisfu- rae in annulo obviae, infcrens (6}. XI. Incus. Figuram referc dentis molarls, duobus con- ilancis cruribus , ep parce medi^, quam -voca'rtc corpus. Corpus (i) fere esc tetra^ormm et fli- cie gaudet arciculari (V), qiift conhin^itur capita mallei; deinda, pcriostei cpe, com ma caveae tympani parre cohacfec. Ab illoduo decurrunc crura feu procesfus, quorum 'unum crus breve feu posterius dictum, crasfum, bre- ve (5) Soemm'/l. c. Tab. II. fig. i. b. (6) Idem. 1. c. Tab. II. fig. i. a. (0 Mem. Tab. II. figyi.f. (2) Idem. Tab. II. fig. 4*- ' ve, et celiulis procesfus mastoidei oppoficum esc C3) Alterum longius etiam anterius dictum (4.) , pose mallei manubrium (hum esc ecabitin capicu- lum rotundum osflculum fylvii (5) diccurn , imme- rito a nonnullis pro flngulari osfe habitum, etad coniunccionem cum flapede formandara inferviens, S. XII. Stapes. Merito quest! funt anatomici , faepe osfibus , musculis aut aliis parcibus, abfurda aliarum re- rura dari nomina, inter quae et illas panes, ne fimilitudinis quidem urabrainveniripotest; haec- ce autem querela huic osficulo applicari non po- test , cuius quippe figura rite respondet rei , un- de noraen fuum accepit. Confht capite vel fa* cie cartilaginea , duobus cruribus et bafi. Caput (i) excavatum est ad excipiendum ca- pitulum incudis, quod fac firmiter cum illo co* hae- Soeinm. 1. c. Tab. II. fig. i. (4) Idem. Tab. II. fig. i. h. (5) Mem Tab. II. fig. i. i. (0 Idem Tab. II. fig. 5 a. b. haeret, a cruribus aucem feparatur collo in- cifo (2). Crurum anterius (3), minus flexum est ac poscerius (4). Utrumque in pane ameriore fpinam habet, cui fe affigic membrana, ab iila tympani products. Bafts (5) , formam habec fe- nescrae ovalis, quam tocamoccludic, et cui, ope membranae mucofae tympani, coniuncca esu Vir aucem doct. Meckel illarn fenestra ovalipau. Ip minorem habet, ec inde deducic, (lapedem per hocce foramen, vesdbulum intrare ec exi- re posfe. . XIII. Ligament a et musculi osficulorum auditus* \ \ Omnia audicus osficula inter fe invicem con- iuncta funt, malleo membranae tympani adhae* rente. Ligamenra, quibus haecce coniunctio perficicur funt. Lig, mallei , a parte anteriore cavicatis tym- pani ad mallei capuc decurrens. (2) Soemm. 1. c. Tab. II- fig. 5. c. (3) Idem Tab. II. fig. 5. d. (4) Idem Tab. II. fig. 5. e. (5) Idem. Tab. II. fig. 5- f- ( 22- ) / > quod a parte posterio- re cavicatis cympani , ad procesfum incudis et ad iDanubriunr mallei deeuvrit. Llg: incudis a partc postcriore etfuperiore ca- vicatis tympani ad procesfmn brevera incudis tendens* Motum alfquem perflciunc osficula fupra dicta, cui finiinfcrviunt rauscuH numero quatuor , quo- rum tres pertinent ad malleum, tinus ad ilape- dcm. Mallei musculifunr, vn. tenfor cympani 9 niallei extcrnus, laxator tympatti. M tenfor tympani aut M mallei Interims (_\*) ormm ducit a parce fuperiore cartilaginis tubae Euflachianae (^2), interdiim etiam ab osfe cunei- forme, deinde per carsalem in osfe petrofo, .fa- pra tubam Euftachianamobyimn , ad tympani ca- vitstcm usque decurrit (3), ec fefe iriferit collo Malleum imrorfum trahendo, niembranam tympani cendit , feriem csficulorum imrorfum du- cens, ira ut flapcs in fcnestram ovalem pellarur. IvL rtialkl cxternus feu M. laxator tympa- (1) Soemm. 1. c. Tab. II. fig. n d. c. f. (2) Idem. Tab. II fig. ii. d. (3) Idem. Tab. II. Jig. n. f. C 23 ) ni (4) raro oculis occurrit. Orcus a procesfu alaeformi osfis cuneiformis , Tub fisfura Glaferi decurrit, et per foramen inter partem pccrofam et fquamofam, ad procesfum longura mallei ten die. Malleum antrorfum et extrorfum trahit, ec in- de laxat membranarn tympani. M. lax at or timpani minor feu M. mallei cxter- nus minor ("5), omnium minimus , oritur a parte fu periore canalis auditorii osfei, deinde per lami- nas membranae cympani decurrens, fefe inferic manubrio ec procesfui brevi mallei. Membranam tympani antrorfura ducit ec inde laxac. Stapedi unicus concesfus est musculus, M> flapedlus^ parvus, trigonus, cavo erninenciae pa pillaris inclufus (6), fefeque inferens capiculo llapedis. Ita ilapedem posteriora verfus trabic, ut ba fis in fenesrram ovalem pellacur, et ita osficula auditus introrfum agin., ut tendatur membrana tympani. $. XIV. (4) Soemtn. 1. c. Tab. II. fig. 10, q. r. s. (5) Idem. Tab. II. fig, 10. n. o. p. Idem. Tab. II. fig. n.g. h. i. fig. 20. T. U. S. xiv. Tuba Euftachii. Praeter cavicatem tympani et osficula audicus ad aurem mediam percinec tuba E-uftachiana, quae 2 pollices longa , in pane petrofa osfis temporis, et in pane fuperiore et posteriore pro- cesfus pterygoidei (1} obvia, duabus conftat parcibus, alteraosfea, alcera cardlaginea. Eius pars osfea in tympani cavo, ad latus exterius canalis carotici, invenitur; principio ampla, dein verofenfim angustior facta in par- tern anteriorem ec exteriorem osfis petrofi ter- minatur. Partis cartllaglnae forma esc elliptica , quae contraria ratione titque pars csfea, fenfiin fit am- plior et fupra fosfam pterygoideam decurrens , in palatura post naritim choanam termiiiatur (2 j. Tora iam tuba Etiflachiana tenui membrana ir.ucofa tegitur, quae, e faucibusexiens,dictam tubnm investiens cavitatem tympani intrac; et, eo loco, ubi tuba fauces respicic, valvulam quad format, yalmlam tubac. Eufttyhianat dic- tam. S- xv. (1) Soemm. Lc.Tab. II. %. n. a. b. c. (2) \temAhtihLdcrorganc desge rucks* Tab. I. Stf. C as ) XV. et mrvi ad aurem mediam pertinentia. Arteriae in cavitatem tympani penetrantes fnm: rami arteriae ftylo-masroideae, qui etiam cellulas mastoideas pervadunt; dein rarnus arce- riae temporalis, per fisfuram Glaferi incrans : a- lius maxillaris internae , pro rausculo mallei in- terno; alins meningeae mediae. Hi rami omnes fcfe per merobranam mucofam extendunc, ec musculos parvos nucriunt. Nervus in cavicate tympani obvius , esc chorda ita dicta tympani, ramus feptimi paris feu com- inunicantis f'aciei, a culus trunco aucem in 'fine canaiis Falloppii (i) discedens, parvo forami- ne cavicatem tympani incrac (2); dein transver- fa directione inter incudem et malleum (3), ad fisfurani Glaferi decurrens(4) ? per illam ex cavi- tate exit, (5). AU- (i) Soemm. Tab. II. fig. 21. p. O) Idem. Tab. II. fig. 21. q. (3) Idem. Tab. II. fig. ai. r. (4) Idem. Tab. II. gg. 21. x. (5) Idem. Tab. II. fig. 21. f, III. AURiS INTERN A. xvi. Labyrinthus. ( i ) Hoc nomine intelliginius illam cavitacem , quae in pane petrofa post tyrapani cavumobvia,par* tern organi auditus internam conflituit. Variis componitur partibus, vestibulo nempe, canali- bus fetnicircularibus ) cochlea et aquaeductibus Co* tunni. Recce a Meckelio in duas parces dis- linguicur, in osfeumtt membranaceum (knocker" ec, hautige labyrinth'). 5. xvii. Labyrinthus osfeus. In aduitis labyrinthus osfeus non a fubfrantia dura, cellulofa partis pcrrofae dlsrinccus , veruin cum ilia concrctus apparec ; in iunioribus vero con- flat (i) Scarpa^f/^^. disqidt. de audit, et olfact. Tab. VI. VII. VIII. fig. i. s. et Soemm. 1. c..Tab. II. fig. \.a ]uperiore $arte\ Tab. III. fig. I. dblnferiore. Tab. III. fig. 3. a latere Tab. III. fig. 5. a farte in terna Tab. Ili. fig. 7. 8. C 27 ) flat fubfhntia osfea, dura, fragili, quae telae cdiulofae ope, ab osfe pctrofo feparatur; a* pud quos eciam inter cum ec membranacewn membrana intercedic , quam immerito pro peri- osteo labyrinth! habuerunt nonnulli; quum eius vascula ad fecernendurh adaptata ec cohaefip cum nicmbrana, cavkatem tympani invesdente a (atis evidenter dernoqltrant, illam esfe membra,- nain ferofo-mucofam. Pars labyrinthi osfei in^ cerna , humore ferofo ^nadida esc , qui fpatium in- ter euni et membranacetim fere totura adimplec* J. XVIII. Vestlbukun. Nomenillud declerunc anaromici , parti mediae lahyrimhi, quae ab exteriore parce cochleae, a posteriore et fuperiore meacui andirorio inrerno, et a latere canalibus femicircularibus condgua esc; en quae, ope fenestrae ovalis, cum tympa- ni cavo cohaeret. Foveas in illo invenimus duas, eminentia py- ramidali a fe invicem distinctas ^i), quorum pri- (0 Socinm. 1. c. Tab. IIL fig. 7. p. est F. hemisphaerka (2), feu fecundum ill. Hempel rccesfus hemisphaerkus , in pane anreriore ec infericre vestibuli obvia; fecim- da F. Sethielllptka (3), feu recesftis femlellip* ticus , quoe posteriora et fuperiora verJus ten- dens, able ad partem inferiorem in foveam ali am jiilclformem (furchenformige) ("4). Sacci feu alvi membranacei in illis rcconduntur una cum pulpofa nervi acusrici fubflancia. Illorum primus est rotundus in F. hemispbaerica (5) larens ica ut dimidia eius pars in ilia refide- at, aJcera in cavum vestibuli extuberet; quae aurem prior pars tarn arete cum fundo cavi- tatis hemisphaericae coalica est, ut fine lacera- tione ab eadem feparari nequeat, Secundus autem esc ovlongus^ (6), in F. ferniellipdca obvius. Porro arcus canalium femicircularium in ves tibolum, quinque ostiis terminancur; quum fex- tuin (2) Scarpa 1. c. Tab. VI. fig. 2. \.\ et Soemm. Tab. III. fig. 7. n. (^ Scarpa 1. c. Tab. VI. fig. 2. k. Soemm. 1. c. Tab. III. fig. 7. o. (4) Cf. Meckel 1. c. 1438 , Scarpa 1. c. feet. II. c i 3et Tab. VI. fig. i. 2. m. , (5) Scarpa 3. c. Tab, VI. fig. 5. k. Soemm. Tab. III. fig. 11. f. (6) Scarpa Tab. VI, fig. 5 jr. Soemm. Tab. IILfig. n. h. rcrn rectiore marglne, fenestrae ovali fubia* cens (7) , adcochieam ducic. Aiier aquae ductu- um ex illo originem trabit. Mernbrana denique ferofa, vesdbnlum inves- tk, partim coniuncca cum ilia, quaein cochle- am et canales femicirculares expand! tur^ partim cum ea, quae iuxca bafin ftapedis e cavitate ^tympani exiens , vestibulum intrac. 5. xix. Canales femicirculares. Canales illi, qui ad Jams vestibuli exteriora verfus pofid funt, communi nomine Canalium femicircularium infigniuntur. Numero funt tres (0> faperior (a), inferior Q), cxternus C4) quorum quisque duobus foraminibus in vesdbulo patet ; excipias tamen fuperiorem ec inferiorem, qui in fine coale^^nc (5) ; unde loco fex , quin. que (7) Scarpa. Tab. VII. fig i. 2. r, (1) Soemm. 1. c. Tab. II. i. (2) Tab. II. fig A. B. C. (3; Tab. II. fig i. H. G. F. (4) Tab. II. fig i. K. L. M. (5) Tab. IIJ fig 7. 3. C 30 ) que (6) tantum eorum canalium lumina animad- vertumur. Quae lumina non orania eiusdem magnitudinis funt ; finguli enim canales oriikio uno amplo , ampullae formam reference, e ves- tibulo exoriuntur, aicero vero angusto ad vesci* bulum redeunt. 1. Canalis fuperior feu anterior , fuperiora etanterioraverfusfitus est. Ambo eiuscrura mul* torn a fe invicem diftanc, quorum anterior ellip- ticum format finum; posterior cum iilo cana- lis inferioris confluens communem mbulum format. 2. Canalis inferior feu posterior , longisflmus est et in orbicularern foveara , in parce interio- re et inferiore (7) labyrinthi obviam , abit. 3. Canalis externus feu minimus ad ortum fuum iinum demonftrac infundibiliformem , infra ilium canalis fuperioris poiuum (8), e t prop riolu mine in vestibulo parentem. , (6) Soemm.l. c. Tab. III. fig. 7. i. 2. 3. 4. 5- (7) Idem. Tab. III. fig. i.g. Scarpa Tab. VII. f . I. 2. f. (8) Idem. 1. c. Tab. III. fig. i. o. (9) Idem. Tab. III. iig. i. g. XX. S. xx. Cochlea. Tcrtiam labyrinthi partem conftituit cochlea, quam invenimus in parte petrofa, ante vesdbu- lum; dum bafis eius meatum anditorium incer- aum, acumen vero ad anteriora refpiciat (i). In eius parte media occurric modiolus feu ca- lamella (2), principem canalem pro decurfu nervi in cochlea conftituens , cuius pars late* ralis continet multa foraminula , laminae fpirali cbndgua; bails vero, verfus meatum auditorium internura pofita, tractum ira dictum fplialen} effingit. Superiora autem verfus, modiolus non in acumen cochleae abic 5 fed iam ad fecundum gy- rum terminatur, ubi in eius apiceinvenitur cor- pus infundibiliforme fiyphus Vicusftnii (3) dic- tum , et masfa osfea convexa teccuni ; quara Cupulam vocant. Circa modiolum ec fcyphum , dexcrorfum in au- (O Soemm. Tab. III. fig. i. i. 2. 3; Scarpa Tab. VIII fig. 31. 4. (2) Eius baftn vid* in Scarpa Tab. III. fig. 4. e. api eem vero in fecundo cochleae gyro eodem loco. f. ^ (3) Soeinm. Tab. III. fig. 7. fc. ubi eius centrum vidctur. C 3* ) aure dextra, finistrorfum in finistra convulu- tus esc canalis, sj gyros formans, qui, per feptum convolutum, nomine laminae fpira- Us* rurfus in duos minores dividicur , quos fcalas vocant; quae fcalae primo circa rao- diolum^dei circa fcyphum flectumur. II- larura una, fcala tympani (4) nuncupaca in- fra laminam fpiralem fita, per foramen ro- tundum in cavum tympani tranfirer, nifi mem- brana tympani fecundaria, fefe interponfns , hoc impedirec. Alceravero, fupra laminam fpiralcm iita , lumine quodam patet in vestibulo ec hinc fcala vestibuli dicicur ($) . Lamina fpiralis (6) , eo loco incipiens ubi ec incipiunc ambo gyri , circa modiolum , ecfcyphum convoluta esc, et 5n procesfum terminatur hamulum dictum. Duar bus conflac partibus, una osfea, quae duabus coinponitur laminis, inter quas, canales inveni- untur flBraminibus cobaerenres cum latere modi* oli ; CartilagifjeavltQWi vel membranacea ^ con iuncta cum membrana mucofa gyrorum, quam zonam cochleae mollem vocavicScarpa(7). Soem- (4) Scarpa tab. VIII. fig 3. b, b. (5) Scarpa tab. VIII. fig 3, c, c. (6) Soemm. tab. III. fig 7 , d. (7) Scarpa 1. c. Sect. II. Cap. 2. 1 C 33 ) mering vcro fp) demonftrare conacus esc, iltam componere quatuor panes nempe: izonam osfj- am ; 2* zonam albam flexilem ; 3 Q zonam veficula- rem',' 4 zonam membranaceara , mucofam. Quoad incegram cochleam , adhuc annotandum est , vi- r um docc. Autenriech , Disf. Cit. , quandam pro fexu difFerentiam invenisfe , quum illara in viris paululum longiorem er eius gyros laciores, quana in faeminis obfervaveric. S. XXL Labyrinthus membranaceus. Quum g 18 de faccis membranaceis , vestibuli ^veis contends, ec ^20 de zona cochleae mol- Ii iam expofuimus, quoad labyrinthum membra* uaceura , tan cum animadvertendum esc , ilium a labyrintho osfeo contineri , ec in illo humorera fcrofum inveniri, quern Meckel 1944 aquii- to^vocat fabyrtntki membranacei^ verofiinili- ter Jente efFufiim ab arceriolis per labyrinthnm disperfis, et inhalancibus vasculis lence paricer re- forp- * Soemm.l.c. Tab. III. f. n. excmplum fequens yiri illustr. ComparetU obferyat. anatom. d& aure intcnia. com^arata^ praef. p. 28 c C 34 ) forptum et renovatum. Canales vero femicircu- lares membranacei in homine , brutisque mammali- bus, diamecro minores funt, quam in avibus, reptilibus et piscibus. Semper medio cellulofo texru, tenuisfimo ac paene rnucofo, tubulorum osfeorum pariecibus alligati reperiuntur. Singuli amern ampullanvformant , eliipticae foveae, quam canales osfeos formarc diximus(ip), respon* dentem. Deinde et curfus et anastomoHs horum tu- bulorum inembranaceorum 9 contemplatione digni omnino funt. Scilicet in fuperiore et poste- riore pane vestibuli coliocatus est facculus oblongus, rnembranofus, pellucidus, (^i), cu- ius extrenwm alterum fuperius fedet in fovea femelliptica (2), inferius autem gracile ("3) transverfim per vestibulum decurrens, extendhur ad inicium ductus femtcircularis membranofi pos- terioris. Ab illo facculo ortura ducunt terni ductus femicirculares membranofi, et ad ilium tamquam ad communem alvum redeunt, ut vi- dere est apud Scarpam Tab. V. fig. 5. (1) Scarpa Tab. VI. fig. 5. m. g. (2) Idem. Tab. VI. fig. i. 2. K, (3) Idem. Tab. VI. fig. 5. g. . XXII. C 35 > 5. xxii. Aquaeductus Cotunni Si aqua, nonnulliseciamaudiens aquula acus* tica Cotunni (de qua praec. habuimus) abun- dec, canalibus abducitur propriis, masfa osfea inclufis, quorum primus nuncupatur: Aquae* ductus vestibuli ("!_) qui, in F. fulciforr.il incipiens. Tub lumine communi canalis fupc- rioris v ec inferioris (2), fpado percurfo qua- tuor fere linearurn , in partis petrofae faciem posreriorern cerminatur ; fecundus vero, Aquae- ductus cochleae , onus in fcala tympani, deia dilatatus aperturam iibi facie in fuperficie in- feriore os(3 perrofi, iuxta foranien iugulare^ Duo hi canales viam edam conftituunt arceriis > quae labyrinthum intrant ec ex eo exeunt. (1) Soemm. Tab. III. fig. <.s. (2) Idem. Tab. ffl. fig. /. C A . 5. xxiii. C 3$ ) $. XXIIL Meatus audit or his interims * feu porus acusticus Internus. In parte posteriore osfis pecrofi obvius eat meatus auditorius internus, cuius alticudo quin- que lineas raro excedit. In iilo tres foveas enu- merac Hempel (i), Scarpa vero qcatubr (2), hoc modo : fundum canalis, fpina falciform!, (3) dirimi dicic in duas foveas , alteram mino- rem 4 fuperiorem ("4), maiorem alteram, inferi- orem (5)^ quam postremam rurfus in duos aJios distinguic loculos , quorum alrer ilatim pose pos- dcurn vestibuli parietem iacet (6), lnfundi~ "blliforniis alter bafi modioli infidcc (.?), Cel. Hempel vero fententia , licet alio rnodo expo- lita, tamen eodem redic; nam, praeter tres, quas enumerac foveas, qnartum infuper niaius foramen habec, ad tubulum centrakrn cochleae du- (1) Hempel 1. c. 150. (2) Searpa L c. feet. 2. cap. 1.57. (3) Ideml.'c. Tab. VII. fig. i. 2. IK (4) Idem 1. c. Tab. VII. fig. i. 2. x. (5) Mem 1. c. Tab. VII. fig. i. 2. y. (6) Idem 1. c. Tab. VII. fig. i. 2. n. (7; Ideml. c. Tab. VII. fig. i. 2. g, / C 37 ) ^ /'-.", ducens, qnod plane convenit cum quarta Scar- pae fovea , InfundlUforml nempe. In fingulis his foveis, ostiola plurima con* fpicienda funt, quae tamen commode ad duos praecipue ordines redegit Scarpa ^8), fciL ad ea, quae nervum acusticum ducunt ad canales iemicirculares ec vestibulum; atque ca, quae ilium ad cochieam transferunr. Priora Tedes distinctas occupant . tres fcil. foveam ica die- tarn minorem, pariecem poscicum vestibuli ec medium locum inter haec nimium prope fpinam falciformem* Quoad posteriora accen- dendum est ad tractum quemdam foraminulo* fum (^9), qui foveam maiorem occupans, pari- ter ac tubulus centralis fit fenfim fenfimque arctior et in centrum bafeos modioli delink. s. xxiv. Nervus aciisticus, Nervus octavi pan's, meatu auditorio interno, labyrinthum intrans, per ilium dispergicur, ec communi nomine nervl acustld feu audit orii in- llgnitus, in duas discinguitur partes. Pri- (8) Scarpa 1. c. feet. i. cap. I. .7. feqq. (9) Idem 1. c. Tab. VII. fig. i. a * pg. Priraa vocatur mrvus vestiluH (0 clj i tres funt rami , unus abiens in faccum feu alvum oblongum et in ampullas canalis femicircularis et fuperioris et exterioris (aj; alter in alvum feu faccura rotundum (3); tercius denique in ampullam canalis inferioris ("4). Secundae nomen dederum nervi cochleae (5); qui trac- tum fpiralem osfeum intrat , et fefel circa earn vercens, in fcyphum terminatur; eo aucem de- curfu per foramina modioli, multas dimitcit fi- bras nerveas, quae, plexubus mulris, fefe in- ter ambo plana laminae fpiralis dispergentes , fenfirn fenfimque tenuiores fiunt. C6) Nervus feptimi paris feu ccmmumcans faclci eodem canali atqtie acusticus orgonon incrans, non in labyrinthum fed in tympani cuvum chor* dam tympani, et per canalem Falloppii, alios ramos illosque minimos dimittit. Deinde nervi communicantis cum acustico anastomofin in mea- tu (1) Scarpa 1. c. Tab. VII. fig. 3- k. Is m - Soemm. 1. c. Tab. III. fig. 9 *. ft. v. (2) Soemm. Tab. III. fig. 13. . (3) Idem. Tab. HI. fig. 13- ft- (4) Idem. Tab. III. fig. 13, y. (5) Scarpa Tab. VII. fig. 3 , n: Soemm Tab. III. f. 9*. (6) Idem. Tab. VIII. Bichatinfuooper. anat. qcncr. T. I. p. 46 dicit. nervum acusticum neurilemate ca- ere. C 39 ) tu audkorio interno invenic doer. Swam (7) % da fie 1. me fehlt. 2. fast kelne Varietaten darbietet ^ 3*. alien Satigthiertn zukommt. Quod (7) J. Swam Eemerkungen fiber einige, mit der Phyfiologie und Pathologic dos Gehors in Beziehutig flehende Punkte in Meckel's Archiv. V. Bd. 2 H. P- 2 57- (8) C. L. Jacobfen, Belt rage zur Otoiatrie. i/. Beit rags tieber cine neue im Ohre entdeckte N erven" yerblndung i in Meckel's Archiv. fur die Phyfiolo- gic. V. Band. 2 A. 1819. Halle , Berlin. C 40 ) Quoad eius functionem ingem'ofe fupponfc vir doct. , illam non Slia rarjone in cochleam a- gere , ac chorda tympani in cavum tympani. Grarum nobis omnino fuisfet, fi clar. auctor expofuisfet, quid per hanc chordae tympani actionem voluerit, nam tune melius eius fenten- ciam intelJexisfemus. Caeteruro expofui fentenci- am, quidquid de ea fie, iudicenc viri docci. S. xxv. Vafa fangulfera labyrinthi. Coniunctim cum nervo acustico per labyn'n- thum (i) dispergitur ramus arceriae bafilaris, nomine arteriae auditivae inter nae \ quae posc- quam intraverit meatum auditorium inrernum, in artcriam vestibuli et cochleae dividicur, quorum prima, in vestibulum (ii) et in canales femicir- culares abiens^ ramum dimittitin fcalam vestibu- li , altera, i4ramisconcham intrarss, per forami- nula modioli ramulos dimittic ad laminam fpira- lem (3). .$. XXVL (i) Soemm. Tab. IV. ftg. 9- f- CO I-iem. Tab. IV. fig. 9. gg. (3) Idem. Tab. IV. fig. 9. h h. C 4 ) 5. xxvi. Canalis Faloppii. Canalis fupra fenescram ovalera, ad marginem fuperiprcm ec posceriorem cavicatis tympani in femicircuium decurrens, canalis audit Fatoppii; cerminacur ad foramen flylomascoideum, fupra quod lumine quodam patet, in cavum tympani ducente ec chordae tyrapani tranfltnm praebente. < Expoflta nunc organi auditus fabrica in ho- mine , antequam ad fecundum fectionis nostrae caput tranfeamus, liceat paucis exponere quo* modo in primis vicaeperiodis conititutum fie or- gan on. $. XXVII. Organon auditus in foetu et infante. lam a nativicate organon fans esc evolutum 9 imo partes nonnuliae eandem habenc magnitudU nem , acqne in aerate provectiore. Auricula externa, ratione habita, eo esc minor quo iunior est foetus. In ilia primo effingumur ancitragus ec helix, dein anchelix ec cragns. Quoad porum acuscicura excernum, pars eius car* C 4* ) carrihginea minor est, caeterum eandem figu- ram referc , quara in aecate provectiore ; deficit vero pars osfea, cuius vires fustinet annultis osfeus, fupra quern tenfa est membrana rym- pani (i). //; aure media , psficula auditus iam eandeni habent magnitudinem., atque in adultis; eorum musculi distinct! apparent et fenestfa rotunda magis ad rrembranam tympani converdtur. Mem- brana mucofa infigniter vasculofa apparen, et caviras rympani muco impleta est, qui in cae* ten's vitae periodis minori copia fecernitur. In aure Inierna^ labyrinthus eiusdem est magnimdinis atque in adultis, de quo conf. S 17 ; a pane exteriore capitis , canalium femi- circularium fitum fatis perfpicue videre posfu- mus; infra canalem fuperiorem cavum animad- vertitur, in quo reconditur procesfus durae me- ningis et qnod postea masfa osfea tota repletur. IVIeatus auditorius internus arnplus iam fatis esr. (0 Socmin 1. c. Tab. II. fig. 2. et 12. C 43 ) C A P UT SECUNDUM DEFABRFCA ORGANI AUDITU9 IN ANIMALIBUS. Progrediens ad expofitionem fabricae organ i audicus in animalibus, monere mihi liceat, me non exactam neque omni titulo abfolutam datu- rum organi audicus anacomiam comparatam ; hoc enim propoficura quaesdonis esfe non videcur, MeJius mihi vifum esr , ad cuiusque organi partis pertractationem , quaenam inter animalia ilia gau- dent, quaenam carent, indicare, Cmul hisce adiungens, quantum eius ftructura ab ilia in ho- mine differt. Igitur primo de vertebrads , deia de invertebrads agam. . XXVIII: Auricula externa* Mammalia. Exceptis cetaceis* pauca func mammalia, quibus deesc concha 9 ad quae inter afc ( 44 ) infectivora, pertinent forices plurimi et talpa; inter rodemia , zemmi ; inter cdemula, manis; inter amphibia, mulcae phocarum fpecies et trichechus rosmarus. E contra cheiroptera, Je* pores, afini et cervi magnas habent aures. In pie* coto auris magnitudo , illara totius corporis ex- cedit. Helix omnibus deest mammaJibus, praecer fimias antiquae continenris feu fimias proprie (Ic dictas , quibus adest, multo licet minor quam in homine; fimiae autem Americae fapagous dictae hac parte carent. Tragus in cheirop- teris praeferdm in plecoto valde est evolutus et fingulari forma praeditus. In cane etiam ob- fervatLir. Aves. In avibns auris orificiutii , foramen con- Hicuit, immediate plumis fingularis admodum llructurae (i) tectum ? tenuibus , elasdcis a fe invicem feparatis pro libero aeris introitu. In otibus et ululis orificium externum auris pofi- tum est in fundo cavitaus magnae, cute vescitae nuda , cuius plicae illam ita dividunt, utferefi- guram conchae in humana aure referat. (2) Rep* (i) cf. Vicq D'Azyr mem. fur Fanatom. des oise- ttux in Diem, de 1'acad. royal, des fc. a Paris A. 1778 PL X. f. 7. (a) cf. Carus Lehrb. dc-r Zootomie Lcipz. 1818 'J'ab. XVI. f. 4. qui mremftrigis oti delineavit. C 45 > Reptttia ec Pisces. Reptilia et Pisces auricu- lam externatn non posfident; in crocodilo vero eius cypuni quafi inveniri deinde videbimus. . XXIX. Meatus audltorlus externus. Mammalia.- In fimiis fapagous diccis et cbei- ropreris meatus audicbrius externus brevis est ec cyiindncus. In carnivoris eius directio genera- tirn eschoriz;;ntalis. In ornithorhynchp patadoxo (i) ec hystrice (2^); canalis est longus ec convolutus. Cetaceorum raeams audicorius ex- ternus canalis esc carcilagineus osfea parce or- bacus, tenuis v a fuperficie inrerna cucis incipi* ens ec per Jardum usque ad rympani membranam penetrans (3); Cel. Home ilium in balaena a |jedes 6 pollices longum invenic (4). Ayes. In avibus repericur meatus auditori- us (1) Home Phil, transact. 1802, there is a car- tilaginous canal \ the fize of a crow-quill ^ winding round the fide of the head , upon the outside of the temporal muscle , leading to the orifice in the tem- poral bone" (2) lucm ibidem p. 355. ^3) Camper Verliand. der Holl. Maatfch. te Haar- lem D. XVII. 2, ft. Tab. I. a. v. e. c. et Tab. II. fig. 2. F G I. (4) Home Phil. _trans. 1812 p. 84. a. C 4<5 ) Os membranaceus et pro parte etiam osfeus. II* lum in reptilibus ec piscibus deiiderari vix mo- nitu opus est. J. XXX; Membrana tympanl. Mammalia In talpa mernbrana tympani fere pa* ralela est bafi cranii. In elephantibus illam musculo- fam esfe 6 iam vidimus , fed attentione digna omni- no est membrana tympani balaenae mysdceti, cuius fuperficies excerna non , uti in aliis mamma* libusconcava, fed convexa , meatum auditorium externum intrac (i) et distinctas fibras muscu- lares demonftrans , nullam communicationem cum osficulis auditus alit; quoniam malleus in ilia potius cum membrana coniungitur, quaebafios- Us, tympani cavitatem formantis, affixa est. (2) dvcs. In avibus ("3) pars convexa , ad inftar par- tis concavae in mammalibus, exteriora verfus prospicit; quae convexitas ab extremitate osfi- culi auditus, membranae tympani fefe affigentis, peadere videtur. Reptilia. In testudine cavi foramen amplura ex- (1) Home Philof. Transact. 1812 p. 85. (2) Carus 1. c. Tab. XIX. fig. 7- f- g- (3) Vicq D'Azyr diss. cit. Tab. X, fig. fi* C 47 ) \ . externum tectum esc lamina cartihginea denfa, In crocodilo membrana tenuis esc, fed profim- dius cranium intrac, appendicibus duabus car- ncis tecta, quas verofimilicer Herodotus pro crocodili aure externa habuic, cui Ae;.,ypriosan- nullos affigere dixie, ('4). In ranis ec buffoni- bus (5) membrana tympani neque extra capuc prominens, neque excavacionem formans , (a fleur de tete) cute tegitur. 1 Reptilia , quibus non esc cavum ty.npani ed am membrana tympani carent, uti falamandrae ; attanien nonnulla, licec cavo tympani praedka, raembranam tamen non posfident. Pisces, in quibus auricula,rn et meatum audi* torium exrernum defiderari .vidimus, eciam mem- brana tympani carent. S. xxxi. Cavitas tympani. Mammalia, InEIephante cavitas haec fatis est mag- i (4) Herod, lib. II. 69 rs (5) cf. Mem. Jttr Porgane de ?otxe des reptiles par M. Gcoffroy mem. f res. & Pacaddz Paris T. n. PL i. fig. A. f. 13. ( 48 .) magna ; eius parietes mulcis laminis conftituumur , plurimascelJuIas formantibus, quarum vestigia iara in cavo tympani perquam ampJo rodentium inve- niuntnr, uci in cavia cobaea, arctomi marmot- ta et hystricibus. In Hipopotamo, cavitas tym* pani est admodum parva, fedforamine communicac cum alia cavitate, in multas cellulas irregulares divifa, Cetaceorum cavitas lamina osfea convo- luta formatur, quam Cuvier lee. (Tanatom* compar. lee. xm Art. 4. cum illis conchyliis comparat , quae bulla vocantur* In balaena duae xadfunt fenestrae ^i). Aves. In avibus cavi parietes posterior et in- ferior formantur a procesfu osfis occipitalis ; an- terior vero pro maxima parte ab osfe fingulari, cui nomen osfis quadratl. Cavitas rympani com- rnunicationem alic cum tribus magnis cavifati* liiS) organo auditus avium propriis; quae, la- minis osfeis, tenuibus, elasticis tectae, acrio- nem foni in labyrinthum corroborant. Earum prima in parte fuperiore cavitatis patec et us- que ad illam auris akerius lateris tendic ; fe- cun- (i) Secnndum Camper in act. cit.D. XVII. 2. ft. p. '178 ubi et cavitas tympani eximie delineata iuvenitur; rcfellit vir. doct. ibi ea, quae in eorumdem actoruin T. DC. p. 3. p. 214 et 217. dixit, quo loco tantura unam fenestram annum erat. C 49 ) cutida in pane posreriore atque inferiors, et in- ter canales femicirculares decurrit; terti&inpzv- te anteriore en fupra tubam Euftachianam decur- rens , fefe per totam Jatitudinem bafeos cranii extendic et cum ilia alcerius lateris coniungicur , infra locum ubi invenitur glandula pituitaria. Hae cavitaces in flrigibus, caprimulgo perquam func notabiles , minus, vero in otibus ec ululis. Inter pfittacos nonnulli illis carere videncur. Fenestrae ambae, per quas avium labyrinchus cum cavitate tympani communicac, fnpra fe in- vicem poficae func , rotunda nempe feu cochleae C%-3 a 3> fupra Scd attentione dignisfima est tuba cetaceorum, quae in excremitate an ten* ore cavi tympani inci- piens, fecundum apophyfin pterygoideain ascen- dens, in parce fuperiore nafi terminatur; (i) ex qua pofitione ec tubae longitudine, immerito nonnulJi deduxernnc , illam illis meatu audicorio externo udliorem esfe. Ayes. In avibus canalis est osfeus, conicus lumine ample, in parte anteriore et inferiore cavitatis tympani incipiens ; infra tertiarn cavica- tern CS3 1 ) decurrit 9 a qua* nonniH lamina te- nui feparatur, deinde obliqua directione inter- iora verfus tendens, in foramen parvum lumini tubae alterius lateris proxiinum, abit. Reptilia. Jn testudine canalis est mediocris longitudinis 5 qui , a cavitate tympani inicium fumens., post maxillae articulationem in palatum abit. Angues, ranae 2) et bufFones illam ha- bent amplisfimam , et illo carent ferpentes nee non omnes pisces. (1) Camper I. c. Tom. XVII. P. 2 Tab. II. fig. I. c. 9. t. /3. (2) Cams 1. c. Tab. XII, fig. 18. d. d. . XXXV. ( 55 ) . XXXV. Labyrinthus osfeus. Mammalia. In mammalibus os petrofum la- minis osfeis, labyrinchum membronaceum tegen tibus, adeo adhaerec , uc in animal! adulto, vix ab illis discingui posflc (17} ^ n ornichorhyn- cho hyscrice, loco cochlae verae cantum cornu arcuatum invenitur (i), Cetacea vescibulum ec cximiam cochleam posfident. (2). In del* phino, pars osfea laminae fpiralis, infra eius bafia et fcaJam tympani, canalem demon- ftrat, qui ab una cochleae extremicate, ad alteram cendit, et verifimilicer ad condnendum nervum vel vas fanguiferurn infervic ; qualis eti- am, fed racione habica minor, in ruminancibus ob (1) Horns Phil. Transact. 1802 p. 355". 55 the im* perfect cochlea confists of a conical cavity , a little bent in the. middle of which there i a double cartila- ginous feptum." (2) cF. Mem. pres a Facad. roy. des fc. a Paris Tom. VI. p. 178. de Verhand. dcr Haarl. Maatjch. IX. D. $.ft. p. 193 et X/ 7 //. D. 2 ft. in qua ultim a Disfertat. Tab. II. fig. 2 et 3. et cochlea Tab. II. j%. i.aere infculpta videri posfunt. ( 56 ) obfervatur. Quoad pracfentiam vel abfemiam in illis canalium femicircularium disfenciunt vi- ri docti , IJJ. Camper enim ex disfecco cranio phyfeteris deduxit cetacea non ha here canales femi circulares, quos in cranio delphini phocaenae fc invenisfe dicic eel. Monro. (3) Ayes. In avibus conftac lamina osfea , tenui ec dura tarn exacte labyrinthum membranaceum te- gente, uc eciam cuberofitates oculis occurrant, ampullas canalium femicircularium continences. Eo autem loco, ubi finiunc vesdbulum eccana* lis osfeus recurvus cochleae, eminec foveola, quinque foramibus pertufa , quorum tria in ves- tibulum ducunc ("4); quarcum (5) canalem fu- pra dicium incrat , quincum (6) canali Falloppii perfecciorum animalium respondec. Reptilia. In repcilibus cribus canalibus femi- circularibus carcilagineis, vestibulo in quod ter- minantur ec fenestra ovali (7) conftac. In res' cu- s (3) Vergl. desbaues undPhys. der Fische mit dem baudes menfchen tind der iibr. thiere von A. Monro, aus dem engl. durch Job. Gottl. Schneider. (4) Scarpa Tab. I. fig. 10. k. (5) Idem. Tab. 1 ? fig. 10. 1. (6) Idem. Tab. 1. fig. 10. i. (7) Fenestram ovalem ranac distincte delineavit Pohl 1. c. Tab. 111. fig. 5. e. GeofFroy disf. cit. Tab. 1. fig. 19. A. fig. 20. B. I ( 57 ) tudine paries, quae vescibulum membranaceum a cranio feparat, non omnis osfificatur, fed pro parce, membranacea remanet. In ferpendbus ec falamandra, pose fublactim operculum fenes- tram ovalam tegens, oculis occurric vestibulum C8)', fecundum nonnullos , materiam cretaceam continens, quam Pohl, lib. cit.<> corpus Mum vocac; affirmans illam cretae indolem tanmm ha- bere, quando ficcata est, fed in recentibus ani- nialibus, materiam referre mollem , pulpofam, albedine et confidentia nerveam materiamTupc- rantem. Pisces cum branchlis fixis. In raiis et fqna- lis Jabyrinthus membranaceus integer fingu- lari cavitate in cranio obvia, includicur, quae cum illo, foraminibus, introicui nervorum faventibus, communicat. Ista cavitas iisdeni panibus conftac acque in reptilibus,- quae autem triplo largiores funt contends (9), illarum pa* riedbus non adhaerenti&us , fed in illis vaforum, nervorum et telaeceJlulofae ope fuspenfis (10^). Cuius rei fola infpectio iam fatis valet , ad refel- lendam fententiara eorum, qui volunt piscium ca- (8) Scarpa 1. c. Tab. V. fig. 5. b. (9) Hem. 1. c. Tab. I. fig. i. a. b. c. (10) Idem. Tab. 1. fig. i. f. f. ( 58 > canales membranaceos nihil aliud esfe, quam inrimaincanalium'cartilagineorum t unlearn de fua fede evulfam. Ista vero amplitude labyrmchi osfei, caufa est, cur extremieaces canahum femicircuv larium njembranaceorum,in cavicate lapides con- tinence, inveniantur; cui cavicati a pane interna foramina respondent, ad nervorum introitum in- ferviencia ec a parte externa, foramen fenestra ovalls audiens, membrana tantum ec cute exter- na rectum. Pisces cum branchiis liberis. In illis laby- rinthus membranaceus , finubus nonnullis in cranio obviis, reconditur, in quibus vafibus et cela cellulofa retinetur; pars tancum canali- um femicircularium membranaceorum brevi* bus canalibus osfeis recinetur; in fturione vero canales cartilaginei membranaceos recipi- ences, illis ampliores func, Saccus, in quem vercibuli ad inftar terminantur, paried cranii af- figicur ec incer utrosque crasfa esc membrana, proccsfibus ligamencofis retenta, ec mulcis per- via foraminibus, quae pro nervis inferviunr. . XXXVI. Lalyrinthus memlranaceus. \ Mammalia. Cchlea gyris nonnulJis circa axin C 59 ) axin convoluca, quam in caeteris animalibus auc imperfeccam adesfe auc plane abesfe videbimus , praecipuum conitituit discrimen , inter labyrin- thum mammaliuni ec ilium animalium caeterarum clasfium ; caeterum mamma] him labyrinthus mem- branaceus illo hominis analogus esc. Aves. In avibus eciam adesc cochlea, coni obtufi forniam referens et .. ojbJique Tub parte infe- riore cranii poficav Sepimencum (i^), illam in duaspartes dividensalreram fuperiorem (2), al- teram inferiorem ^3) , duabus conllac Jaininis carcilagineisconvolutis, membrana tenuS inter fe fe invicem coniuncds. Vesribulum pulpam ge- latinofam continens, parvum esc ec canalis fe- micirculares ampullam formant. Saccus crera- cea materie replecus, (vid 35) in avibus nullus esc. Rcptilia. In reptilibus labyrinchus merabra- naceus cribus condac canalibus femicircularibus , in faccum, praecer pulpam , lapillos duos vel cres concinencem , exeuncibus. Caecerum in non* nullis uti crocodilis ec fauriis adhuc vescigium cochleae repericur, quod nempe esc produccio facci coniformis in duos loculos vel canales po- ti- (1) Scarpa I. c. Tab. I. fig. n. u. (2) Idem. Tab. 1. fig. 12. a. f. (3) Idem. Tab. 1. fig. 12. b. f. tius divifi, ope fepimenti cardlaginei, duabus laminis compofid. Pisces cum branchiis fixis. In illis laby< rinthus membranaceus iisdern parcibus conilat atque in reptilibus; fed cochleae vestigium non adest. Saccus horizontaliter est pofhus (4) ec figurae triangularis $ angulorum primus in canalem producitur, cranium perforantem cc us- que ad cutem externam tendentem , ubi mem- brana tegicur, verisimiliter membranae fenes- trae ovalis in animalibus magis perfectis analo- ga; fpatium aucem inter illam et partes vestibulo contemas aqua replecur. Alter posteriora ver- fus flcus est, figuram referens rotundam vel o- valem, et maximum illorum lapidum continet. Tcrtlus vero anteriora et exteriora verfus flcus, lapides duos minores continet. Ex uno quoque horum angulorum feu facculorum corpus quod- dam gclatlnofwn prodire dicit Scarpa(5), a quo fin- gulorum facculorum tumor et tenfio magna ex par- te pendet. Monet idem (6) canales femicirculares membranofos , nullibi cum faccis lappillorum com- inunicare, quod cognovic icerads aeris et hydra* (4) Scarpa Tab. 1. fig. i. d. f. in raia clavata. (5) cf. 1. c. Sect I. c. 2. 9. (6) cf. 1. c. Sect. I', c. 2. 15- gyri in illos canales iniectionibus. Totus hiccc apparatus pulpam gelacinofani continet , ec lapi- des facco contend in piscibus cartilagineis , noa tarn duri atque in osfeis func ; illorum maximus figurae estrotundae, compresfae ; minores vero for mam oval em referunt. Pisces cum branchiis liberis In ilHs eaedem parces ilium conftituunt atque in praedictis. Lar piili fibris multis nerveis in pulpa fuspendun- tur, illos malleo , incudi in homine analogo 8 habuit Casferius; quum vero fepimencum for- - anent in facco, quo continentur, faccum cum organo cochlea dicco comparat Cuvier (7). Ab illo fepimento autem , faccus in duas panes di viditur, quorum primam Carus vestibuium (8} akeram faccum proprie dictum vocat; quae ul- tima rurfus in duas partes fubdividi potest (9). Praetera docc,, Weber (10) probare tentavit, membranam natatoriam istorum piscium esfe or- ganon aliquod accesforium quo ad auditum ca- rere non posfunt, et quod partes membra- nae tympani agat, ad quam fentenciam proban* dam (7) cf. 1. 1. Sec. XIII. art. 2. (8) Carusl. c. 254. Tab. IX. fig. 13/5. (9; Idem. 1. c. Tab. IX. fig. 13. c. b. (io)^V/-/. Anatom. der gehoryerkz. vonE. H. We- ber in Meckel's Archiv. fur die Phys. 5. bd. 3. Hefl.- ( 6* ) argufflema nonnulla protulit, quorum dl- iudicacio Jongior force, etnos a propofico noscro abduceret. S. XXX VIL dquaeductus. Mammalia. Aquaeductus praefercim ille cochleae ampli admodum funt in delphino, qui in aliis uti in elephante et equo fisfuram tan- turn in latere cranii format. Slves. Aquae ductuum , quos defcripfhCom paretti (1} , in avibus nullum vestigium reperiit Pohl. S. xxxviii. Meatus auditorius internus feu Poms acusticus internus. Mammalia. In Elephanto obvolvitur lamina osfea osfis petrofi. In rhinoceroce parvus esc, in medio partis petrofae fitus. Aves* In avibus, cavicas, pori acustici vices fu- (i) cf. Comparetti in gymmfio' Patavino p. p. p. pbfervat. anatom. dc aurc intcrna comparata obf. 62. 201. fustinens, figurae estovalisetquinqueforaminibus fcatec, quorum unum pro nervo facial!, quatuor pro acuscico, Reptilibus ec piscibus cum bran. chiis fixis, adesc ; caeteri enim qnum cavitas au- ris cum craniii cavo coniuncta fit , illo carent. S- XXXIX. Neryus acustkusi Mammalia. In mammalibus eodem modo atque in bomine, nervus acusticus cum faci- ali labyrinthum multis foraminibus incrat. Aves. In avibus nervus per quatuor forami* na (38) labyrinthum intrat (2}. An chorda tympani in i]lis adfit, nondum plane conflac* PohJ I. c. p. ii. 14. Reptilia, Jn reptilibus , antequara labyrinthum intrac, in ramos dividicur, qui in ilium permul- ta foramina deveniunc. In falamandra , nervi a- custici portio dura per peculiare ostium (2) e caveacapitisegrediens, ad occiput externum ten- die. Nervum protei anguineiadorificia canalium femicircularium tendentem , pro nervo faciali habere videtur vir doct. Treviranus. (3) Pis- (2) Scarpa 1. c. Tab. I. fig. n. (2) Idem. 1. c. Tab. V. fig. 5. m. (3) De Protei anguinei encephalo et organis fen" Pisces. Jn piscibns cartilagineis , nervus acns* ticus per foramen fingulare, non per Jaminam cribrofam uc in animalibus caeterarum clasfium, aurem intrat. In illis eriam in parcem mollem .ec duram distinguitur; fed pprtio mollis aliam , quam in perfeccioribus animalibus habec 1 origi- nem, quum ramus nervi quinci pan's esfe vide- tur. Vidic iam ill. Camper ( 4) ramura quinci pan's, raiae aurem intimam intrare (5); unde hunc ramum quinti pan's eundem habere ufum coniecit, quam feptimi portio dura praesrat in homine (6J. Sed rem alio modo fefe habere affirmat Scarpa fecc. I. c 2 5 19; ., nervi quinci ramum, inquit, ponionem mollem organique auditus inimediace praecipuam in raia partem con- fuum disquis zootom. auct. Q. R. Trevirano in Hall, algem. Lift. Zeit. Aug. 18205-204. p. 771. (4) Mem. prts. dPacad. royal des fc. 2\ VI. p. 180. 59 La cinquieme paire paroit donner plusieurs bran" ches d r'organe de Voide." (5) vid. istius rami in labyrinthum introitus et per canales femicirculares decurfus optime delineatus in Scarpac Tab. I. fig. 6. (6) Camper ibidem Tab. VI. p. 187. Peut tire que la dnquiemc\palre('ert dans Us poisfons an mime. but que la portion durc de la feptitmc fairc dans C 65 ) confticuere, ////raw vero -earn esfe, quam Campe- rus nervum acuscicum nuncupavic." Igitur, quum in perfeccioribus animalibus quinci paris ra* mus organon . guscus conitituat, in pisci* bus cartilagineis, nobiliori muneri desciiiacus , jpfurri videlicet organon audhus efficerer. A praecedentibus plane difFert fentencia docc. Poh- lii (7), duos ennmerantis nervos; quorum pri- mum vocac nervum acusticum , orcum ducentem ex pare trigemino feu quinto ; al ecru m, nervum yagum ex ultimo nervo cerebral! ortuni..Ei- dem etiam cum phyfiologice cum anatomice no- men portionis durae, huic nervo datum, incon- gruum videtur, quapropcer potius credit pisces nervo duro plane carere, Tribus hisce fenieptiis expofitis lubenter Poh- Jio confentiraus, dkenti: Nomina .alii illique graviores indices dent ; rneo ofiicio fatisfeci , quod nervo duplici organon inftrui probavcrim.'! $. XL. Qrganon auditus in Invertebratls. i. Mctiusca Cephalopoda. la (7) DIGS. cit. P. II. 3 et 4. E C 66 ) In fepia, fede capitis postica prominec tuber, foveas continens duas (i), nomine vescibuli de- ilgnandas, quae fepto cartilagineo a fe invicera distinguuntur , et in quibus audicus apparatus in- fidec. Nempe in utraque fovea invenicur veficu- la oblonga, membranacea , (2) 1 mpido humore turgens, in cuius fundo fedec osficulum (3). De *stius osficuli figura disfentiunt viri docci, Scar* pa et Pohl; hie eniin illud, quoad formam, in- cudi humanae fimile esfe dixie ("4) ; ille vero Conchas aemulum vocat (5). Praeterea in ista veiicula reconditur puJpa nervi acustici. a . Arficulata crust ace a* Sub radicibus an- tcnnarum , cancri, utraque parte invenicur or- ganon audicus, forma papillae osfeae, cuius apex fecundum Scarpam , foramine pertufusest ; Pohl vero ex illud foramen (6) non in apice fed prope apicem fitum esfe dixit. Membrana elas- tica (7) , membranafemstrae vestibuli , illud regir. Papillae tubulum membranaceum continent (8) , in (1) vScarpa 1. c. Tab. IV. fig. 7. u.u. (2) Idem. 1. c Tab. IV. fig. n.g. g. (3) Idem. 1. c. Tab. IV. fig. 7. v. V. (4) PohlDis. cit. P. i. 2. (5) Scarpa 1. c. Sect. I. c. i. 9 (6) Pohl Diss. clt. P. I. S 13. (7) Scarpa 1. c. Tab. IV. fig. 4. b. b* (8) Idem 1. c. Tab. IV. fig. 6. b. b. C 67 ) in quo aqua limpida cum pulpofa nervi acustici fubHanua fervarur; quem nervum communi's cum nervo antennae esfe originis affirmavit ec de- Jineavic Car us (^ 9). Vir docc. Schweigger (10) vero crustaceortim multa canales femicirculares habere dixie; quos idem infeccis ec arachnoideis deesfe ftatuit. 2. In feet a. Infecta audire posfe, apium exemplo patec,quarum examina ftrepicu alliciun- 1 tur. Organonvero ipfum demonftrare , ad haec usque tempora, nplli annrornico fuccesfic; ea e- nim, quae Comparetci (11) de illo narravic ec depinxiCv ficca esfe' videntur. Ingeniofa vero esc cdnieccura celeb. Cari Cis), ponencis, orga- non auditus, in membrana, articulacionemanten- narum cum capite perficiente, fitum esfe. (9)1. c. 108. ctTab. VI. fig. 3- e- (10) Schweirjgcr Handbuch der naturgcfchtehte de? Skek-tkfcn ungc^llcdertcn thieren Leipzig 1820 p. 183*. (n) Comparctti 1. c. Tab. III. fig. 29-34. i2 i. c. ioa. E 2 ..SEC- C 68 ) S E C T I S E C U N D A. CAPUT PRIMUM, D E O R G A N I A U D I T U S F U N C T I ON 7 E I N ifb MINE. S- XLL Praemonenda. Merit o dixit Richerand, inter gallo- francos phyOologus fummus ; ., U anatomic est h la fhyfiologie * ce que la geographic est a Fhis- toire" liaec pro Integra phyfiologia vera , pro lingulis organis , praefertim pro nostro verisfi. ma, quippe partibus tarn fubtilibus ec minudsfi- mis conftance , UL earurn nfum indagare fane difficilis arduaque res fir. Sed fi anatomiam, comparatam praortionis du- rae nervi acustici cum fubcutaneo malae , ra- mo quinci paris; qua, fenfationes, quas foni in dentes producunc , ad audicus organon deduct posfunt, Simplicior et, ut mihi videmr, clarior veriorque esc explicatio Herholdcii , folam afFe- rencis osfium cranii vibracionem , qua ncmpe in motum deducicur aqua Jabyrinthi , ab illo nervus. Sed fi baec vera fine, quisnam esc ufus tubae noscrae? Aequilibrium fustinec ae- rem externum inter et imernum, ilium in cavi- tatem adducendo , ec ab illo rurfus abducendo. Pro- (2) Breviter tantum de duobus hisce experirncntis loquor , ne okra recoquam dccies cocfa. ( 79 3 Pro qua fementia pugnant phaenomena fequen- tia. i. Si vehememisiimo fono, fubito percu- tiatur auris, Temper aliquam titillacionem in f au- cibusfentimus, quaeverifimiliter abaere,ex tym- pani cavitate a tuba Euftachiana abducto, depen- dec. 2 Q . Deinde memorandum phaenomenon , quod expertusestdoct. Hamel (3), qui campana urinaroria (duiker sklok*) in fundum maris descen- fus, inaure, dolorem scutum, a presfione ae* ris externi in tympani membranam ortum, per- fentiit, quern fustulit, aerem, per tu bain Eufta- chii in tympani cavum introducendo, ec fie ae quilibrium aerem externum inter et incernum, rescituendo ; idem rurfus ascendens, eodem do. lore , ab extenfione aeris in cavo tympani affeo tus est, qui, postquam aerem ex ilia cavitate in os redire fentiisfet , omnis abiit* Praettr ilium ufum , ingcnioie lalrem alium ilii adfcribit vir eel. Bresfa (4). E.nexu enim , qui est organon vccis inter et audims prohare cona- tus est 3 tubam Eufhchianam viam egregiam iter- ne (3) Vid. eius Epistol. adv 1 !'. clar. PietetinJDiar. cui titul. Algem. kunst en htterbode 1820 N. 29. (4) Vid. em$ disf. i'lber den Ilauptmitze der Eu* pfich. Rohre Pay-ia 1808 mitgethcilt von Urn. Prof* Meckel in Reil's Archly* Vlil, Band. nere, qua vox loquenris ad eiusdem organ on an. ditus penetraret, fie verba faciens : Die Ana. 9 tomle und das Experiment lehren , dasfdie Trom* pete ein bequemer W r eg , filr die eigene Stimtne ziim Gehor organ i$t. DasJ dies ihr Hauptzweck fey ^ glaube ichfe'mer Wichtigkeit wegen ., welcher gros - fer ist, ah Erhaltung des Qleichgewichts mit der ausferen Luft ; ferner , well diejer Zweck durch einfachere Mittel crreicht wcrden honnte , endlich der Stellung desBauesder Trompete und ihr er al- leinige rfnwefenheit bey mit einer Stimmeverjeht* wen Thiere wegenC* o Licet huius viri doct. ingenii acumen mfre- mur, tamen ei plane asfencire non posfumus, qu- um ; I Q . non videamus, quo modo fiinpliciore radone functio, quam mbae adfcripfimus, perfl- cipotuisfet, quum. 2. argumencum fuum,ex a- natome comparaca dcfumtum., prorfoo uuilms est momenti, nam pisces ecinvcrcebrara ( 34) carenc tuba Euftachiana, non quum fine animalia voce non gaudentia , fed quoniam, apud ilia, excavi- tatis tympani abfenria, aeris ab^et adductio fie- ri nequit ? et tuba Euftachiam (upervacanea fo- ret. In cetaceis denique ($34.) vocc carentibus , ( 5) tu- (5) Forfitan temere me fecksfe arbitrantur nonnul- U? dicentem cctacea vocc carerc. Liccatigitur mihi oh- C 81 ) tuba Euflachiana tamen adest. In his itaque a- rrimalibus baud dubie haec tuba non infervic, ut ani malis vocem adauris internam parcem transferat; reque magis estpraecipuus meatus(utfertnonnul- lorum opinio}, quo foni ad aurem internam dedu- cantur (34), fed certo eundem habet ufum, quern (ut ex praedictis patet), illiin homine ad- fcripfimus, Non minus erronea esc fenrntia viri doer. Ca- ri et GeoiFroy, qui ex amplisfima tuba angui- bus, ranis et buffbnibus data, illatn ad fo* norum transmisfionem magis facere deducunc, quam quidem meatus audicorius excernus. Nam ut recce dicic Pohl (O ; ^ Tuba Mis ma- ior est ad fusdnendum acquiJibrium aeris cavo tympani inhaerenris cum externo; quum mem- branae tympani ficus fere nudus, aeris oscilla- donibus mnlro magis pateat ; quum cavum tym- pani non penitus osfeum , fed msgna ex parte mem* obfcrvare, me Cuvierii cxemplum fecutum fuisfe-, qui in opere lee. d*cnstom. corn-par. Tom. IV. p. 251. feqq.ponit. : Jefuis cfapres Us obfervations , portd a penfcr i queles cetaces 9 du mains les Dauphins et hs Marfouins tfont aiicune voix proprsment dlte , car V/ ny a dan? kur larynx , rien de ce qu on pent croirt .propre a en produire dans les larynx ordinaires. (i) 1. c. p. 13. F membranaceum fit. Deinde commercium respi- rationem inter cc auditum ex motu fynchrono rnembranae tympani Cum in-et expiratione, quaeque femper ore claufo fie, etiam ad refuta- tionem iliius opinionis conferc." i S L. Labyrinthus. LabyrinthuS, quern in duas partes distingui diximus, etiam duplici ufui infervire videtur. Labyrinhus tosfeus nempe membranaceum tegit, abiniuriis externis defendit; In labjrtritho weiri- branaceo , humore ferofo , C^qua Comnnii;) replete (21), ner'/usacusticus molliter decumbit , fefe extendit, expandit. Foveae hennsphaerica ec /&- y/W///>^V^illumrecipiunt; etCutrecte aiunt non- nulli^) $ , aqua Cotunnii, inillistanquam in lacu- na permanet " Igitur male (latuit Morgagnius: 5, illas foveas fonos qiiosdam , orificium fcalae vestibulieftagiehtes,coliigere, vividiores facere, t non fecus atque auriculae concham in audito- rium meatum., in proximura fealae orificium compellere." (i^ Aqua (i) Morgagn. Epist. anat. XIII. 48 in Valfalvae Operibus. Venetiis 1740.' C8 3 ) Aqua ilia fn yestibulo a fhpede , in ferieS- tram ovalem agenti, in canalibus /etnicirculari- bus, a pcirietibus cavi tymparii, ec forfiran etiam a cellulis mastoideis (J 47 ') ec in cochlea, ab acre, n>enfsbranam feriestrae rotundae appdlente, in mocum deciuciruir (47.) Aqua hac ratione in" mocam deducca, per iilam ilervus acuscicu^ vibratur. Si aqua ilia, uti aer, elasdeurn esfet corpus; Temper in mocum duci posfer. Quiim' vero noii fit elsstrca , opus esc vih , quibus, fi abundec, abducarui*. Hae viae aquaeduetus esfe viden- tur. Qua de re disfenticiit viri doccf. Ne- que etram nob is , ulla hac de re fentencia ; ex- tra omnem duhitatibnis aleam, pofita videtur; Primo enirn nori certi Aimus, utrum fernper exacce aqua replems flc labyi'inrhus* Dein ana- tome comparaca nos ea de re parum dbcere po- test; nam orgaria- hs-ec , in homine iam difficul- ter confpicua, difficilius eciam in animalibus obfervadtur. Sunimus chim Cavier(a> igno- rantiam Tuam liac'de re prdficerur, dicens! ,,' J& Tie Us al pas as fez ex ami rid dans les atttres esp&* ces Leur ufage nous parch encore fujet&conie~ nation" ' Mi- (2) Lee. cP anatomic comparlt Lef. XI H. art. 3; F a 8 4 IVIihi autem labyrinthus non Temper exacte aqua plenus videcur; nam, fi hoc ita esTet, tune quaquavice, quando Tonum aliquem per- ciperemus et igitur ex actione fuperius expiica- ta, /tapes in vestibulum duceretur C48)> P US foret ilia aqna-e deducrione. Quae fententia pa- rum probabilis illi videbitur, qui confideret, no- bis vigilamibus, Temper etiam vigilare, id esr, aliquid audire aures. Facilior eciam et mulco probabilior videtur Tententia, qua flatuitur la- byrinthum non Temper aqua repletum esTe, et aquaeductus igicur tantum infervire ad deducdo- nem aquae, quando eitis abnndantia motui Tu- pra dicto undulacorio , igitur etiam auditui no- cere posfec. S. LL Nervu$ acusticits. Ut nervum acusticum inde a loco, qua, a cerebro veniens, organon audicus intrat, Teqtia- mur, primo pauca dicenda Tune de meatu Teu poro acustrco interno. InTervic canaJis ille ad introicum nervi, ut ulterius ex anarome compa- rata pater. Ornnia enim animalia , quae auris ca- vum, non immediate cum illo cranii coniunc- tum C turn habene, etiam posfident porum acusticum imernum, uti mammalia, aves, reptilia ec pi- sces cum branchiis fixis; caeceri autem , quibus haec duo cava inter fe invicem coniuncta func CS 38) iM carenc. Ex canali illo prodiens ner- vus noster, in canales femicirculares, vestibu- lum ec cochleam expanfus, a motu undulatorio aquae fupra memorato afficitur , ec afFectionem istam fenforio communicans, fenfacionem prodtir cic, quam vulgo auditum vocamus. Fuerunt nonnulli, qui pntarunc nervum fep timi paris etiam fymbolam fuam adauditum con* ferre , inter quos vir docc, Weber (i), qui fententiam fuam fequencibus argumentis proba* reconatur; i. ex nervi ortu communi cum a- cuitico ec communi in organon introitu , per me- atum auditorium internnm ; a. ex fibris eius nerveis^ per canalem Falloppii disperfis; 3 ex chorda tyrnpani , ab eo formata; 4. ex dolore pungcnte in aure interna, qui dolorem facici comitatur, ex wigulad huius nervi affectione explicando. Dein rationem afFert vir eel. , qua in audhtim ageret iste nervus, feqq. ; Sollte nicht diefer Nerve in dem inner n des Cehors umjein Neurilem tine Schall atmosph'dre bUdtn. , und da- Weber anatom- Phyfiolog. Erklar. for Si/me- Verricht. desGefahts^. 313. daclurcJi die von den Schalleindrucken crregtzn Bebungenin den IServcnpfiockchen, welchc in den AnipuUis der Halbzirckelfomiigen Kanalchen und in aen Feuchtigkeiten der Schnecke flottiren , un* terhalten* danrit der Eindriick des Schalles die ziiperziplrende Seelenthatigkeit desto ftarkcr und dauerhajter anrege" Hanc tamen Weberi fententiam noscram nbn faciinus ; argumenra enim , qnae aflert, nulia racione probant, nervum facialem ad auditum directs ratione quid facere Nam quoad primum argurrenmm, probatum nondum esr, nervum isrum internam auris parrem fimul cum acusci- ^oincrare; s> p . fi brae nervcae, per canalem Fal- Joppii disperfae^ tantum probant , nervum faci- alem per, ilium ex organo exire; 3". argun^en- tum de chorda tyrnp-^ni nihil vaJere ex ufu, quern illi (J 47 ^ adrcripfimus. facile pater, De- nique dolor in facie, quern dolor pungensinau- re fequatur , quum non ccrcum fit isrum in aure intima, (h. e. ^n labyrincho) perfentiri, pende- re potesr , a ramis nervi in sure media disperfis. Huius argument! fallacia mcg-s etiam patet, 1] onalogiam in tsuxiiium vocemus; nam nonom- liis ociilorum dolor a nervo opticp depender. JVlaiorem forrasfe difficultatem nobis offerre posfec anaflpmofis nervi com.municantis faciei cum c 87 ) cum nervo acustico , quam invenit doct. Swam (vid 24). Sed quum iJlam tantum in initio meatus audicorii interni, et non inintimolabyrin- tho obfervaverit; quae de primp Weberi argu- mento protuli, cc hie ad hanc opinionem refu- tandam valenc. Sratuere itaque audemus nervum faclalem in- ternam auditus parcem non incrare, adeoque di- recta vel imraediata ratione in auditum non age- re. Solus itaque nervus acusticus, flricto fen- fu, audiendi munere fungitur. S. LIL Qua ratione agant ambae aures finnd* Eadem conformationis fimilicudo, quaeadbene videndum , inter binos oculos requiricur , cdam ad bene audiendum , inter binas aures ut adfit, oportet. Si nempe oculorum alter minus bene lucis affectionem ad fenforium transferat , confu- fa erit vifus fenfatio ; ita et , (i ad fonorum in" tenfitatem augendam ec modificandam , una au" ris alcera fit aptior , in fenforio imperfecca ad. raodum erit perceptio. Nam ut recce dicit Bi. chat: (i) SI dans les deux fenfations quicom- po~ (i) Bichat Recherches fur la vie ct la mort it>iS pag. 16. C 88 ) fiiit Foule , /'#/;*. est recue par un orgctne plus fort , miettx develloppt, die y laisfera une im- presfion plus daire , plus distinct e ; le cerveau , differ eminent affect par chacune, ne ferale fiege que dhine perception Imparfaite , c'est ce qiti con- jlitue Foreille fausfe. Pourquoi tel homme est II ptiiiblement affectd d'une dhfonance , tandis que id autre ne s'en apcrgoit pas ? C'est que chez Tun, Us deux perceptions du m&me fon fe con- fondent dans une feule , celk-cl est prdcife , r/- goureuje et distingue le moindre defaut du chant , tandis que chez F autre , les deux oreilles offrant des fen fat ions diverfes * la perception est habitu* dlement confufe , et ne pent apprdcier le defaut tfharmonie des foiis" Ccrca icaqUe inter am* has aures requiritur harmonia , qua fublara, eti- am auditus perfectio toJlirur. Perperam igirur eriam nonnulli pncarunc, nos Temper una tan turn aure uti. Concedimus equfdem, quando fbnus nunediate ad unam aurein perveniac, iJIum ab ilia faciiius , ab alcera d'fficilius percipi, fed quando de directione foni (2) iudjcium ferre volumus, i. e. de loco a quo venic, k-mper am- bas (2) cf. I. B. Vcnturi Betracht. ubcr die Erkcnntnlsf (ler Entfcrnung , die wir durch das Werkzcugdcs Gehors enthaltcn in Rcil's archiv. Tom. V. cf. Magcndic lib. cit. Tom. I. p. 106. C 89 ) bns aures in auxilfum vocare debemus ; quod experimemo probare posfumus. Obitruacur fci- Jicec gosfypio auc alia materie,, auris un'us la" teris; fi lam ad difhmiam quandam ftrepituro edac aliquis , iudicium de directione foni ferri non potesc, fublata vero materie ohftruente, iudi- candi rurfus eric facuhas. Arramen faepe fie, uc una aure raelius audiamus quam alcera, quod femper a varia parciom conftitunone depender. Sic e. gr. mihi narravitamicus, fe per aliquot heb- dornades, quando fidibus vel afio inilrumento rnufico canebac aliquis, aure dcxrra femper to- num altiorem, quant finistra audire, ec vitium il- lud pose aliquem temporis lapfum rurfus abiisfe. . LIII. Ccnclusio, Aer ab auricula externa exceptus, ab ilia in meatum auditorium repellitur; ad cuius fun* dum perveniens, membranam tympani allidit; ilia exinde vibrara, vibrantur osflcula auditus; et fie ab aure externa, per tympani cavkatem osHculorinn auditus ope, usque ad membranam fcnestrae ovalis transmisfus, ftapedem in illam inde in motum undulacorium cleducitur C 50 ) nqua in vestibule obvia; dein ab acre, in mew branam fenestrae rotundae agence , ilia cochleae ; ec a pariedbus cavi tympani, ilia canalium fe micircularium ; a quo mocu rremulo aquae affi- citur nervus acusticus , qui afFectionem illam ad fenforium commune transferens, hanc fenfado- nem producit, quam auditum vocamus. A* quam, fi abundet, aquaeductus abducunc, ec tu- ba Euftachiana aequilibrium aerem excernum inter etinternura, cavo cym-pani coiuemura, fusdnec. CA. C 91 ) C A PUT S E C U N D U M, I QUAENAM PARS MAXJME N E C E S SARJA ET QUA IN RE ORGANON NpSTRUM ILLO BRUTORUM SIT PKRFECTIUS. . LIV. Expoficis fabrics et functioneorgani auditus in homine et animalibus, ad earn opusculi partem pervenimus, in qua, ex praedictis ulcerius inda- gare conabimur , quaenam partium organon confti- tuentlum ad auditum maxime requiratur , et qua in re illud* illo brut or um fit praeftantius. Mirum force videri pocesc, me in hac disquifi* tione nequaquam obfervacione pathologica ufum fuisfe; fed quum quaestio de ilia non agac, fed porius concludonem ex nnatorae comparcta de- due ram deHderet, melius mihi vifum esc quaes- tionis propoiicum fequi. . LV. LV. Si itaque ea, quae in amecesfu diximus , con- fidbremus ec bene perpendamus, ex iis tacilli- 2110 negotio efficere pocerimus , quaenam par- tes ad audiendum maxime necesfariae fine cen- fendae; nervus acustkus nempe , labyr'unhus et aqua, eo contenta. Reliquae parces tamen noa plane inutiles func habendae, fed organon, in quoadfunc, perfcccius reddunc. Ita videmuscel- ]uJas mastoideas ( 47) fonorum incenfuatem augere, organo cria osflcula data esfe (48j<,uc fonus maioribus modificationibus apcus fo- rec. Animalia vero minus perfecca, pisces, in- vercebrata, hiscepartibus carere vljenaus, quibus ad audiendum, ex fimplici audiendi racione, non indigene. Sed in omni animali, inde ab imper-r feccis invertebrans incipiences, nervum ( 39), (^40), labyrlhihufn praefertim membranaceurn plus minusve perfeccurn C35-> 3^.^ 4) ec aquam, eo contentam, adesfe videmus. Istam enini aquam ad organi accionem fummi esfemo- nienci conficimus, cogitances parces illas, vestf- biilum, cochleam , canales femicirculares, abs- que inreriecta ilia aqua, in nervum agere non'pos- fe. Esc itaque haec aqua, quae fonos accipic, ipfique nervo tradic, uti humor oris, folvens panes fapidas, quae inde in gustus nervos agunc; ud C 93 3 tad humor mncofus roembranae fehneiderianae, particulas olences recipiens, quae tune ibi re- tentae, ipfum nervum olfactorium afficiunt. . Invertebraia. Ma bent nervum , labyrimhum imperfecrisfimum , nempe tantum vestigium ves- tibuli, limpido humore turgens ^40). Haec itaque animalia male admodum audire , vix moni- tu opus esc. S. LVII. In Piscibits organon conftat ex nervo, labyr'n- tho magis perfccto, cir qui ex canal ibus femicircu* laribus , vestibule, Japillis tribns, etaqua com- ponitur. In illis auditus tanium vibradone os- fium cranii perficitur, qua in motum deducitur aqua, indeque afficitur nervus (35 36, 39). s- In reptlllbus iam maiof perfectio obferva- tur. Praeter nervum et reliquas partes, in pi- scibus annotatas , in nonnullis etiam vestigium cochleae reperitur C3^)^ J * n plerlsque prae- terea obfervamus membranam et cavitatein rjmi- pani (S3o et 31 j, osficulum auditus feu colu- 7 mel- ( 94 3 mellam (Js^)' tubam feuilacKiatjam ("$34) et rreatum auditorium inrernum (^38). ^ n Mis foni ad membranarn rympani appellunt, inde osficulum auditus vibratur, quod, membranam fenestrae ovalis in vesr-bulum ducens, aquam acu&ticam in motum cec ec fie porro. S- LIX. r Avluni auditus organon cochleam habec magis perfectam , coni obcufi formam referen- tern (36) et praeter, partes, fine 58 anno- tatas, in illis cres cavicares cum tympani ca- vo communicantes CS 3O animadvertimus; dein in illis meatus auditorius externus ec os- feuset membranaceus , cum auriculae excernae vestigio (28 et 29), obferyatur. Generatim illae fonos minimos mclius audiunt et fads perfecto orgsno gaudentj uc facillimo experi* mento probari potesc. S. LX. In Mammalibus dein fere omnibus obforva- tur auricula externa plus ininusve magna ec perfecta CS 2 ^), meatus .audirorius exrernus et osfeus ec membranaceus Q 25)) 9 osikula audi- cus C 95 ) tus tria, cochlea gyris nonhullis circa axhi convoluta, dum praecerea aquaeductus edam ill illis adfint. Univerfus illorum organi habi- tus, iam a primo incuitu distinete eius maiorent perfectionem demonftrac. . LXI. Human! denique organi auditus prae illo "re Jiquonun animantium praestandam nemo ne^ get j qui confiderec, i. eius auriculam perfec- dsfimam, nmlds eminenciis , excavadonibusque conftantem; 2*. numerum ternum osficulo- rum auditus; 3. praeftanciam ec tubae Eufla^ chianae ec aquaeductuum ; 4 J - labyrinchum perfectisfimum , ex cochlea , vestibulo ec ca- nalibus fernicircularibus conftantem. Idem a- nima^vercac has partes, quarum aliae in his, aliae in illis defunt animalibus, in nullo ma- gis esfe evolucas, magts perfeccas, quam in homine. $. LXIL At Verb, rion folum anatomica organi audi- tu^ ftructura prae reliquis animalibus excel- lit homo, verum edam r?itio, fumma ilia hu- mani generis praerogativa , eius organon illo brutorum longe perfecdus reddcre poresc. Ike \ Hac inm'xus, nudicum ita exercere , eius actU onem ita dirigere valet, uc non facile ulium animal hac in re ipli praecellac. Hac eciam muficorum inftrumemorum concenrum folus inceJJigere , folus mufice canere pocesc. . LXIIL Vidimus iraque , quo modo ab -imperfecris- limis animalibus ad hominem usque audicus organon, variarum partium idonea addicione, magis magisque perfeccum fiat, donee in illo, racione etiam confirmatum , baud dubie omnium perfecdsfimum evadat. Vidiinus itaque pul- cherrimam illam audicus, in homine praefertim, flructuram ; vidimus admirabilem naturae in exi* guis hisce partibus fapientiam , uc merito cum Plinio cxclamare posfimus: '% Nusqtiam magls^ quam in minlmis', tola cst EXPLICAflO TABULAE. Fig* i. Caput Phafiani gallf. A. meat us audit or ius eocternus osfeus^ brana tympani claufus. Fig. 2. Caput Anatis bosfchas. B. meatus audltorius extenms osfeus. Fig. 3. Caput Phafiani galli, in quo membra* na tympani fubl at a est> et interna tympani cavi pars adfpicitur* a. fenestra rotunda. b. fenestra ovalis* c. tuba Euftachiana. Fig. 4. Duae columellae feu duo avium au* dltus osficula. D. delineata est fgura^ quam osficulum audi* tus habere mihi vifum est, alter ius osficuli figu* ra haec est, quam I. c. Tab* XV. fig. <5, d, b^ delineavit celeb. Cants. IACOBI ADOLPIII CAROLI. ROVERS* D R D R A C E N I, L I T T. HUM. STUD. IN ACADEMIA R.HENO-TR.AIECTINJ, \ R E S PON S I O ,A O QUAESTIONEM LITTERARIAM, AB ORDINE PHILOSOPHIAE THEORETICAE ET L1TTERARUM HUMANIORUM , PROPOSITAM: ^ Quam maxims commutationem apud Graecos fubiit philofophia 9 auctore Socrate", qUAE PRAEMIUM REPORT AVI T*; die xxvi. Martii MDCCCXXU T, L enuitatis meae probe confcius, nonest, quod disfimulem , in elaboranda hacce quaestione toe tantasque mihi occurrisfe difficultates , ut, quo- modo eas onmes expedirem , prorfus ignorarem t eoqiie fubinde adducerer, ut a propolico fere defisterem. Deinceps vero mecum ipfe repu- tans, quaesdones hasce non doctis hominibus, fed fludiofae proponi iuvemuti , nee requiri io circo confumraacam doccrinam , proficiendi im- primis ftudio duccus, manus operi admovi. Mihi igicur vires quanculascumque tandem experienci , hoc modo disputationem dividerepla* cuit, ut primum , quae Socrads aetate obdne- bat, perverfam memorarem philofophandi ra- tionem , ac deinceps de istiusmodi agerem So- craticis placitis , e quibus , quaenam fuerit ilia commucacio, effici posfe videretur. A a Hanc ( 4 ) Hanc autem priusquam infticuam disquificicr- nem , de fontibus, e quibus mea plerumque haiiii , pauca monere liceac. Uc enim vires in hoc tractando argumemo experiri decreveram , magis continue ex ipfis andquis fcriptoribus, quam ex recentiorum, quae dicuntur, compen- diis: ex ipfo fonce, quam ex rivulis a fonte de* ductis, haurire ^lacuir. Itaque Xenophon- tis Memorabilia, iam ante Jecca, fumma nfenc induscria perquirere inflitui , quo magis Socrad- cam inde philofophiam et Sophisearum placica, quibus inaxirne fe oppofuic Socrates, cognosce- rem et diiudicarem. Turn Xenophonci adiun- gendam esfe cenfui Plat on is et Ciceronis lecdonern. fn utroque baud dubico, quin longe plura infint, quam quae equidem ufurpavi , e qdibus haec materies illustrari posfic; nam pro- cul profecto abest, ututrumque, non dico to- tum, fed maximam partem, legerim. Verunita* men, quae mihi a recentioribus fcripton'Sus in-* dicataTunc loca , haec fedulo tractare atque ad propofitam quaescionem explicandaiu conierro s fum. EX- EXORDIUM. U, c rite nobis aditum pracbenmus ad Socmis pervestigandam philofophiam , brevker nobis monendum videtur de principibus philofophis, qui immorcalern virum praecesferunc. Primi Graecornm philofophi fepcem existi- mamur fapientes* viri non minus brevibus illis, quas proferebam , fentemiis, quam policica pru- dentia dari: qui, nno excepto Thalete, civita- bus quique fuis praefuerunc. Ex his Thales prae- fertirn "discipulos naccus esc ec numero multos cc genere varios, cunctos atuem philofophnndi acumin^ ec elegantia claros, e quibus 'maximam confecutus esc famam Anaxagoras Clazomenius. Uci autem hi rerum nacura invesriganda , ica ec hac laude ec poiicica imprimis doccrina, inclarue* rune philofophi Icalici. Graeci et imprimis Dores ab antiquis inm tern- poribus in 5iciliam et Iraliae parcem nieridiona* lem fe conferences, permulcas ibi condia, colonias, quae adeo cum numero, cum etiam auccoricate increveranc, uc Rieridioiialis iila Ita* liae C liae pars magna Graecia diceretnr. lam vero Pythagoras ex infula Samo oriundus, in Phoe- niciam atque in Aegyptum itineribus faccis (i), patriae tyrannidem exofus , in Icaliam fe contu- Jit atque Crotonae confedic (2) , ubi fcholam aperuic, e qua praeftantisfimi orti funt viri. Pyihagorae enim inftitutio fpectabat quidem resphyficas, fed omnium maxime eo valebat, ut homines ipfius disciplina imbuti, acque ad veram virtu tern informati , optimi esfent civita- tis quique fuae principes. Unde patet, quare tantam vim et efBcaciam in Graecos habueric no- (1) Vid. Cicero, de Fin. L. 5. C. 29. ubi prac- terea dicit Pythagoram Perfarum magos adiisfe, mul- tas regiohes barbarorum pedibus obiisfe rmiltaque maria transmifisfc. Tnsc. Q. L. 4. C. 19. Conf. lustinus L. 20. Cap. 4. (2) Vid. . Fuhrmann , Handb. dcr Clasf. Liter. Tom. I pag. 178. In hac autem civitate quamnam in ipfos cives eorumque mores vim habuerit ct quo- modo ibi virtutem lauclaverit , patet praefertim ex lus- tino L. 20. C. 4. Pop ulum enim in luxuriain lap- film , auctoritate fua ad ufum frugalitatis rcvocavit. Laudabat cuiotidie virtutem , et vitia luxuriae , cafus- que civitatiim ea peste perditarum enumcrabat. Ce- terum ex Ciccronis Tusc. Q. L. 5. C. 3. Pytha- goram primum fuisfc patet qui non civilibus turbis iinpeditus fuisfer, neque Hefio- ^do neque Ilomero aliisve poccica facultate ces- furum fuisfe (i}. Quod vero ad Pyrhagoreos atdnec, pocfi eos inclaruisfe, ex aureis eo- rum , quae etiamnum 'feruntur, carminibus fan's fuperque patcc ; quibus ipfa adeo enunciare fo- lehtint placica. Quana egregia aurem ilia fue- rinc carmina, cum ex Demosthenis, turn etiam ex'aliorum oracorum fcriptis continue intelligt- tur, in quorum orationibus Solonis aliorumque frequenter occurrunc carmina (2). De hisce ve- ro philofophis fiquidem rite existimare velimus, imprimis tenendum, eos fere omnes fuisfe poli- ticos; not) ita fystema condebanc, fed de rebus omnibus philofophabantur, de civirate, de re- puLlica rite confliruenda, de Jegibus omnino be* ne inflituendis. Ad hanc laudem tendentes, plu- rimi eorum per aliquot annos peregrinabantur, at- y ry C6VTOU , lit Ult Pl S E CT I PRIOR. DE PHILOSOPIIIAE CONDITION E, PRO UTI SOCRATIS AETATE IN G R A E- CIA HABEBATUR. .etas ilia, qua Socrates in Graecia inclaresce- bat, muJcos tulit homines, Sophistas vulgo ap- pellacos, qui mercede conducci, fapienda.n auc eloquentiam docere folebant (i) , quosque So- craces, quippe fapientiam pro pecunia cuivis quafi profticuentes , fcortatores vocabac C 2 J) Horum auccoricas adeo in Graecia increverat, uc non nifi fumma difficulcace eorum arrogan- dam impugnaric, ec opiniones falfas esfe os- tenderic Socrates. Ut igitur miferam philofo- phiae id temporis adumbremus conditionem, non- (1) Hanc fi quis ab ipfis rite didicisfet, in omni eum vitac genere excel! ere posfe docebant. (2) Vid. Xenopb. Memor. Lib. 1. Cap. 6. 13. Quantopere praetcrea mirarctur, cos univerfc , qui virtntem profitcrentur , pecuniain exigere folere , patct ex 1. laud. L. 2. C. 7. nonnullns casque praecipuns Sophistarum opi- nionps exponere conabimur. Praecerea Socrati* ca philofophia rite intelligi nullo modo poresc, nifi Sophistarum placitis antea bene perceptis , quippe quae in eorum opinionibus refutandis imprimis verfttun $ i. Sophist arnm fihilofophandi ratio. Sophistae, quamvis etiam iustis opinionibus earentes, mulcarum tamen rerum peritiam iacca. bant, imo vero fe ad omnia, de quibus quisque audire vellet, pararos esfe pronunciabant (i). Eo procedebann audaciae, ut non folum libcra- liorum artium, verum eciara fordidiorum fe pe- ritos esfe gloriarentur. Ita Hippias Eleus, cum Olympiam venisfet, gloriatus est, cuncta paene audience Graecia, nihil esfe ulla in arce rerum omnium, quod ipfe nesciret, nee folum has artes , quibus liberates doctrinae arque ingenuae concinerencur , Geometriam, Muficam , Lite- rarum cognitionem ec Poetarum, acque ilia, quae (i) Vid. Cic. de Orat. Lib. I. C. 2. Primus au- tcm ex Sophistarum numero hoc aui'us est Gorgias, ut ait Cic. de Fin. Lib. 2. C. J. C '3 >, " qtine de natura rerum, quae de hominum rnori- bus , quae de Rebuspublicis dicerentur, fed annulum, qnem haberet, pallium, quo amic- tus, foccos, quibus indutus esfct, fe fua manu confecisfe (i). Sua item fapientia, accepta pecunia, dnplici ratione , cum fcribendo , turn docendo, alios fe quoque imbuere posfe palam profitebanrur. Quin etiam lucri causfa per to- tam Graeciam errabant, ornnesque civitates adi- bane Sophistarum i!li principes Gorgias Leon- tinus, Prodicus Chius ec Hippias Eleus, earn habentes facultatem, ut ad (Ingulas fe con fere n- tes civitates, iuvenibus, qui in patria civium di^ciplina gracuito uti poteranc, perfuaderenc, ut fe, aliorum infthutione relscca, fectarencur, atque , data pecunia , maximas fibi gratias ha- berenc (2). Toe tantosque nacti feccatores, ab CO Vid. Cic. L.vlaud. Lib. 3. C. 32. (2) Conf. Plat. Apol. Socratis C. 19. Quodfi dc femet ipfis loquebantur 9 idem proferebant testimo- nium , fed callidc omnino reticebant istud Xp^r< J/JWf uti patet ex Plat. Protagora C. 20. Elegans profccto de iis aliquando et verum legi testimonium 5 Let Sophistes parcouroient ks principales Allies 'de la Grtce : Us s'emparolcnt des jeimcs gens ks plus dis- tingues ct ks plus opulent -s , et par kur.s conventions fcdulf antes et kurs fuperbcs' promesfes 'd?en fairc dcs Qratettn ) dcs Politlques , dcs Gtntraux * Us trou* vofent ab omnium fere civitatum civibus fapiemisfimi habcbantur , nee raro etiam iis aureae flatuae Delphis erigcbantur (i^. Iliud autem imprimis eorum propofitum erat, ut iuvenes ad fe allice- rent, atquc deinceps, quad ad virtutem docendam ipfi idonei, eos cum agendi prudentia, cum di- cendi faculcate iinbuerent. Quantas vero opes eo modo comparaverint, ex hoc opdrne cog- iiosci potest^ quod Socrates in dialogo Meno- ne de uno Protagora (2^: off , inquit, SiXVTOU Sr ov nemo cogitec vel pronunciet , cum w ov nulla ex parte fit ofolag particeps (3). 111; . (i) Plat. Theaet. 152 D; j CO Plat. Soph. 258 D. (3) Plat. 1. laud. 260 C* B ( 18 ) HI. Sophistarum de Diis ac iuftitia opiniones. Pluriiri fane Sophistae , Diine esfent nee ne f dubicabanc, in quibus Protagoras, qui de Diis^ inquit, urrum fine, an non fine, neque dicen- dum, neque fcribendum exiscimo (i). Alii vero, qui illos esfe flatuebanc, rerum eoshuma- narum non magnopere curam gerere dicebarie. Suas autem hac de re opiniones ita fere enunciare folebant. 9 , Asyovtri TTOU TIVSS ag WXVT& S quae vim fuam cum natura communicentj Wi medicina, agriculcura, gymnasticaj civilem praeterea peritiam parvam quandam parcem cum natura, tnagnam vero cum arte communicare* atque ita totam legum poficionem , non cum na- tura, fed cum arte, cuius politiones verae non funt, convenire. Ex quo primum ducebanc, Deos non natufa^ fed arte et legibus quibusdam conftare , eosque aiios aliis> prouti finguli legislacorum fanxis- B 2 fenc; fent; deinde pulcra, alia natura, alia leg^ ceti* fistere; iusta tandem natura minime esfe, fed homines de his Temper invicem disceptare , ac nova in dies conftituere ; et quae nuper (laruerant , eatenus esfe iusta, quarenus illis (ic piacerec, non natuia quidem , fed arte et legibus ilabilita. Vidimus" modo Sophistas iusta minime in na- tura pofita esfe ilatuerej iidem etiam, imprimis S , TQV VOftOV TVp&VVOV TUV Mv8pU7T&V 9 7TOhh yv Qv ciunt, ac iuxta ipfius naturae legem, fortasfe tamen non iuxta hanc, quam tios ponimas , le- gem, per quam optimos ac robustisfimos iuve- nes , a pueritia inde, tanquam leones, incanta- tione et praeftigiis in fervicutem redfgimus, di- centes, aequalem portionem habere oporcere, et hoc esfe pulcrum atque iustum. Si autem vir exiscat bona natura praeditus, et omnes has litteras, fascinationes, incantationes, et omnes leges naturae contrarias, concutiens, perrum- pens, effugiens et conculcans, e fervo fiat do- minus, in eo naturae ius eluceret (i). Ut autem fementiam fuam aliorum etiam hac dere opinionibus confirmaret, ica pergit. Quae quidem egodico, videtur ec mihi Pindarus figni* ficare in carmine quodarn dicens, legem omni- um reginarn esfe cum mortalium turn immorta- ^ quae quidem, uc ferebat, lex ? -praepo- ten- '^t. Gorg.. 4 3 3 A, tenre manu ostendit, quod fortius fit, idem eci- am aequius esfe; nam Herculem dicic Pindarus neque emtos, neque donates Geryonis boves vi abegisfe; quippe hoc esfe natura iustum , cum boves, turn reliquas orones deceriorum et mino* rum posfesilones melioris esfe ac fortioris (i), S iv. Sophistarum de vita teata placita. Audivimus modo Calliclis de iuftitia opinio- nem; nunc vero operaepretiumvidetur, eiusdem de vita beata attendere fententiam , quam eum hoc fere modo cum Socratecommunicare non pudebat* Hoc, o Socrates, natura pulcrum atque iustum, quod ego tibi nunc libere et ingenue dicam; oportere ilium, qui recte victurus fie, permit- tere fuas cupiditates quam maximas esfe, neque eas frenare; illis autem quam maximis posfe mi- nistrare per fordtudinem atque prudentiam, et explere ea, quae femper cupiant; fed hoc, opi- nor, plerisque C^UVKTOV^ unde fui disfimiles re* pre* (i) Vid. Nob. de Geer 9 Diatribe in politicae Pla- ton. principia p. 22. Est illud dictum e cannine Pindari deperdito petitum; prima eius pars occurric quoque apud Herod.. L. 3. C. 38. Ad quem lo- cum conf. oranino Valcken. et Schweigh. prehendunt , ob pudorem fuam occultantes im potentiam, et turpem esfe dicunc intemperate tiam j melioris naturae homines in fervitutem re digentes, et ipfi cupiditates fuas explere cum) nequeant , temperantiam atque iuftitiam et fuaiu ignaviam laudant; verum li illis ab initio conci- gisfec, uc aut regum fuisfent filii , aut fi nature ipfi idonei esfent ad regnum quoddam, aut ty rannidem , auc potentiam quandara fibi praeben- dani , quid revera turpius peiusque illis esfcc hominibus, quam temperamia? Quibus cum li- cerec bonis frui, nemine impediente^ ipfi fibi dominam adducerent multitudinis legem et fer monem et vituperationem? Quomodo enim iufti* tiae atque temperantiae honestate non miferi facti esfent, nihil amplius amicis fuis trihuentes quam inimicis, et haec, jmperantes in fua civi* tate? Sed revera, o Socrates, quam tu fequj affirmas iuftitiam, ita fefp habet; mollities t luxuria et libertas, fi modo auxilium habeant, est virtus atque felicitas ; haec vero reliqua or- namenta, praeter naturam conftitqta, hominuru funt nugae neque ullo praetio digna fi). Cum itaque talem de vita beata fententiam, ferrent Sophistae, ut, qui vel maxime cupidita* (i) Plat. Gorg. 491 4 4 ) jtibus ferviret, idem ec felicisfimus esfeY, non m'irum vidcri pocesc, eos vitae honescae acquet inhonestae forma defcribenda, nuilum hac de re dubkacioni locum relinquere conacos e$fe. Hanc aucem formam ita proponebant. Siquidem de vita beata recce flatucre velimus , duo ex eorum opinione fingendi func viri, alter juftisfimus, iniuftisfimus alcer. Primum quidem iniuftus, veluti boni artifices, faciac;quemadmo- dum fummus gubernator auc inedicus afiwara ec ^VVOCTOI, ip arte fua plane fentit , et ilia quidem co- natur, haec aucem omiccic, fi qua praeterea ra- tione erraveric, corrigere illud pocesc; ica eciam 5niuscus, recce iniurias aggrediens, Jaceac, fi vakie iniuftus fucurus esc;' deprebenfus aucem, nullius praecii ducendus esc, excrema enim esc 3niuftitia , iuscum esfe videri eum, qui non fie tytfx&v Sixaiov ejvai ^ OVTK^). Danda est igicur prorfus iniusco perfeccisfima iniuftitia, neque au- ferenda, fed finendnm, uc iniufiisfimus maximam llbi comparec iusci opinionem^ ec, fi qua racio- ue erravetit, corrigere posfic^ fitque ad perfua- dendum idoneus, fi quid maleficiorum narracur, cc ad vim inferendum , ubi vi opus fie, forcicudi- ne ecrobore ec amicorum appatacu atque opibus* luxca hunc calem propoficum ponamus virum limplicem ec generofum , non videri fed esfe. bpnum cupiencemj TO videri fane auferendum ) e'st; (I enini iustus esfe videbitur, erunt ill! ho* nores ec dona; incertum igicur ucrum iusti an donorum honorumque causfa talis fit. Nudandus itaque esc omnibus rebus , praeter-